Кіріспе

Мираж жеңіл салмақты жарыс машинасы – Англиядағы Слау қаласында J. W. Automotive Engineereing (JWAE) компаниясы құрастырған жарыс машиналарының отбасы, бастапқыда Gulf Oil Corporation түстерінде халықаралық спорттық автомобиль жарыстарында бақ сынау үшін жасалған. 1974 жылдан 1978 жылға дейін «Мираж» машиналары Ле-Манда ең үздік ондықтан төмен түспеді, бірінші, екі екінші орын, үшінші, төртінші, бесінші және оныншы орындарды иеленді. Мираж жарыс машиналары Gulf Oil компаниясының әйгілі ақ еріксіз көк және сары түсті ливреясын алғаш рет киді, Gulf Oil үшін жарыста алғашқы жеңіске жетті және Gulf Oil атынан 24 сағаттық Ле-Ман жарысын жалпы есеп бойынша соңғы рет жеңіп алды. Мираж – 1949 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Гран-при d’Endurance жарысына қайта оралғаннан бері 24 сағаттық Ле-Манды жеңіп алған екі тәуелсіз жарыс машинасының брендінің бірі (екіншісі – Рондо).

Тарих

Mirage Lightweight Racing Car – Англияның Слау қаласында Джон Уайер Automotive Engineering (JWAE) компаниясы құрастырған жарыс машиналарының отбасы, бастапқыда халықаралық спорттық автокөлік жарыстарында Gulf Oil Corporation түстерінде қатысу үшін жасалған. Жоба 1967 жылдың көктемінде Ford GT40 жобасын тоқтату туралы шешім қабылданғаннан кейін басталды. Ле-Манның 24 сағаттық жарысының алдын ала сынақтарында Gulf Oil түстеріндегі екі «жалған» Ford GT40 пайда болды. Шын мәнінде, бұл Ford GT 40 Mk I негізінде құрылған Mirage машиналары, Ford оларды жаңа үлгіге алмастырды. Джон Уайер ағылшын дизайнер Лена Бейлидің Mk I-дің аэродинамикасын, салмағын және серіппелерін жақсартуға бағытталған ескі жобасын сатып алды. Mirage M1 1967 жылдың 21 наурызында алғашқы сынақ жүргізді. Ле-Ман олардың нақты сынағы болады. Алдын ала сынақтарда екі M1 GT40-тан жақсы өрнек көрсетті, бірақ жарыста жеңіліске ұшырады. Бірақ оған дейін команда Спаның 1000 шақырымдық жарысын жеңіп, Швецияда, Парижде және Каяламиде жеңіс тізімін жалғастырды. Барлығы үш M1 машинасы жасалды. M10001 – бүгінгі күнге дейін сақталған жалғыз M1 шассиі, ал M10003 1968 және 1969 жылдары (P/1074) жарысқа қатысатын үш түпнұсқа «жеңіл» Gulf GT40 машинасының біріне қайта жабдықталды. M10002 1967 жылы Нюрбургрингте өткен 1000 км жарыстың жаттығу кезінде доктор Дик Томпсон апатқа ұшырағаннан кейін жөндеуге келмейтіндей қирады. Көптеген пікірлердің бірі – M10002 шассиі қайта құралып, 1968 және 1969 жылдары Ле-Манды жеңген GT40 шассиі P1075 ретінде қайта тіркелген; алайда, P1075 шассиі M10002 машинасының кейбір бөліктерімен және M1 бағдарламасы кезінде жасалған жаңартулармен жабдықталған толығымен жаңа шасси екені дәлелденді. 1972 жылы Джон Уайер жобаны өз мойнына алып, жаңа ережелерге сәйкес келмейтін Porsche 917 машинасының орнына қойды. Үш жылдық дамудан кейін, Mirage GR8 машинасы 1975 жылы 24 сағаттық Ле-Ман жарысын жеңіп алды. Бұл жеңістен кейін Gulf және Джон Уайер жарыстан шығуға шешім қабылдады. Құрылымды Харли Клюкстон III қабылдады, ол 1976 және 1977 жылдары GR8 машинасымен жарысқа қатысты. Осылайша, Renault V6 турбо қозғалтқышы 24 сағаттық Ле-Ман жарысында тұңғыш рет үздік үштікке енді, ал 1978 жылы Жан-Пьер Жоссо мен Дидье Пиронимен алмаз маркасының жалғыз жеңісін болжады. Rondeau-мен бірге Mirage – 1949 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қайта жанданған шыдамдылық жарыстарынан бері 24 сағаттық Ле-Ман жарысын жеңіп алған екі тәуелсіз жарыс машинасының маркасының бірі. 1974 жылдан 1978 жылға дейін Mirage машиналары Ле-Манда ондықтан төмен орын алған жоқ, бірінші, екінші, үшінші, төртінші, бесінші және оныншы орындарға ие болды. Mirage жарыс машиналары Gulf Oil компаниясының аңызға айналған көк және сары-сары түсті ливреясын алғаш рет киді, Gulf Oil үшін жеңіс әкелді және Gulf Oil үшін 24 сағаттық Ле-Манда соңғы жеңіске жетті.

M1

1967 жылғы маусымда JWAE Ford GT40 негізінде M1 спорттық прототипін жасап, жарысқа қатыстырды. M1 әртүрлі көлемде, 5,7 литрге дейін стандартты Ford GT40 V8 қозғалтқышын пайдаланды. M1-нің шағын жарыс жолындағы ең жарқын сәті, сөзсіз, 1967 жылғы Spa Francorchamps 1000 км жарысында Жакки Икс пен Дик Томпсон M.1003 шассиімен жеңіске жеткені болды. Қазірде сақталған жалғыз Mirage M1 Калифорния штатының Данвилл қаласындағы Blackhawk мұражайында қойылған (2017 жылдың сәуір айының ортасынан бастап көрмеден алынды).

M2, M3

M2 1968 жылы жаңа 3 литрлік 6-топ прототиптер класы үшін салынды, бірақ BRM V12 қозғалтқышымен жабдықталған автомобильдер көбінесе жарысқа қатыспады және ешқандай жетістікке жете алмады. 1969 жылғы жаңартылған және төбесі жоқ M3 Ford Cosworth DFV V8 қозғалтқышымен қуаттандырылды, бірақ бұл модель де аз қолданылды, JWA осы екі жылдың көп бөлігін Ford GT40 машиналарын жарысқа дайындауға жұмсады.

M4, M5

M4 – 1969 жылдың соңы мен 1970 жылдың басында M3 шассиіне 5 литрлік Ford GT40 қозғалтқышын орнатып жасалған roadster, бірақ JWAE компаниясы Porsche компаниясымен 1970 жылғы маусымда олардың 917 моделін пайдалану туралы келісімге келген соң, осы машинаны дамыту тоқтатылды. Ал 1969 жылы M5 – Формула Ford класындағы бір орындық машина құрастырылды. Джон Хорсман M5-ті roadster, ал M4-ті бір орындық деп атағандықтан, көптеген жанкүйерлер M4 және M5 атауларын шатастырып алды.

М6

1970 және 1971 жылдарда Porsche 917 машиналарымен бәсекелескеннен кейін, JWAE 1972 жылдан бастап жаңа әлемдік чемпионатта 5-топтық спорттық автомобиль ретінде жарысуға арналған жаңа Ford Cosworth M6 моделін әзірледі. 1971 жылғы маусым соңында Porsche 917 және Ferrari 512 сияқты үлкен "5 литрлік спорттық автомобильдерге" тыйым салынды, бұл "3 литрлік прототиптерге" мүмкіндік берді және JWAE Лен Бейлидің жаңа жобасымен дайын болды: M6. M6 – болатпен күшейтілген, құрастырылған алюминий шасси, 3 литрлік Cosworth DFV Formula 1 қозғалтқышымен байланыстырылған және жүктемеге төзімді элемент ретінде қолданылған, үстінен үлкен артқы қанатпен жабылған ашық шыныпластик корпусынан тұрды. Бірінші шасси 1972 жылдың наурыз айында аяқталды және Себрингтің 12 сағаттық жарысына қатысты, екінші машина маусымның ортасында аяқталды, ал үшінші Weslake V12 қозғалтқышын сынау үшін пайдаланылды. Weslake V12 салмағы ауыр болғанымен, Cosworth-тан тегіс жұмыс ілеуі және қуатты болуы күтілді, себебі Cosworth-тың күшті дірілдері көптеген сенімділік мәселелерін тудырды. 1973 жылғы Ле-Манның 24 сағатында пайдалану жоспарланған жабық нұсқасы, төмен соққылы корпусы және 2995 см³ Ford Weslake V12 қозғалтқышымен жабдықталған. Нашар көрсеткіштері (шеңбер уақыты M6 Cosworth-тан 16 секундқа баяу болды) жобаны тоқтатты.

GR7

GR7 моделі 1974 жылы Gulf GR7 деп қайта аталды, бұл 1967 жылдан бері Gulf Oil компаниясының демеушілігін көрсетеді. "Gulf Ford" 1974 жылғы Маркалар бойынша әлем чемпионатында екінші орынға ие болды.

GR8

1975 жылы команда Джеки Икс пен Дерек Белл басқарған GR8 машинасымен Ле-Манның 24 сағатындағы соңғы жеңісін қамты. Екінші машина Верн Шупан мен Жан Пьер Жосомен үшінші орынға ие болды. Мұнай дағдарысынан кейін жарысқа енгізілген жанармай шығынының жаңа ережелеріне байланысты CSI жарысты Халықаралық чемпионаттан шығарды. Жан Луи Лафос және Франсуа Миго 1976 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысында екінші орынды бөлісті. 1977 жылы машинаға табиғи сорулы Cosworth DFV V8 қозғалтқышының орнына Renault V6 турбомоторы орнатылды. Верн Шупан мен Жан Пьер Жариер 1977 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысында екінші орынды жеңіп алды.

М8

1975 жылдың соңында Gulf Oil компаниясы халықаралық спорттық автомобильдер жарысынан демеушілікті тоқтатқаннан кейін, американдық кәсіпкер және бұрынғы жарыс жүргізушісі Харли Клюкстон III Джон Уайер мен Gulf Research Racing Company компаниясынан Mirage командасын және оған байланысты барлық өндіріс құқықтарын сатып алды. 6-топ прототипі ретінде Клюкстон Ле-Ман жарысына екі көлікпен қатысып, Mirage машиналарымен сәтті өнер көрсетті. JCB Excavators, Elf Lubricants және Renault Sport компанияларының негізгі демеушілігімен, Джон Хорсман басшылығымен және Джон Уайердің кеңесімен Mirage M8 1976 жылы (Cosworth қозғалтқышы) және 1977 жылы (Renault қозғалтқышы) Porsche зауытының Martini 936 машиналарынан кейін жалпы есепте екінші орынды иеленді.

М9

1978 жылғы M9 жаңа ашық ұзын құйрықты корпусымен және 2.1 литрлік 6 цилиндрлі турбоқорытқыш Renault қозғалтқышымен жабдықталды. Екі данасы 1978 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысына қатысты, олардың бірі оныншы орынды жеңіп алды.

М10

1979 жылғы M10 жаңартылған M8 шассиін, жаңадан жасалған ашық ұзын құйрықты кузовты және 3 литрлік Ford Cosworth DFV қозғалтқышын пайдаланды. Бұл машиналар ресми түрде Ford M10 деп аталды. Екеуі де жарысты аяқтамады.

М12

Соңғы құрастырылған Mirage – M12 моделі болды, бұл алюминийден жасалған ұяшық монокок пен Cosworth 3.9 литрлік DFL қозғалтқышына ие C тобының прототипі. Көлікті Джон Хорсман жобалап, Tiga компаниясы құрастырды. 1982 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысына Марио Андретти мен ұлы Майкл Андретти алғаш рет бірлесіп қатысты, бірақ жарыс басталуға 20 минут қалғанда май салқындатқышының орналасуына байланысты техникалық ереже бұзушылық үшін дисквалификацияланды.