Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан шарап қоймасының брендисі – зәйтүн өндірісі кезінде туындайтын қалдық өнім.
Spanish pomace brandy
the waste product created during olive production
Орухо – Испанияның солтүстігінен шыққан шарап қоймасының брендисі (жүзімді сығып алғаннан кейін қалған қатты қалдықтан дистилляциялау арқылы алынған спирттік сусын). Бұл 50%-дан жоғары спиртті құрамы бар мөлдір спирт (100°US; 87.6º Ұлыбритания және Достастық стандарты). Оның атауы "aguardiente de orujo" (шарап қоймасы спирті) деген сөзден келген. Орухо Солтүстік Испанияда, әсіресе Галисияда, сондай-ақ Астурия, Кастилия және Леон және Кантабрияда (негізінен Лиебана аңғарында) танымал. Оны аугарденте немесе агуарденте ("отты су") және каня деп те атайды. Орухо кейбір отбасылар үшін қолөнерге айналған, олар өздеріне шарап жасағаннан кейін шарап қоймасын кішкентай дистилляциялық қазанға құяды. Соңғы жиырма жылда көптеген жоғары сапалы дистилляцияланған спирттік сусындар пайда болды, оның ішінде белгілі бір өндіріс аймақтары да бар (испан тілінде D. O.). Бұл жоғары сапалы жүзімнен алынып, ең жоғары стандарттарға сәйкес өндіріледі және қазіргі кезде тек шағын ауылдарда ғана қол жетімді дәстүрлі үй шарабының орнына келеді.
Orujo is a pomace brandy (a liquor obtained from the distillation of marc, the solid remains left after pressing of the grape) from northern Spain. It is a transparent spirit with an alcohol content over 50% (100°US ; 87.6ºBritain and Commonwealth proof). Its name comes from the expression "aguardiente de orujo" (pomace spirit). It is popular in northern Spain, particularly in Galicia, but also in Asturias, Castile and León and Cantabria (principally in the valley of Liébana). It is also called augardente or aguardiente ("firewater"), and caña. Orujo has become an artisanal craft for some families who after making wine for themselves distill the pomace in a little pot still. Many high quality distilled spirits have appeared in the last twenty years, including some origin appellations (in Spanish D. O.). These are obtained from quality grapes and produced according to the highest standards and are replacing the traditional homemade liquor, nowadays only available in small villages.
Өндіріс
Орухоның негізгі құрамы – шарап жасау қалдықтары. Жүзім езілгеннен кейін, оның оржосы немесе қалдықтары сол аттас ликерді жасау үшін қолданылады. Жүзім қабығы, тұқымы және сабақтары жабық резервуарларда ашытылып, содан кейін дистилляцияланады. Аламбик, алкитара немесе пота деп аталатын дистилляциялық қондырғылар дәстүрлі түрде ашық отта қыздырылатын үлкен мыс қазандықтар болып табылады, ал потейро (орухо дистилляторы) оның дайындалуын қадағалайды. Аламбикте дистилляция процесі алты сағаттан астам уақытқа созылады. Галисиялықтар ғасырлар бойы қолданған мыс қондырғылар Пиреней түбегіне арабтар әкелген деп есептелген, бірақ бұл фактісі расталмаған. Дистилляция нәтижесінде түссіз спирт алынады, ал envejecido немесе «ескірген» орухо – ақындыр түсті болады. Ескірген түрі де сол тәсілмен ашытылып, дистилляцияланады, бірақ содан кейін кем дегенде екі жылға емен шелектерге құйылады.
Orujo's basic ingredient is the residue from wine production. Once the grapes are crushed, the orujos or residue of the grapes can be used to produce the liqueur of the same name. The grape skins, seeds and stalks are fermented in closed vats and then distilled. Stills, called alambiques, alquitaras or potas are traditionally large copper kettles that are heated over an open fire, while a poteiro (orujo distiller) watches over his brew. The distilling process in the alambiques takes six hours or more. The copper stills used by Galicians for centuries are thought to have been brought to the Iberian peninsula by the Arabs, which in fact, never was. The orujo that is produced by the distillation is a colorless liquor, while the orujo envejecido or "aged orujo" is amber in color. The aged variety is fermented and distilled the same way, but is then poured into oak barrels to age for at least two years.
Тарих
Орухо Португалия мен Испанияның солтүстігінде жасалады. Кантабрияның Лиебана аймағындағы монастырлар орта ғасырлардан бері орухоны дистилляциялап келеді. Әр қараша айында Потес қаласында "Orujo мерекесі" тойланады, оның ішінде дегустациялар және байқаулар өтеді. Байқауға қатысушылар өз дистилляторларымен орухоны жұрт алдында дайындайды, ал төрешілер ең дәмді партияға жүлде береді. 16 ғасырдан бері Галисиялықтар өз шаруа қожалықтарында орухо жасап, ликерлерімен мақтанады, әр отбасы өзінің құпия рецептін қатты сақтайды. Дегенмен, қазір "Галисия Орухо атағы" ("Denominación Específica Orujo de Galicia") құрамында 1989 жылы құрылған 20-дан астам коммерциялық орухо өндіруші бар.
Orujo is made in the north of Portugal and Spain. The monasteries in the county of Liébana, Cantabria has been distilling orujo since the Middle Ages. Each November the town of Potes celebrates the "Fiesta del Orujo", including tastings and a contest where participants distill orujo in public with their own stills and judges award a prize for the best tasting batch. Since the 16th century Galicians have made orujo on their farms and take great pride in their liqueur, each family carefully guarding their own secret recipe. However, there are now over 20 commercial producers of orujo within Denominación Específica Orujo de Galicia, ("Denomination Orujo of Galicia"), which was formed in 1989.
Орухо сусындары
Оруходан галисиандықтар дәстүрлі түрде "кеимада" (= күйдірілген) деп аталатын сусын жасайды, онда лимон қабығының кесектері, қант және ұнтақталған кофе саз құмыраға немесе мүмкіндігі болса, ойылған тығыз қызанаққа салынады. Содан кейін орухо үстіне құйылып, құмыраға от қойылады және жалын көк түске дейін жанады. Кантабрия, Леон және Астурия тауларындағы Кантабрия таулары аймағында үш негізгі туынды нұсқасы белгілі: түпнұсқа, орухо де иербас (немесе té de los puertos, "тау өткелдерінің шайы"), орухо де кафе (café de los puertos) және crema de orujo ("orujo кремі"), сондай-ақ одан да аз танымал түрлері бар.
From orujo, Galicians traditionally make a drink called "queimada" (= burnt), in which bits of lemon peel, sugar and ground coffee are put into a clay pot or a hollow pumpkin when available. Then the orujo is poured on top and the pot is set fire to and allowed to burn until the flame turns blue. In the Cantabria, León and Asturias mountain regions of the Cantabrian Mountains, three main derived versions are known, the original, orujo de hierbas (or té de los puertos, "tea of the mountain passes"), orujo de café (café de los puertos) and crema de orujo ("orujo cream"), among others lesser known.
Басқа нұсқалар
Оружоға ұқсас басқа да шарап қоқысынан жасалған спиртті ішімдіктер, бірақ олардың атаулары мен ерекшеліктері әртүрлі, Францияда (марк), Италияда (граппа), Германияда (трестершнапс), Португалияда (багасейра), Венгрияда (тörkölypálinka), Румынияда (рахиул де тесковина) сияқты басқа елдерде де кездеседі, ал Болгарияда, Сербияда, Черногорияда, Хорватияда, Грецияда және Кипрде бұл ракияның жергілікті түрі болып табылады. Галисияда оны кейде аугарденте деп те атайды, ал Испанияның қалған бөлігінде агуардиенте деп атайды. "Орухо" (галисиан тілінде багазо) термині кейде жүзімнің (дистилляцияға дейін) қоқысына синоним ретінде қолданылады.
Other pomace brandies similar to orujo, although with distinct names and characteristics, are also found in other countries, such as France (marc), Italy (grappa), Germany (tresterschnaps), Portugal (bagaceira), Hungary (törkölypálinka), Romania (rachiul de tescovina), while in Bulgaria, Serbia, Montenegro, Croatia, Greece and Cyprus it is the local variant of rakia. In Galicia itself it is also sometimes referred to as augardente, and in the rest of Spain as aguardiente. The term "orujo" (in Galician, bagazo) is also sometimes used as a synonym for the pomace of the grape (prior to distillation).