Кастилия саяхатшысы және мемлекет қайраткері Педро Лопес де Аяла
Pero López de Ayala
Педро Лопес де Аяла (1332-1407): Кастильский государственный деятель, историк, поэт. Биография, роль в политике Кастилии и поддержка претендентов на трон.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кастилиялық мемлекет қайраткері Дон Перо (немесе Педро) Лопес де Аяла (1332–1407) – Кастилиялық мемлекет қайраткері, тарихшы, ақын, жылнамашы, канцлер және сарай адамы.
Castilian statesman
Don Pero (or Pedro) López de Ayala (1332–1407) was a Castilian statesman, historian, poet, chronicler, chancellor, and courtier.
Өмір
Перо Лопес де Аяла 1332 жылы Кастилия Корольдігінің Алава графтығындағы Витория қаласында Фернан Перес де Аяла мен Эльвира Альварес де Севаллостың ұлы болып дүниеге келді. Ол кардинал Педро Гомес Баррозоның шөбересі болды және осы дін қызметкерінің қолында тәрбиеленді. Лопес де Аяла бастапқыда Кастилияның Педросын қолдады, бірақ кейін Кастилия тағына талапкер Генрих Трастамарды қолдауға көшті. Аялалар Кастилияның маңызды аристократиялық отбасыларының бірі еді. Олардың отбасы туралы ең ерте белгілі жазба Пероның әкесі жазған еңбек болды, онда олар Пиреней христиандық патшалықтарынан және Бискай лордтарынан тегін шығарғанын айтады. Кейіннен, антисемиттік қудалауды басуға тырысқан католик епископы Лопе де Барриентос, Кастилия ақсүйектерінің көпшілігі еврей тегінен шыққандығын, ал Мендоса және Аялалар белгілі Рабби Соломон мен оның ұлы Исак де Вальядолидтен тарағанын мәлімдеді. Альферес майор дель Пендон де ла Банда (екінші лейтенант) ретінде ол Генрихпен бірге Нахера шайқасында (1367) шайқасты және Қара ханзаданың тұтқынына айналды, бірақ кейін босатылды. 1378 жылы ол ағылшындар мен португалдарға қарсы одақ жасау үшін Францияға сапарлады. Одан кейін Кастилияның Иоанн I-нің жақтасы болды. Ол Алжубаррота шайқасында (1385) португалдықтарға түсті және темір түрмеге қамалды. Түрмеде ол «Жетіш құстармен аң ауру туралы кітап» (Libro de la caza de las aves) және «Rimado de Palacio» еңбегінің бөлімдерін жазды. Оның әйелі, Дона Леонор де Гусман, Калатрава магистрі, сондай-ақ Кастилия мен Франция патшаларының араласуымен ол үшін 30 000 дублон төленді. 1388 немесе 1389 жылы босатылғаннан кейін ол Францияда дипломатиялық қызметін жалғастырды. Кейін ол Кастилияға оралды, онда Генрих III оны «сойлақтың ұлы канцлері» (Canciller mayor) деп тағайындады. Ол 75 жасында Калахоррада қайтыс болды.
Pero López de Ayala was born in 1332 at Vitoria, County of Alava, Kingdom of Castile, as the son of Fernán Pérez de Ayala and Elvira Álvarez de Cevallos. He was grandnephew to Cardinal Pedro Gómez Barroso, and was educated under this cleric. López de Ayala was a supporter of Pedro of Castile before switching sides in order to support the pretender to the Castilian throne, Henry of Trastamara. The Ayala were one of the major aristocratic families of Castile. The earliest known record of their family was an account written by Pero's own father, which claims they descended from Pyrenees Christian royalty and linked them to the Lords of Biscay. Later, Catholic bishop Lope de Barrientos, trying to dampen anti semitic persecution, would claim that most of the nobility of Castile themselves had Jewish origins and that the Mendozas and Ayalas descended from a certain Rabbi Solomon and his son Isaque de Valladolid. As Alférez mayor del Pendón de la Banda (second lieutenant), he fought with Henry at the Battle of Nájera (1367) and was made a prisoner of the Black Prince but was later released. In 1378, he traveled to France in order to negotiate an alliance against the English and Portuguese. He subsequently served as a supporter of John I of Castile. He was captured by the Portuguese at the Battle of Aljubarrota (1385), and was jailed in a prison of iron. While in prison, he wrote his Libro de la caza de las aves ("Book on hunting with birds of prey") and parts of his Rimado de Palacio. He was ransomed for 30,000 doubloons after many had interceded on his behalf, including his wife, Doña Leonor de Guzmán, the Master of Calatrava, and the kings of both Castile and France. Upon his release in 1388 or 1389, he continued his diplomatic activities in France. He later returned to Castile, where he was named Canciller mayor ("grand chancellor of the realm") by Henry III. He died at Calahorra at the age of 75.