Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Currie (Currach, IPA: [ˈkʰuːᵲəx]) – Шотландияның Эдинбург қаласының шетіндегі ауыл және қала маңы, қала орталығынан оңтүстік-батысқа қарай 7 миль (11 км) жерде орналасқан. Бұрын Мидлотиан графтығының құрамында болған, қазір Эдинбург қалалық кеңесінің қарауына кіреді. Ол солтүстік-шығыста Juniper Green және оңтүстік-батыста Balerno арасында жатыр. Бұл аудан азаматтық округке өз атын берген. 2001 жылы Currie халқы 8 550 адамды құрады, ал онда 3 454 үй болды.
Currie (Currach, IPA:[ˈkʰuːᵲəx]) is a village and suburb on the outskirts of Edinburgh, Scotland, situated 7 mile (11 km) south west of the city centre. Formerly within the County of Midlothian, it now falls within the jurisdiction of the City of Edinburgh Council. It is situated between Juniper Green to the northeast and Balerno to the southwest. It gives its name to a civil parish. In 2001, the population of Currie was 8,550 and it contained 3,454 houses.
Этимология
Атау 1210 жылдан бастап әртүрліше жазылған, мысалы, Курей, Кори, Курри сияқты түрлерде, ал 1402 жылы Кури деп тіркелген. Кури атауының нақты шығу тегі белгісіз, бірақ ол шотланд гаэл тіліндегі curagh/curragh сөзінен – сулы немесе батпақты жазықтан, немесе бритон тіліндегі curi сөзінен – шағын ойыс немесе топырақ шұңқырынан шыққан болуы мүмкін. Іргелес Балерно қаласы шотланд гаэл тілінен, ал жақын орналасқан Пентленд таулары бритон тілінен шыққан, сондықтан екеуі де мүмкін.
The name is recorded from 1210 onwards under various spellings such as Curey, Cory, Curri with Currie in 1402. There is no accepted derivation of the name Currie but it is possibly from the Scottish Gaelic word curagh/curragh, a wet or boggy plain, or from the Brythonic word curi, a dell or dirt hole. The neighbouring suburb of Balerno derives its name from Scottish Gaelic, whilst the nearby Pentland Hills derive their name from Brythonic, so either is possible.
Тарих
Керри аймағындағы ең алғашқы қоныс туралы жазба – Кинлиф Миллде табылған қола дәуіріне қатысты қырықпаш (1800 ж.б.з.б.) және Дунканның белдеуі мен Блинкбоннидегі тас обалар (500 ж.б.з.б.). Ортағасырлық және жаңа заманғы құжаттарда осы аймаққа бірнеше сілтемелер бар. Біріншісі – 1249 жылы Роберт Килделит Шотландияның канцлері болған кезде. Килделит – Лит өзені жанындағы шіркеу, қазір Кинлит деп аталады. Роберт Брюс 1315 жылы Рикартонды үйлену тойына сыйлық ретінде берген, ал 1392 жылы жер епископ Уордлоу отбасының меншігіне өтті. 1612 жылы жер Людовик Крейгке, Әділет колледжінің сенаторына тиесілі болды. 1818 жылы ол әйелдер желісі арқылы Гибсон Крейгтердің иелігіне өтті. Бұл аймақта 1000 жылдан бері христиан қауымы өмір сүріп келеді. 1018 жылы Лотиан архиепископтары осы аймақта штаб-пәтерін құрды. Джон Бартоломейдің 13 ғасырдағы азаматтық және шіркеу карталарында Керри көрсетілмеген, бірақ 1309-1413 жылдарға арналған Хартиялар тізімінде Керри Эдинбург қамалының лордтары мен рыцарьлары үшін «сүйікті аң ауру орындары» деп жазылған. Керри Кирк және негізгі Ланарк жолының маңында қоныс қалыптаса бастады, ол оңтүстікке бағытталған басты жол болды және қазір де «Ұзын жол» деп аталады. Жібек тоқушы ақын Джеймс Томсон 18 ғасырдың соңында осы ауылда өсті және оның есімі Кинлиф Бернінің «Ақынның шатқалы» деп аталуымен мәңгіленді, ол Мид Кинлиф фермасының жанындағы үйінен Лейт өзеніне құя сала ағып өтеді. Сондай-ақ, Керридің шығысындағы бірнеше көшелердің аттарымен (Томсон жолы, Томсон даңғылы, Томсон жарты айы) еске алынады. Соғыс ескерткіші 1919 жылы сэр Роберт Лоримердің жобасы бойынша орнатылды. 1921-1951 жылдар аралығында Керриде көптеген кеңес үйлері салынды және Ланарк жолы бойында жеке үйлер пайда болды, бұл үлкен өзгерістерге әкелді. Ірі құрылыс 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында Керрихилл жолының шығысында жеке тұрғын үйлердің салынуымен басталды. Үй салушылар Керриді Эдинбургке жақын, жайлы маңырайы ретінде насиналай бастады, соның салдарынан Ланарк-Роуд-Уэсттің солтүстігінде көптеген үйлер салынды. Керри орта мектебі 1966 жылы қазіргі орнында салынды және 1997 жылы кеңінен жөнделді. Бұрынғы Лейт өзенінің бойында салынған қысқа теміржол желісінде Керри станциясы болған. Табиғи топография Ланарк жолының батысындағы тарихи орталықтың, оның ішінде Лейт өзенінің сақталғанын қамтамасыз етті. 1972 жылдың наурыз айында Керридің тарихи орталығы Қорғау аймағы деп жарияланды.
The earliest record of a settlement in the Currie area is a Bronze Age razor (1800 BC) found at Kinleith Mill and the stone cists (500 BC) at Duncan's Belt and Blinkbonny. There are a few mentions of this area in mediaeval and early modern documents. One of the first is when Robert of Kildeleith became Chancellor of Scotland in 1249. Kildeleith means Chapel by the Leith, and survives today as Kinleith. Robert the Bruce gave Riccarton as a wedding present in 1315 and in 1392 the land passed to the family of Bishop Wardlaw. In 1612 the land went to Ludovic Craig, a Senator of the College of Justice. In 1818 it passed to the female line and became the property of the Gibson Craigs. There has been a Christian community in the area for more than 1,000 years. In 1018, the archdeacons of Lothian set up their headquarters in the area. John Bartholomew's Civic and Ecclesiastical maps of the 13th century do not show Currie, but the Index of Charters 1309 1413 records Currie as being 'favourite hunting grounds' for the Lords and Knights of Edinburgh Castle. A settlement began to take shape around Currie Kirk and the main Lanark Road, which was the main route south and continues to be known as 'The Lang Whang'. The weaver poet James Thomson was brought up in the village in the late 18th century and is commemorated by the dell of the Kinleith Burn being named the "Poet's Glen", where it runs down from beside his cottage at Mid Kinleith Farm to join the Water of Leith, and also by a number of street names, (Thomson Road, Thomson Drive, Thomson Crescent), in the east of Currie. The war memorial was erected in 1919 to a design by Sir Robert Lorimer. The period 1921 1951 brought great changes with the building of more council houses in Currie and private building along Lanark Road. Wider scale development began in the late 1950s and early 1960s with the construction of a private housing estate to the east of Curriehill Road. House builders began to promote Currie as a pleasant commuting suburb of Edinburgh and much house building took place to the north of Lanark Road West. Currie High School was constructed on its present site in 1966 and extensively refurbished and renewed in 1997. There was a Currie station on a short loop railway running over what is now the Water of Leith Walkway. The physical topography has ensured that the original historic core to the south of Lanark Road West including the Water of Leith has remained undeveloped. In March 1972 the historic centre of Currie was declared a Conservation Area.
Білім
Бұл аймақтағы білім берудің ең алғашқы жазбасы 1598 жылы Эдинбург қалалық кеңесінің хаттамасында кездеседі, онда Бейли Лоуренс Хендерсон "Курри қаласына шіркеу ауданының джентльмендеріне мектеп мұғалімін таңдауға көмектесу үшін" жіберілген; алайда мектептің қайда орналасқандығы нақты айтылмаған. 1694 жылы мұрагерлер Томсон мырзаны шіркеуде оқушыларды оқытуға тағайындады, бірақ Томас Крейг Рикартон мектеп пен мектеп мұғалімінің үйін салуға орын тапқанға дейін. Мектептің негізі 1699 жылы қаланды. Мектеп пен мектеп үйі 500 меркке тұс келді, ал мектеп мұғалімінің жалақысы жылына 20 шотланд фунтын құрады. Кьюриге Кьюри орта мектебі (2004 жылдан бері «Жасыл Ту» Эко мектебі), Нейтер Кьюри бастауыш мектебі және 2005 жылы Кьюрихилл бастауыш мектебі мен Рикартон бастауыш мектебінің бірігуінен құрылған Кьюри бастауыш мектебі қызмет көрсетеді. Мектеп ашылғалы бері ең көп оқушысы бар жылдық топ 1984 жылы болды. Мектеп веб-сайтының мәліметінше, бұл көрсеткіш енді қайталанбауы немесе асып түспеуі мүмкін. CHS 2000 жылдан бері жақсы жағдайға келтіру жұмыстарын жүргізіп келеді, оның ішінде кез келген ауа райына төтеп бере алатын, жарықтандырылған футбол алаңдарын қосты. 1970 жылдардан бастап, Хериот-Ватт университеті қала орталығындағы орнынан 1966 жылы Мидлотиан округі кеңесінің сыйлаған бұрынғы Рикартон иелігінің жерлеріне көшті. Көшу толыққаннан кейін, Хериот-Ватт университетінің негізгі кампусы орманды аймақты алып жатыр және оны басқарып, болашақта кеңейтуге жеткілікті орын бар.
The earliest record of education in the area is contained in the Minutes of Edinburgh Town Council in 1598, when Baillie Lawrence Henderson was sent to "the toun o Currie to help the gentlemen of the Parish select a Schoolmaister"; however it is not stated where the school was situated. In 1694, the heritors appointed a Mr Thomson to teach scholars in the Church until Thomas Craig of Riccarton found a place for the building of a school and house for the schoolmaster. The foundations of the school were laid in 1699. The school and school house cost 500 merks and the salary of the schoolmaster was 20 pounds Scots per year. Currie is served by Currie High School (which has been a Green Flag Eco School since 2004), Nether Currie Primary School and Currie Primary School, formed by an amalgamation in 2005 of Curriehill Primary School and Riccarton Primary School which shared neighbouring campuses. The largest single Year group since the School's inception, was 1984. According to the School Website this number will probably never be equalled or exceeded. CHS has sought to improve facilities since 2000 with additions of All Weather, floodlit Football Pitches. From the 1970s onwards, Heriot Watt University moved from its city centre location to occupy the lands of the former Riccarton Estate, gifted to the university by Midlothian County Council in 1966. The move has now been completed and the main campus of Heriot Watt University occupies and manages a wooded area with enough space for future expansion.
Футбол
Кьюриде «Кьюри Футбол Клубы» («Кьюри Стар Футбол Клубы» Эдинбург қаласының Кингскноу ауданында өз ойындарын өткізеді) деген жастар футбол командасы бар.
Currie has one youth football team called Currie Football Club (Currie Star Football Club play their games in the Kingsknowe area of Edinburgh).
Регби
Кюриде бір регби командасы бар, ол – Currie RFC, олар көршілес Балерно ауылында орналасқан және өздерінің үй ойындарын сол жерде өткізеді.
Currie has one rugby team, Currie RFC who are based and play their home games in the neighbouring village of Balerno.
Мәдениет және көрікті жерлер
Керриде екі скаут тобы бар: 1924 жылдан бері үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан 31-ші Пентленд және 42-ші Пентленд. Керри – Эдинбург қыздар скаутының ауданы. 1st Currie Guides 1921 жылдан бері, ал 1st Currie Brownies 1933 жылдан бері үздіксіз жұмыс істеп келеді. Мамыр айының бірінші сенбісі күні Керриде шекараны атқару рәсімі өтеді.
Currie has two Scout Groups the 31st Pentland which has run continuously since 1924 and the 42nd Pentland. Currie is a District of Girlguiding Edinburgh. 1st Currie Guides have run continuously since 1921, and 1st Currie Brownies continually since 1933. On the first Saturday of May The Currie Riding of the Marches takes place.
Жергілікті тарих қоғамы
Кьюри және аймақтық жергілікті тарих қоғамы жылына 12 рет жиналады және аймақтың барлық жақтарын қамтитын спикерлер шақырылады. Қоғам әр айдың бірінші және үшінші дүйсенбі күндері жиналады, ал жылдары қазан айынан басталады. Жиын Кьюридегі Ланарк жолындағы Гибсон Крейг залында өтеді.
Currie and District Local History Society meets 12 times a year and has speakers on all aspects of the area. The society meets every first and third Monday in the month and their year starts in October. The venue is in the Gibson Craig Hall on the Lanark Road in Currie.
Жарияланымдар
Қалалық БАҚ-тан өзге, ауылды "C&B News" журналы қамтиды – бұл еріктілер басқаратын, баспа және цифрлық форматтағы қоғамдық журнал, ол Карри, сондай-ақ жақын орналасқан Балерно, Джунипер Грин, Бабертон Мейнс және Колинтонды жарықтандырады. 1976 жылдың ақпанында жарық көрген және жылына 10 рет шығарылатын бұл басылымда жергілікті жаңалықтар мен мақалалар, жергілікті топтар мен ұйымдардың, саяси өкілдердің және қоғамдық кеңестердің есептері, сондай-ақ жергілікті жоспарлау өтінімдері мен даму жайлы ақпараттар жарияланады. "Konect Balerno" журналы Батыс Лотиан және Эдинбург батысында шығарылатын ай сайынғы "Konect" журналдарының бір бөлігі болып табылады және Карри мен көршілес Балерно, Джунипер Грин, Бабертон Мейнс және Рато ауылдарына жеткізіледі.
In addition to city wide media, the village is covered by “C&B News”, a volunteer led community magazine (in print and digital formats) covering Currie as well as nearby Balerno, Juniper Green, Baberton Mains and Colinton. Launched in February 1976, and published 10 times a year, the publication features local news and articles, reports from local groups/organisations, political representatives and Community Councils, as well as coverage of local planning applications and developments. “Konect Balerno”, part of the family of monthly “Konect” magazines published in West Lothian and Edinburgh West, is delivered to households across Currie and neighbouring Balerno, Juniper Green, Baberton Mains and Ratho.
Демография
Ұлты Currie Эдинбург Ақ 92,6% 91,7% Азиялық 3,8% 5,5% Қара 2,3% 1,2% Аралас 0,5% 0,9% Басқа 0,8% 0,8%
Ethnicity Currie Edinburgh White 92.6% 91.7% Asian 3.8% 5.5% Black 2.3% 1.2% Mixed 0.5% 0.9% Other 0.8% 0.8%
Көлік
А70 тас жолы осы аймақ арқылы өтеді және Кьюри қаласын 44 және 45 автобус маршруттарымен қызмет көрсетеді, оларды Lothian Buses компаниясы басқарады. Кьюри қаласы Шотс желісі арқылы Глазго-Эдинбург бағытындағы Кьюрихилл теміржол станциясы арқылы теміржолмен байланысты. Кьюри Эдинбург қаласын айналатын жолға жақын орналасқан, солтүстігінде Юнион каналы, оңтүстігінде Лейт өзенімен шектеседі. Эдинбург әуежайы Кьюриден шамамен 6 км (4 миль) солтүстікте, ал Глазгоға дейінгі M8 автожолы 3 км (2 миль) солтүстікте орналасқан. Сонымен қатар, Кьюри қаласы Батыс Лотиандағы Ливингстонмен E&M Horsburgh компаниясының 24-маршруты арқылы, Джунипер Грин мен Ливингстон арасында байланысқа ие.
The A70 runs through the area and Currie is serviced by the 44 and 45 bus routes, which are operated by Lothian Buses. Currie is served by rail by Curriehill railway station on the Glasgow Edinburgh via Shotts Line. Currie is also close to the City of Edinburgh bypass and is bordered by the Union Canal to the north and the Water of Leith to the south. Edinburgh Airport is located approximately 4 mile (6 km) north of Currie and the M8 motorway to Glasgow is around 2 mile (3 km) north. It also has connections to Livingston in West Lothian through E&M Horsburgh service 24, between Juniper Green and Livingston.
Кәрі Кёрк
Реформацияға дейінгі шіркеу Сент-Мунгоға арналған және Лотиан архидиакониясының бақылауында болды. Парыш шіркеуі қазіргі басты жолдың оңтүстігінде, бастапқы ауылды көрсететін шағын ғимараттар тобының арасында орналасқан. Ол 1784 жылы Лейттен келген Джеймс Томпсон салған, қарапайым тіктөртбұрышты пішіндес, солтүстік (кіреберіс) жағында фронтоны және төменгі орталық мұнарасы бар. Ішкі бөлігі 1835 жылы Эдинбург сәулетшісі Дэвид Брайс тарапынан қайта жаңартылды, ал 1848 жылы сәулетші Дэвид Кузин терезелерді кеңейтті. Зират шіркеуден бұрын салынғандықтан, бұл шіркеудің бұрынғы шіркеудің орнына салынғаны болжамдалады. Зират үш бөлімнен тұрады: шіркеу маңындағы бастапқы бөлімде 17 және 18 ғасырлардан қалған бірнеше әдемі оюлы тастар бар; көтерілген деңгейдегі Виктория дәуіріндегі бөлім; және оңтүстікке қарай жалғасқан, бірақ жеке қабырғасы бар зират, онда 20 ғасырға тән қабірлер орналасқан. Төменгі бөлімде 1751 жылға дейін салынған Нейпер отбасының табынына арналған қаптама тәрізді тас бар. Осы сирек кездесетін нысан солтүстік-батыстағы Рато шіркеуінің зиратында да кездеседі. Ортағасырлық базар кресі нысанындағы соғыс ескерткіші шіркеу кіреберісіне жақын тұр. Оны сэр Роберт Лоример жобалап, 1921 жылы орнатқан. Шіркеудің астында, Лейт суына жақын жерде Сент-Мунгоның қасиетті құдығы, оның тас алабы мен бүйір қабырғалары бар.
The pre Reformation church was dedicated to St Mungo and was under the control of the Archdeaconry of Lothian. The parish church lies south of the current main road, amongst a small cluster of buildings which represent the original village. It was built in a simple rectangular form, with a pediment on its north (entrance) side and a low central spire, in 1784 by James Thompson of Leith. Its interior was remodelled in 1835 by the Edinburgh architect, David Bryce, and in 1848 the windows were enlarged by the architect David Cousin. As the graveyard pre dates the church it is presumed that the church replaced an earlier church. The graveyard is laid out in three sections: an original section around the church including several interesting carved stones from the 17th and 18th centuries; a Victorian section on a raised tier; and an attached, but separately walled cemetery to the south, containing 20th century graves. The lower section contains a coffin shaped stone to the Napier family dated 1751. This rare form is also found in Ratho churchyard to the north west. The war memorial. which adopts the form of a medieval market cross, stands near the entrance to the church. It was designed by Sir Robert Lorimer and added in 1921. Below the site of the church close to the Water of Leith is St Mungo's Holy Well with its stone basin and side walls.