Ирзее аббаттығы – Бавариядағы ежелгі бенедиктин монастыры. 1182 ж. негізделген, 1803 ж. жойылған. Бүгін – оқу-жаттығу орталығы. Тарихы, орны туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирзее аббаттығы, сондай-ақ Ирзее императорлық аббаттығы (Reichsabtei Irsee) – Бавариядағы Кауфбюрен қаласына жақын Ирзееде орналасқан бенедиктин аббаттығы. Өзін-өзі басқаратын императорлық аббаттық 1802–1803 жылдарғы неміс медиатизациясы кезінде жойылды және оның аумағы Баварияға қосылды. Бұрынғы аббаттық ғимаратында қазір Бавариялық Швабияның конференция және оқу орталығы орналасқан.
Irsee Abbey, also the Imperial Abbey of Irsee (Reichsabtei Irsee), was a Benedictine abbey located at Irsee near Kaufbeuren in Bavaria. The self ruling imperial abbey was secularized in the course of the German mediatization of 1802–1803 and its territory annexed to Bavaria. The buildings of the former abbey now house a conference and training centre for Bavarian Swabia.
Аббатхана
Дәстүр бойынша, Мәриямға арналған монастырь 1182 жылы маркграф Генрих фон Урсин Ронсбергтің жергілікті шөлгеушінің төңірегінде қалыптасқан қауымды орналастыру үшін салынды. Монастырь алғаш рет ұзақ жылдар бойы тасталып кеткен Бург Урсинде, маркграфтың әулеттік қамалында құрылды, онда қазір Әулие Стефан шіркеуінің зираты орналасқан. Бірнеше жылдан кейін, монахтар, алғашқы абат Куомоның басшылығымен, суға оңай қол жеткізілетін аңғарда жаңа монастырь салуға шешім қабылдады. Алғашқы атауы Урсин немесе Урсиний болған, бірақ ақырында Ирзее деп өзгертілді. Кішкентай аббаттықтың қауымдастығы алғашқы ғасырында орта есеппен 6 монахтан тұрды, бірақ 14 ғасырдың қиын кезеңінде нашар егін, ашаршылық, соғыс және ләззатқа құмар абаттардың артық шығындары салдарынан Ирзее құлдырауға жақын болғандықтан, бұл сан бір монахқа дейін азайды. Ол 1373 жылы Аугсбург епискобының қарындасы, екінші негізін қалаушы Анна фон Эллербахтың және оның тағайындаған абаты Конрад III-нің, өте ұқыптылығымен ғана құтқарылды. 20 жыл ішінде гүлдену қайта келді және орта ғасырдың соңында Ирзее аббаттығы Аугсбург епархиясының маңызды аббаттарының біріне айналды. Аббаттық Германия шаруалар соғысы және Отыз жылдық соғыс кезінде жойылудың азды-көптігіне жетті. Ол швед әскерлерімен кемінде бес рет қиратылды, содан кейін Императорлық хорват және француз әскерлері талқандады. Оның кітапханасы мен мұрағаты жойылды. Ұзақ жылдар бойы монастырь өте кедей күйде болды, тіпті жарты ондаған монахты да қабылдай алмады. Аббаттық 17 ғасырдың соңында ғана өзін тұрақты негізге қоя алды.
According to tradition, the monastery, dedicated to the Virgin Mary, was founded in 1182 by Margrave Heinrich von Ursin Ronsberg, to house a community that had grown up around a local hermit. The monastery was first established at the long abandoned Burg Ursin, the margrave's ancestral castle, where St. Stephen Church's cemetery is now located. A few years later, the monks headed by their first abbot Cuomo, decided to build a new monastery in the valley below where water was more readily available. The original name Ursin or Ursinium was eventually changed to Irsee. The small abbey's community averaged 6 monks during its first century of existence, but this number was reduced to a single monk at one time during the troubled 14th century when Irsee came close to collapse due to poor harvest, famine, war and excessive expenses by pleasure loving abbots. It was saved only by the intervention in 1373 of Anna von Ellerbach, the second founder, sister of the Bishop of Augsburg, and her appointee, abbot Conrad III, known for his extreme frugality. Prosperity was restored within 20 years and during the late Middle Ages, Irsee Abbey had become one of the major abbeys in the diocese of Augsburg. The abbey was nearly obliterated during the German Peasants' War and again during the Thirty Years' War. It was ravaged no less than five times by Swedish troops and then devastated by Imperial Croat troops and French troops. Its library as well as its archives were destroyed. For many years the monastery was so destitute that it could not accommodate even half a dozen monks. The abbey was finally able to put itself back on a stable footing in the later 17th century.
Императорлық аббатхана
Ирзе тез сауығып кетті, бірақ 1662 жылы Кемптеннің қуатты ханзада-ипохоты адвокаттық құқықтарды (нем. Vogteirechte) сатып алды, бұл аббатхананың тәуелсіздігін шектеді. 1694 жылы, 1692 жылы белсенді Романус Кёпфле жаңа абат сайланғаннан кейін, Ирзе Императорлық аббат мәртебесін алуға қол жеткізді, ол 1802 жылы таратылғанға дейін сақталды. Императорлық аббат ретінде Ирзе тікелей императорлық басқару құқығына ие болды. Оның шағын аумағы 118 шаршы километрді, 22 ауыл мен шағын елді мекенді қамтыды, ал абаты 3200-ден 4200-ға дейін адамдарды басқарды. Абат Императорлық диетадағы Швабия прелаттарының алқасында орын және дауысқа ие болды. Соғыс жарияланған жағдайда, Швабия округі абаттан бір офицер мен 61 жаяу әскерден тұратын контингент беруді талап етті. 1699 жылы құлаған шіркеу мұнарасы 1194 жылы салынған ескі романдық шіркеудің хорына зақым келтірді, бұл аббат Романды шіркеу мен монастырь ғимараттарын қайта жаңартуға түрткі болды. Құрылыс жобасын оның ізбасары, аббат Виллибальд Гриндл кеңейтті және монастырь ғимараттары толығымен қайта салынды. Жоспарлар Ирзе монахы Магнус Ремиге жатқызылды, ол шіркеудегі көптеген суреттерді де салған. Аббат Бернард Бектың (1731-1765) ұзақ билік ету кезеңінде Ирзе Швабия мен одан тыс жерлерде интеллектуалдық және ғылыми өмірдің орталығына айналды. Ирзедегі математика мен физика құралдарынан тұратын табиғат тарихы жинағы әйгілі болды. Аббатхана 1782 жылы негізі қаланғанының 600 жылдығын тойлады, бірақ оның гүлденуі Француз революциясы мен Наполеонның науқандарынан кейін күрт аяқталды. Соғысқа қашқан адамдар аббатханада баспана іздеді, ол әскери шерулерден, казармадан және ауыр соғыс салығынан қатты зардап шекті. Ақырында, 1802-1803 жылдарғы неміс медиатизациясы барысында Ирзе, басқа императорлық аббатханалар сияқты, тәуелсіздігін жоғалтып таратылды. 1802 жылдың 3 қыркүйегінде Бавария сайлаушысының әскері Ирзеге «уақытша әскери басып алу» жүргізді, ал 1803 жылы бұрынғы аббатхананың аумағы, соның ішінде Ирзе, Роматсрид, Эггентал, Байсвейл, Лаухдорф, Ингенрид, Шлинген, Кеттершванг, Риден, Пфорцен, Лейнау және Мауэрстеттен ауылдары сайлаушылыққа қосылды, сондай-ақ оның 3221 тұрғыны да. Монастырь мүлігі аукционға сатылды. 1833 жылы кітапхананың көп бөлігі Меттен аббатханасына көшірілді.
Irsee recuperated quickly but in 1662 the powerful prince abbot of Kempten purchased the right of advocacy (German: Vogteirechte), which limited the autonomy of the abbey. In 1694, following the election of the energetic Romanus Köpfle as the new abbot in 1692, Irsee succeeded in obtaining the status of an Imperial abbey, which it will keep until it was dissolved in 1802. As an imperial abbey Irsee enjoyed Imperial immediacy. While its small territory covered 118 square kilometers and 22 villages and hamlets, its abbot ruled over 3200 to 4200 subjects. The abbot had seat and voice on the Bench of the Swabian prelates at the Imperial Diet. In case of a declared war, the abbot was required by the Swabian Circle to supply a contingent of one officer and 61 infantrymen. In 1699 the dilapidated church tower collapsed and damaged the choir of the old Romanesque church built in 1194, which prompted Abbot Romanus to undertake the revamping of the church and monastery buildings. The construction project was greatly expanded by its successor, abbot Willibald Grindl and the monastery buildings were completely rebuilt. The plans have been attributed to Magnus Remy, an Irsee monk, who also created many of the paintings in the church. During the long rule of Abbot Bernard Beck (1731 1765), Irsee became a center of intellectual and scientific life in Swabia and beyond. Irsee's natural history collection with its instruments of mathematics and physics were famous. The abbey celebrated the 600th anniversary of its foundation in 1782 but its prosperity soon came to a brutal end in the aftermath of the French Revolution and Napoleonic campaigns. War refugees sought refuge and accommodation in the abbey, which also suffered heavily from military marches, billeting and heavy war contributions. Finally, in the course of the German mediatisation of 1802 1803, Irsee, like all the other Imperial abbeys, lost its independence and was dissolved. On 3 September 1802, soldiers of the Electorate of Bavaria launched a "provisional military occupation" of Irsee and in 1803 the territory of the former abbey, including the villages of Irsee, Romatsried, Eggenthal, Baisweil, Lauchdorf, Ingenried, Schlingen, Ketterschwang, Rieden, Pforzen, Leinau and Mauerstetten, was absorbed into the Electorate, as were its 3221 inhabitants. The monastery's inventory was auctioned off. In 1833, the greater part of the library was moved to Metten Abbey.
Аурухана
Бавария билігі көптеген жылдар бойы бұрынғы монастырлық кешенді қолдануға лайықты деп таппады. 1849 жылдан кейін ғимараттар психикалық сақтандырылатын орын және аурухана ретінде қызмет етті. 1939 және 1945 жылдар аралығында 2000-нан астам науқас, ересектер мен балалар сол кездегі режиммен Ирзее мен Кауфбюреннен өлім лагерлеріне тасымалданды.
For many years the Bavarian authorities found no use for the former monastery complex. After 1849, the buildings served as an asylum and hospital for the mentally ill. Between 1939 and 1945 more than 2,000 patients, both adults and children, were transported by the then regime from Irsee and Kaufbeuren to death camps.
Конференциялық орталық
1972 жылы аурухана таратылды. Швабен ауданының жергілікті әкімдігі ғимараттарды 1974 жылы қайта жаңартуға кірісті, ол 1984 жылы «Schwäbische Tagungs- und Bildungszentrum Kloster Irsee» («Клостер Ирзее шваб конференциялар мен білім беру орталығы») ретінде ашылды.
In 1972 the hospital was wound up. The local authority of the district of Schwaben began the restoration of the buildings in 1974, which opened as the Schwäbische Tagungs und Bildungszentrum Kloster Irsee ("Kloster Irsee Swabian Conference and Training Centre") in 1984.