Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пруссия князі және композитор
Prince of Prussia and composer
Пруссияның князі Фредерик Людовик Кристиан "Фердинанд" (Фридрих Людвиг Кристиан; 18 қараша 1772 – 10 қазан 1806), пруссиялық князь, әскерші, композитор және пианиношы болған. Князь Луи Фердинанд Наполеон соғыстарында шайқасты. 1927 жылғы неміс фильмі "Принц Луи Фердинанд" оның өмірінен жасалған фильм.
Prince Frederick Louis Christian "Ferdinand" of Prussia (Friedrich Ludwig Christian; 18 November 1772 – 10 October 1806), was a Prussian prince, soldier, composer and pianist. Prince Louis Ferdinand fought in the Napoleonic Wars. The 1927 German film Prinz Louis Ferdinand was a biopic of his life.
Ерте өмір
Людовик Фердинанд 1772 жылдың 18 қарашасында Берлин қаласына жақын орналасқан Фридрихсфельде сарайында дүниеге келді. Ол Пруссия князі Август Фердинанд пен Бранденбург-Шветт әулетінен шыққан Элизабет Луизаның ұлы, және король Фридрих Ұлының сіңілі баласы болды. Оған Фридрих Людвиг Кристиан деп шомылдырылды, бірақ ол Людовик деп танылды және оның әкесінің құрметіне Фердинанд деген лақап ат берілді, осылайша оны өзінің екінші туысы, сондай-ақ Людовик аталған Пруссия князі Фридрих Людвиг Карлдан (1773–1796) ажыратуға болады.
Louis Ferdinand was born on 18 November 1772 in Friedrichsfelde Palace, near Berlin. He was a son of Prince August Ferdinand of Prussia and Elisabeth Louise of Brandenburg Schwedt, and was a nephew of King Frederick the Great. He was given the baptismal name Friedrich Ludwig Christian, but was known as Louis and was soon given the nickname Ferdinand (after his father), so that he could be distinguished from his second degree nephew, also named Louis, Prince Friedrich Ludwig Karl of Prussia (1773–1796).
Әскери мансап
Луи Фердинанд Француз революциялық соғыстарына қатысып, 1792 – 1794 жылдары Лонгви мен Верден маңында Бірінші коалиция соғысына қатысты, Вальми канонадасында болды және Майнц қоршауында жарақат алды. Жаңадан генерал-майор болып тағайындалған ол 1793 жылдың қарашасында Кайзерслаутерн шайқасына қатысты. 1795 жылдың 23 ақпанында Людовик Фердинанд «Вон-Баден» жаяу әскер полкінің бастығы болып тағайындалды. 1796 жылдың мамыр айының соңынан бастап ол өзінің немере інісі корпусында бригадир болып қызмет етті, ол Вестфалиядағы демаркациялық сызықты қамтамаздандыруға бағытталған. Петерсхагендегі әскери парад кезінде Людовик Фердинанд 1799 жылдың 2 маусымында генерал-лейтенант шеніне көтерілді, 1799 жылдың 20 мамырындағы патент бойынша. 1806 жылы ол Наполеонға және Бірінші француз империясына қарсы соғысты жаңартқан басты жақтаушылардың бірі болды, бұл Төртінші коалиция соғысын бастады. Ол соғыстың алғашқы шайқасында, Саальфельд шайқасында қаза тапты. Луи Фердинанд 8300 сарбазға қолбасшылық етіп, маршал Жан Ланнның V корпусына қарсы шабуыл жасады, олар Тюрингия орманының өткелдерінен бұзып шығуға тырысты. Сол шайқаста ол Ланнның өзі басқарған, әлдеқайда көп санды француз күштерімен (12800 сарбаз) кездесті. Француздар биік жерді басып алды, ал пруссиялықтар Саале өзенін артында қалдырды, бұл кері шегінуді қиындатты. Әскерінің жеңіліп бара жатқанын көргенде, Луи Фердинанд француз атты әскеріне шабуыл жасады. Ол француздың 10-шы гусар полкінің квартирмейстері Жан Батист Гиндейден қаза тапты, себебі Луи Фердинанд берілу ұсынысын қабылдамады және француз старшинасын жарақаттады. Пруссия сарайының көрнекті тұлғасы болғандықтан, оның өлімі ауыр қайғыға ұшыратты.
Louis Ferdinand participated in the French Revolutionary Wars, fighting in the War of the First Coalition in 1792 to 1794 near Longwy and Verdun, took part in the Valmy cannonade and was wounded during the Siege of Mainz. Newly promoted to major general, he took part in the Battle of Kaiserslautern in November 1793. On 23 February 1795 Louis Ferdinand was appointed chief of the “von Baden” infantry regiment. From the end of May 1796, he served as a brigadier to the corps of his nephew, which was intended to cover the demarcation line in Westphalia. On the occasion of the military review at Petershagen, Louis Ferdinand was promoted to lieutenant general on 2 June 1799, with a patent from 20 May 1799. In 1806, he was one of the principal advocates of resuming the war against Napoleon and the First French Empire, triggering the War of the Fourth Coalition. He died during the opening engagement of the war, at the Battle of Saalfeld. Louis Ferdinand was in command of 8,300 men when he advanced against marshall Jean Lannes' V Corps as they attempted to break out from the passes of Thuringian Forest. In that battle, he engaged a much larger French force (12,800 men), led by Lannes himself. The French held the high ground, while the Prussians had the Saale River behind their backs, which would make a retreat difficult. When he saw his forces beginning to rout, Louis Ferdinand charged the French cavalry. He was killed in combat by Jean Baptiste Guindey, quartermaster of the French 10th Hussars, after Louis Ferdinand refused an offer to surrender and wounded the French NCO. As a prominent leader of the Prussian court, his death was deeply felt.
Музыкалық қызмет
Ол әскерден басқа да дарынды музыкант және композитор болған. Иоганн Фридрих Райхардт, Фридрих II және Фридрих Вильгельм II-нің капельмейстері, оны ұлы пианист деп есептеген. Луи Фердинанд музыка жазуды ерте бастады, бірақ композиторлық қызметі үшін кейін ғана танылды. Оның алғашқы шығармаларын Ұлы Фредериктің інісі Генрих ханзадасының оркестрі орындады. Кейіннен Луи Фердинанд Берлиндегі бірнеше салонға қатысты, онда ол көбінесе фортепианода импровизациялап ойнайтын. Оның таныстарының арасында Шлегель, Вакенродер және Тик сияқты тұлғалар болды, олардың барлығы музыкаға қызығушылық танытты. Людвиг ван Бетховен үшінші фортепиано концертін оған арнады, бұл оның пианинода ойнауына деген құрметін білдірді. Антон Рейханың "L'art de varier" атты үлкен вариациялық циклі де Луи Фердинанд үшін жазылған. Оның ерте қайтысынан кейін Луи Фердинандтың тек 13 музыкалық шығармасы ғана жарық көрді. Көбінесе камералық туындылар, фортепиано мен оркестрге арналған екі рондодан басқа (Op. 9 және 13). Шопен сияқты, оның барлық сақталған туындыларында фортепиано ойналады. Оның шектеулі шығармашылығына қарамастан, Луи Фердинандтың музыкасы өз заманы үшін инновациялық болды, ол басым Классикалық үлгіге қарағанда көбірек экспрессивті және жеке стильде болды, және ол Романтикалық қозғалыстың алғашқы композиторларының бірі деп есептеледі; Роберт Шуман, мысалы, оны "барлық ханзадалардың ең романтикалықсы" деп атады. Тик, Шлегель және Вакенродермен, неміс Романтизмінің негізін қалаушылармен тығыз достығы оның дүниетанымына және одан кейін музыкасына әсер еткен болуы мүмкін. 1842 жылы Франц Лист фортепианоға арналған "Пруссиялық князь Луи Фердинандтың мотивтеріне арналған элегия" (Élégie sur des motifs du Prince Louis Ferdinand de Prusse, S. 168) шығармасын жазды.
Apart from being a soldier, Louis Ferdinand was also a gifted musician and composer. Johann Friedrich Reichardt, Kapellmeister to Frederick II and Frederick William II, considered him a great pianist. Early on Louis Ferdinand also started to compose music, but he was not recognized for his compositional activities until later. His early pieces were performed by the orchestra of Prince Henry, the brother of Fredrick the Great. Later on, Prince Louis Ferdinand joined several salons in Berlin, where he frequently improvised on the piano. Among his circle of acquaintances were figures such as Schlegel, Wackenroder, and Tieck, all of whom were highly interested in music. Ludwig van Beethoven dedicated his Third Piano Concerto to him, a sign of high esteem for his piano playing. Anton Reicha's massive variation cycle, L'art de varier, was also written for Louis Ferdinand. Due to his early death, there are only 13 published musical compositions by Louis Ferdinand with opus number. Most are chamber works, with the exception of the two rondos for piano and orchestra (Op. 9 and 13). Like Chopin, all of his surviving works feature the piano. Despite his limited oeuvre, Louis Ferdinand's music was innovative for his time, in a style that was more expressive and individualistic than the prevailing Classical mode, and he is widely considered to be a pioneering composer of the Romantic movement; Robert Schumann, for example, called him "that most Romantic of all princes". His close friendships with Tieck, Schlegel, and Wackenroder, all founding figures of German Romanticism, may have had an influence on his worldview and consequently his music. In 1842, Franz Liszt wrote an Élégie sur des motifs du Prince Louis Ferdinand de Prusse, S. 168, for piano solo.
Отбасы
Людвиг фон Вильденбрук Генриетта Фроммның заңды емес екі баласының ағасы болды.
Ludwig von Wildenbruch was the elder of two illegitimate children born to Henriette Fromme.