Кіріспе
Hon'inbō Shūei (本因坊秀栄, 1 қараша 1852 – 10 ақпан 1907) – жапондық кәсіби Го ойыншысы.
Hon'inbō Shūei (本因坊秀栄, November 1, 1852 – February 10, 1907) was a Japanese professional Go player.
Өмірбаян
Хон'инбо Шуэй, Хон'инбо Шууаның кіші ұлы, Хон'инбо үйінің 17-ші және қайта 19-шы басшысы болды. Ол 1884 жылы Хон'инбо үйімен біріктірілгенге дейін Хаяши үйінің 13-ші және соңғы басшысы болды. Хон'инбо Шуэй керемет ойыншы болды, ал оның күші замандастарынан едәуір басып өтті. Сақталған ойын жазбалары оның көптеген кемсіту ойындарын ойнағанын көрсетеді. 1890-жылдары ол өте белсенді және жаңашыл болды, го үшін жақсы жағдайлар қайта жанданған кезде, және көптеген жубангоға қатысты. 1906 жылы ол Мейджин атағын алды, бұл атаққа ие болған тоғызыншы адам болды. Шуэйдің стилі ойынға деген тыныш және сенімді көзқарасымен және жоғары деңгейдегі позициялық бағалауымен сипатталады. Ол сондай-ақ жеңіл пішіндер мен сабаки тактикасын жасауды ұнатты. Ол екі бірдей жақсы мүмкіндікке ие болатын жағдайларды жасағаны үшін "миаи шебері" деген лақап атқа ие болды. Ол фюсеки кезінде хоши нүктелерінде жиі бастайтын ойыншылардың бірі болды, және кейіннен осы үшін ұлы Го Сейген оған үлкен құрмет көрсетті. Сондай-ақ, ол тағы бір үздік ойыншы Фудзисава Хидэюкидің мақтауына ие болды. Фудзисава Go World журналында Шуэйдің Мейджин мен Хон'инболардың ішіндегі ең күштісі деп ойлағанын, әсіресе Хон'инбо Шуэйдің Эдо дәуірінің ең күштілері саналатын Хон'инбо Шусаку мен Хон'инбо Досакудан басым екенін айтты. Ол Шуэйдің қимылдары су сияқты екенін айтты. Фудзисава: "Менде әрқашан оған тең келе алмайтын сезім бар, мен оның деңгейінен әлдеқайда төменмін". Тағы бір үздік ойыншы Кобаяши Коичи де Шуэйдің өзінен күшті екенін мәлімдеді. Тағы бір жетекші ойыншы, Такагава Каку Шуэйдің үлкен әсеріне тап болды, оның ойындарының жинағын өңдеді және былай деп жазды: Жастығымда мен Шуэйдің ойындарын ойнауды жиі ұнататынмын. Себебі, маған оның ешқандай ақылға сыймас нәрсе жасамай жеңіске жетуі ұнады. Бірақ бүгін мен ойланамын: "Шүэйді осылай түсіндім бе?" Осы кітапқа түсініктеме жазу кезінде мен оның жинақталған ойындарын ұзақ уақыттан кейін қайта қарадым және оның күшіне қайта-қайта таң қалдым. Әсіресе, ол 7 данға жеткеннен кейін ақ түспен ойнаған ойындары, тыныш және теңдестірілген ағыстың ішінде терең күшке ие, оны сыртынан икемді, ішінен иілмейтін деп сипаттауға болады. Қысқасы, Шуэйдің го шеберлігінің ерекшелігі оның позицияны бағалау немесе қимылды көру сияқты жергілікті нәрселерге ғана емес, го өнеріне толыққанды ие болуында. Анық айтқанда, бала кезінде ол үмітсіз болғандықтан Хаяши үйіне берілді. Алғаш рет Хон'инбо болып тағайындалғанда, ол ұзақ жылдар бойы досы болған, Жапонияны аралаған және сол кездегі ең күшті ойыншы (8 дан) болған Мурасе Шухоның пайдасына отставкаға кетті. Бұл оқиға Хон'инбо үйі мен Хоэнша үйі арасындағы келісімді де білдірді. Бұл Шухо мен Шуэй арасындағы жубангомен тойланды, есеп 5:5 болды (Шуэй барлық қара түспен ойнады). Шухо ұзақ өмір сүрмеді, сондықтан Шуэй атақты қайта қабылдады, кейіннен замандастарынан әлдеқайда күшті болды, сондықтан оған Мейджин атағы берілді, бұл атаққа оның әкесі де қол жеткізе алмады. Шуэйдің көптеген шәкірттері болды. Олардың қатарында Хон'инбо Шуген, Такабе Дохей, Каригане Джуничи, Нозава Чикучо, Тамура Ясухиса (кейін Хон'инбо Шусай, Мейджин атанды), Танака Масаки, Иноуэ Ясунобу, Хаяши Токузо, Секи Генкичи, Цузуки Йонеко және Иноуэ Кохей бар.
When I was young I often enjoyed playing over the games of Shūei. That was because I liked the image of him winning without doing anything at all unreasonable. But today I wonder: did I really understand Shūei to that extent? In doing the commentaries for this book, I perused his collected games again after a long interval, and again was made to sigh in admiration at his strength. In particular his games as White after he reached 7 dan hide a fathomless strength amidst a serene and well balanced flow, which we can perhaps describe as flexible on the outside, unbendable on the inside. In brief, the characteristic of Shūei's skill at go is not just about local things such as his skill at evaluating positions or his skill in seeing moves, but his mastery of go itself. Ironically, as a boy he was given to the Hayashi house because he supposedly showed little promise. And the first time he was appointed Honinbo, he resigned in favor of Murase Shūho, his long time friend, with whom he had travelled Japan and who was the strongest player at the time (8 dan). This event also marked the reconciliation between the Hon'inbō house and the Hoensha. It was celebrated with a jubango between Shūho and Shūei with the score being 5 5 (Shūei playing on all black). Shūho did not live very long, so Shūei accepted the title again, and later became much stronger than his contemporaries, so was awarded the Meijin title, which even his father had not achieved. Shuei had a number of disciples. They include Hon'inbō Shūgen, Takabe Dohei, Karigane Junichi, Nozawa Chikucho, Tamura Yasuhisa (later known as Honinbo Shusai, Meijin), Tanaka Masaki, Inoue Yasunobu, Hayashi Tokuzo, Seki Genkichi, Tsuzuki Yoneko, and Inoue Kohei.