Кіріспе

Чилилік жазушы, тарихшы және саяси қайраткер Карлос Келлер Руэф (Carlos Keller Rueff; 1898 жылдың 3 қаңтары – 1974 жылдың 28 ақпаны) – чилилік өте оңшыл жазушы, тарихшы және саяси қайраткер.

Алғашқы жылдар

Келлер Чилидің Консепсьон қаласында неміс текті отбасында дүниеге келді және білімін Германиядағы университеттерде аяқтады. 1921 жылы докторлық диссертациясын қорғап, көп ұзамай чилилік тарихшы Альберто Эдвардс пен Германияда достық қарым-қатынас орнатқан Освальд Шпенглердің шәкірті ретінде танылды. Келлер 1927 жылдан бастап Халық санағы және статистика департаментінде жұмыс істеді, ал 1931 жылы бас директор болып тағайындалды. Ол сонымен қатар бірнеше чилилік университеттерде профессор және журналист ретінде қызмет етті. 1931 жылы жарық көрген "La Eterna Crisis Chilena" кітабында ол саяси көзқарастарын жалғастырды, Чилидің дағдарысқа тап болу себебін Батыс мәдениетін толыққанды қабылдамауында, оның орнына оны беткей ғана еліктеуінде көрді. Келлер көп ұзамай Хорхе Гонсалес фон Марескеспен танысып, онымен бірге Чилидің Ұлттық-социалистік қозғалысын құрды. Келлер неміс үлгісіндегі нацизмнің қатал жақтасы болған жоқ, керісінше, чилилік нацизмді демократиядағы жемқорлықпен күресуге бағытталған қозғалыс деп санады. Ол Диего Порталесті күшті жаңартушы диктатордың үлгісі деп қарастырды және орта таптың өсуі арқылы Чилидің экономикалық тәуелсіздігін жетілдіруге ұмтылды.

Кейінгі жылдар

1938 жылы нацистер төңкеріс жасауға тырысқанда Келлер тұтқындалды, бірақ Педро Агирре Серданың президенттік жарлығымен босатылып, оқуын жалғастырды. Осы оқиғадан кейін Келлер саясаттан мүлдем алшақтап, (қайта құрылған Vanguardia Popular Socialista партиясына қосылмады) және 1949 жылғы "Хуан Берналес ақылы" романы Хорхе Гонсалес фон Мареске қарсы шабуыл ретінде қарастырылды, оның ішінде ол көңілі тоңды. Келлер өмірінің соңына дейін ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді және саяси белсенділікке қатыспады.