Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон императорлық әскери-теңіз флотының бөлімшесі (1894–1945)
Imperial Japanese Navy unit (1894–1945)
Біріккен флот (聯合艦隊) – Жапон императорлық әскери-теңіз флотының негізгі теңіздегі күші болды. 1933 жылға дейін Біріккен флот тұрақты ұйым емес, бейбіт уақытта әртүрлі басқаруларға бағынған бөлімшелерден соғыс немесе ірі теңіз маневрлері кезінде уақытша құрылатын күш еді.
The Combined Fleet (聯合艦隊) was the main sea going component of the Imperial Japanese Navy. Until 1933, the Combined Fleet was not a permanent organization, but a temporary force formed for the duration of a conflict or major naval maneuvers from various units normally under separate commands in peacetime.
Қытай-жапон соғысы (1894-95)
Біріккен флот алғаш рет 1894 жылғы 18 шілдеде Тұрақты флот пен Батыс флотының бірігуі арқылы құрылды. Тұрақты флот (кейде Дайындық флотилиясы деп те аталады) флоттың ең заманауи және жауынгерлік қабілеті жоғары әскери кемелерін қамтыды. Батыс флоты негізінен ескірген кемелерден тұратын резервтік күш болды, олар майдандық жауынгерлік операцияларға жарамсыз деп есептелді, бірақ сауданы қорғау және жағалау қорғанысы үшін қолданылуға болатын. Вице-адмирал Ито Сукэюки Қытайға қарсы бірінші Қытай-Жапон соғысы кезеңінде Біріккен флоттың алғашқы Бас қолбасшысы болып тағайындалды.
The Combined Fleet was formally created for the first time on 18 July 1894 by the merger of the Standing Fleet and the Western Fleet. The Standing Fleet (also known as the Readiness Fleet) contained the navy's most modern and combat capable warships. The Western Fleet was a reserve force consisting primarily of obsolete ships deemed unsuitable for front line combat operations, but still suitable for commerce protection and coastal defense. Vice admiral Itō Sukeyuki was appointed the first Commander in Chief of the Combined Fleet for the duration of the first Sino Japanese War against China.
Ресей-Жапон соғысы (1904-1905)
Бірлескен флот 1904-1905 жылдардағы орыс-жапон соғысы кезінде Жапон императорлық флотының үш жеке флотына біріктірілген, жалпы басқару үшін қайта құрылды. 1-ші флот – негізгі линкорлар күші, флотың тірегі болды және қарсылас линкорлар флотымен (Кантай Кессен) дәстүрлі түзілісте шайқасуға арналған. 2-ші флот – броненосцы мен қорғалған крейсерлермен жабдықталған, жылдам және мобильді шабуыл тобы болды. 3-ші флот – негізінен ескірген кемелерден құралған резервтік флот, ол майданға тікелей қатысу үшін жеткіліксіз деп есептелді, бірақ Порт-Артурды блокадалау операциясында қолданылуы мүмкін. Адмирал Того Хейхачиро орыс-жапон соғысы кезінде Бірлескен флоттың бас қолбасшысы болды.
The Combined Fleet was re formed during the Russo Japanese War of 1904–05 to provide a unified overall command for the three separate fleets in the Imperial Japanese Navy. The 1st Fleet was the main battleship force, which formed the backbone of the navy and was intended to be used in a traditional line of battle showdown with an equivalent enemy battleship fleet (Kantai Kessen). The 2nd Fleet was a fast, mobile strike force with armored cruisers and protected cruisers. The 3rd Fleet was primarily a reserve fleet of obsolete vessels considered too weak for front line combat service, but which could still be used in the operation to blockade Port Arthur. Admiral Tōgō Heihachirō was commander in chief of the Combined Fleet during the Russo Japanese War.
Соғыс аралығы
Біріккен флот тұрақты ұйым ретінде сақталмады, бірақ флоттық маневрлер кезінде немесе ерекше жағдайлар туғанда уақытша құрылатын. Осылайша, 1905 жылдан 1924 жылға дейін Біріккен флот тек жағдайға қарай немесе қажеттілікке орай құрылып, содан кейін дереу таратылды. 1924 жылы Императорлық жапон теңіз флоты флотты ұйымдастыру туралы жарлықта "әзірге" Біріккен флот IJN 1-ші флоты мен IJN 2-ші флотынан тұратын тұрақты ұйым болады деп мәлімдеді. Бұл "тұрақты" болу жоспарланбағандықтан және IJN 1-ші флотының қолбасшысы Біріккен флотты да басқарғандықтан, Біріккен флотқа жеке штаб-пәтері берілмеді. 1933 жылдан бастап Мукден оқиғасы мен Қытаймен қарым-қатынастың шиеленісуіне байланысты Біріккен флот үшін тұрақты штаб құрылды. 1930 жылдардың соңына қарай, ол Жапонияның көптеген соғыс кемелерін қамтыды – тек базалық бөлімдер, Арнайы теңіз десанттық күштері және Қытай аймақтық флоты ғана Біріккен флоттан тыс қалды.
The Combined Fleet was not maintained as a permanent organization, but was temporarily created when necessary during fleet maneuvers or when called for by extraordinary circumstances. Thus, during the period from 1905 to 1924, the Combined Fleet was created only sporadically as the occasion or circumstances dictated, and disbanded immediately afterwards. In 1924, the Imperial Japanese Navy declared in an edict on fleet organization that "for the time being" the Combined Fleet would be a standing organization consisting of the IJN 1st Fleet and IJN 2nd Fleet. As this was not intended to be "permanent" and since the commander of IJN 1st Fleet concurrently directed the Combined Fleet, the Combined Fleet was not given a Headquarters staff of its own. From 1933, with the Mukden Incident and the increasing tension with China, a permanent HQ staff for the Combined Fleet was established. By the late 1930s, it included most of Japan's warships—only the base units, the Special Naval Landing Forces, and the China Area Fleet lay outside the Combined Fleet.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Бірлескен флот 1937 жылы Императордың Бас штабының тікелей басқаруына көшті. Тынық мұхитындағы соғыстың басталуымен, Біріккен флоттың Кидо Бутай (1-ші әуе флоты) Перл-Харборға жасаған шабуылынан кейін, Біріккен флот адмирал Иссороку Ямамотоның басшылығымен, 1943 жылдың сәуірінде Бугенвиль аралының үстінде АҚШ әуе күштерінің ұшағына түсірілгенге дейін, Жапон императорлық әскери-теңіз күштерімен шамалас болды. Ол жауынгерлік кемелерден, авианосецтерден, ұшақтардан және IJN-нің негізгі жауынгерлік күшін құрайтын құрамдас бөліктерден тұрды. Ол алғаш рет Мидуэй шайқасына толыққанды түрде жұмылдырылды. Мидуэй шайқасы мен Соломон аралдарындағы кампаниядағы ауыр авианосецтердің жоғалтылуынан кейін, теңіз күштері әртүрлі географиялық аймақтарды жергілікті операциялық бақылау үшін бірнеше "Аймақтық флоттарға" қайта ұйымдастырылды. Біріккен флот одан әрі әкімшілік ұйымға айналды. Жапония үшін соғыс жағдайы нашарлаған сайын және "Аймақтық флоттар" бақылаған аумақтар бірінен соң бірі АҚШ әскери-теңіз күштеріне түскендіктен, Императорлық Бас штаб және Императорлық жапон әскери-теңіз күштерінің Бас штабы Кантей Кессен философиясына сәйкес, американдық флотты Филиппинде "шешуші шайқасқа" мәжбүрлеуге тырысты. Нәтижесінде Филиппин теңізіндегі шайқаста және Лейте шығанағындағы шайқаста жапон флоты қатты әлсіреп қалды. Біріккен флоттың қалдықтары Окинаваға қашып кетті, бірақ отын мен әуе қорғанысының жетіспеуінен одан әрі операциялар қиынға түсті. "Ямато" әскери кемесі "Тен Го" операциясы кезіндегі соңғы қарулы шабуыл миссиясын орындаған кезде, Біріккен флот тиімді жауынгерлік күш ретінде тоқтатылды.
The Combined Fleet came under direct command of the Imperial General Headquarters in 1937. With the start of the Pacific War with the attack on Pearl Harbor carried out by Combined Fleet's Kido Butai (1st Air Fleet), the Combined Fleet became almost synonymous with the Imperial Japanese Navy, under the command of admiral Isoroku Yamamoto till April 1943 when he died after his plane was shot down by US air forces over Bougainville Island. It comprised the battleships, aircraft carriers, aircraft, and the components that made up the main fighting strength of the IJN. It was first mobilized on the whole for the Battle of Midway. After the devastating carrier losses at Midway and in the Solomon Islands campaign, the navy re organized into a number of "Area Fleets" for local operational control of various geographic zones. The Combined Fleet then evolved into more of an administrative organization. As the war situation deteriorated for the Japanese and the territories controlled by the "Area Fleets" fell one after another to the United States Navy, the Imperial General Headquarters and the Imperial Japanese Navy General Staff acted to force the American fleet into a "decisive battle" in the Philippines per the Kantai Kessen philosophy. In the resultant Battle of the Philippine Sea and the Battle of Leyte Gulf the Japanese fleet was severely depleted. The remnants of the Combined Fleet fled to Okinawa, but further operations were hindered by lack of fuel and air cover. By the time of the final suicide mission of the battleship Yamato in Operation Ten Go, the Combined Fleet had ceased to exist as an effective combat force.