Адам процессор моделі (MHP) – тапсырманы орындау уақытын есептейтін когнитивтік модельдеу әдісі. Пайдаланушылықты бағалауға көмектеседі, экспериментсіз өнімділікті болжайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Адам процессор моделі немесе MHP (Model Human Processor) – Стюарт К. Кард, Томас П. Моран және Аллен Ньюэлл (1983) әзірлеген когнитивті модельдеу әдісі, ол белгілі бір тапсырманы орындауға қажетті уақытты есептеу үшін қолданылады. Басқа когнитивті модельдеу әдістеріне параллель жобалау, GOMS және пернелік деңгей моделі (KLM) кіреді. Когнитивті модельдеу – өнімнің қолдануға ыңғайлылығын бағалаудың бір жолы. Бұл әдіс когнитивтік және моторлық өңдеу уақытын есептеу үшін тәжірибелік уақытты пайдаланады. Адам процессор моделінің артықшылығы – ол жүйе дизайнерана эксперимент жүргізбей-ақ, адамның тапсырманы орындауға қажетті уақытына қатысты өнімділікті болжауға мүмкіндік береді. Модельдеудің басқа әдістеріне инспекциялық әдістер, сауалнама әдістері, прототиптеу әдістері және сынақтан өткізу әдістері жатады. MHP стандартты анықтамасы: MHP компьютердің өңдеу және жад аймақтары мен компьютер пайдаланушысының қабылдау, мотор, когнитивтік және жад аймақтары арасындағы аналогияны көрсетеді. Адам процессор моделі когнитивтік, қабылдау және моторлық процессорларды, сондай-ақ визуалды бейне, жұмыс жады және ұзақ мерзімді жадты пайдаланады. Төменде диаграмма көрсетілген. Әр процессордың циклдік уақыты және әр жадтың тозу уақыты бар. Бұл мәндер де төменде келтірілген. Төменде көрсетілген байланыстарды және циклдік немесе тозу уақытын ескере отырып, пайдаланушының белгілі бір тапсырманы орындауға қажетті уақытын есептеуге болады. Бұл саладағы алғашқы зерттеулерді 1983 жылы Стюарт К. Кард, Томас П. Моран және Аллен Ньюэлл жүргізді. Ағымдағы зерттеулерге қарт адамдардағы процестердің уақытын ажырату бойынша Тиффани Джастрембски мен Нил Чарнесс (2007) жүргізген жұмыстар кіреді.
Human processor model or MHP (Model Human Processor) is a cognitive modeling method developed by Stuart K. Card, Thomas P. Moran, & Allen Newell (1983) used to calculate how long it takes to perform a certain task. Other cognitive modeling methods include parallel design, GOMS, and keystroke level model (KLM). Cognitive modeling is one way to evaluate the usability of a product. This method uses experimental times to calculate cognitive and motor processing time. The value of the human processor model is that it allows a system designer to predict the performance with respect to time it takes a person to complete a task without performing experiments. Other modeling methods include inspection methods, inquiry methods, prototyping methods, and testing methods. The standard definition for MHP is: The MHP draws an analogy between the processing and storage areas of a computer, with the perceptual, motor, cognitive and memory areas of the computer user. The human processor model uses the cognitive, perceptual, and motor processors along with the visual image, working memory, and long term memory storages. A diagram is shown below. Each processor has a cycle time and each memory has a decay time. These values are also included below. By following the connections diagrammed below, along with the associated cycle or decay times, the time it takes a user to perform a certain task can be calculated. Studies into this field were initially done by Stuart K. Card, Thomas P. Moran, & Allen Newell in 1983. Current studies in the field include work to distinguish process times in older adults by Tiffany Jastrembski and Neil Charness (2007).
Мүмкін болатын пайдалану
Есептеулер аяқталғаннан кейін, пайдаланушының процесте кездескен элементті еске түсіру ықтималдығын анықтау үшін оларды қолдануға болады. Ықтималдықты табу үшін келесі формула қолданылады: P = e K*t, мұнда K – сәйкес жадтың (жұмыс немесе ұзақ мерзімді) ыдырау тұрақтысы, ал t – өткен уақыттың мөлшері (K-ның өлшем бірліктерімен сәйкес). Бұл ықтималдықты пайдаланушының белгілі бір әрекет жасаған кезде көрсетілген маңызды ақпаратты еске түсіру мүмкіндігін анықтау үшін пайдалануға болады. Пайдаланушының t уақыты ішінде маңызды ақпаратты қайталай алатынын алдын ала білу маңызды, себебі олай жасай алмаса, бұл жұмыс жадына теріс әсер етеді. Мысалы, егер пайдаланушы мәтінді оқып жатса және мәтінде маңызды телефон нөмірі келсе, оқуды жалғастыру қажет болған жағдайда, ол нөмірді қайталай алмауы мүмкін. Бұл пайдаланушының жұмыс жадының ыдырау уақытын қысқартады, соның салдарынан еске түсіру ықтималдығы төмендейді.
Once complete, the calculations can then be used to determine the probability of a user remembering an item that may have been encountered in the process. The following formula can be used to find the probability: P = e K*t where K is the decay constant for the respective memory in question (working or long term) and t is the amount of time elapsed (with units corresponding to that of K). The probability could then be used to determine whether or not a user would be likely to recall an important piece of information they were presented with while doing an activity. It is important to deduce beforehand whether the user would be able to repeat the vital information throughout time t, as this has a negative impact on the working memory if they cannot. For example, if a user is reading lines of text and is presented with an important phone number in that text, they may not be able to repeat the number if they have to continue to read. This would cause the user’s working memory’s decay time to be smaller, thus reducing their probability of recall.