Роберт Фрамптон: Глостер епископы және қарсыласының өмірі мен қызметі
Robert Frampton
Роберт Фрамптон (1622-1708) – Глостер епископы, Англия. Биография, білім жолы, Corpus Christi және Christ Church, Oxford колледждеріндегі оқуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Роберт Фрэмптон (26 ақпан 1622 – 25 мамыр 1708) – 1681 жылдан 1691 жылға дейін Англиядағы Глостер епископы болды, кейіннен паттастыққа қарсы шыққан дін қызметкері.
Robert Frampton (26 February 1622 – 25 May 1708) was Bishop of Gloucester in England from 1681 to 1691 and later a Non juror.
Өмір
Фрэмптон 1622 жылғы ақпанда Дорсетте Роберт пен Элизабет Фрэмптонның отбасында дүниеге келді. Ол Оксфорд университетіндегі Корпус-Кристи колледжінде және Крайст-Черчте оқыды, онда 1641 жылы бакалавр (B.A.) дәрежесін алды. (Кейіннен 1673 жылы дін докторлығы (D.D.) дәрежесі берілді). Англия азамат соғысы кезінде, ол бейтарап болуға тырысқанда, Дорсеттегі Гиллингемдегі тегін мектептің директоры қызметін атқарды және Оксфорд епископы Роберт Скиннердің жеке тағайындауымен дін қызметкері болып жұмыс істеді. Одан кейін ол Гиллингемде пастор, ал кейін Бедфордширдегі Элгин графының капелланы болды. Содан ол 1655 жылы Сириядағы Алеппо қаласындағы Левант компаниясының капелланы лауазымына тағайындалды. 1666 жылы Таяу Шығыстан оралғаннан кейін, 1667 жылы Уорвикширдегі Мэри Кэннингке үйленді. Ол үйленгеннен кейін көп ұзамай Алеппоға қайтып, 1670 жылға дейін онда тұрды. 1671 жылы Лондонға оралғаннан кейін, ол Роллс капелласының уағызшысы және Лорд-Кипердің капелланы болып тағайындалды. 1672 жылы Глостер және Солсбери пребендариясының және Дорсеттегі Окефорд-Фитцпейннің пасторы болды. 1673 жылы Глостердің деканы, ал 1681 жылы Глостердің епископы болды. Епископтық қызметін атқару жылдарында ол Джеймс II үшін Уайтхоллде уағыз айтты. Рим католиктеріне қарсы уағыздауы патшаның наразылығын тудырды, сондай-ақ Фрэмптонның Оксфордтағы Магдален колледжінің католик президентінің үміткерін Слимбриджге тағайындамау туралы шешімі де наразылыққа себеп болды. 1688 жылы Джеймстің кешірім туралы жарияланымына қарсы болған Фрэмптон архиепископ Уильям Санкрофттың делегациясына қосылды, ол патшадан кешірімді қайтаруды өтінді, бірақ сапарға кешігуі оны Лондон мұнарасында түрмеге қамауға алынған жеті епископтың қатарына қосуға кедергі келтірді. Джеймс II-нің католик саясатына қарсы болғанына қарамастан, ол Вильгельм III және Мэри II-ге ант беруден бас тартты және 1691 жылы қызметтен шеттетілді. Модерацияланған антижүректердің бірі ретінде, ол Томас Кенмен бірге Джордж Хикс пен Томас Вагстаффты жаңа антижүректердің епископтары етіп тағайындау арқылы антижүректік шизмнің жалғасуына қарсы күресті. Зейнетке шыққаннан кейін ол Глостерширдегі Стэндиш ауылының шіркеуінде діни қызметтер атқаруын жалғастырды. 1708 жылғы 25 мамырда Стэндиштегі үйінде қайтыс болды және ауылдық шіркеудегі алтарьдың солтүстік жағына жерленді.
Frampton was born in Dorset in February 1622, to Robert and Elizabeth Frampton. He studied at Corpus Christi College and Christ Church, Oxford, where he received his B. A. in 1641. (He was later awarded the D. D., in 1673). During the English Civil War, during which he attempted to remain neutral, he served as master of the free school at Gillingham, Dorset, and was privately ordained by Robert Skinner, bishop of Oxford. He then served as minister at Gillingham and later as chaplain to the Earl of Elgin in Bedfordshire. From there he took a position as chaplain to the Levant Company at Aleppo, Syria, in 1655. Following his return from the Middle East in 1666, he married Mary Canning of Warwickshire in 1667. He returned to Aleppo soon after his marriage and stayed there until 1670. Returning to London in 1671, he was appointed Preacher of the Rolls Chapel and chaplain to the Lord Keeper. He was made a prebendary of Gloucester and Salisbury in 1672 and rector of Okeford Fitzpaine in Dorset. In 1673 he was made Dean of Gloucester and in 1681 Bishop of Gloucester. During his years as bishop he preached at Whitehall for James II. His preaching against Roman Catholicism incurred the king's displeasure, as did Frampton's decision not to instal the candidate of the Catholic President of Magdalen College, Oxford, to the living of Slimbridge. An opponent of James's Declaration of Indulgence in 1688, Frampton was to join Archbishop William Sancroft's delegation that petitioned the king to revoke the Indulgence, but a delay in travel prevented him from being numbered among the Seven Bishops imprisoned in the Tower of London. Despite his opposition to James II's Catholic policies, he refused the oaths to William III and Mary II and suffered deprival in 1691. A moderate Non juror, he joined Thomas Ken in strongly opposing the continuance of the Nonjuring schism through the consecration of George Hickes and Thomas Wagstaffe as bishops of a new nonjuring line. In his retirement he continued officiating at the parish church at Standish, Gloucestershire. He died at his home at Standish on 25 May 1708, being buried on the north side of the altar in the parish church.