Кіріспе

Экономикалық модельдегі актер және шешім қабылдаушы. Экономикада агент – экономиканың қандай да бір саласының моделіндегі актер (әсіресе, шешім қабылдаушы). Әдетте, әрбір агент жақсы немесе нашар анықталған оптимизациялық немесе таңдау мәселесін шешу арқылы шешімдер қабылдайды. Мысалы, сатып алушылар (тұтынушылар) және сатушылар (өндірушілер) – жалғыз нарықтың ішінара тепе-теңдік модельдеріндегі агенттердің екі кең таралған түрі. Макроэкономикалық модельдер, әсіресе микронегіздемелерге тікелей негізделген динамикалық стохастикалық жалпы тепе-теңдік модельдері, көбінесе шаруашылықтарды, фирмаларды және үкіметтерді немесе орталық банктерді экономикадағы агенттердің негізгі түрлері ретінде ажыратады. Осы агенттердің әрқайсысы экономикада бірнеше рөл атқара алады; мысалы, үй шаруашылықтары модельде тұтынушылар, жұмысшылар және сайлаушылар ретінде әрекет ете алады. Кейбір макроэкономикалық модельдер жұмысшылар мен сатып алушылар немесе коммерциялық банктер сияқты агенттердің тіпті көбірек түрлерін ажыратады. «Агент» термині басқарушы-агент модельдеріне қатысты да қолданылады; бұл жағдайда ол басқарушының атынан әрекет етуге уәкілеттік алған адамды білдіреді. Агенттік есептеу экономикасындағы сәйкес агенттер – бұл «регламенттерге сәйкес өзара әрекеттесетін модельдер» емес, нақты адамдар. Регламенттер белгіленген стимулдар мен ақпарат негізінде мінез-құлықты және әлеуметтік өзара әрекеттесуді модельдеу үшін жасалған. «Агент» ұғымы кеңінен түсіндірілуі мүмкін: динамикалық көп агенттік экономикалық жүйеде басқа осындай субъектілермен өзара әрекеттесетін кез келген тұрақты жеке, әлеуметтік, биологиялық немесе физикалық тұлға.

Өкілдік және гетерогенді агенттер

Берілген типтегі барлық агенттердің (мысалы, барлық тұтынушылар немесе барлық фирмалар) толыққанды бірдей деп есептелетін экономикалық модель өкілдік агенттік модель деп аталады. Агенттер арасындағы айырмашылықтарды ескеретін модельге гетерогенді агенттік модель деп аталады. Экономистер экономиканы ең қарапайым түрінде сипаттағысы келгенде көбінесе өкілдік агенттік модельдерді пайдаланады. Ал, қолдағы мәселе үшін агенттер арасындағы айырмашылықтар тікелей маңызды болған жағдайда, гетерогенді агенттік модельдерді қолдануға міндетті болуы мүмкін. Мысалы, зейнетақының экономикалық әсерін зерттеу үшін жасалған модельде жас ерекшеліктерін ескеру қажет болуы мүмкін; ал сақтықпен жинақтау немесе қайта бөлу салықтарын зерттеу үшін жасалған модельде кіріс деңгейіндегі айырмашылықтарды ескеру қажет болуы мүмкін.