Халықаралық еңбек және адам құқықтары институтының қызметі
Institute for Global Labour and Human Rights
Халықаралық еңбек және адам құқығы институты – көпұлтты компаниялардың дамытпа елдердегі құқық бұзушылықтарын зерттейтін коммерциялық емес ұйым. Анти-құлдық қозғалысты бастады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үкіметтік емес ұйым
Non governmental organization
Глобалды еңбек және адам құқықтары институты, бұрын Ұлттық еңбек комитеті (2011 жылға дейін) деп аталған, коммерциялық емес, үкіметтік емес ұйым (NGO) болып табылады. Ол дамушы елдерде тауар өндіретін ірі көпұлттық корпорациялар жасаған адам және еңбек құқықтарын бұзуды зерттейді. Институттың штаб-пәтері Питтсбург қаласында (Пенсильвания штаты) орналасқан, Бангладеш және Орталық Америкада кеңселері болған. Чарльз Кернаган атқарушы директор болып қызмет еткен. Институт қоғамдық пікір мен корпоративтік саясатқа әсер ету мақсатында зерттеулер жариялаған. Бұл ұйым Америкадағы 20-ғасырдың соңындағы sweatshop қозғалысына қарсы күресті бастаған ұйым деп кеңінен танылған. Ұйым 2017 жылдың маусым айынан бастап қызметін тоқтатты.
The Institute for Global Labour and Human Rights, formerly known as the National Labor Committee (until 2011), is a non profit, non governmental organization (NGO) that investigates human and labor rights abuses committed by large multinational corporations producing goods in the developing world. The Institute was headquartered in Pittsburgh, Pennsylvania, with offices in Bangladesh and Central America. Charles Kernaghan served as the Executive Director. The Institute published investigations with the goal of influencing public opinion and corporate policy. It is widely considered to be the organization that began the late 20th century anti sweatshop movement in America. The organization suspended operations as of June 2017.
Негізін қалау
1980 жылы Ұлттық еңбек комитеті (ҰЕК) Жақ Шейкман, Біріктірілген киім және тоқыма жұмысшыларының одағының президенті; Дуг Фрейзер, Біріккен автожұмысшылар одағының президенті; және Билл Уимписингер, Халықаралық машина жасаушылар ассоциациясының президенті тарапынан құрылды. ҰЕК құрылған кездегі мақсаты – Орталық Америкадағы саяси зорлық-зомбылық құрбаны болған одақ мүшелері мен белсенділеріне көмектесу болатын. 1990 жылы Орталық Америкадағы бейбіт келісімдерге қол қойылғаннан кейін, ҰЕК коммерциялық емес ұйым ретінде тіркелді және штаб-пәтерін Нью-Йорк қаласына көшірді, онда ол адам және жұмысшылар құқықтарын қорғау миссиясын бүкіл әлем бойынша кеңейтті. Чарльз Кернаган 1986 жылы ҰЕК-ке қосылды және 1990 жылы атқарушы директор болды. 1996 жылы олар Гиффордтың киім желісінің қанаушылық жағдайда (sweatshop) өндірілетінін анықтап, жариялағандығы, шетелдегі қанаушылық жағдайлар мен еңбек құқықтарының бұзылуы туралы негізгі бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен жарияланудың бастамасы ретінде жиі айтылады. "Кернаган, мүмкін, Кэти Ли Гиффордты жылатқан белсенді ретінде танылатын болады". Осыдан кейін Институт көптеген танымал брендтердің өндіріс жағдайларын ашты, олардың ішінде Мэри-Кейт пен Эшли Олсен, Шон Комбс, Талия Соди және Дейзи Фуэнтес секілділердің таңбалары бар. ҰЕК жариялаған басқа да есептерде НБА, NFL, Disney, Ford Motor Company, Microsoft, K Mart, Wal Mart, H&M, Reebok, Puma AG, Nike, Inc., Liz Claiborne, Hanes, Target, Fruit of the Loom, Levi Strauss, JCPenney және көптеген басқа киім брендтері мен компаниялары сынға алынды.
In 1980, the National Labor Committee (NLC) was founded by Jack Sheinkman, President of the Amalgamated Clothing and Textile Workers Union; Doug Frazer, President of the United Auto Workers; and Bill Wimpisinger, President of the International Association of Machinists. At its founding, the NLC's mission was to help union members and activists in Central America who were victims of political violence. When the 1990 Peace Accords were signed in Central America, the NLC became a registered non profit and moved its headquarters to New York City, where it expanded its mission to defend human and worker rights globally. Charles Kernaghan joined the NLC in 1986 and became Executive Director in 1990. Their 1996 discovery and publicity of Gifford's clothing line being manufactured in sweatshops is often cited as the beginning of mainstream media coverage of sweatshop and labor abuses abroad. "Kernaghan will perhaps forever be known as the activist who made Kathie Lee Gifford cry." Since then, the Institute has exposed the conditions under which many celebrity labels are made, including those of Mary Kate and Ashley Olsen, Sean Combs, Thalia Sodi, and Daisy Fuentes. Other reports released by the NLC have targeted the NBA, the NFL, Disney, Ford Motor Company, Microsoft, K Mart, Wal Mart, H&M, Reebok, Puma AG, Nike, Inc., Liz Claiborne, Hanes, Target, Fruit of the Loom, Levi Strauss, JCPenney along with many other clothing labels and companies.
Үгіт-жаттығу тактикасы
Институт АҚШ және Еуропаға тауар экспорттайтын дамушы елдердегі қанаушылық еңбек жағдайларын зерттеді. Кернаган директор болған кезде, институт танымал компанияларға олардың беделін түзейсіз ету арқылы қысым көрсетті. Кернаган "егер сіздің киіміңізді алып, матадағы балалардың қанын көрсетсем, адамдар оянып кетер еді" деп мәлімдеді. Кернаган және директорының орынбасары Барбара Бриггс еңбек саясатын және фабрика жағдайларын зерттеу үшін корпоративтік инвесторлар ретінде қатысқан конференциялар мен фабрикаларға сапарлады. 2005 жылы NBC Dateline бағдарламасы үшін Ұлттық еңбек комитетінің жұмысы туралы түсірілімде Кернаган АҚШ компанияларына тауар өндіретін Бангладеш зауыттарының ішіндегі жағдайды жасырын камерасы бар көзілдірік арқылы тіркеді. Институт танымал компанияларға ғана емес, сондай-ақ еңбек құқығын бұзатын фабрикалардан киім шығаратын мәшһүр тұлғаларды да сынады, олардың беделін бұқаралық ақпарат құралдарының назарын аудару үшін пайдаланды. Бөлшек саудагерлер, киім өндірушілер және халықаралық сауда өкілдері ұйымның тактикасын, бизнеспен ашық келіссөздер жүргізудің орнына жағымсыз жариялымдарға себеп болғандығы үшін сынға алады.
The Institute investigated alleged sweatshop conditions in developing countries that export goods to the United States and Europe. With Kernaghan as Director, the Institute publicly pressured brand name companies by attempting to shame their public image. Kernaghan claims that "if he took the shirt off your back and showed you the blood of children in the fabric, people would snap alert." Kernaghan, along with Associate Director Barbara Briggs, have traveled to conferences and factories posing as corporate investors in order to research labor policies and factory conditions. For an NBC Dateline segment on the work of the National Labor Committee in 2005, Kernaghan wore a pair of eyeglasses with an embedded hidden camera to document conditions inside Bangladeshi plants that produce goods for U. S. companies. As well as focusing on name brand companies, the Institute also criticized celebrities with clothing lines from factories with labor violations, utilizing their public image to gain media attention. The organization's tactics are criticized by retailers, apparel manufacturers, and international trade representatives for causing negative press rather than transparently negotiating with businesses.
Заңнама
Лайықты еңбек жағдайлары және әділ бәсекелестік туралы заңды бастапқыда Ұлттық еңбек комитеті, Американың Біріккен болат жұмысшыларымен және сенатор Байрон Дорганмен (D ND) бірлесе жазды. Заң "құлдық еңбекпен жасалған тауарлардың импортын, экспортын және сатылуын тыйым салу, сондай-ақ басқа да мақсаттарды көздейді". Бұл заң жобасы 2006 жылы ұсынылып, 2007 жылы қайтадан ұсынылды, бірақ комитетте қабылданылмай, заңға айналмады.
The Decent Working Conditions and Fair Competition Act was originally written by the National Labor Committee, in collaboration with the United Steelworkers of America and Senator Byron Dorgan (D ND). The act would "prohibit the import, export, and sale of goods made with sweatshop labor, and for other purposes." The bill was introduced in 2006 and re introduced in 2007, but died in committee and did not become law.