Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тараптардың сұраныс пен ұсынысқа сәйкес транзакциялар жасасатын жүйе.
System in which parties engage in transactions according to supply and demand
Экономикада нарық – бұл тараптардың алмасуын қамтамасыз ететін жүйелер, институттар, процедуралар, әлеуметтік қатынастар немесе инфрақұрылымдар жиынтығы. Тараптар тауарлар мен қызметтерді бартер арқылы алмаса алады, бірақ көптеген нарықтарда сатушылар өз тауарларын немесе қызметтерін (жұмыс күшін қоса алғанда) сатып алушыларға ақшаға ұсынуы қалыпты. Нарық – бұл тауарлар мен қызметтердің бағасы қалыптасатын процесс. Нарықтар сауда-саттықты жеңілдетеді және қоғамдағы ресурстарды бөлу мен таратқанын қамтамасыз етеді. Нарықтар кез келген саудаға жарамды заттың бағалануына және баға белгіленуіне мүмкіндік береді. Нарық көбінесе спонтанды түрде пайда болады немесе қызметтер мен тауарларға меншік құқығы сияқты құқықтарды алмастыру мақсатымен адамдардың өзара әрекеттесуі арқылы құрылуы мүмкін. Нарықтар әдетте сыйлық экономикасын ығыстырады және көбінесе кабиналық төлем, бәсекеге қабілетті баға және сатуға арналған тауарлардың көзі (жергілікті өнімдер немесе тіркелген қорлар) сияқты ережелер мен әдет-ғұрыптармен реттеледі. Нарықтар сатылатын өнімдерге (тауарлар, қызметтер) немесе факторларға (еңбек және капитал) байланысты, өнімнің дифференциациялануына, алмасу жүргізілетін орынға, мақсатты сатып алушыларға, ұзақтығына, сату процесіне, мемлекеттік реттеуге, салықтарға, субсидияларға, ең төменгі жалақыға, баға шектеулеріне, алмасудың заңдылығына, өтімділікке, спекуляцияның қарқындылығына, көлеміне, шоғырлануына, алмасудағы асимметрияға, салыстырмалы бағаларға, құбылмалылыққа және географиялық кеңдеуге қарай өзгереді. Нарықтың географиялық шекаралары әртүрлі болуы мүмкін, мысалы, бір ғимараттағы азық-түлік нарығы, жергілікті қаладағы жылжымайтын мүлік нарығы, бүкіл елдегі тұтыну нарығы немесе бірдей ережелердің барлық жерде қолданылатын халықаралық сауда блогының экономикасы. Нарықтар бүкіл әлемдік деңгейде де болуы мүмкін, мысалы, жаһандық алмаз саудасы. Ұлттық экономикалар дамыған нарықтар немесе дамушы нарықтар ретінде жіктелуі мүмкін. Негізгі экономикада нарық – бұл сатып алушылар мен сатушыларға тауарлардың, қызметтердің және ақпараттың кез келген түрін алмасуға мүмкіндік беретін кез келген құрылым. Тауарлар мен қызметтердің ақшамен немесе ақшасыз алмасуы – транзакция болып табылады. Нарық қатысушылары немесе экономикалық агенттер тауардың барлық сатып алушылары мен сатушыларынан тұрады, олар оның бағасына әсер етеді, бұл экономиканы зерттеудің маңызды тақырыбы болып табылады және сұраныс пен ұсыныстың негізгі нарықтық күштеріне қатысты бірнеше теориялар мен модельдерді тудырды. Талқылаудың басты мәселесі – нарықтың қаншалықты "еркін нарық" деп есептелуі мүмкін, яғни мемлекеттік араласудан қаншалықты азат екені. Микроэкономика дәстүрлі түрде нарық құрылымын және нарық тепе-теңдігінің тиімділігін зерттеуге бағытталған; егер соңғысы (бар болса) тиімді болмаса, экономистер нарық сәтсіздігі орын алды деп айтады. Алайда, ресурстарды бөлуді қалай жақсартуға болатыны әрқашан да анық емес, себебі үкімет тарапынан қателіктер жасалу мүмкіндігі әрқашан бар.
In economics, a market is a composition of systems, institutions, procedures, social relations or infrastructures whereby parties engage in exchange. While parties may exchange goods and services by barter, most markets rely on sellers offering their goods or services (including labour power) to buyers in exchange for money. It can be said that a market is the process by which the prices of goods and services are established. Markets facilitate trade and enable the distribution and allocation of resources in a society. Markets allow any tradeable item to be evaluated and priced. A market emerges more or less spontaneously or may be constructed deliberately by human interaction in order to enable the exchange of rights (cf. ownership) of services and goods. Markets generally supplant gift economies and are often held in place through rules and customs, such as a booth fee, competitive pricing, and source of goods for sale (local produce or stock registration). Markets can differ by products (goods, services) or factors (labour and capital) sold, product differentiation, place in which exchanges are carried, buyers targeted, duration, selling process, government regulation, taxes, subsidies, minimum wages, price ceilings, legality of exchange, liquidity, intensity of speculation, size, concentration, exchange asymmetry, relative prices, volatility and geographic extension. The geographic boundaries of a market may vary considerably, for example the food market in a single building, the real estate market in a local city, the consumer market in an entire country, or the economy of an international trade bloc where the same rules apply throughout. Markets can also be worldwide, see for example the global diamond trade. National economies can also be classified as developed markets or developing markets. In mainstream economics, the concept of a market is any structure that allows buyers and sellers to exchange any type of goods, services and information. The exchange of goods or services, with or without money, is a transaction. Market participants or economic agents consist of all the buyers and sellers of a good who influence its price, which is a major topic of study of economics and has given rise to several theories and models concerning the basic market forces of supply and demand. A major topic of debate is how much a given market can be considered to be a "free market", that is free from government intervention. Microeconomics traditionally focuses on the study of market structure and the efficiency of market equilibrium; when the latter (if it exists) is not efficient, then economists say that a market failure has occurred. However, it is not always clear how the allocation of resources can be improved since there is always the possibility of government failure.
Анықтама
Экономикада нарық – өндіріс пен таратуды реттеу үшін экономикалық ұйымдар (мысалы, фирмалар, үй шаруашылықтары және жеке тұлғалар) арасында ақпаратты жеткізуге бағаларды пайдаланатын үйлестіру механизмі. Рональд Коуз 1937 жылғы "Фирманың мәні" атты мақаласында былай деп жазды: "Экономист экономикалық жүйені баға механизмі арқылы үйлестірілгендік деп ойлайды. Экономикалық теорияда өндіріс факторларын түрлі қолданулар арасында баға механизмі анықтайтынын көреміз". Осылайша, ақпаратты жеткізу үшін баға механизмін пайдалану – нарықтың ерекше белгісі. Бұл Коуз айтқандай, фирмадан өзгеше, "фирманың ерекшелігі – баға механизмін ығыстыру" болып табылады. Оливер Уильямсон және Грумсман, Харт және Мурдың қалдық құқықтар теориясы. Нарық пен фирма арасындағы айырмашылықты операциялар жасаушы агенттер арасындағы қарым-қатынас тұрғысынан қарастыруға болады. Нарықта қарым-қатынас қысқа мерзімді және келісімшарт шеңберінде болса, фирмалар мен басқа да үйлестіру механизмдерінде ол ұзақ мерзімді болады. Қазіргі әлемде экономикалық белсенділіктің көп бөлігі нарық емес, мемлекеттік реттеу арқылы жүзеге асырылады. Lafontaine және Slade (2007) АҚШ-та фирмалар ішіндегі мәмілелерден түскен қосылған құн, барлық нарықтық мәмілелерден түскен қосылған құнға тең екенін бағалаған. Сондай-ақ, 2012 жылғы бағалау бойынша, әлемдік сауданың 80%-ы жаһандық құндылық тізбектері арқылы жүзеге асырылады, ал 1996 жылғы бағалау бойынша 33%-ы фирмалар арасындағы сауда. АҚШ-тың импортының шамамен 50%-ы және экспортының 30%-ы фирмалар арасында жүзеге асырылады. Раджан мен Зингалес (1998) 43 елде 1980 мен 1990 жылдар аралығында қосылған құнның үштен екі бөлігі фирмалардың өсуінен туындағанын анықтады.
In economics, a market is a coordinating mechanism that uses prices to convey information among economic entities (such as firms, households and individuals) to regulate production and distribution. In his seminal 1937 article "The Nature of the Firm", Ronald Coase wrote: "An economist thinks of the economic system as being coordinated by the price mechanism in economic theory we find that the allocation of factors of production between different uses is determined by the price mechanism". Thus the usage of the price mechanism to convey information is the defining feature of the market. This is in contrast to a firm, which as Coase put it, "the distinguishing mark of the firm is the super session of the price mechanism". by Oliver Williamson and Residual Rights Theory by Groomsman, Hart, and Moore. The market/firm distinction can be contrasted with the relationship between the agents transacting. While in a market the relationship is short term and restricted to the contract, in the case of firms and other co ordinating mechanisms it is for a longer duration. In the modern world much economic activity takes place through fiat and not the market. Lafontaine and Slade (2007) estimates, in the US, that the total value added in transactions inside the firms equal the total value added of all market transactions. Similarly, 80% of all World Trade is conducted under Global Value Chains (2012 estimate), while 33% (1996 estimate) is intra firm trade. Nearly 50% of US imports and 30% of exports take place within firms. While Rajan and Zingales (1998) have found that in 43 countries two thirds of the growth in value added between 1980 and 1990 came from increase in firm size.
Түрлері
Нарық – тараптардың айырбас жасауын қамтамасыз ететін көптеген жүйелердің, институттардың, процедуралардың, әлеуметтік қатынастардың және инфрақұрылымдардың бірі. Тараптар тауарлар мен қызметтерді бартер арқылы алмаса алады, бірақ көптеген нарықтарда сатушылар өз тауарларын немесе қызметтерін (еңбек күшін қоса алғанда) сатып алушылардан ақшаға алмастырады. Нарық – тауарлар мен қызметтердің бағасы қалыптасатын процесс. Нарықтар сауда-саттықты жеңілдетеді және қоғамдағы ресурстарды тарату мен бөлуді қамтамасыз етеді. Нарықтар кез келген саудаға жарамды заттың бағалануына және баға белгіленуіне мүмкіндік береді. Нарық кейде дерлік өздігінен пайда болады, ал кейде қызметтер мен тауарларға меншік құқығын алмасу үшін адамдардың өзара әрекеттесуі арқылы қасады түрде құрылады. Нарықтар әртүрлі типтерінде, бір тарап екінші тарап ұсынатын тауарға немесе қызметке қызығушылық танытқанда өздігінен туындауы мүмкін. Сондықтан, түзету мекемелерінде темекіге, ойын алаңында шайнамалы жеміске, ал тауарды болашақта жеткізуге жасалған келісімшарттарға да нарық болуы мүмкін. Тауардың заңсыз айырбасталатын қара нарықтар да болуы мүмкін, мысалы, командалық экономикадағы тауарлар нарықтары, оларды басуға жасалған қысымға қарамастан, сондай-ақ eBay сияқты виртуалды нарықтар, онда сатып алушылар мен сатушылар келіссөздер кезінде физикалық түрде қарым-қатынас жасамайды. Нарық аукцион, жеке электрондық нарық, тауардың көтерме сауда нарығы, сауда орталығы, халықаралық нарықтар сияқты күрделі институттар немесе екі адам арасындағы бейресми әңгіме түрінде ұйымдастырылуы мүмкін. Нарықтар формасы, көлемі (көлемі және географиялық ауқымы), қатысушылардың орналасуы мен түрлері, сондай-ақ саудаланатын тауарлар мен қызметтердің түрлері бойынша әртүрлі болады. Төменде толық емес тізім келтірілген:
A market is one of the many varieties of systems, institutions, procedures, social relations and infrastructures whereby parties engage in exchange. While parties may exchange goods and services by barter, most markets rely on sellers offering their goods or services (including labour) in exchange for money from buyers. It can be said that a market is the process by which the prices of goods and services are established. Markets facilitate trade and enable the distribution and allocation of resources in a society. Markets allow any trade able item to be evaluated and priced. A market sometimes emerges more or less spontaneously or may be constructed deliberately by human interaction in order to enable the exchange of rights (cf. ownership) of services and goods. Markets of varying types can spontaneously arise whenever a party has interest in a good or service that some other party can provide. Hence there can be a market for cigarettes in correctional facilities, another for chewing gum in a playground, and yet another for contracts for the future delivery of a commodity. There can be black markets, where a good is exchanged illegally, for example markets for goods under a command economy despite pressure to repress them and virtual markets, such as eBay, in which buyers and sellers do not physically interact during negotiation. A market can be organized as an auction, as a private electronic market, as a commodity wholesale market, as a shopping center, as complex institutions such as international markets and as an informal discussion between two individuals. Markets vary in form, scale (volume and geographic reach), location and types of participants as well as the types of goods and services traded. The following is a non exhaustive list:
Микроэкономика
Микроэкономика (грекше "микро" сөзінен шыққан, "кішкентай" деген мағынаны білдіреді) – шектеулі ресурстарды бөлу туралы шешімдер қабылдауда жеке тұлғалар мен шағын ұйымдардың мінез-құлқын зерттейтін экономиканың бір саласы. Ал макроэкономика (грекше "макро" сөзінен шыққан, "үлкен" деген мағынаны білдіреді) – экономиканы тұтас алғандағы өнімділігін, құрылымын, мінез-құлқын және қабылданатын шешімдерді зерттейтін экономиканың саласы, жеке нарықтар емес.
Microeconomics (from Greek prefix mikro meaning "small" and economics) is a branch of economics that studies the behavior of individuals and small impacting organizations in making decisions on the allocation of limited resources (see scarcity). On the other hand, macroeconomics (from the Greek prefix makro meaning "large" and economics) is a branch of economics dealing with the performance, structure, behavior and decision making of an economy as a whole, rather than individual markets.
Шекаралық революция
Қазіргі микроэкономика саласы неоклассикалық экономика мектебінің экономикалық идеяларды математикалық тұрғыдан бейнелеуге жасаған әрекеті ретінде қалыптасты. Ол 19-шы ғасырда Антуан Августин Курно, Уильям Стэнли Жевсон, Карл Менгер және Леон Вальрастың еңбектері төңірегіндегі пікірсайыстардан бастау алды. Бұл кезең көбінесе «Шеттік революция» деп аталады. Бұл пікірсайыстардың басты тақырыбы еңбек құнының теориясы мен субъективті құн теориясы арасындағы қайшылық болды, алғашқысы Адам Смит, Дэвид Рикардо және Карл Маркс сияқты классикалық экономистермен байланысты (Маркс шеттік экономистердің замандасы болды). Еңбек құнының теориясы экономикалық құнды әлеуметтік қажетті еңбек уақытының көлемімен анықталатын теория ретінде түсіндіріледі, ал субъективті құн теориясы экономикалық құнды субъективті қалаулардан тудырады, әдетте утилитаризм философиясына сәйкес пайдалылық функциясын анықтау арқылы. Альфред Маршалл өзінің «Экономика негіздері» (1890) еңбегінде сұраныс пен ұсыныс моделін қолдана отырып, осы мәселенің мүмкін болатын шешімін ұсынды. Маршаллдың дауды шешу идеясы сұраныс қисығын жеке тұтынушылардың сұраныс қисықтарын жинақтау арқылы алуға болады, олар өздері тұтынушының пайдалылықты барынша арттыру мәселесіне негізделген. Ұсыныс қисығы өндіріс факторларына қатысты фирмалардың ұсыныс қисықтарын біріктіру арқылы құрылады, ал нарықтық тепе-теңдік (механикалық тепе-теңдіктің экономикалық аналогы) сұраныс пен ұсыныс қисықтарының қиылысуымен анықталады. Ол сондай-ақ нарықтың әртүрлі кезеңдері туралы ұғымды енгізді: негізінен ұзақ мерзім және қысқа мерзім. Бұл идеялар жиынтығы экономистердің «кемел бәсекелестік» деп атауына әкелді, ол қазір стандартты микроэкономика оқулықтарында кездеседі, бірақ Маршаллдың өзі оны барлық нарықтардың жалпы моделі ретінде қолдануға болатындығына күмәнданды.
The modern field of microeconomics arose as an effort of neoclassical economics school of thought to put economic ideas into mathematical mode. It began in the 19th century debates surrounding the works of Antoine Augustin Cournot, William Stanley Jevons, Carl Menger and Léon Walras—this period is usually denominated as the Marginal Revolution. A recurring theme of these debates was the contrast between the labor theory of value and the subjective theory of value, the former being associated with classical economists such as Adam Smith, David Ricardo and Karl Marx (Marx was a contemporary of the marginalists). A labour theory of value can be understood as a theory that argues that economic value is determined by the amount of socially necessary labour time while a subjective theory of value derives economic value from subjective preferences, usually by specifying a utility function in accordance with utilitarian philosophy. In his Principles of Economics (1890), Alfred Marshall presented a possible solution to this problem, using the supply and demand model. Marshall's idea of solving the controversy was that the demand curve could be derived by aggregating individual consumer demand curves, which were themselves based on the consumer problem of maximizing utility. The supply curve could be derived by superimposing a representative firm supply curves for the factors of production and then market equilibrium (economic equivalent of mechanical equilibrium) would be given by the intersection of demand and supply curves. He also introduced the notion of different market periods: mainly long run and short run. This set of ideas gave way to what economists call perfect competition—now found in the standard microeconomics texts, even though Marshall himself was highly skeptical it could be used as general model of all markets.
Нарықтың жетіспеушілігі
1970 жылдар шамасында нарық сәтсіздіктерін зерттеу ақпарат асимметриясын зерттеумен қатар назарға алынды. Осы кезеңде Акерлоф, Спенс және Стиглиц есімдері танымал болды. Акерлоф өзінің "Лимон нарығы" (1970) атты классикалық еңбегінде сатып алушылар мен сатушылар арасындағы ақпараттың тең еместігі салдарынан жақсы сапалы автомобильдерді нарықтан ығыстырып шығаратын нашар сапалы автомобильдер мәселесін қарастырды. Майкл Спенс еңбек нарығында сигнал берудің маңыздылығын түсіндірді, себебі жұмыс берушілер кандидаттардың өнімділігін алдын ала біле алмайды, сондықтан жоғары білім беру мекемесін бітіру фирмаларға жаңа қызметкерлерді іріктеу үшін қолданылатын сигнал беру құралына айналады. Стиглиц нарықтық тепе-теңдіктің тиімді болмауына себеп болатын жалпы жағдайларды көрсетті: сыртқы факторлардың болуы, толық емес ақпарат және толыққанды емес нарықтар.
Around the 1970s the study of market failures came into focus with the study of information asymmetry. In particular, three authors emerged from this period: Akerlof, Spence and Stiglitz. Akerlof considered the problem of bad quality cars driving good quality cars out of the market in his classic "The Market for Lemons" (1970) because of the presence of asymmetrical information between buyers and sellers. Michael Spence explained that signaling was fundamental in the labour market since employers cannot know beforehand which candidate is the most productive, a college degree becomes a signaling device that a firm uses to select new personnel. Stiglitz provided some general conditions under which market equilibrium is not efficient: presence of externalities, imperfect information and incomplete markets.
Әлеуметтік жүйелер теориясы
Әлеуметтік жүйелер теориясында (Niklas Luhmann-ға сілтеме жасай отырып), нарықтар экономиканың ішкі ортасы ретінде де қарастырылады. Барлық мүмкін инвестициялық шешімдердің горизонты ретінде нарық, іске асырылған инвестициялық шешімдердің ортасын көрсетеді. Дегенмен, мұндай ішкі орталар қоғамның басқа да функционалдық жүйелерінде де, мысалы, саяси, ғылыми, діни немесе бұқаралық ақпарат құралдары жүйелерінде де кездеседі.
In social systems theory (cf. Niklas Luhmann), markets are also conceptualized as inner environments of the economy. As horizon of all potential investment decisions the market represents the environment of the actually realized investment decisions. However, such inner environments can also be observed in further function systems of society like in political, scientific, religious or mass media systems.
Антропология
Экономикалық антропология – адамның экономикалық мінез-құлқын ең кең тарихи, географиялық және мәдени контексте түсіндіруге ұмтылатын ғылыми сала. Оның антропологияның тармағы ретінде қалыптасуы поляк-британ антропологияның негізін қалаушы Бронислав Малиновский мен оның француз әріптесі Марсель Мосс арқылы базар алмасуға балама ретінде сыйлық беру (немесе өзара қарым-қатынас) табиғатын зерттеуден басталады. Экономикалық антропологиядағы зерттеулер көбінесе алмасуға бағытталған, бірақ экономика ғылымымен күрделі қарым-қатынаста болады және оны сынға алады: мысалы, Малиновский сипаттаған тробиандықтар рационалды, өзімшіл жеке тұлғалардан өзгеше. Бронислав Малиновскийдің «Батыс Тынық мұхитының аргонавтары» (1922) атты маңызды еңбегінде «Неліктен адамдар өміріне және денсаулығына қауіп-қатер тудыратын қауіпті мұхиттың үлкен кеңістігін құнды емес заттарды беру үшін жүріп өтеді?» деген сұрақ көтеріледі. Ол Оңтүстік теңіздегі сауданы сипаттаудан бастайды: Малиновский жеке адамдар арасындағы тауар алмасуды және олардың сыйлық берудегі мүдделердің альтруистік еместігін атап өтеді: олар тең немесе одан да жоғары құнды нәрсені қайтаруды күтеді (бұл «индейлік сыйлық беру» деп аталады). Яғни, сыйлық берудің ажырамас бөлігі – өзара қарым-қатынас, себебі ешқандай «тегін сыйлық» өзара жауаптылық күтілімісіз берілмейді. Ал Мосс сыйлықтардың жеке адамдар арасында емес, үлкен топтардың өкілдері арасында берілетінін көрсетті. Ол бұл алмасу жүйесінің саяси билікпен тығыз байланысты екенін айтты. Ол бұл сыйлықтарды «жалпы сыйлық» деп түсіндірді, өйткені олар жай ғана сатып алуға және сатуға болатын тауарлар емес, «патша тажы» сияқты «туыстық топтың» беделін, тарихын және өзіндік санасын бейнелейді. Мосс: «Неге біреу оларды бермек?» – деп сұрайды. Оның жауабы – жұмбақ «сыйлықтың рухы» ұғымы. Бұл жаңқаушылықтың (және одан туындаған пікірталас) көп бөлігі нашар аудармадан туындады. Мосс қайтаратын сыйлық берушілер арасындағы қарым-қатынасты сақтау үшін беріледі деп дәлелдеді; сыйлықты қайтармау қарым-қатынасты тоқтатып, болашақ сыйлықтарға үміт қалдырмайды. Жақсартылған аудармаға сүйене отырып, Джонатан Парри Мосс альтруистік түрде берілетін «таза сыйлық» ұғымы жақсы дамыған нарықтық идеологиясы бар қоғамдарда ғана пайда болатынын көрсетті. Немесе нарықтағы ақшаның жалпы айналымы, әдетте жылдық (жыл сайын) есептеледі. Ақшалай түрінде берілген кезде нарық көлемі көбінесе «нарық құны» деп аталады, бірақ жеке өнімдердің нарық құнынан өзгеше. Бірдей тауардың нарық құны өндіріс деңгейінде, көтерме және бөлшек сауда деңгейінде әртүрлі (көбінесе артып) болуы мүмкін. Мысалы, Біріккен Ұлттар Ұйымының 2003 жылғы бағалауынша, әлемдік заңсыз есірткі нарығының құны өндіріс деңгейінде 13 миллиард АҚШ доллары, көтерме сауда деңгейінде 94 миллиард АҚШ доллары (иемденулерді ескере отырып) және бөлшек сауда деңгейінде 322 миллиард АҚШ доллары (бөлшек бағалар мен иемденулерді және басқа да шығындарды ескере отырып) болды.
Economic anthropology is a scholarly field that attempts to explain human economic behavior in its widest historic, geographic and cultural scope. Its origins as a sub field of anthropology begin with the Polish–British founder of anthropology, Bronisław Malinowski, and his French compatriot, Marcel Mauss, on the nature of gift giving exchange (or reciprocity) as an alternative to market exchange. Studies in economic anthropology for the most part are focused on exchange but they a complex relationship with the discipline of economics, of which it is highly critical: for example Trobianders described by Malinowski deviate from rational self interested individual. Bronisław Malinowski's path breaking work, Argonauts of the Western Pacific (1922), addressed the question "why would men risk life and limb to travel across huge expanses of dangerous ocean to give away what appear to be worthless trinkets?". He begins by describing trade in the South Sea: Malinowski emphasized the exchange of goods between individuals and their non altruistic motives for giving: they expected a return of equal or greater value (colloquially referred to as "Indian giving"). In other words, reciprocity is an implicit part of gifting as no "free gift" is given without expectation of reciprocity. In contrast, Mauss has emphasized that the gifts were not between individuals, but between representatives of larger collectivities. He stated that this exchange system was clearly linked to political authority. He argued these gifts were a "total prestation" as they were not simple, alienable commodities to be bought and sold, but like the "Crown jewels" embodied the reputation, history and sense of identity of a "corporate kin group", such as a line of kings. Given the stakes, Mauss asked "why anyone would give them away?" and his answer was an enigmatic concept, "the spirit of the gift". A good part of the confusion (and resulting debate) was due to a bad translation. Mauss appeared to be arguing that a return gift is given to keep the very relationship between givers alive; a failure to return a gift ends the relationship; and the promise of any future gifts. Based on an improved translate, Jonathan Parry has demonstrated that Mauss was arguing that the concept of a "pure gift" given altruistically only emerges in societies with a well developed market ideology. or in terms of the total exchange of money in the market, generally annually (per year). When given in terms of money, market size is often termed "market value", but in a sense distinct from market value of individual products. For one and the same goods, there may be different (and generally increasing) market values at the production level, the wholesale level and the retail level. For example, the value of the global illicit drug market for the year 2003 was estimated by the United Nations to be US$13 billion at the production level, $94 billion at the wholesale level (taking seizures into account) and US$322 billion at the retail level (based on retail prices and taking seizures and other losses into account).