Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Beals v Saldanha, [2003] 3 S. C. R. 416, 2003 SCC 72 – бұл Канада Жоғарғы Сотының заңдар қақтығысы жөніндегі маңызды шешімі, онда Сот Канадада шетелдік сот шешімдерін күшіне енгізу шарттарын анықтады. Сот шетелдік сот шешімдерінің, егер шетелдік юрисдикция мен талапқа себеп болған нысан арасында "шын және маңызды байланыс" болса, Канадада күшіне енгізілетінін мәлімдеді.
Beals v Saldanha, [2003] 3 S. C. R. 416, 2003 SCC 72 is a leading Supreme Court of Canada decision on the conflict of laws, where the Court established the requirements to enforce foreign judgments in Canada. The Court held that foreign judgments were enforceable in Canada where there was a "real and substantial connection" between the foreign jurisdiction and the subject matter giving rise to the claim.
Өмірбаян
Джеффри және Льюин Салданха мен Доминик Тиви Онтарио провинциясында тұратын. Фредерик және Патриция Билсқа олар Флоридадағы меншікке ие болған жер участаларын сатқан. Билс, сотқа шағымданып, Салданха мен Тивиге қарсы іс қозғады, себебі айыпталушылар сатқан мүлікке ие емес екені анықталды. Сотқа қорғаныс жауабы берілді, бірақ одан кейін ешқандай шара қабылданбады және сот шешімі жоқ деп есептелді. Қазылар алқасы Билске 260 000 доллар көлемінде өтемақы төлеу туралы шешім шығарды. Тиви мен Салданхаға Онтариодағы адвокат бұл үкімді орындау мүмкін емес екенін хабарлады, сондықтан олар ештеңе істемеді. Бірақ көп ұзамай Билс Онтариодағы сотқа үкімді күшіне енгізу үшін талап арыз берді, ол пайыздармен бірге 800 000 долларға жетті. Сотта үкім, залалдың дұрыс бағаланбағаны себептерімен байланысты қабылданбады. Апелляциялық сот шетелдік үкімді мойындады. Жоғарғы Сот алдындағы мәселе – Флоридадағы соттың шешімінің Онтариода орындалуы және айыпталушының Хартияның 7-бабына сүйене отырып қорғану мүмкіндігі туралы болды.
Geoffrey and Leueen Saldanha and Dominic Thivy were residents of Ontario and sold lots they owned in Florida to Frederick and Patricia Beals. Beals brought an action against Saldanha and Thivy when it was discovered that the defendants did not actually own the property they sold. A defence was filed with the Court but did nothing afterwards and defaulted. A jury awarded Beals $260,000 in damages. Thivy and Saldanha were informed by a lawyer in Ontario that the judgment could not be enforced and so they did nothing. Soon Beals brought an action in Ontario to enforce the judgment, which had grown to $800,000 with interest. At trial the judgment was denied on the basis that the damages had been improperly assessed. On Appeal the Court allowed the foreign judgment. The issue before the Supreme Court was whether a judgment issued by a Court in Florida could be enforced in Ontario, and whether the defendant could seek refuge under section 7 of the Charter.
Соттың дәлелдеуі
Алтыға қарсы үш дауыспен Сот шешімді күшіне енгізуге болатынын анықтады. Сот "Моргуард Де Савойеге қарсы" ісіндегі "шынайы және маңызды байланыс" тестін халықаралық контекстке қолданды. Бұл тест бойынша Сот талас нысанының немесе іске қатысты тұлғаның елмен "шынайы және маңызды" байланысы бар-жоғын қарастыру қажет. Бірақ, сот жеткілікті байланысы бар шешімдер, егер олар Канаданың қоғамдық мүдделеріне, әділдік принциптеріне қайшы келсе немесе алдау арқылы алынса, орындалмайтынын атап өтті.
In a six to three decision, the Court found that the judgment was enforceable. The Court applied the "real and substantial connection" test from the earlier decision of Morguard v. De Savoye to the international context. The test requires the Court to consider whether the subject matter of the suit or the person involved had a "real and substantial" connection with the country. The Court noted, however, that judgments with sufficient connection will not be enforced if they are contrary to Canadian public policy, contrary to natural justice, or obtained through fraud.
Келіспеушіліктер
Сот төрешісі Лебель келіспей, қолда бар қорғанысты күшейтуді ұсынды. Ол бұл істегі 8 мыңдық мүлікке 800 мыңдық сот шешімі шығарудың, негізінен бақандай соққандықтан, тым қатал және әділетсіз екенін атап өтті. Ол халықаралық контексте нақты және маңызды байланыс тестісін, шетелде сот ісін жүргізудің қосымша қиындықтарын ескеретіндей етіп өзгертуді ұсынды. Оның пікірінше, халықаралық мәселелерде алаяқтық және табиғи әділдік қорғауларын кеңейту керек, сондай-ақ төменгі соттың "соттық сезім тестісі" деп атаған, негізгі категорияларға оңай сыймайтын әділетсіздіктер үшін қосымша қалдық категорияға рұқсат ету керек. Лебель бірнеше мысал келтірді, мысалы, Гаага конференциясы шетелдік сот шешімдері бойынша отандық судьяларға шетелдік жазалау зиянын төмендетуге мүмкіндік беруді ұсынды, ал Loewen ісінде Миссисипи қазылар алқасы БК компаниясына бәсекеге қарсы әрекеттері үшін 500 миллион долларлық өтемақы тағайындады.
Justice LeBel, in dissent, argued for a strengthening of the available defences. He noted that the result in this case was overly harsh and unfair by imposing an 800,000 judgment on an 8,000 property due to essentially bad luck. He proposed that the real and substantial connection test be modified in the international context to reflect the added hardships imposed on litigating in a foreign country. In his view, the defences of fraud and natural justice should be broadened in international matters and an additional residual category should be allowed for injustices that do not easily fit into the main categories using what lower court called a "judicial sniff test". LeBel pointed to a number of examples such as the Hague Conference on foreign judgments had proposed to grant domestic judges to lower foreign punitive damages. and the Loewen case, where a Mississippi jury awarded 500 million in damages against a BC company for anti competitive practices.