Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лейк-Шор электр темір жолы (LSE) – негізінен Кливленд пен Толедо, Огайо қалалары арасында Сандуски және Фримонт арқылы өтетін қалааралық электр темір жолы болды. Басқа қалааралық желілермен келісімдер арқылы, ол Фримонттан Фостория және Лима, Огайо қалаларына, ал Толедодан Детройт пен Цинциннатиге де қызмет көрсетті.
The Lake Shore Electric Railway (LSE) was an interurban electric railway that ran primarily between Cleveland and Toledo, Ohio by way of Sandusky and Fremont. Through arrangements with connecting interurban lines, it also offered service from Fremont to Fostoria and Lima, Ohio, and at Toledo to Detroit and Cincinnati.
Тарих
LSE 1901 жылы құрылды және Эверетт Мур Синдикатына тиесілі болған төрт бұрынғы трамвай және қалааралық желілерден тұрды. Lake Shore Electric Кливленд пен Толедо арасында 97 шақырымдық (60 миль) маршрутпен жұмыс істеді. 1907 жылы компания Огайо штатындағы Сандуски мен Фримонт арасында қысқа жол салып, Кливленд пен Толедо арасындағы қашықтықты 8 шақырымға (5 миль) қысқартты және саяхат уақытын 30 минутқа азайтты. Ескі және жаңа маршруттар сағат сайын жолаушылар тасымалын жүзеге асырды, онда Кливлендтен шыққан екі вагонды қалааралық пойыз Сандускиде бөлініп, Фримонтта Толедоға қарай жалғасты. Бұл қызмет 1939 жылға дейін жалғасты.
The LSE was formed in 1901 and was composed of four predecessor streetcar and interurban lines, all owned by the Everett Moore Syndicate. The Lake Shore Electric operated a 60 mile route between Cleveland and Toledo. In 1907, the company constructed a cutoff between Sandusky and Fremont, Ohio, which reduced the distance between Cleveland and Toledo by five miles and decreased travel time by 30 minutes. The old and the new routes were operated with hourly passenger service where a two car interurban from Cleveland separated at Sandusky and recoupled at Fremont to continue to Toledo. This service continued until 1939.
1920-ші жылдардың ортасына дейін LSE үшін бизнес жақсы болды, себебі көптеген жолдар асфальтталмаған, лайлы немесе шаңды болды, ал жүк және жолаушылар тасымалы жылқымен жүзеге асырылып, баяу болды. 1925 жылға қарай штаттар тас жолдарды, округтер ауылдық жолдарды, ал қалалар көшелерді салуды бастады, сонымен қатар қолжетімді бағадағы автомобильдердің саны арта бастады. Осының салдарынан қалааралық пойыздардың бизнесі төмендеді және 1930 жылға қарай көптеген қалааралық пойыздар жұмысын тоқтатты. LSE мүшкелмен жұмыс істеп тұрды, бірақ жағдайды одан да нашарлатқан Ұлы депрессияның экономикалық құлдырауы басталды. 1930 жылдан бастап LSE көршілес қалааралық Cincinnati and Lake Erie RR компаниясымен өнімді және дамитын жүк тасымалы бизнесін құрды. Екі пойыз желісі Толедодағы байланыс арқылы Цинциннати мен Кливленд арасындағы шамамен 480 шақырымдық (300 миль) қашықтықты түнгі жеткізіліммен қамтамасыз етті. Бұрынғы теміржолдар мұндай жылдам қызметті бірнеше күнге созып бере алмайтын. 1936 жылы Толедода екі желі арасында 7711 килограмм (17000 фунт) жүк тасымалданды. Шамалы ғана пайда табуға мүмкіндік берсе де, жүк тасымалы бизнесі екі желінің өмір сүруіне және олардың қызметкерлерін жұмыспен қамтуға мүмкіндік берді. Алайда, Ұлы депрессияның күшеюі бұл жүк тасымалы бизнесін одан әрі азайтты және LSE 1933 жылы банкроттық жариялады. Операциялар сот тағайындаған банкроттық қабылдаушының басшылығымен жалғасты. 1937 жылы LSE жүк тасымалы қызметкерлері ереуілге шықты, ал LSE қабылдаушысы сол күні жүк тасымалын тоқтатты. Келесі жылы теміржол қалған операцияларын, яғни жолаушылар тасымалын тоқтатты. Бұл сонымен қатар Кливлендке жүк тасымалы бизнесін жоғалтумен бірге Толедоны байланыстыратын C&LE компаниясына да әсер етті, және C&LE 1939 жылы тоқтатылды.
Business for the LSE was good until the mid 1920s, as many roads were unpaved, muddy, or dusty, and cartage and passenger transportation was horse drawn and slow. Around 1925, the states began paving highways, the counties began paving rural roads, the cities began paving streets, and inexpensive cars began to be produced in growing numbers. Business for interurbans began to drop as a result, and by 1930 many interurbans had stopped operating. The LSE barely remained in business, but to make matters worse, the economic collapse of the Great Depression was underway. Starting around 1930, the LSE established a productive and growing freight business with neighboring interurban Cincinnati and Lake Erie RR. Together, the two traction lines with their connection at Toledo provided overnight delivery from the approximately 300 miles between Cincinnati and Cleveland. Steam railroads were unable to provide such fast service by a matter of days. At Toledo in 1936, 17,000 pounds of freight passed between the two lines. Although barely profitable, the resulting freight business generated income allowing the two lines to survive and keeping its employees working. However, the deepening Great Depression further reduced this freight business, and the LSE declared bankruptcy in 1933. Operations continued under the direction of a court appointed bankruptcy receiver. In 1937, LSE freight service employees went on strike, and the LSE receiver terminated freight operations that day. The next year, the railroad abandoned its remaining operations, which were passenger only. This also affected the Toledo connecting C&LE with the loss of freight business to Cleveland, and the C&LE was abandoned in 1939.
Операциялар
Lake Shore Electric өзінің өркенді кезеңінде Кливленд пен Толедо қалалары арасында сағат сайынғы кесте бойынша қалааралық вагондардан тұратын бірнеше пойызды пайдаланды. Шығыс бағытты пойыздар батыста Фримонтта, ал батыс бағытты пойыздар шығыста Сейлон-Джанкшн (Хьюроннан шығысқа қарайғы бұрынғы S&I желісіндегі, бұрынғы TF&N тармағы арқылы Норвокқа қосылатын жолаушылар станциясы) жерінде бөлінетін. Бөлінгеннен кейін, кейбір вагондар Хьюрон, Сандуски және Касталия арқылы солтүстік бағытпен, ал басқалары Норвок, Монровилл, Беллвью және Клайд арқылы оңтүстік бағытпен жүретін. Шығыс бағытты пойыздар Сейлон-Джанкшн жерінде, ал батыс бағытты пойыздар Фримонтта қайта бірігетін. 1932 жылдың 24 тамызында Огайо штатының Лорейн қаласының жанында Уильям Лэнг атты машинист, өзінің жүріп бара жатқан троллейбусынан шығып, 22 айлық баланы рельстен құтқарып алғаннан кейін Lake Shore Electric компаниясы бүкіл елге танымал болды. Шағын қыз, Лейла Джин Смит, есейіп, Лэнгтің өмірінің соңына дейін оның досы болып қалды. LSE 1932 жылдың 5 қазанында банкротқа ұшырады. Компания сот шешімімен тағайындалған басқарушылардың бақылауында операцияларын жалғастырды, содан кейін тоқтатылды. Жолаушылар тасымалының азаюына байланысты, жеке автомобильдердің көбеюі және экономикалық дағдарыстың салдарынан, LSE жүк тасымалына көшті және көптеген қалааралық желілерден ұзақ өмір сүрді. LSE Толедодағы Цинциннати және Эри көлі темір жолымен жүк алмасып, Оңтүстік Огайодағы фабрикалардан Кливлендке толық емес жүк (LCL) жіберу арқылы шамалы пайда әкелетін жүк қызметін дамытты. C&LE жүк пойыздары LSE жолдары арқылы Толедодан Кливлендке түнгі кесте бойынша жүріп, келесі күні жеткізуді қамтамасыз етті, ал бәсекелес бу теміржолдарына кем дегенде екі күн қажет болды. LSE сондай-ақ "Railwagon" деп аталатын алғашқы интермодальдық қызметті ұсынды, бұл жүк көліктерінің тіркемелерін арнайы жасалған платформаға тиеуге мүмкіндік берді, бұл үшін тиеу пандусы немесе кран қажет болмады. Алайда, Огайо штатының автокөлік тасымалдаушыларын реттеуші органдарының бюрократиялық кешігулері осы қызметтің тоқтауына әкелді. 1938 жылы LSE жүк агенттері мен кеңсе қызметкерлері ұйымдастырған дұрыс емес ереуіл LSE басқарушысын бизнестен дереу бас тартуға мәжбүр етті. Кливленд газетінде жарияланған қысқа хабарламада 150 қалааралық қызметкер бірден жұмысынан айырылғаны айтылды. Кливленд байланысының жоғалтылуы C&LE компаниясына ауыр соққы болды, ол 1939 жылы банкротқа ұшырады, ал келесі жылы жақын орналасқан Индиана темір жолының қалааралық желісі де банкротқа ұшырады. LSE барлық қалааралық теміржол операцияларын 1938 жылдың 15 мамырында тоқтатты.
The Lake Shore Electric at its height operated multiple unit trains of interurban cars to and from Cleveland and Toledo on an hourly schedule. Eastbound trains split at Fremont on the west, while westbound trains split at Ceylon Junction (a passenger station on the former S&I line east of Huron at the connection with the former TF&N branch to Norwalk) on the east. After splitting, some cars would travel via the Huron, Sandusky and Castalia northern route, while others would go via the Norwalk, Monroeville, Bellevue, and Clyde southern route. The cars of eastbound trains rejoined each other at Ceylon Junction, while the cars of westbound trains rejoined at Fremont. The Lake Shore Electric achieved nationwide note after motorman William Lang climbed out of his moving trolley car and snatched a 22 month old child off the tracks on August 24, 1932, near Lorain, Ohio. The young girl, Leila Jean Smith, grew to adulthood and they remained friends for the rest of Lang's life. The LSE went into bankruptcy on October 5, 1932. It continued operation under court ordered receivership until abandonment. As its passenger business waned with the increasing number of private automobiles on paved roads and the effects of the Depression, it outlasted most connecting interurban lines by concentrating on freight business. LSE had developed a marginally profitable freight service interchanging with the Cincinnati and Lake Erie Railroad at Toledo to deliver less than carload (LCL) freight from southern Ohio factories to Cleveland. The C&LE traction freights continued through Toledo to Cleveland on LSE trackage, operating on a tight overnight schedule; they could thus provide next day delivery, whereas competing steam railroads would take at least two days longer. LSE also introduced an early intermodal service called the "Railwagon" that enabled truck trailers to load on a specially designed flatcar without the need for a loading ramp or crane. Bureaucratic delays by Ohio motor carrier regulators doomed the service. A poorly planned strike by LSE freight agents and office staff in 1938 caused the LSE receiver to immediately abandon the business. A brief article in a Cleveland newspaper noted that 150 interurban employees lost their jobs immediately. The loss of the Cleveland connection seriously hurt the C&LE leading it to bankruptcy in 1939 and the nearby Indiana Railroad interurban the next year. The LSE ended all interurban rail operations on May 15, 1938.
Тірі қалған қалдықтар
Бүгінде Лейк-Шор электр жолының бірнеше физикалық қалдықтарын табуға болады. Бей-Виллидж және Эйвон-Лейк қалаларында бұрынғы бағыттың үстінен өтетін "Электрлік" деп аталатын көшелер бар. Сонымен қатар, Кливленд Метропаркінің Хантингтон қорығында және Бей-Виллидж қаласындағы Кахун ескерткіш паркінде, сондай-ақ бірнеше басқа жерлерде көпір тіректерін кездестіруге болады. Кейбір бұрынғы LSE құрылыстары әлі де сақталып, басқа мақсаттарға бейімделген. Оның көп бөлігін солтүстік Огайодағы ерекше биік тіреулердегі электр желілері арқылы анықтауға болады, себебі LSE-нің бұрынғы электр беру инфрақұрылымы аймақтық коммуналдық компанияларға өткен.
Several physical remnants of the Lake Shore Electric can still be found today. In the cities of Bay Village and Avon Lake are streets named "Electric," running over the former right of way. Also, bridge piers can be found at the Cleveland Metroparks Huntington Reservation and in Cahoon Memorial Park, both in Bay Village, and at several other locations. Some former LSE structures remain standing, and have been converted to other uses. Much of its route can still be traced in northern Ohio by power lines on unusually high utility poles, where LSE's former electrical transmission infrastructure became the property of area utility companies.
Қолданыстағы жабдықтар
2009 жылғы мәліметтер бойынша, LSE №167 вагоны (1938 жылы соңғы рет жүрген) Лорейннен оңтүстікке қарай, Огайо штатының Веллингтондағы LSRA стансасы аумағында орналасқан. Басқа теміржол мұраларымен бірге ол ашық ауданда, қорғалмаған күйде тұр, бірақ таңқаларлықтай жақсы сақталған. №167 – 1915 жылғы Jewett Car Co. өндірісіндегі болаттан жасалған вагон, ал жүк платформалары Baldwin MCB үлгісінде. 1996 жылы LSE167 Лорейндегі Болат зауытының 100 жылдығына арналған салтанатта Jaybird трамвай рельсін шығарған Johnson Steel компаниясының символы ретінде қойылды. Чиппева көліндегі Солтүстік Огайо теміржол музейінде (NORM) LSE жылжымалы құрамының бірнеше бөлігі сақталған, оның ішінде Lake Shore Electric ағаш вагоны №149 (1927, Niles); ағаш вагоны №151 (1906, Niles) және болат вагон №181 (1918, Jewett). Жүк тасымалдауға арналған құралдарға ағаштан жасалған жүк вагоны №42 (1908, Niles) және ағаштан жасалған жүк тіркемесі №464 (1919 жылы LSE-де жасалған) кіреді. NORM-де сондай-ақ Лорейн көшелік теміржолының ағаштан жасалған №83 қалалық вагоны бар, бұл желі кейін Lake Shore Electric компаниясымен пайдаланылды. Бұған қоса, ағаш вагон №150 (1906, Niles) және ағаштан жасалған №810 (1924, Kuhlman) аралық вагон вагондарда орнатылып, 2010 жылғы 15 ақпанға дейін Иллинойс теміржол музейінде қайта жаңартылуда. LSE болат вагоны №174 (1918, Jewett) Неварк, Огайо штатындағы The Works музейінде стационарлық экспонат ретінде сақталған. №38 вагон Электр бульварына жақын, Лейк-роудта орналасқан Эйвон-Лейк сауда орталығында тұр.
As of 2009, LSE coach #167 (that made the last run in 1938) sits at the LSRA station Site at Wellington, Ohio, south of Lorain. Along with other railroad relics, it sits in the unprotected in the open, despite this it is in surprisingly good shape. #167 is a 1915 Jewett Car Co. steel coach with Baldwin MCB trucks. In 1996 LSE167 appeared at the Centennial celebration for the Steel Plant in Lorain as the icon for the original Johnson Steel Company, producers of Jaybird streetcar rail. The Northern Ohio Railway Museum (NORM) in Chippewa Lake, Ohio has several pieces of LSE rolling stock preserved, including Lake Shore Electric wood Coach #149 (1927 Niles); wood Coach #151 (1906 Niles) and steel Coach #181 (1918 Jewett). Freight equipment includes wood Freight Motor #42 (1908 Niles) and wood Freight Trailer #464 (home built by LSE in 1919). NORM also has an original Lorain Street Railway wood City Car #83, a line that was later operated by the Lake Shore Electric. In addition, wooden coach #150 (1906 Niles) and wood interurban box car #810 (1924 Kuhlman) are on trucks and undergoing restoration at Illinois Railway Museum as of February 15, 2010. LSE steel coach #174 (1918 Jewett) is preserved as a static exhibit at The Works in Newark, Ohio. Car #38 is parked in the Avon Lake Shopping Center, located on Lake Road, very near Electric Blvd.