Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын ақсүйегі, әскербасы және рыцарьлық беделді тұлға, Шропшир округінің қазіргі заманғы депутаты, сонымен қатар Джон Гонттың адал қызметкері.
English nobleman, soldier and chivalric figure
the contemporary MP for Shropshire, also a retainer of John of Gaunt
Джон Корнуолл, 1-ші барон Фанхоуп және Милброк, КГ, ПК (шамамен 1364 – 11 желтоқсан 1443; сондай-ақ Корнуолл, Корнуилл, Корнуэлл деп те жазылған) – ағылшын ақсүйегі, әскербасы және өз заманының ең құрметті рыцарьларының бірі.
John Cornwall, 1st Baron Fanhope and Milbroke, KG, PC (c. 1364 – 11 December 1443; also spelled Cornewall, Cornwaille, Cornouayl), was an English nobleman and soldier and one of the most respected chivalric figures of his era.
Ерте өмір
Сэр Джон – Британия герцогы Джон V-ге қызмет еткен сэр Джон Корневейлдің және оның әйелі, герцогтың қызының немересі болған. Ол Корнуоллдағы Маунт шығанағында тоқтаған кемеде дүниеге келді және Англиядағы Маразионда крещениеден өтті.
Sir John was the son of Sir John Cornewaille, who had been in service to John V, Duke of Brittany, and his wife, a niece of the Duke of Brittany. He was born aboard a ship which was docked in Mount's Bay, in Cornwall, and baptised at Marazion, in England.
Отбасы
1400 жылы сэр Джон Эксетер герцогинясы, жесір Елизавета Ланкастерге үйленді. Елизавета Англия королі Эдуард III-нің үшінші тірі қалған ұлы Джон Гонттың қызы және Англия королі Генрих IV-нің қарындасы болды. Ол бұрын Эксетердің 1-ші герцогы Джон Холландқа үйленген еді, одан олардың алты баласы болды. Джон Холланд Епифания көтерілісі кезінде Генрих IV-ті өлтіруге сөз байлағаны үшін жазаланды. Сэр Джонның Елизаветаға үйленуі қандай да бір дау тудырды, себебі ол патшадан қарындасына үйленуге рұқсат сұрамады, нәтижесінде сэр Джон тұтқындалды. Олардың некесі бақытты және махаббатқа толы болды. Сэр Джон мен Елизаветаның бір ұлы мен бір қызы болды. Ұлы, Джон Корневейл 1403 жылы дүниеге келіп, 1421 жылдың желтоқсан айында қайтыс болды. Жас Джон Корневейл Мео қамалында қаза тапқанда он жеті жаста еді. Ол әкесінің қасында көз жұмды, ол ұлының басы қақ тастан жарылғанын көрді. Сэр Джон ұлы мен мұрагерінің өліміне қатты қайғырды және христиан князьдеріне ешқашан соғыс жарияламауға уәде берді. Олардың қызы Констанс Корнуолл болды, ол Джон ФицАланға, Арундлдің 14-ші графына үйленді және 1427 жылы қайтыс болды. Сэр Джонның ешқайсысының балалары болған жоқ. Сэр Джон "Эвен ханымнан" Джон және Томас есімді екі заңсыз ұлының әкесі болды, ол оларды өсиетімен мойындады. Елизавета 1425 жылдың 24 қарашасында қайтыс болды және Англияның Шропшир округіндегі Берфорд қаласындағы Сент-Мария шіркеуіне жерленді.
In 1400, Sir John married the widowed Elizabeth of Lancaster, Duchess of Exeter. Elizabeth was the daughter of John of Gaunt, the third surviving son of King Edward III of England, and the sister of Henry IV of England. She had previously been married to John Holland, 1st Duke of Exeter, with whom she had six children. John Holland was executed for conspiring to assassinate Henry IV during the Epiphany Rising. Sir John's marriage to Elizabeth caused some scandal as he failed to ask the king for permission to marry his sister, which resulted in Sir John's arrest. Their marriage was a happy and loving one. Sir John and Elizabeth had a son and daughter together. The former, John Cornewaille, was born in 1403 and died in December 1421. Young John Cornewaille was only seventeen when he was killed at the Siege of Meaux. He died next to his father, who witnessed his son's head being blown off by a gun stone. Sir John was deeply affected by witnessing the death of his son and heir, and vowed never to wage war on Christian princes. The couple's daughter was Constance Cornwall, who married John FitzAlan, 14th Earl of Arundel, and died in 1427. Neither of Sir John's children had any children of their own. Sir John was a father of two illegitimate sons by a "Mistress Ewen", John and Thomas, whom he recognised in his will. Elizabeth died on 24 November 1425 and was buried at St Mary's Church, Burford, Shropshire, England.
Анарлық және әскери мансап
Сэр Джон шайқаста ерекше көзге түсті және көптеген турнирлерде жеңіске жетіп, көптеген рыцарьларды жекпе-жекте жеңді. Орта ғасырларда турнирлер жауынгердің шеберлігі мен батырлығын сынаудың ең жоғары деңгейі саналды; бұл идея сол дәуірдегі танымал Артурий аңыздарында оның маңызды орнымен нығайтылды. Әскерде Сэр Джонның ұзақ және көрнекті карьерасы болды, ол көптеген жорықтарда қызмет етті. Карьерасының басында ол Шотландияда Ричард II патшасына қызмет етті, Бретаньде Ланкастер герцогы үшін соғысты және Уэльс көтерілісі кезінде Оуэйн Глиндурға қарсы Генрих IV патша үшін шайқасты. Сэр Джон Жүз жылдық соғыс кезінде Генрих V және Генрих VI патшаларына әскери қызметін жалғастырды, ең бастысы Агинкур шайқасында, ол Харфлерден жасаған жорықта ағылшын алғы шебін басқарды. Ол сондай-ақ Францияда Арманьяктарға өзінің қарындасының күйеуі Генрих IV үшін дипломат ретінде қызмет етті. Сэр Джон Генрих IV, Генрих V және Генрих VI-ға көрсеткен қызметі мен адалдығы үшін үлкен құрметке ие болды. Сэр Джон өмірі бойы мол байлық жинап, көптеген жерлерге ие болды. Ол бұны Элизабетке үйленуі, турнирлердегі жеңістері және соғыс олжалары арқылы жетістікке жеткізді. Агинкур шайқасында Сэр Джон Гиллеберт де Ланной мен Вендом графы Луиді тұтқынға алды, оларды ол үлкен сомада ақшаға саудалады; ал 1429 жылдан 1432 жылға дейін Генрих VI Орлеан герцогы Карлдың қамқорлығын Сэр Джонға тапсырды. Ол тұтқындар үшін алынған құн төлемінен көп пайда көріп, олжаны Амптилл қамалын салуға (Бедфордшир) және Лондон мэрі Уильям Уолворттан Ойстер Хилл иелігін сатып алуға жұмсады. Сэр Джон Лондонның сауда ортасына да белсенді қатысты. 1409 жылы Генрих IV патша Сэр Джон Корнуоллды Гартер орденінің рыцары етіп тағайындады. Ол 17 шілдеде 1433 жылы Барон Фанхоуп және Корольдің жеке кеңесінің мүшесі, ал 30 қаңтарда 1442 жылы Генрих VI патшасы оны Барон Милброк титулымен марапаттады. Сэр Джонның титулдары оның өлімінен кейін тоқтатылды, өйткені ол заңды мұрагерлерді қалдырмады.
Sir John excelled in combat and was victorious in numerous tournaments, defeating many other knights in mêlée combat. During the Middle Ages, tournaments were regarded as the greatest test of a warrior's skill and valour; an idea reinforced by the prominent place that it occupied in popular Arthurian lore of the era. As a soldier, Sir John had a long and distinguished career, serving in many campaigns. Early in his career, he served for King Richard II in Scotland, fought for the Duke of Lancaster in Brittany, and fought for King Henry IV against Owain Glyndŵr during the Welsh Uprising. Sir John continued his military service for King Henry V and King Henry VI during the Hundred Years' War, most notably during the Battle of Agincourt, where he led the English vanguard on the march from Harfleur. He also served as a diplomat to the Armagnacs in France for his brother in law, Henry IV. Sir John held great favour through his relation and service to Henry IV, Henry V and Henry VI. Sir John amassed a considerable fortune and a great deal of land during his lifetime. He accomplished this through his marriage with Elizabeth, victories in tournaments, and the spoils of war. At the battle of Agincourt, Sir John captured Guillebert de Lannoy, and Louis, Count of Vendôme, whom he ransomed for large sums for money; and from 1429 to 1432, Henry VI granted custody of Charles, Duke of Orléans to Sir John. He profited greatly from the ransoms of prisoners, and used the spoils to build Ampthill Castle, Bedfordshire, and to buy Oyster Hill Manor from the Mayor of London, William Walworth. Sir John also became heavily involved in the mercantile community in London. King Henry IV made Sir John Cornwall a Knight of the Garter in 1409. He was created Baron Fanhope and a member of the King's Privy Council on 17 July 1433, and Baron Milbroke on 30 January 1442, by King Henry VI. Sir John's titles became extinct on his death, as he left no legitimate issue.
Өлім
Сэр Джон 1443 жылғы 11 желтоқсанда Англияның Бедфордшир графтығындағы Амптилл қамалында қайтыс болды. Ол Англияның Миддлсекс графтығындағы Лудгейттегі Blackfriars Preachers орнына жерленді. Ол қайтыс болғаннан кейін Амптилл қамалы патшалық меншікке өтті. Көп ұзамай, 1531 жылдан 1533 жылға дейін Арагондық Екатерина осы қамалда тұрды, ал Генрих VIII одан ажырасуға тырысты. Амптилл қамалы қазір қираған, ал протестанттық реформация кезінде бұл монастырь және Сэр Джонның қабірі қиратылды. Ол қайтыс болғаннан кейін, патшалық қазыналық есептері бойынша Сэр Джонға 2989 фунт стерлинг қарыз екені анықталды (бүгінгі күнгі ақшамен шамамен 1,48 миллион фунт стерлинг немесе 2,39 миллион доллар). Амптилдегі Сент-Эндрю шіркеуінде Сэр Джон мен Ланкастердың Елизаветасы боялған шыны терезелерде мәңгі есте қалды.
Sir John died on 11 December 1443, at Ampthill Castle, in Bedfordshire, England. He was buried at Blackfriars Preachers, Ludgate, in Middlesex, England. After his death, Ampthill Castle became royal property. Eventually, it was where Catherine of Aragon lived from 1531 to 1533, while Henry VIII was attempting to divorce her. Ampthill Castle is ruined now, and the friary, along with Sir John's tomb, was destroyed during the Protestant Reformation. Upon his death, it was discovered that Sir John was owed £2,989 in Exchequer tallies by the crown (roughly £1.48 million or $2.39 million in today's money). The Church of St Andrew in Ampthill has Sir John and Elizabeth of Lancaster immortalized in stained glass windows.
Көркем шығармаларда
Сэр Джон Бернард Корнуэллдің "Азинкур" романында (АҚШ атауы, Агинкур) көп сөйлейтін және тура сөйлейтін көшбасшы тұлғасы ретінде бейнеленеді. Тарихи ескертпесінде Корнуэлл Сэр Джонның тегі кейде "Корнуэлл" деп жазылатынын, бірақ автормен туыс еместігін айтады.
Sir John features as a loquacious and plain talking leadership character in Bernard Cornwell's novel Azincourt (U. S. title, Agincourt). In his historical note, Cornwell mentions that Sir John's last name is sometimes spelled "Cornwell", but is no relation to the author.