Кіріспе

Халықаралық бостандық қоры (IFF) – 1986 жылы бұрынғы лоббист Джек Абрамофф құрған, Вашингтон қаласында орналасқан, өзін антикоммунистік деп жариялаған ұйым. Оның негізгі мақсаты – бүкіл әлемде жеке және ұжымдық бостандықтарды ілгерілету: ой еркіндігі, сөз бостандығы, еркін бірігу, еркін кәсіпкерлік және еркін нарық принципі. Бұл ұйым 1985 жылы Анголаның Джамба қаласындағы ЮНИТА штаб-пәтерінде өткен антикоммунистік көтерілісшілердің «Демократиялық Интернационал» жиынынан кейін құрылды. IFF кеңестік одақтастар деп санайтын режимдер мен қозғалыстарға қарсы күрес жүргізді. Мақсатына жету үшін Лондон мен Йоханнесбургте кеңселері бар IFF Генри Киссинджер сияқты белгілі тұлғаларды шақырып симпозиумдар ұйымдастырды. IFF сегіз түрлі басылым шығарды, оның ішінде ай сайын жарияланатын «Freedom Bulletin» ақпараттық бюлетені үш басылыммен шықты: Халықаралық, Ұлыбритания/Еуропа және Оңтүстік Африка Республикасы. IFF 1993 жылы қызметін тоқтатты.

Қаржыландыру

Newsday журналының 1995 жылғы 16 шілдедегі «Апартеидтің алды: Вашингтондағы сарапшылар тобы билікті сақтау үшін жасалған әрекеттің бір бөлігі» деген мақаласына сәйкес, 1986 жылдан бастап IFF апартеидті Оңтүстік Африкадан жылына 1,5 миллион доллар қаржыландырылған деп айыпталды. Осы қаржыландырудың орнына Оңтүстік Африка Африкалық Ұлттық Конгресті (АНК) және оның басшыларын – Оливер Тамбоны және түрмеде отырған Нельсон Манделаны террористтер ретінде және кеңестік коммунизмге жақын тұрғандар ретінде көрсету үшін IFF-ты құрал ретінде пайдаланған. «Babushka» операциясы деп аталған IFF көптеген республикалық саясаткерлер мен консервативті зиялыларды апартеид режиміне қатысты АҚШ саясатына ықпал етуге және Оңтүстік Африкаға қарсы экономикалық санкциялар салуға бағытталған ұлттық және халықаралық қысымға тойтарыс беру үшін жұмысқа алды. IFF-тің алғашқы төрағасы Дункан Селларс болды. Newsday-дің мәліметінше, оның Вашингтондағы лоббисі және кинопродюсері Джек Абрамофф республикалық саясаткерлерді, оның ішінде сенатор Джесси Хелмсті, өкіл Дэн Бертонды, өкіл Филипп Крейнды, өкіл Роберт Дорнанды және Алан Кейсті жұмысқа алды. Осы бес саясаткердің ешқайсысы – Селларс та, Абрамофф та – Оңтүстік Африкадан қаржыландыру туралы ешқандай ақпаратқа ие болғанын мойындаған жоқ. Егер олар шетелдік үкіметтің мүддесін қорғап жұмыс істеп жатқанын білгенде, АҚШ заңнамасына сәйкес Әділет министрлігінде шетелдік агент ретінде тіркелуге тиіс еді. Саясаткерлердің бұл мәлімдемесін қолдай отырып, Оңтүстік Африканың Әскери барлау басқармасының бұрынғы қызметкері, майор Крейг Уильямсон Newsday-ге операция осылай жоспарланған, оған тартылған адамдар шетелдік қаржыландыру туралы білмейді, олар тек Оңтүстік Африка және АНК бойынша өздерінің қағидалық көзқарастарын нығайтады деп мәлімдеді. Бірақ 1988 жылы Оңтүстік Африканың солтүстік-батысында (қазіргі Намибия) Оңтүстік Африка қаржылаған «Қызыл шаян» фильмін түсірген Джек Абрамоффқа қатысты Уильямсон, Абрамофф IFF қаржысының көзі туралы әлбетте білгеніне сендірді. SA-ның бұрынғы тағы бір барлаушысы, полковник Вик Макферсон Newsday-ге IFF-тің жұмысына қаншалықты риза екенін айтты: «Олар барлауда ғана емес, саяси соғыста да жақсы болды». 1992 жылы Нельсон Манделаның қысымымен президент Ф.В. де Клерк IFF-ке қаржыландыруды тоқтатты және келесі жылы ол таратылды. Вик Макферсон мен Крейг Уильямсон 1995 жылғы 26 шілдеде «Ұлттық бірлік және кешірім туралы» заң күшіне енгенге дейін, яғни Оңтүстік Африканың Ақиқат және кешірім комиссиясы (АКК) 1996 жылғы сәуірде жарыс айқындауларын бастағанға дейін Newsday-ге сұхбат берді. Макферсон мен Уильямсон (және тағы жеті адам) 1999 жылы Лондондағы АНК кеңсесіне 1982 жылғы наурызда жасалған бомбалық шабуылға қатысқаны үшін АКК-ге кешірім сұрап өтініш берді және оларға кешірім берілді.

Лондон Ұлыбританиядағы кеңсе

IFF (Ұлыбритания) кейде «Азаттық бюллетені» жариялап тұрды. 1989 жылғы қаңтардағы 5-нөмірлі басылым (8 бет) Реган мен Горбачевтың 1987 жылғы желтоқсанда Вашингтон саммитінде қол қойған Орташа қашықтықтағы ядролық қарулар туралы келісімге қарсы күреске толығымен арналған еді. Олар одан бас тартуды талап етті және Батыс көзқарасынан бұл жарасушылық екенін мәлімдеді. IFF-тің Лондондағы кеңсесінің директоры, Вестминстердегі 10 Storey’s Gate мекенжайында Марк Гордон (1966 жылы туған) болды. 1989 жылғы 31 қаңтарда BBC Radio 4 радиосына берген сұхбатында Гордон «Оксфам» және «Христиан Эйд» сияқты қайырымдылық ұйымдарының солшыл саяси қызметін ашықтау» әрекеті үшін «Батыс мақсаттарын» (Ұлыбритания) мақтады. IFF 1989 жылғы маусымда «Батыс мақсаттары» институты ұйымдастырған Оңтүстік Африканың Консервативтік партиясының докторы Андриес Треурнихттің Лондонға сапарына қарсы күшті наразылық білдірді. Гордон IFF апартеидке қарсы екенін айтты. Гордон Никарагуадағы антикоммунистік «Контра» көтерілісшілерімен бірге патрульдегенін және қолында автомат ұстаған суретінің жарияланғаннан кейін Ұлыбританияның Консервативтік партиясы одан бас тартты. 1989 жылғы 1 тамызда Гонконгтық қытайларға британ паспорты беру мәселесі талқыланған кезде Гордон «Гонконгқа қатысты IFF адам еңбегінің қозғалысына шектеулер қойылмауы керек деп санайды» деді. 1992 жылғы 25 қыркүйекте Гордон «Батыс мақсаттары» институтына қарсы сөйледі және Консервативтік партияны WGI мүшелерін партиядан шығаруға шақырды, бұл қадамды Лондонның «Evening Standard» газеті «әрине, Оңтүстік Африкадағы демеушілерінің көмегімен» деп сипаттады. Жауап ретінде WGI-дің Грегори Лаудер Фрост 1992 жылғы 25 қыркүйекте «The Jewish Chronicle» газетіне «Консервативтік партия әрқашан кең көзқарасты болған. Алайда, Марк Гордонның I.F.F. біздің тығыз бейіттерімізге 3 миллион Гонконгтық қытайды әкелуді қолдауы, менің ойымша, көптеген қарапайым консерваторлардың ықыласын тудырмайды» деп жазды. Гордон өзінің саяси өмірін жасыра отырып, 1996 жылы кандидаттарды іріктеуге көмектескен сэр Джеймс Голдсмиттің «Референдум партиясына» жұмысқа орналасты. 1987 жылы Норман Теббит, сол кездегі Тори партиясының төрағасы, «экстремистік көзқарастары» үшін тыйым салғанға дейін Гордон Батыс Мидлендс консервативтік студенттер федерациясының вице-президенті болғаны белгілі болды.