Кіріспе

Уильям Фолкнердің 1951 жылғы "Кеже әйелге арналған реквием" романы – Уильям Фолкнердің көркем шығармасы. Бұл Фолкнердің бұрынғы романы "Құтқарылудың" жалғасы болып табылады, онда Темпл Дрейк, оның досы (кейін күйеуі) Гован Стивенс және Гованның ағасы Гэвин Стивенс тұлғалары енгізілген. "Реквием" оқиғалары 1937 жылдың қарашасы мен 1938 жылдың наурызында, "Құтқарылу" оқиғаларынан сегіз жыл өткен соң, Фолкнердің ойдан шығарылған Йокнапатаффа округі мен Миссисипи штатының Джексон қаласында өтеді. "Реквиемде" Темпл, енді үйленген және баласы бар, "Құтқарылуда" баяндалған зорлық-зомбылыққа толы, алабалық өткенімен санасуға үйренуі керек. Алғашқыда кітап түрінде жарық көрген "Реквием" кейіннен сахналық қойылымға бейімделді. Ол сондай-ақ 1961 жылғы "Құтқарылу" фильмінің бір көзі болды.

Пішін және тақырып

Фолкнердің көптеген туындылары сияқты, "Реквием" де повествование техникасымен эксперимент жасайды; кітап жартылай роман, жартылай пьеса. Драмалық формада ұсынылған негізгі оқиға, ойдан шығарылған Йокнапатофа округінің тарихын баяндайтын прозалық бөлімдермен кезегімен алмасады. Әр прозалық бөлім оқиғаның келесі драмалық бөлімі үшін орналасқан белгілі бір мекемеге (сәйкесінше, сот ғимараты, штат үйі және түрме) арналған. "Реквиемнің" басты тақырыбы – өткен жамандықтар үшін азап шегу арқылы рухани құтқарылу және өз кінәңді мойындау, сондай-ақ күнәкарларды құтқару үшін өзін құрбан ететін әйел бейнесінің заманауи мағынасы. Ворчестер қалалық мектептерінен Дегенфельдер, екеуінің ортақ элементтеріне байланысты, "Темпл Дрейктің тарихынан" кейінгі туындыға шабыданған болуы мүмкін деп санайды. Рецензенттің пікірінше, бұл романдық Темплге берілген "жазық" сипаттамадан өзгеше.

Қабылдау

Жарияланған кезде «Реквием» әртүрлі пікірлерге бөлінді. Малкольм Коули «Нью-Йорк Геральд Трибюн» газетінде «Реквием» адамгершілік сана деңгейінде туындаған драма екенін, оны шынайы трагедияға айналдырғанын және «осы тұрғыдан ол «Құдайға пана» ромасынан әлдеқайда басым, себебі онда мораль автор ойының ең шетінде ғана болған» деп жазды. Кейбір сыншылар «Реквиемнің» роман мен драманы біріктіретін тәжірибелік формасымен қызығушылық танытты немесе әсерленді. Алайда, Фолкнердің жазу стилі, әсіресе драмалық бөлімдерде, көбінесе оқиғаны көрсетудің орнына баяндау арқылы бергендігі үшін ұқыпсыз немесе көңілді қалдырмайтын деп сынға ілінді. Сыншылар оқиғаның кейбір аспектілерін сенімсіз, нақты емес және қазіргі заманғы көзқарастарға қайшы деп тапты, әсіресе Нэнсидің өзін-өзі құрбан ету бейнесі және оның Темплдің баласын өлтіру себебін. Кейінгі онжылдықтарда бұл кітапты баспагерлер сатуға тиімді деп санамады және бір кезде ол қағаздан жасалған немесе басқа арзан басылымда қолжетімді болған жоқ. Оның маңыздылығы негізінен Фолкнердің жоғары бағаланған «Құдайға пана» романының жалғасы ретінде сақталды.

"Өткен"

"Бір монахқа арналған реквием" Фолкнердің ең белгілі сөздерінің бірінің бастауы – "Өткен ешқашан өлмейді. Ол тіпті өткен де емес". Бұл сөз жиі қайта айтылады, мысалы, сол кездегі сенатор Барак Обама "Кемістіксіз одақ" атты сөйлеуінде қолданған. 2012 жылы Faulkner Literary Rights LLC компаниясы Sony Pictures Classics компаниясына қарсы "Paris in Midnight" фильміндегі бір эпизодта авторлық құқықтың бұзылуы туралы сотқа шағым түсірді. Эпизодта уақыт саяхатшысы кейіпкері былай дейді: "Өткен өлген жоқ! Шындығында, ол тіпті өткен де емес. Кім осылай айтқанын білесіздер? Фолкнер. Ол дұрыс айтқан. Мен де онымен кездестім. Мен оны бір кешкі ас дастарқанда кездестірдім". 2013 жылы судья Faulkner Literary Rights LLC компаниясының талабын қабылдамады, фильмдегі цитатаның маңыздылығы аз екенін және "адал пайдалану" құралатындығын мәлімдеді.

Бейімделулер

Романды 1956 жылы Альберт Камю "Requiem pour une nonne" атты театрға қою үшін өңдеді. Камю сонымен қатар 1957 жылы Морис Коиндроның француз тіліндегі роман аудармасына алғы сөз жазды. Англия Корольдік сот театрының сахналық труппасы бұл пьесаны 1957 жылғы 27 қарашада Лондонда көрсетті. Бродвей қойылымы 1959 жылғы 30 қаңтарда Джон Голден театрында ашылды. Екі қойылымның да режиссері – Тони Ричардсон. Уильям Фолкнер пьесаны өзінің романынан бейімдеді. Миннеаполис, Миннесотадағы Гатри театры бұл пьесаны 1982-1983 жылдарғы маусымының бір бөлігі ретінде көрсетті. Оны Ливиу Цюлей қойды.

Цезер форумы, минималистік театр компаниясы, 1993 жылы Чикагода спектакльді ұсынды. Роман 1961 жылғы "Құтқарылу" фильмінің бір көзі болды, режиссері Тони Ричардсон. Алдыңғы 1933 жылғы фильм нұсқасы (Фолкнер сценарийде жұмыс істеді) "Темпл Дрейктің тарихы" деп аталды. 1975 жылы "Кежеге арналған реквием" телефильміне бейімделуі Сара Майлз, Мэри Элис және Сэм Эдвардс қатысты. Оскар Страснойдың "Реквием" операсы алғаш рет 2014 жылы Буэнос-Айрестегі Колон театрында қойылды.