Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1933 жылғы фильм
1933 film
"Розалар төсегі" – 1933 жылы түсірілген, Грегори Ла Каваның бірлесіп жазған және режиссерлік еткен, Констанс Беннеттің басты рөлде ойнаған комедиялық романтикалық фильм. Сурет RKO Radio Pictures компаниясымен шығарылды, ал көмекші актерлік құрамында Джоэл МакКреа және Перт Келтон болды. Фильм АҚШ Конгресі кітапханасының қорында сақтаулы.
Bed of Roses is a 1933 pre Code romantic comedy film co written and directed by Gregory La Cava and starring Constance Bennett. The picture was released by RKO Radio Pictures with a supporting cast featuring Joel McCrea and Pert Kelton. The film is preserved in the Library of Congress collection.
Сюжет
Лори мен Минни - кез-келген уақытта еркек күйшілерін маскүнемдікке салып, солардан тонаған жезөкшелер. Луизиана түрмесінен босағаннан кейін олар Mississippi өзенінен пароходпен төмен қарай жүреді. Лори өзінің бөлмесінде қонақжайлылық танытқан "мистер Смиттен" 60 доллар ұрлайды, ал қайықтың капитаны оны ұрлық жасады деп айыптайтын кезде, ол кемеден өзенге секіріп қашып кетеді. Ол $60-ты жоғалтады, өйткені оны мақта баржасының капитаны Дэн құтқарады, сондықтан ол оны да тонайды. Нью-Орлеанға келгеннен кейін, Лори пароходта байқаған баспа магнаты Стивен Пейджпен кездесу үшін газет жазушысы болып жүр. Содан кейін ол оны мас етеді, оны үйіне алып кетеді, ал келесі күні таңертең оны өзіне қолдау көрсету үшін шантаж жасайды, оның ішінде оған сәнді пәтер жалға береді. Ол мақта кемесіне оралып, Дэннің "зайыбын" төлейді және олар ғашық болады. Минни қазір Лоридің пәтеріне келеді, көп ұзамай оның артынан Стивен келеді, ол өзінің сұм өткенін ашумен қорқытады, бұл оны оны тастап кетуге мәжбүр етеді, бірақ үйленуге келіскен Дэне қайтып бармайды. Стивен оны өзіне қайта оралуға көндіре алмаған кезде, ол оның Дэнді шынымен жақсы көретінін түсінеді және ол енді тұрмысқа шыққан Миннидің көмегімен олардың қайта қосылуын жүзеге асырады.
Lorry and Minnie are prostitutes who occasionally get hapless male admirers drunk before robbing them. After being released from a Louisiana jail they head down the Mississippi River on a steamboat. Lorry steals $60 from a "Mr. Smith" she entertains in her room, and when she is confronted by the boat's captain, who accuses her of the theft, she escapes by jumping off the vessel into the river. She loses the $60 as she is rescued by cotton barge skipper Dan, so she robs him too. Once in New Orleans, Lorry disguises herself as a newspaper writer in order to meet publishing magnate Stephen Paige that she took notice of on the steamboat. She then gets him drunk, takes him to his home, and the next morning blackmails him into supporting her, including renting a lavish apartment for her. She returns to the cotton barge and repays Dan his "loan" and they fall in love. Minnie now arrives at Lorry's apartment, soon followed by Stephen, who threatens to expose her sordid past, causing her to leave him but not to return to Dan, whom she had agreed to marry. When Stephen cannot persuade her to return to him, he realizes that she really does love Dan, and he brings about their reunion with the help of the now married Minnie.
Қабылдау
1933 жылы шыққан фильм жетекші газеттер мен кино саласының баспасөздерінде көбінесе орташа сынға ілікті. Баспасөздің өндіріске деген жылы реакциясындағы жалғыз тұрақты ерекшелік – Перт Келтон болды, оның ойыны кеңінен мақтауға ие болды. «Нью-Йорк Таймс» газетіндегі сыншы Мордаунт Холл Констанс Беннеттің сомдаған «бейсауыл кейіпкерін» бастапқыда «бірқалыпты емес» деп бағалады және оқиғаның кейбір тұстарын сенімсіз деп тапты, «кейіпкерлердің мінез-құлқы әрқашан шынайы өмірден алынғандай көрінбейді» деп атап өтті. Дегенмен, Холл Келтонның «жаргонды Минни рөлін керемет орындағанын» мойындайды. Екінші жағынан, Келтонның өнері кино саласының баспасөзінде де жақсы қабылданды. «The Film Daily» газеті жазды: «Ол қатал рөлге өте сәйкес келеді және шын жүректен күлкімен жиі жеңіске жетеді». Ол да назарын Келтонға аударды: «Актерлік құрам шағын болғанымен, Перт Келтон Майвест сияқты жамбасын қимылдатып, даусымен әйелдерді баурап алатын, еркектерге көңіл бөлген рөлін тамаша орындады, бұл оқырмандарды таң қалдырды. Оның ойыны жұлдызды да, соның ішінде Беннеттті де көлденең басып кетеді (кейбір сахналарда ол Беннетттің көмекшісіне айналдырады), бұл жұлдыздың жомарттығын немесе одан әрі монтаждауға мүмкіндік бермейтін физикалық кемшілікті көрсетеді. Мисс Келтон дене бітімімен Мисс Уэсттей мықты емес, бірақ мінез-құлқымен ұқсас. Ол тартымды, ақылды және әрқашан тиімді, оған ең жақсы фразалар берілген».
The film in 1933 received generally mediocre reviews in leading newspapers and trade papers. The one consistent exception in the print media's rather lukewarm reaction to the production was Pert Kelton, whose performance was widely praised. In his review for The New York Times, critic Mordaunt Hall views the "callous creature" portrayed by Constance Bennett as initially "disconcerting", and he finds parts of the story unbelievable, noting that its "characters do not always behave as if they were drawn from life." Hall, however, does recognize Kelton for doing "remarkably well as the slangy Minnie". On the other hand, Kelton's performance also impressed the trade paper. "She fits the hard boiled part perfectly", The Film Daily observes, "and scores repeatedly with hearty laughs." He too preferred to focus on Kelton:It's a short cast but Pert Kelton stands out head and shoulders above everything with a Maywestish hip rolling, nasal twanging, get your man routine which is something of a surprise. It so eclipses the rest of it, including the star (in some of those scenes she makes a stooge out of Bennett) that it evidences an unsuspected magnanimity on the part of the star or a physical handicap which forfended any further editing. Miss Kelton does not suggest the robust Miss West in build, other than in general demeanor. Hers is a more slinky vamp, wise cracking and ever effective, with the choicest phrases handed to her.