Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық жазушы және суфражист
American writer and suffragist
Хариот Итон Блатч (Стэнтон; 20 қаңтар 1856 – 20 қараша 1940) – американдық жазушы және суфражист. Ол әйелдер құқығын қорғаушы белгілі Элизабет Кейди Стэнтонның қызы болды. Англияда болғанда, ол ағылшын ауылдық жұмысшы әйелдерінің жағдайын статистикалық тұрғыдан зерттеді, осы зерттеуі үшін Вассардан магистр дәрежесін алды. 1901 жылғы халық санағында Блатч Суррейдегі Хаслемерде, ауылдық әйелдер мен қыздарға қолөнерді үйретуді насихаттаған «Хаслемер шаруа өнері» қозғалысының бір бөлігі болған үйдің қонағы ретінде тіркелген. Ол сондай-ақ әйелдердің жергілікті басқару қоғамы, Фабиан қоғамы және әйелдердің сайлау құқығы лигасы сияқты ағылшын әлеуметтік реформалық ұйымдарымен жұмыс істеді. Әйелдердің сайлау құқығы лигасында ол кейіннен Америкада қолданған ұйымдастыру тәсілдерін жетілдірді.
Harriot Eaton Blatch ( Stanton; January 20, 1856 – November 20, 1940) was an American writer and suffragist. She was the daughter of pioneering women's rights activist Elizabeth Cady Stanton. While in England, she performed a statistical study of rural English working women's conditions, for which she received her M. A. from Vassar. In the 1901 census Blatch is recorded as a visitor in Haslemere, Surrey in a house which formed part of the Haslemere Peasant Arts movement, a group which promoted the teaching of handicraft to rural women and girls. She also worked with English social reform groups, including the Women's Local Government Society, the Fabian Society, and the Women's Franchise League. In the Women's Franchise League, she developed organizing techniques that she would later use in America.
Сайлау науқаны
1902 жылы Америка Құрама Штаттарына оралғанда Блатч американдық әйелдердің сайлау құқығы үшін күресін қайта жандандыруға тырысты, ол тоқтап қалған еді. Алғашында ол Әйелдердің кәсіби одақ лигасының басшылығына қосылды. 1907 жылы ол жұмыс істейтін әйелдерді сайлау құқығы қозғалысына тарту үшін Өзін-өзі асыраушы әйелдердің теңдік лигасы (кейіннен Әйелдер саяси одағы деп аталды) құрды. Лиганың негізгі құрамына Нью-Йорк қаласының төменгі шығыс бөлігінен 20 000 фабрика, кір жуу және киім тігуші жұмысшы кірді. Ұйым Нью-Йорк мұғалімдері үшін тең жалақы туралы резолюцияны қабылдауға сәтті ықпал етті. Әйелдер құқығын қорғау жылдарында Блатч "Әйелдер күшін жұмылдыру" атты кітап жариялады, ол АҚШ-тың әйелдерін қоғамдағы өз орнын сезінуге шабыттандырды. Одақ маңызды саяси күшке ие болды және әйелдерге дауыс беру құқығын беру үшін Нью-Йорк штатының конституциясына түзетулер енгізу үшін белсенді түрде лоббилеу жұмыстарын жүргізді, бұл 1917 жылы Таммани Холл қарсылығын жеңілдеткеннен кейін мүмкін болды. 1915 жылы Блатчтың Әйелдер саяси одағы Элис Пол мен Люси Бернстің Конгресс одағымен бірікті, ол ақырында Ұлттық әйелдер партиясына айналды.
On returning to the United States in 1902, Blatch sought to reinvigorate the American women's suffrage movement, which had stagnated. She initially joined the leadership of the Women's Trade Union League. In 1907, she founded the Equality League of Self Supporting Women (later renamed the Women's Political Union), to recruit working class women into the suffrage movement. The core membership of the league comprised 20,000 factory, laundry, and garment workers from the Lower East Side of New York City. The organization successfully lobbied for an equal pay resolution for New York teachers. During her years advocating for women's rights, Blatch also published a book called Mobilizing Woman Power, which inspired women from across the United States to recognize their place in society. The Union achieved significant political strength, and actively lobbied for a New York state constitutional amendment to give women the vote, which was achieved in 1917 after Tammany Hall relaxed its opposition. In 1915, Blatch's Women's Political Union merged with Alice Paul and Lucy Burns' Congressional Union, which eventually became the National Woman's Party.
Соғыс және соғыстан кейінгі кезең
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Блатч өзінің уақытын соғысқа жәрдемдесуге арнады, Америка әйелдерінің шаруашылық армиясын басқарды, ол қосымша шаруалық жұмыс күшін қамтамасыз етті. 1918 жылы ол "Әйелдер күшін жұмылдыру" атты кітап жазды, онда әйелдерді соғысқа қатысуға шақырып, "жұмысқа кірісуге" үндеді, сонымен қатар соғыстың салдарынан туған қиратуларға байланысты бейбітшілдік көзқарасын білдірді. 1920 жылы Он тоғызыншы түзету қабылданғаннан кейін Блатч Ұлттық әйелдер партиясына қосылып, Әйелдер кәсіподақ лигасы қолдаған қорғаушы заңнаманың орнына Тең құқықтар туралы түзетуді қабылдау үшін күресті. Ол сондай-ақ Социалистік партияға қосылды және Нью-Йорк қаласының бас есепшісі, содан кейін Нью-Йорк штатының Ассамблеясына кандидат болды, бірақ сайлауда жеңіліске ұшырады. Әйелдер жұмысшыларын қорғауға бағытталған заңдарды партия қолдағандықтан ол ақырында партиядан шықты. 1920 жылдары Блатч Ұлттар лигасының атынан жұмыс істеді, Лиганың хартасына түзетулер енгізуді ұсынды.
During World War I, Blatch devoted her time to the war effort, heading the Woman's Land Army of America, which provided additional farm labor. She wrote Mobilizing Woman Power in 1918, about women's role in the war effort, urging women to "go to work". where she took a pacifist position due to the destruction of the war. After the passage of the Nineteenth Amendment in 1920, Blatch joined the National Woman's Party to fight for passage of the Equal Rights Amendment, rather than the protective legislation supported by the Women's Trade Union League. She also joined the Socialist Party, and was nominated for New York City Comptroller and later the New York State Assembly, but did not win office. She eventually left the party, because of its support for protective legislation for women workers. During the 1920s, Blatch also worked on behalf of the League of Nations, proposing improvements for the amendments to the League's Covenant.
Соңғы жылдары және өлімі
1939 жылы Блатч жамбас сүйегін сындырып, Коннектикут штатындағы Гринвич қаласындағы қарттар үйіне көшті. Оның "Қиын жылдар" атты мемуары 1940 жылы жарық көрді және ол сол жылы, Алғыс айту күніне бір апта қалғанда Гринвичте қайтыс болды.
In 1939, Blatch suffered a fractured hip and moved to a nursing home in Greenwich, Connecticut. Her memoir, Challenging Years, was published in 1940 and she died the week before Thanksgiving that same year in Greenwich.