Ұлыбританияның гербтік бас офицері

Кіріспе

Гартер Бас геральдикалық лауазым иесі (немесе Гартер Королі немесе жай ғана Гартер) – Англия, Уэльс және Солтүстік Ирландия аумағындағы геральдикалық билікке ие Гартер Королі және Қару-жарақтар колледжінің бас лауазым иесі. Бұл лауазым 1415 жылдан бері сақталып келеді. Гартер колледж жұмысының барысы үшін Граф Маршалға есеп береді. Ол Ұлыбританияның монархына рәсімдер мен геральдика салалары бойынша басты кеңесші болып табылады, соның ішінде Англия, Уэльс және Солтүстік Ирландия үшін, сондай-ақ Канаданы қоспағанда, Карл III патшалық құқығына ие елдер үшін жауапкершілікті жүзеге асырады. Ол сонымен қатар Гартер орденінің қару-жарақ королі болып табылады және колледж берген барлық қару-жарақтарға оның мөрі мен қолы қойылады. Ұлыбритания монархы қайтыс болған кезде Гартердің міндеті – жаңа монархты жариялау. Алғашқыда, Мұрагерлік кеңесі Лондон орталығындағы Сент-Джеймс сарайында жиналып, қайтыс болған монархтың туысынан жаңа монархты жариялайды. Жаңа монарх кеңес алдында қасиетті ант бергеннен кейін, Гартер қару-жарақ королі Монастырлық алаңын көрсететін Жариялау галереясына шығып, жаңа монархты жариялайды. Қазіргі Гартер Бас қару-жарақ королі – Дэвид Уайт.

Қор

Уильям Брюгге, алғашқы Гартер қарулы королі, 1417 жылы осы лауазымға ие болды. Оның қашан тағайындалғаны белгісіз, және осыған қатысты ешқандай жазба сақталмаған. Джон Анстис король Генрих V (1417) билігінің бесінші жылы 22 мамырдағы құпия мөрмен расталған корольдік жарлықты тапты, онда Брюгге бұрынғы титулымен, Гвиенна қарулы королі деп аталды; жарлықта корольмен бірге шетелге саяхаттаған кезде Брюггеге қорғау беру үшін Ұлы патшалық мөрімен тағы бір жарлық шығарылуы бұйырылды. Анстис одан әрі екі дәлел келтіреді: 1) 1422 немесе 1423 жылғы құжат, онда Брюгге бұрынғы толық мәжілісте Гартер болып тағайындалғаны айтылады, және 2) Кларенс герцогының 3 немесе 13 қыркүйек 1417 жылғы жарлығында «Garretier Roy d'armes des Anghis» деп көрсетілген. Генрих V 1417 жылдың 27 шілдесінде Францияға аттанғандықтан, Брюгге сол жылдың шілде айының соңында тағайындалған болуы мүмкін. Бұл пікір Хью Стэнфорд Лондон Анстистің айтқаннан екі жыл бұрын Брюгге тағайындалғанына қатысты дәлелдер жариялағанға дейін қабылданды. Уильям Брюггенің әкесі Ричард 1415 жылдың 4 шілдесінде жасалған өсиетнама қалдырды, ол екі бөлікке бөлінді: бірінші бөлігі жерлеу рәсімімен, қайырымдылық көмектерімен және әйеліне қалдырылған мүліктермен айналысты, ал екінші бөлігі, «voluntas» жеке мүліктерге қатысты. Өсиетнамада (Лондон тіркелімінде сақталған) Ричардтың әйелінен басқа ешкім туралы есімдер келтірілмесе, «voluntas» (архиепископ Генри Чичеленің тіркелімінде көшірілген) оның балалары туралы айтады. Оның ұлы Уильям әртүрлі «Джин», «Гьен» және «Гартер» деп аталды, ал Уильямның әйелі «Агнес Гартер» деп аталды. «Voluntas» төңірегіндегі басқа тіркелім жазбалары 1418 және 1419 жылдарға жатады, сондықтан тіркелімнің басылған нұсқасының редакторы Э. Ф. Якоб Гартер туралы сілтемелер кейінірек қосылған болуы мүмкін деп болжайды. Бірақ Стэнфорд Лондон кейінірек жазылған түсініктемелерде бұл бірқалыпты болып, оны тұрақты түрде Гартер және Гвиенна немесе жай ғана Гартер деп атауға болатынын, ал Агнес егер бұл қосымша болса, оны тек Гартер деп атамайтынын айтады. Оның орнына, Ричард жаңа тағайындалған ұлын Гартер деп атауды ұмытып, кейіннен оны өсиетнамаға бұрынғы титулымен бірге қосып қойғанын ұсынады. Осы тұсқа сын айтқан Питер Бегент 1415 және 1417 жылдар арасындағы жазбаларда Брюгге Гвиеннадан басқа ешқандай атаумен немесе Аквитания қарулы королінің теңдес титулымен аталмағанын анықтады, бұл Стэнфорд Лондонның позициясына қатысты қиындық тудырады. Ол 1415 жылдан кейін «voluntas» өңделген болуы мүмкін, өйткені Ричард Брюгге отбасына көбірек мүлік қалдырды деген пікірді келтіреді.

William Bruges, the first Garter King of Arms, held the office by 1417. The exact date of his appointment is not known and no record of it survives. John Anstis discovered a royal warrant under the Privy Seal dated 22 May in the fifth year of the reign of King Henry V (1417) wherein Bruges is called by his previous title, Guyenne King of Arms; the warrant orders that another be passed under the Great Seal of the Realm protecting Bruges while he travelled abroad with the king. Anstis then outlines two further pieces of evidence: (1) an instrument of 1422 or 1423 by which Bruges settled pension arrangements with the knights in which it is stated that he was appointed Garter at a previous full chapter meeting, and (2) a decree by the Duke of Clarence dated either 3 or 13 September 1417 which mentions "Garretier Roy d'armes des Anghis" As Henry V left for France on 27 July 1417, it can be deduced that Bruges must have been appointed in late July of that year. This was accepted until Hugh Stanford London published evidence which appeared to date Bruges' appointment two years earlier than Anstis suggested. William Bruges' father, Richard, left a will dated 4 July 1415 and split into two parts: a testament dealing with his burial, charitable bequests and legacies to his wife, and a voluntas, which dealt with personal bequests. Although the testament (recorded in the London registry) makes no mention of anyone other than Richard's wife, the voluntas (copied in Archbishop Henry Chichele's registers) makes mention of his children. Reference is made to his son William, variously called "Gien", "Gyen" and "Gartere", and William's wife, called "Agnes Garter". The other register entries around the voluntas date to 1418 and 1419, so E. F. Jacob, the editor of a printed version of the register, suggests that the references to Garter may be a later gloss. But, Stanford London argued that later annotations would be consistent and refer to him as either Garter and Guyenne or simply Garter throughout, while Agnes would not have been called just Garter if it were a gloss. Instead, he suggests that Richard forgot to call his newly appointed son Garter at first and later included it alongside his old title in the will. Criticising this point, Peter Begent finds no reference to Bruges being called anything but Guyenne or the equivalent title of Aquitaine King of Arms in records between 1415 and 1417, which is problematic for Stanford London's position. He argues that it is entirely possible that, if not a gloss, the voluntas was edited after 1415 as Richard Bruges included more bequests to his family.