Кіріспе

Американдық комедиан Гарри Эйнштейн (6 мамыр 1904 - 24 қараша 1958), кәсіби тұрғыда Гарри Парк және басқа да псевдонимдермен, ең көп танымал Паркьякаркус есімімен, американдық комедиан, жазушы және кейіпкерлік актер болған. Грек диалектісінде комедия жанрында шебер болған ол, Эдди Кантор мен Ал Джолсонның радио бағдарламаларында грек аспазы Ник Паркьякаркус рөлінде, содан кейін жеке бағдарламасында үлкен танымалдыққа ие болды. 1936-1945 жылдар аралығында он бір фильмде (Паркьякаркас немесе оған ұқсас рөлде) түсті. Ол сонымен қатар комедианттар және актерлер Альберт Брукс пен Боб Эйнштейннің (Super Dave Osborne кейіпінде және Curb Your Enthusiasm сериалындағы Марти Фанкхаузер рөлінде ойнаған) әкесі болды.

Жеке өмірі мен мансабының алғашқы жылдары

Эйнштейн Массачусетс штатының Бостон қаласында Сара (туған тегі Клайман), Ресейден шыққан еврей отбасынан және Австриядан келген, импортпен айналысқан еврей кепілгер Чарльз Эйнштейннің ұлы болып дүниеге келді. Эйнштейн Бостондағы ағылшын тіліндегі жоғары мектепте оқыды. Алғашқыда ол газетте тілші болып жұмыс істеді, бірақ кейін Бостонның Херст газеттерінде жарнама саласына ауысты. Ол сондай-ақ Тейлор жиһаз компаниясының жарнама бөлімін басқарды. Кейіннен ол Бостонның тағы бір жиһаз дүкені, Саммерфилдте жарнамамен айналысып, достарының кештерінде диалектіде комедиялық өнер көрсетті. Оның достасы, Бостондық оркестр жетекшісі Джо Райнс, оны толық уақытты комедиант болуға көндіруге тырысты, бірақ ол Kane's Furniture компаниясының жарнама менеджері ретінде жақсы табыс тауып жатқан еді. Соңында Эйнштейн Райнстің радио бағдарламасына қатысуға келісті; ол сол бағдарлама үшін Ник Паркьякаркус атты грек кейіпкерін жасады. Бұл кейіпкер тыңдаушылар тарапынан жақсы қабылданып, нәтижесінде ұлттық телеарналардың назарына ілікті. Эйнштейн 1934 жылы Эдди Кантордың радиосында алғаш рет өнер көрсеткен кезде ұлттық деңгейде танымал болды. 1930-жылдардың ортасынан соңына дейін Эдди Кантордың бағдарламасында өнер көрсетумен қатар, Эйнштейн Аль Джолсон шоуында да қонақ ретінде өнер көрсетті. Радиода жұмыс істемеген кезде ол бірнеше комедиялық фильмдерде түсті, олардың ішінде "Страйк Ми Пинк" (1936), "Жұмыс пен Сауық" (1937) және "Жаңа Жүздер" (1937) фильмдері бар. Ол екінші әйелі, актриса Тельма Лидспен "Жаңа Жүздер" (1937) фильмін түсірген кезде танысты. Олар Тельмамен үш ұлдары болды (алғашқы әйелі Лилианнан бір ұлы болған еді). 1930-жылдары Эйнштейн өзінің кейіпкерімен тығыз байланысты болғандықтан, заңды түрде өзінің атын Паркьякаркус деп өзгертуге тырысты, бірақ судья оның өтінішін қабылдамады. Голливудтың Даңқ аллеясындағы жұлдызында оның есімі емес, кейіпкерінің аты жазылған.

"Паркидің" үйінде кездесейік

Кантор бағдарламасындағы танымалдылығының нәтижесінде Эйнштейн 1945 жылы өзінің «Meet Me at Parky’s» атты радиошоуын бастады, онда грек ресторанының иесі Ник Паркьякаркус рөлін ойнады. Шоу NBC арнасында екі маусымға созылды, содан кейін 1947 жылы үшінші және соңғы маусымы үшін Mutual Broadcasting System арнасына көшті. Эйнштейн бағдарламаның көптеген сценарийлерін өзі жазды. Шелдон Леонард, Эллиотт Льюис және Бетти Роудс актерлік құрамға кірді, ал Роудс әйел әнші ретіндегі рөлін толықтырды.

Кейінгі жылдар

Эйнштейн жүрек ауруына шалдыққан, бұл оның қимыл-қозғалысын және денсаулығын шектеді. Оның радио шоуы тоқтатылғаннан кейін ол көбінесе Friars' Club кештерінде ғана көрінетін. Эйнштейн монологын оқығаннан кейін, жүргізуші Арт Линклеттер: "Ол әрқашан сөзін аяқтаған сайын мен өзімнен: "Неге ол эфирде ең жақсы уақытта көрсетілмейді?" - деп сұраймын" деді. Эйнштейн оның жанында отырған Милтон Берлеге бұрылып: "Иә, неге?" - деді де, оның құшағына құлап түсті. Берлдің "Үйде дәрігер бар ма?" деген айқайы бастапқыда әзіл деп ойланды (шара жергілікті ауруханаларға көмек көрсету мақсатында өткізілді және көптеген дәрігерлер қатысты), бірақ жағдайдың қырсықтығы тез байқалды. Эйнштейн сахна артына көтерілді, онда бес дәрігер оны қайта тірілтуге тырысты. Бір хирург қарындаш пышағын қолданды, содан кейін Бал микрофонға шығып, көз жасымен: "Мен ештеңе айта алмаймын" деді. Эйнштейннің қоштасу рәсіміне 300 адам қатысты. Джордж Джесселдің сөзінен кейін Эйнштейн Лос-Анджелестегі Бейбітшілік үйі мавзолейіне жерленді.

Салдары

Эйнштейн қайтыс болған кезде 11 жаста болған Альберт Брукс өзінің фильмдерінде әкесінің өліміне байланысты оқиғаларды бейнелеген. Мысалы, "Defending Your Life" (1991) фильмінің басында Брукстің жақында қайтыс болған кейіпкері Дэниел Миллер өмірден кейінгі түнгі клубта қорқынышты комедиантты көріп отырады. "Қалай өлдіңіз?" - деп сұрайды комедиант, Альберт "Сендей, сахнада" деп жауап береді. Кейін Мерил Стриптің кейіпкері Альбертті өзімен бірге кетуге шақырады. "Жоқ, кете алмаймын", - дейді ол, сахнаға ишара жасайды. "Бұл – әкем." "Комедияшылар көлігімен кофе ішу" бағдарламасының 9-шы маусымындағы "Анаңыз туралы әңгіме емес" атты эпизодта оның ұлы Боб Эйнштейн жүргізуші Джерри Зайнфелдке әкесінің 16 жасында Friars Club-тағы кеште сахнада қайтыс болған оқиғасының көп жылға өнерден бездіргенін айтады. Атап айтқанда, ол Милтон Берл мен Джордж Джесселдің Гарри Эйнштейннің жерлеу рәсімінде комедиялық нөмірлерін аза тұту ретінде орындағандарына қатты ашуланып, мұны сезімталдықсыздық деп санайды және бұл оны комедияға қарсы қимылдады. Эпизодта Диан Уорд (сценарист) режиссерлік еткен "Let Me In, I Hear Laughter – A Salute To The Friars Club" деректі фильмінен Гарри Эйнштейннің өлімі туралы үзінді көрсетілген.

Отбасы

Эйнштейн төрт ұлдың әкесі болды: жазушы Чарльз Эйнштейн (бірінші әйелі Лилиан Аншеннен), комедия актерлары Альберт Брукс және Боб Эйнштейн, сондай-ақ жарнама саласындағы маман Клиффорд Эйнштейн (екінші әйелі, актриса Тельма Лидстен).