Эюнкурт: Британдық кеме жасаушы және инженердің өмірбаяны
Eustace Tennyson d'Eyncourt
Британдық теңіз сәулетшісі, инженер Д'Эйнкорт (1868-1951) өмірі мен білімі. Әскери кемелерді жобалаудағы манздылығы, тегі және шығу тегі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық кеме жасаушы және инженер (1868–1951)
British naval architect and engineer (1868–1951)
Жеке өмір
Д'Эйнкорт 1868 жылғы сәуірде Хэдли Хауста, Барнет, Гертфордширде дүниеге келген. Ол Луи Чарльз Теннисон д'Эйнкурттың (1814–1896) және оның әйелі София Йейтстың (1900 жылы қайтыс болған) алтыншы баласы еді. Әкесінің туысы арқылы Альфред Теннисонмен туысқандық байланысы болды. Ол Charterhouse мектебінде білім алған, содан кейін Эльсвиктегі Армстронг, Уитворт және компания кеме құрылысы шеберханасында кеме жасау архитектурасы бойынша шәкірт болды. 1898 жылға қарай, ол Глозго қаласындағы Гованда кеме жасау архитекторы болып жұмыс істеді. Сол жерде ол жесір Джанет Бернс (туған аты Уотсон Финлей) танысты, олмен сол жылы үйленді. Оның бұрынғы некесінен Кингсли және Гвинет есімді екі баласы болды; ол және д'Эйнкорт Гервес ұл және Сесили қызды өмірге әкелді. Жанет Теннисон д'Эйнкорт 1909 жылы күйеуімен Буэнос-Айреске іссапармен бара жатып қайтыс болды. Д'Эйнкорт көптеген наградалар мен құрметтерге ие болды: 1913 жылы Афинеумға сайланды; 1921 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды; 1930 жылы баронет титулы алды; 1946 жылы Корольдік өнер қоғамының мүшесі болып сайланды. Баронеттік титул оның ұлы Гервейс (1971 жылы қайтыс болған) иеленді. Жазушы Адам Николсон – Юстас д'Эйнкурдың шөбересі.
D'Eyncourt was born in April 1868 at Hadley House, Barnet, Hertfordshire. He was the sixth child of Louis Charles Tennyson d'Eyncourt (1814–1896) and his wife Sophia Yates (d. 1900). Through his father, he was a cousin of Alfred, Lord Tennyson. He was educated at Charterhouse, then became an apprentice in naval architecture at the shipyard of Armstrong, Whitworth & Co. in Elswick. By 1898, he was employed as a naval architect in Govan, Glasgow. There he met Janet Burns (née Watson Finlay), a widow whom he married that same year. She had two children from her first marriage, Kingsley and Gwyneth; she and d'Eyncourt had a son, Gervais, and a daughter, Cecily. Janet Tennyson d'Eyncourt died in 1909 when accompanying her husband on a business trip to Buenos Aires. D'Eyncourt received a number of awards and honours: in 1913, elected to the Athenaeum; in 1921, elected a Fellow of the Royal Society; in 1930, created a baronet; and in 1946, elected a fellow of the Royal Society of Arts. He was succeeded in the baronetcy by his son Gervais (d. 1971). The writer Adam Nicolson is Eustace d'Eyncourt's great grandson.
Мансап
Армстронг, Уитворт және компанияда шәкірт болған Д'Эйнкур Австрия, Италия, Норвегия, Испания, Португалия және Түркия үкіметтері үшін әскери кемелерді жобалаумен айналысты. Ол 1898 жылы Гованның Фэрфилд кеме құрылысы және инженерлік компаниясына қосылды, ал 1902 жылы Армстронг, Уитворт және компанияға қайта оралды. 1904 жылы ол түрік әскери-теңіз флотының жағдайы бойынша консультациялық жұмыс жүргізіп, үшінші дәрежелі Меджидие орденімен марапатталды. 1912 жылы Д'Эйнкур Корольдік теңіз күштерінде теңіз құрылысы директоры болып тағайындалды. Ол торпедалық шабуылдардан қорғануды қамтамасыз ететін кеме құрылысының жаңа әдістерін енгізді. 1915 жылдың 20 ақпанында Адмиралтействоның бірінші лорды Уинстон Черчилль оны Лэндшип комитетінің төрағасы болуға шақырды. Бұл комитет – Бірінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы алты айында ауыр шығындарға әкелген жау машиналарын тоқтатуға және ешкімнің жерін кесіп өтуге қабілетті көлік құралын жобалау үшін жиналған Корольдік әскери-әуе күштерінің офицерлері мен инженерлерінен құралған. Дамытылған машинаға «танк» деген ат берілді. Д'Эйнкур 1924 жылы Адмиралтействодан кетіп, бұрынғы компаниясы Армстронг, Уитворт және компанияға қайта оралды. Алайда, соғыс аяқталғаннан кейін құрылыс саласындағы дағдарысқа байланысты 1920 жылдардың соңында фирма банкротқа ұшырады. 1928 жылы Д'Эйнкур Парсонс теңіз бу турбинасы компаниясының директоры болып тағайындалды және 1948 жылы зейнетке шықты. Зейнеткерлік шағында ол көбінесе Сассекс графтығындағы Хейлшам қаласында тұрды, бірақ 1951 жылы Лондонда қайтыс болды. Ол Бруквуд бейіштігінде жерленген.
As an apprentice at Armstrong, Whitworth & Co., d'Eyncourt worked on the design of warships for the Austrian, Italian, Norwegian, Spanish, Portuguese, and Turkish governments. He joined the Fairfield Shipbuilding and Engineering Company of Govan in 1898, before returning to Armstrong, Whitworth & Co. in 1902. In 1904, he undertook consultancy work on the state of the Turkish navy which earned him the Order of the Medjidie, Third Class. In 1912, d'Eyncourt was appointed director of naval construction with the Royal Navy. He pioneered new forms of ship construction that helped provide protection from torpedo attack. On 20 February 1915, First Lord of the Admiralty Winston Churchill asked him to be Chairman of the Landship Committee, a group of Royal Naval Air Service officers and engineers assembled to design a vehicle capable of crossing No Man's Land and suppressing the enemy machine guns that had caused heavy casualties in the first six months of the First World War. The machine that was eventually developed was given the name "tank". D'Eyncourt resigned from the Admiralty in 1924 and rejoined his former company, Armstrong, Whitworth & Co. However, the firm failed in the late 1920s owing to the building slump following the end of the war. In 1928, d'Eyncourt joined the board of Parsons Marine Steam Turbine Company until he retired in 1948. He lived for most of his retirement in Hailsham, Sussex, but died in London in 1951. He is buried in Brookwood Cemetery.
Құрылымның ерекшеліктері
Оның "үлкен жеңіл крейсерлері" мен шайқас крейсерлерінде д'Эйнкурт жаңа корпус пішінін жасады: көлденең қимасы бойынша корпус теңбұрышты трапеция тәрізді болды, кеменің қабырғалары тік сызықтан 10 градус бұрышпен ішке қарай еңкейді, ал осыдан сыртқа қарай, машина бөлімшелерінің бүкіл ұзындығына бойлап сыртқы кеңейтімдер орналасқан. Нәтижесінде, кеме корпусының өте мықты құрылымы пайда болды, ал еңкейген қабырғалар снарядтардың соққысын тарату мүмкіндігін арттырып, осылайша тесілуге қарсы тұруды күшейтті. Теңіз архитектурасының эстетикалық жағына көбінесе көп мән берілмейді, бірақ ол ғимараттар архитектурасы сияқты өнердің бір саласы; жалпы көрінісі (ұзындығы, ені және борты, сондай-ақ корпусқа қатысты суперқұрылым мен түтікшелердің мөлшері тұрғысынан) д'Эйнкурт ең әдемі және көз тартатын соғыс кемелерін жасады деген пікір айтылады, оның ең көрнекті мысалы – шайқас крейсері.
In his battlecruisers, "large light cruisers" and the s, d'Eyncourt evolved a novel hull form: in cross section the hull was an isosceles trapezoid, with the ship's sides sloping inboard at an angle of 10 degrees from the vertical, while outboard of this, external bulges extended over the full length of the machinery spaces. The result was a hull structure of great strength, and the sloping sides increased the possible spread of impact of shells, thus giving greater resistance to penetration. The aesthetic side of naval architecture has seldom been given much attention, though it is as much of an art as the architecture of buildings; in general appearance (in terms of harmonious proportion as regards length, beam, and freeboard, as well as the size of the superstructure and funnels in relation to the hull), the opinion has been expressed that d'Eyncourt created some of the most elegant and eye pleasing warships ever designed, the prime example being the battle cruiser .
Кемелердің жобалары
D'Eyncourt төменде тізілген кемелердің негізгі дизайнері болмағанмен, олар үшін соңғы жауапкершілікті өз мойнына алды.
D'Eyncourt was not necessarily the principal designer of the vessels listed below, but had ultimate responsibility for them.
Танкілер
Д'Эйнкорт Уинстон Черчилль құрған "Жер кемесі" комитетінің төрағасы болды, ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбританияның алғашқы әскери танктерінің жобалануын және өндірісін қадағалады.
D'Eyncourt was chairman of the Landship Committee, created by Winston Churchill, which oversaw the design and production of Britain's first military tanks during World War 1.