Кіріспе
Жапондық "Naniwa" класының қорғалған крейсері "Takachiho" (高千穂) 1880 жылдары Жапон императорлық әскери-теңіз флоты үшін салынған екінші және соңғы қорғалған крейсер болды. Жапонияда мұндай кемелерді құрастыруға қажетті өндірістік мүмкіндік болмағандықтан, кеме Ұлыбританияда жобаланып, салынды. Ол 1894–1895 жылдардағы Бірінші Қытай-Жапон соғысына қатысты, Ялу өзені шайқасында маңызды рөл атқарды, ал Порт-Артур, Вэйхайвэй, Пескадорес жорығы және Тайваньға басып кіру шайқастарында екінші деңгейдегі рөлдерді атқарды. "Такачихо" 1904–1905 жылдардағы орыс-жапон соғысында да шағын рөл атқарды, Кемулпо шығанағы шайқасына қатысты, соғыстың басында Порт-Артурды блокадалауға көмектесті, Ульсан шайқасында орыс броненосцын батыруға көмектесті және Цусима шайқасында Императорлық Ресей теңіз күштерінің жеңіліске ұшырауына қатысты. Соғыстан кейін кеме қоймалық кеме және оқу кемесі ретінде қосымша рөлдерге ауыстырылды және 1911 жылы мина орнатушыға айналдырылды. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыста Цинтао қамалы кезінде неміс торпедалық қайығының торпедасымен "Такачихо" батып, экипажының көп бөлігі қаза тапты.
Takachiho (高千穂) was the second and last protected cruiser built for the Imperial Japanese Navy (IJN) in the 1880s. As Japan lacked the industrial capacity to construct such vessels, the ship was designed and built in the United Kingdom. She participated in the First Sino Japanese War of 1894–1895, playing a major role in the Battle of the Yalu River and lesser roles in the Battles of Port Arthur, Weihaiwei, the Pescadores Campaign and the invasion of Taiwan. Takachiho played a minor role in the Russo Japanese War of 1904–1905 where she participated in the Battle of Chemulpo Bay, briefly helped to blockade Port Arthur at the beginning of the war, helped to sink a Russian armored cruiser during Battle off Ulsan and participated in the climatic defeat of the Imperial Russian Navy in the Battle of Tsushima. The ship was relegated to auxiliary roles as a depot ship and a training ship after the war and was converted into a minelayer in 1911. Takachiho was torpedoed and sunk by a German torpedo boat in 1914 during the Siege of Tsingtao in World War I with the loss of most of her crew.
Дизайн және сипаттама
Нанива класындағы крейсерлер Армстронг Митчеллдің бас теңіз сәулетшісі Уильям Уайт тарапынан чилилік қорғалған крейсер Эсмеральданың (кейіннен IJN сатып алып, Изуми деп атады) және Корольдік теңіз күштерінің ұқсас кемелерінің жетілдірілген нұсқалары ретінде жобаланды. Такачихо және оның туыс кемесі Нанива әлемдегі ең жетілді және қуатты крейсерлер деп есептелді. Крейсерлер қалыпты жүктемеде ауыстырылған. Кемелердің ұзындығы перпендикулярлар арасында 91 метр, жалпы ұзындығы 98 метр, ені 14 метр және толық жүктемеде суға бату тереңдігі 6 метрді құрады. Крейсерлер су сызығының астында жұмсақ болаттан жасалған, өрмелеу пішіндес кемелік шаншармен жабдықталған және алдыңғы және артқы бөлімдер арасында екі қабатты түбі болған. Олар екі цилиндрлі, екі рет кеңейтілген бу машинасымен қозғалды, әрқайсысы алты цилиндрлі қазандықтармен өндірілген буды пайдаланып бір валді айналдырды. Жапонияға келгеннен кейін өткізілген жылдамдық сынақтарында Такачихо жылдамдыққа жетті. Нанива класындағы крейсерлер көмірді жеткілікті мөлшерде тасымалдайтын, бұл оларға жылдамдығы 15 тоғаннан шамамен теңіз шақырымын жүзуге мүмкіндік берді. Такачихо экипажы 342 офицер мен матростан тұрды. Нанива класындағы кемелердің негізгі қару-жарағы бастапқыда алдыңғы және артқы құрылымдардың үстінде орналасқан барбеттердегі екі бір Krupp зеңбірегінен тұрды. Әр барбеттің арт жағында бекітілген зарядтау станциясы болды және зеңбіректерді қайта зарядтау үшін осы позицияға оралу қажет болды. Екінші қару-жарағы бастапқыда негізгі палубадағы жартылай дөңгелек спонсондарда орналасқан алты Krupp зеңбірегінен тұрды, әрбір жақта үш зеңбірек болды. Бұл зеңбіректердің барлығы ауа райынан қорғау үшін зеңбірек қалқандарымен қоршалған. Торпедалық катерлерге қарсы қорғаныс үшін алдыңғы көпірде екі жылдам атушы (QF) 3 фунттық Hotchkiss зеңбірегі, суперструктураның бойында орналасқан он төрт еселік Nordenfelt зеңбірегі және әскери мачталардың шайқас платформаларында орналасқан төрт 10 ұңғылы Nordenfelt орган зеңбірегі қолданылды. Сонымен қатар, корпуста Шварцкопф торпедалары үшін екі жақта екіден төрт су түтігі болды. Такачихоның қарулануы оның қызметі барысында бірнеше рет өзгерді, алғашқы өзгеріс 1896 жылы Бірінші қытай-жапон соғысынан кейін оның баяу атушы 15 сантиметрлік зеңбіректерін Армстронгтың QF зеңбіректермен алмастыру болды. Сонымен қатар, 1 дюймдік төрт Nordenfelt зеңбірегінің орнына екі 3 фунттық және екі QF 6 фунттық Nordenfelt зеңбірегі орнатылды. 1898 жылы шайқас платформалары мен 10 ұңғылы орган зеңбіректері алынып тасталды, ал 1902 жылы негізгі зеңбіректер Армстронгтың 6 дюймдік екі зеңбірегімен ауыстырылды. Сонымен қатар, 6 фунттық зеңбіректер мен қалған Nordenfelt зеңбіректері 3 фунттық зеңбіректермен ауыстырылды, нәтижесінде кемеде жалпы он 3 фунттық зеңбірек және бір жұп жеңіл Ямаучи QF 2.5 фунттық (47 миллиметрлік) зеңбірек болды. Эсмеральданың қорғанысын британдық Адмиралтейство қатты сынға алды, ал Уайт болат қорғаныс палубасының биіктігін су сызығынан 30,5 сантиметрге дейін көтерді. Палубаның еңісті бөлігі су сызығынан 1 метрдей тереңдікке дейін созылды. Кеменің орта тұсындағы қорғаныш палубасының еңісті бөлігімен құрылған бөлімдер көмірмен толтырылды, ал алдыңғы және артқы бөліктер су басуды шектеу үшін қоршаумен жабдықталды. Бақылау мұнарасының қабырғалары үш дюйм қалыңдықта, ал зарядтау станциясы екі дюймдік болат бронясымен қорғалған.
Құрылыс және мансап
Жапонияның Кагосима және Миядзаки префектуралары арасындағы вулкандық Кирисима жотасындағы таудың атымен аталған, ол жапон мифологиясында маңызды орын болды, Такачихо 1884 жылғы 22 наурызда Армстронг Митчеллден тапсырыс алды, себебі Жапонияның Нанива сияқты кемелерді өзі құрастыруға мүмкіндігі болмады. Кеме 10 сәуірде Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы Low Walker кеме жасаушылығында 476 нөмірлі кеме ретінде салына бастады және 1885 жылғы 16 мамырда суға түсірілді. 1886 жылғы 26 наурызда құрастырылуы аяқталып, 10 мамырда британдық экипажбен және капитанмен бірге Жапонияға бағытталды. 1886 жылғы 3 шілдеде Йокохамаға келген Такачихо 7 тамызда екінші сыныпты соғыс кемесі ретінде Тұрақты Флотқа бекітілді. 26 қарашада әпке-қарындас кемелер император Мэйдзи мен оның әйелі император Шокенді қабылдады, кемелер торпедалық оқулар өткізіп тұрғанда. 1887 жылдың басында олар император мен императорны Йокохамадан Киотоға және кері тасымалдады. Такачихо мен Нанива 22 тамыздан 5 қыркүйекке дейін Флоттың маневрлеріне қатысты. Екі айдан кейін олар тағы төрт кемемен бірге Орал аралдарының айналасын жүзіп өтті. 1888 жылдың ортасы мен соңында әпке-қарындастар Окинава, Тайвань, Вонсан, Корея Корольдігі және Цзифу, Қытай қалаларына сапар шекті. Келесі жылы Такачихо Сасебо Әскери-теңіз округіне бекітілді және Тұрақты Кішкентай Флоттың флагманы болып қызмет етті. Әпкесімен бірге Ресейдің Шығыс аймақтарындағы, Корея мен Қытайдағы порттарды аралап, сол жылдың соңғы жартысында Флоттың маневрлеріне қатысты. 1890 жылы Жапон Императорлық Армиясымен өткізілген Ұлы маневрлерге қатысқаннан кейін крейсер императордың қарауында болды. 23 тамызда Такачихо мен Нанива бірінші сыныпты әскери кемелер ретінде қайта жіктелді. 1891 жылдың ортасында Такачихо Қытайға, Флоттың қолбасшысы контр-адмирал Аричи Шинаножо мен Жили вице-королі Ли Хунцзянның дипломатиялық сапары үшін барды. Жапондық корвет Tsukuba оқу кемесі 4 қазанда Футами шығанағындағы қатты дауылда винті мен корпусына зақым келгеннен кейін, Аричи өзінің туын Наниваға көшірді, ал Такачихо Цукубаны жөндеу үшін Куре теңіз арсеналына сүйреп әкелді. 1892 жылдың басында әпке-қарындастар жыл сайынғы Ұлы маневрлерге қатысудан бұрын Гонконгқа сапар шекті. Такачихо 1893 жылғы 21 сәуірге дейін жөндеуден өткеннен кейін шілде айында резервке жіберілді. Ол Флоттың флагманы рөлін қайтадан жалғастырды, өйткені контр-адмирал Ито Сукёуки лимен кездесу үшін шілде айында Қытайға сапар шегу алдында крейсерде өз туын көтерді. 13 тамызда кеме Тұрақты Флоттың флагманы болды және сол айдың соңында Владивостокқа барды. 1894 жылғы 6 наурызда Такачихо Жапониядан Хавайдағы Гонолулудағы әпкесін ауыстыру үшін кетті, ол ондағы жапон азаматтары мен мүдделерін қорғап тұрған. Крейсер 21 наурызда келді және Корея мәселесі бойынша Жапония мен Қытай арасындағы шиеленіс күшейгенге дейін сол жерде қалды. 10 шілдеде Йокосукаға келді және 22 шілдеде Бас Эскадрильяға бекітілді.
Бірінші қытай-жапон соғысы
Такачихо шамамен 30 шілдеде Бірінші Ұшқыш эскадрильясына ауыстырылды, онда ол әпкесімен және жылдам қорғалған крейсерлермен – жапон крейсері Акицусима және жапон крейсері Йошиномен, контр-адмирал Цубои Кодзоның басқаруымен бірікті. 9 тамызда Біріккен Флоттың бас қолбасшысы вице-адмирал Ито кемелерін Қытайдың Вэйхайвэй қаласына Беянь флотилиясын іздеуге алып барды және қытай кемелерін таба алмағандықтан порттың жағалау қорғанысын беймәлім атқылады. Екі тарапқа да залал келтірілмеді, ал Біріккен Флот Кореяның Кунсан қаласына қайтып келді. Айдың қалған бөлігінде Ұшқыш эскадрилья Кунсанға әскер конвойларын сүйемелдеді. Ито 14-15 қыркүйекте қытай кемелерін табу үшін Вэйхайвэйге екі крейсер жіберді, бірақ олар сәттілікке жете алмады. Бұл сәтсіздік Итоны Беянь флотының солтүстікте екеніне көндірді. 16 қыркүйекте Ұшқыш эскадрилья Құрама Флоттың қалған бөлігін солтүстік-батысқа қарай Хайян аралындағы тіреу орнын тексеруге бастады. Келесі күні таңертең ол бос екенін анықтағаннан кейін Ито кемелеріне солтүстік-шығысқа қарай жүзіп, Ялу өзенінің сағасы маңындағы аймақты іздеуге бұйрық берді. 11:23-те Йошино кемесінен қытай кемелерінің алыстағаны байқалды. Өзінің кемелері қытай кемелерінен жылдам екенін білген Ито Беянь флотының құрамын кесіп өтіп, содан кейін отын қытайлық оң жақ қанатының нашар қорғалған кемелеріне шоғырландырмақшы болды. Адмирал Динг Ручанның кемелері күтпеген жерден шабуылға ұшырады, бірақ Дингтің қашықтықтағы қанатын ұстап, тірегін құрды. Қытай кемелері алыс аралықтан оқ атты, бірақ жапон кемелеріне тигізе алмады. Ұшқыш эскадрильяның кемелері қашықтық жақындаған кезде от ашты және көп ұзамай қорғалмаған крейсерлер – қытай крейсері Янвэй мен қытай крейсері Чаоюнды өртеп жіберді. Шабуыл тез арада жақын аралықтағы қақтығысқа айналды, қытай крейсері Жиюань мен қытай крейсері Цзиюань Ұшқыш эскадрильяның кемелері қытай крейсерлеріне шоғырланған кезде батты. Шабуыл кезінде Такачихо бір адамды өлтіріп, тағы екеуін жарақаттаған бес оқтан сәл зақымдалды. Ол негізгі қаруларынан 22 снаряд, қосалқы қаруларынан 89 снаряд және кіші қаруларынан бірнеше мың снаряд атты. Шабуылдан кейін Біріккен Флот Корея шығанағы арқылы Ляодун түбегіндегі қытай аумағына әскер конвойларын сүйемелдеді және IJA-ның жарым арал бойымен Порт-Артурға (қазіргі Люшунькоу) қарай жылжуын қолдады. Бұл Беянь флотына қарашаның басында Порт-Артурдан Вэйхайвэйге ешкім байқамай жүзуге мүмкіндік берді. Ито 8 қарашада Такачихо мен Йошиноны Порт-Артурда қытай кемелерінің әлі бар-жоғын тексеруге жіберді және оларды бір аптадан кейін Вэйхайвэйде ғана тапты. Біріккен Флот 16-17 қарашада қытай портынан шығып кетті, бірақ Дингке шабуылға түсуден бас тарту туралы бұйрық берілді, ал жапон кемелері IJA-ның портқа шабуыл жасауына қолдау көрсету үшін Порт-Артурды блокадалауды бастады. Такачихо 7-11 желтоқсанда Хай өзенінің сағасы маңындағы аумақты зерттеп, оның десанттық операцияларға жарамдылығын бағалады, бұл ақырында Қытайдың астанасы Пекинге шабуыл жасауға әкелді. Кемедегі мамандар қыс мезгілінде мұндай қону мүмкін емес деген қорытындыға келді. Еуропалық мемлекеттердің Пекинге шабуыл жасамау қысымымен бірігіп, жапондық стратегиялар Беянь флотын жоюға назар аударуға мәжбүр болды, оның тіреу орны Вэйхайвэйге шабуыл жасап. Такачихо 23-26 желтоқсанда Шандонг түбегінде қолайлы қону орнын табуға жұмсалды. Жапондықтар 1895 жылдың қаңтарында әскерлерін түсіріп, бірте-бірте қаланы қоршап алды. Ито өзінің нашар брондалған кемелерін портты қорғайтын мықты бекіністерге шабуыл жасауға дайын емес еді, өйткені егер олар блокададан өтуге тырысса, қытай кемелерін жеңуге дайын болуы керек еді. Оның торпедалық қайықтарының ақпан айының басындағы сәтті түнгі шабуылдары үлкен кемелерді батты немесе зақымдады, ал қытай экипаждарының рухы төмендеді. Динг блокадашыларға қарсы өзінің түнгі торпедалық шабуылдарын жасай алмады, бірақ қытай торпедалық қайықтары 7 ақпан күні таңертең шығып, батысқа қарай жағалау бойымен Жифуға қарай құтылуға тырысты. Олардың барлығы жойылды немесе тұтқындалды, бірақ екі жылдам қайықты Такачихо мен Йошино қуып жетуі керек болды және портқа жетуден бұрын өздерін жағаға шығаруға мәжбүр болды. Динг оларға бұрылуға бұйрық берген бе, әлде олар 12 ақпанда қытайлықтардың берілуінен бұрын қашып кетті ме - белгісіз. Жапондықтар Тайваньға шабуыл жасау үшін Қытай жағалауы мен Тайвань аралындағы Пескадорес аралдарын тіреу орны ретінде пайдалануды қалады. Ауа райының нашар болуына байланысты IJA 23 наурызда Ванган аралына қонды, Такачихо мен Ұшқыш эскадрилья аралды қорғайтын бекініске оқ жаудырды. Аралдарды қорғаған қытай күштері берілді немесе өздерінің позицияларын тастап кетті, үш күннен кейін барлық аралдар жапондықтардың бақылауына көшті. Тайваньды бағындыруға дайындыққа бірнеше ай кетті, ал IJA 1 маусымда аралға алғашқы қонуын жасады. Екі күннен кейін Такачихо мен Нанива IJA сәтті шабуыл жасаған Келунг портын қорғайтын бекіністерге оқ жаудырған кемелердің арасында болды. 7 маусымда әпкелер аралдың астанасы Тайбэйге жақын Тамсуэй портын қысқа мерзімге блокадалады. Такачихо 10 шілдеде Жапонияға оралды және сегіз күннен кейін резервке жіберілді. 1896 жылы ол ұзақ мерзімді жөндеуден және жаңартудан өтті. 21 наурыз 1898 жылы кеме екінші дәрежелі крейсер ретінде қайта жіктеліп, 1899 жылы Тайвань мен Оңтүстік Қытай жағалауында крейсерлік жүрді. Боксерлік көтеріліс кезінде крейсер 14 шілде 1900 жылы Тайвань бұғазындағы Амойдағы жапондық әскерлерін қолдау үшін жіберілді және 18 қазан күні Сасебоға оралды. Екі жылдан кейін Такачихо 1 сәуірде Йокосука теңіз ауданына ауыстырылды.
Ресей-жапон соғысы
1903 жылғы 28 желтоқсанда Такачихо мен Нанива вице-адмирал Камимура Хиконжоның екінші флотының төртінші дивизиясына бекітілді. Такачихо 1904 жылғы 7-16 қаңтарда Куре теңіз арсеналында мина салу жабдығын орнатты. Бірлескен флоттың қолбасшысы вице-адмирал Того Хейхачиро, контр-адмирал Урю Сотокичидің басқаруындағы төртінші дивизияны, бронекерлік крейсер Асамамен күшейтіліп, әскер тасымалдау кемелерін Кемулпоға (қазіргі Инчхон) жеткізіп, IJA бөлімшелерінің жағаға қонуына жағдай жасауды жоспарлады. Жапондық крейсер Чиода Кемулпода болып, жағдайды бақылап, Урюмен үйлестіретін. Чиода 8 ақпан күні таңертең Урюдің кемелерімен кездесіп, орыс қорғалған крейсері Варяг пен ескі қарулы қайық Кориетцтің британдық, француздық, итальяндық және американдық соғыс кемелерімен бірге бейтарап Кемулпо портына тоқтағанын хабарлады. Бейтарап портта жау кемелеріне шабуыл жасау соғыс заңдарына қайшы болғандықтан, Урю әскерлерін түсіру үшін көліктерін портқа жіберуге шешім қабылдады, себебі батыс кемелерінің арасында орыстар бейтарап аумақта жаушылық қимылдарына бармауы ықтимал еді. Сақтық шарасы ретінде ол Такачихо, Асама және Чиодаға әскер тасымалдау кемелерін портқа сүйемелдеуді бұйырды, ал алғашқы екі крейсер кейін портты блокадалап тұрған төртінші дивизияның қалған бөлігімен қайта қосылатын болды. Келесі күні таңертең Урю Ресей мен Жапония арасында соғыс жағдайының басталғанын жариялады, ал орыс қолбасшысы, өзінің күші кем болғанына қарамастан, блокаданы бұзуға тырысуға шешім қабылдады. Оның кемелері сол күні таңертең теңізге шықты, ал Такачихо Варягқа ауыр зақым келтірген және орыс кемелерін Кемулпоға қайтаруға мәжбүрлеген кемелердің қатарында болды, онда Варяг батырылып, Кориетц сол күні кешке жарылды. Шайқас аяқталғаннан кейін төртінші дивизияға Кемулпо мен Асан арасындағы Корея жағалауын қорғау және бұрынғы порт арқылы IJA күштерін жеткізуді қамтамасыз ету міндеті жүктелді. 10 наурызда дивизия жапондықтардың Порт-Артур маңындағы аралдағы теңіз миналарын басқару станциясы деп санайтын нысанды тиімсіз атқылады. Келесі айда контр-адмирал Карл Йессеннің басқаруындағы Владивосток негізделген орыс крейсерлерінің шабуылдары Тогоны Камимураға Жапон теңізі мен Цусима бұғазын қорғауды тапсыруға мәжбүр етті, осы міндетті орындау үшін төртінші дивизиямен нығайтылды. Сәуірдің соңында Камимура кемелерін Владивосток маңында миналық далалар құру үшін алып барды, ал Такачихо 29 сәуірде 24 мина орнатты, содан кейін мина салу жабдығы алынып тасталды. 15 маусымда орыс крейсерлік эскадрильясы үш көлікті батырғанда, кеме жөндеу үшін Цусимада болды. Айдың соңында орыстардың тағы бір шабуылы кезінде Камимураның кемелері жау кемелерін байқады, бірақ түн түскеннен кейін олармен байланыс үзілді.
Ульсандағы шайқас
Ресейдің Тынық мұхит эскадрильясы Порт-Артурдың жапондық блокадасын бұзып, 10 тамызда Цусима бұғазының жанында Владивосток крейсерлік эскадрильясымен кездесуі тиіс еді, бірақ Тынық мұхит эскадрильясының қолбасшысы адмирал Вильгельм Витгефт Джессенмен координация жасай алмады. Сондықтан Джессеннің кемелері дереу теңізге шығуға дайын болмады. Джессен 11 тамызда түстен кейін Порт-Артурдан Витгефт кемелері теңізде екенін хабарлайтын телеграмма алғанда таң қалды. Джессеннің кемелері келесі күні кешкі сағаттарда ғана жолға шыға алды және Тынық мұхит эскадрильясы жеңілгені және портқа қайтқаны туралы хабар беруге үлкермей, радио байланысынан шығып кетті. Камимура өзінің тікелей басқаруымен 2-ші дивизияның төрт бронекрейсерін бірге ұстап, Жапон теңізінің оңтүстік бөлігін күзетіп жүрді. Шамамен сағат 05:00-де екі тарап та бір-бірін байқады. Камимура Джессеннің кемелері мен Владивосток арасында болды және жақын жердегі кемелерге жауды көргенін радио арқылы хабарлады. Урюдің кемелері оңтүстікке қарай орналасты, ал Нанива мен Такачихо ең жақын болды. Соңғысы Камимураның хабарын 05:15-те тіркеді, бірақ солтүстікке бұрылмас бұрын тағы жарты сағат бойы оңтүстік-батысқа қарай жүзіп, жылдамдығын арттырды. Наньява шамамен 06:00-де, ал Такачихо бір сағаттан кейін келді. Бірақ Урю өзінің жеңіл брондалған кемелерін Джессеннің кемелерінен ауыр брондалған ресейлік крейсерлерден алшақтатып ұстады. Апалы-сіңлілілер сағат 08:42-де атысты бастады және 10:05-ке дейін жалғастырды, содан кейін Урю олар 650-ден астам алты дюймдік снарядты жұмсағаннан кейін атысты тоқтатуға бұйырды. Одан кейін Рюрик кемесіндегі аға офицер кемені батыруға бұйрық берді, ал жапондық кемелер аман қалғандарды құтқаруға кірісті. Шайқас кезінде әрбір кеме бір реттен зардап шекті, ал орыс снаряды 13 экипаж мүшесін жарақаттады.
Naniwa arrived around 06:00 and Takachiho an hour after that, but Uryū kept his lightly armored ships away from the more heavily armored Russian cruisers until Jessen had abandoned the badly damaged armored cruiser Russian cruiser Rurik around 08:30. The sisters opened fire at 08:42 at a range of and continued until 10:05 when Uryū ordered them to cease fire after they had expended over 650 six inch shells between them. The senior surviving Russian officer ordered Rurik scuttled shortly afterwards and the Japanese ships began rescuing survivors. Each of the sisters had been hit once during the battle and the Russian shell had injured 13 crewmen.
Цусима шайқасы
1905 жылғы 8 сәуірде Такачихо Владивостоктық блокадалау күштеріне бекітілді, бірақ бір аптадан кейін бұл міндеттен босатылды. 21 мамырда ол Урюдың Төртінші дивизиясына қайта қосылды. Того дивизияға ұрыс басталғаннан кейін, ресейлік крейсерлерге және соғыс кемелерін ілесіп келе жатқан басқа да кіші кемелерге шабуыл жасауды тапсырды. Осыған сәйкес, Урю 27 мамырда сағат 14:45-те қорғалған крейсерлер «Олег» және «Аврора», сондай-ақ ескі бронекрейсерлер «Владимир Мономах» және «Дмитрий Донской» кемелеріне атыс ашты. Шамамен 15:35-те Такачихо су астынан үлкен снарядқа тап болды, бірақ ол корпусты тесіп өте алмады. Бірақ соққыдан оның рульдік механизмі істен шығып, жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін тоқтауға мәжбүр болды. 17:11-де оқшауланған крейсер жөндеу жұмыстарын аяқтаған кезде, 17:20-де үш ресейлік бронекеме шабуыл жасады. Олар Такачихоға қысқа ғана уақыт атып, содан кейін Камимураның бронекрейсерлері ресейліктер мен жапондық қорғалған крейсерлердің арасына тұрды. Сағат 18:00-де крейсер Төртінші дивизияға қосылды және жарты сағаттан кейін мүгедек болған ресейлік «Княз Суворов» және «Камчатка» жөндеу кемесімен қысқаша қақтығысты өткізді. Ұрыс аяқталғаннан кейін бірнеше күн өткен соң, Такачихо және Нанива, жапондық Токива бронекрейсерімен бірге, ұрысқа дейін портына кірген бірнеше ресейлік көмір тасымалдаушы кемелерді бақылауға жіберілді.
Кейінгі мансабы
1906 жылы Такачихо Оңтүстік Қытай флотына бекітіліп, Оңтүстік Қытай теңізі суларында теңіз сапарларын жасады. Кеме келесі жылы Шанхай және Фучжоу қалаларына сапар шекті, ал 13 маусымда бұл міндеттен босатылды. 1908 жылдың қазан айында әйелді кемелер Бірінші флоттың басшылығымен сол жылғы ірі маневрлерге қатысты. 1909 жылдың сәуір айында Такачихо суасты кемелерінің базалық кемесіне айналдырылып, қайта жабдықталды. 1911 жылдың басында Йокосука теңіз арсеналы оны мина тасушы кемеге айналдырды, барлық алты дюймдік зеңбіректер сегіз немесе он екі зеңбірекке алмастырылды, тек баудың зеңбірегінен басқа, жоғарғы палубаға мина рельстері орнатылып, орта және төменгі палубаларда 200-ден астам мина сақталды. Содан кейін кеме IJN суасты кемелері мектебі үшін оқу кемесіне айналды. Такачихо 1912 жылдың 28 тамызында екінші сыныпты жағалау қорғаныс кемесі деп қайта аталды, бірақ оқу кемесі ретінде қызметін жалғастырды. 1914 жылдың 8 тамызында Жапонияның Германия империясына Бірінші дүниежүзілік соғыс жариялағаннан кейін, Такачихоға 120 мина тиеу және Екінші флотқа жіберу бұйрығы берілді. 23 тамызда флот неміс иелігіндегі Циндао қаласын қоршау үшін жолға шықты, ал мина тасушы кеме сол жерге әскер тасымалдау кемелерін сүйемелдеді. 17/18 қазан түнде кеме 120 минасымен бірге неміс торпедалық қайығынан атылған екі торпедадан зардап шекті. Торпеда оқ-дәрілерінің жарылуы Такачихоның миналарының тікелей жарылуына себеп болды, нәтижесінде кеме 264 экипажбен бірге батып, үш ғана адам аман қалды. 1914 жылдың 29 қазанында кеме теңіз тізімінен шығарылды.
exchanged for eight or twelve guns except for the bow gun, the installation of mine rails on the upper deck and storage for over 200 mines on the middle and lower decks. The ship then became a training ship for the IJN's submarine school. Takachiho was redesignated as a second class coastal defence ship on 28 August 1912, but likely continued as a training ship. After the Japanese declaration of World War I on the German Empire on 8 August 1914, Takachiho was ordered to load 120 mines and assigned to the Second Fleet. On 23 August the fleet sortied to begin the siege of German owned Qingdao and the minelayer escorted the troopships there. The ship was struck by two torpedoes fired from the German torpedo boat on the night of 17/18 October with 120 mines aboard. The detonation of the torpedo warheads triggered a sympathetic explosion of Takachihos mines and sank her with the loss of 264 crewmen. There were only three survivors of the disaster. She was struck from the navy list on 29 October 1914.