Чесапик шығанағындағы ұлуларды аулау кемесі – скипджек

Кіріспе

Чесапик шығанағында устрица аулауға арналған желкенді қайық түрі. Шпикджек – Чесапик шығанағында устрица аулау үшін қолданылатын дәстүрлі балық аулау қайығы. Бұл қайық бугейді шығанақтағы негізгі устрица аулау кемесі ретінде ығыстырып, Мэриленд штатындағы устрица балық аулауда моторлы қайықтарды шектеуші заңдарға байланысты әлі де қолданыста болып келеді.

Дизайн және құрылыс

Шалпан – өткір тірегі және қайықтың палубасымен бірдей ұзындықтағы өте ұзын бумға ие, тірегімен жабдықталған кеме. Негізгі желкен әдетте үшбұрышты болып келеді, бірақ бұрышты желкендермен жасалғандары да бар. Жаб өздігінен басқарылады және бұрыштамаға орнатылады. Бұл желкендік жоспар, әсіресе жеңіл желде, кемені тартуға қажетті күшті қамтамасыз етеді, сонымен бірге қайықты басқаруға қажетті экипаждың санын азайтады. Корпусы ағаштан жасалған, V пішіндес, өткір қыры мен шаршы түсті корпусқа ие. Қазып алу кезінде тұрақты платформаны қамтамасыз ету үшін шалпанның борттары өте төмен және ені кең (палубадағы ұзындығының үштен біріне жуық). Кельдің орнына орталық тақта орнатылады. Мачта бір бөлік ағаштан жасалған, екі жағынан екі тұтқасы бар, таразылары жоқ, қайықтың алғы жағына қарай орнатылған және кішкентай кабинасы бар. Аймақтық дәстүр бойынша, басында бұрыштаманың астында қисық ұзын басы және оюлы, боялған жол тақталары болады. Кішкентай мүсінше жиі кездеседі. Типикалық шалпанның ұзындығы 12-15 метрге жетеді. Кемелер тікелей байланысқа негізделген Эдсон құрттық рульдік механизмін пайдаланады, ол корпустың алдында орнатылған. Дренаждың жел көзі мен оның моторы мачта мен палуба арасында, кеменің ортасында орнатылған. Дренаж желісін бағыттау және корпусты қорғау үшін кеменің екі жағына да дөңгелектер мен бамперлер орнатылған. Мемлекеттік заңдарға сәйкес, кемеде басқа моторы жоқ (жел көзінен басқа). Көптеген шалпандар заңмен рұқсат етілген моторлы жүру үшін діңгекке орнатылатын моторлы қайық немесе шағын қайықтарды ұстау үшін артында діңгектермен жабдықталды.

Тарих

Скипджек 19-ғасырдың соңында пайда болды. 1820 жылы тыйым салынған устрица аулау 1865 жылы қайтадан заңдастырылды. Сол кездегі қайықтар қолайсыз болғандықтан, бугие лог каноэсінен дамытылды, устрица жайлауларының шалшық суларына бейімделген, қуаттырақ қайық жасау мақсатында. Алғашқыда бугие логтан жасалған, бірақ қолайлы ағаш қорлары таусылып, құрылыс құны өскенде, қайық жасаушылар басқа үлгілерге көшті. Олар Лонг-Айленд шығанағының шарпи (sharpie) қайықтарын кеңітіп, желкен жоспарын қарапайымдастырып бейімдеді. Бұл кеме бугиеден арзан әрі жасауға оңай болды, сондықтан тез арада шығанақтағы устрица аулаудың басты қайығына айналды. Атаудың шығу тегі туралы пікірталас әлі де жалғасуда. Кейбір мамандар бұл атау Жаңа Англия балықшыларының ұшатын балыққа, бонуитаға (bonita) берген атынан шыққан деп санайды. Ал басқалары бұл сөздің көне ағылшын тіліндегі "арзан, бірақ пайдалы қызметші" деген мағынаны білдіретін сөзден алынғанын айтады. Мэриленд штатындағы устрица өнімі 1884 жылы шамамен 15 миллион бушельге жеткен. Содан бері устрица өнімі тұрақты түрде төмендеп келеді, әсіресе 20-ғасырдың соңында. Кеме паркінің мөлшері де азайды. Жаңа skipjacks 1993 жылға дейін жасалды, бірақ 1965 жылы заңға енгізілген өзгеріс аптасына екі күн қозғалтқышпен жұмыс істеуге рұқсат берді. Осының салдарынан, көптеген қайықтар коммерциялық мақсатта желкенмен емес, итеруші кемемен (pushboat) жүзеді, ал электр қуаты рұқсат етілген күндерден басқа устрица аулау жұмыстары азаяды. Бір кезде жасалған skipjacks саны шамамен 2000 деп есептелген, бүгінде олардың саны 40-қа жуық, ал белсенді балық аулаумен айналысатындарының саны одан да аз. Устрица жайлауларының өнімділігін қалпына келтіру жұмыстары жалғасып жатқандықтан, кеме паркінің болашағы күмәнді. 1985 жылы skipjack Мэриленд штатының ресми қайығы деп жарияланды. Skipjack-тің 1970-ші жылдардың соңындағы танымалдылығы Питер Стивенсонның 1977 жылғы "Құрастыра алатын желкенді қайықтар" кітабында көрсетілген, онда үйде жасалған skipjack және тағы екі кішкентай күнделікті желкенді қайықтың жоспарлары келтірілген. Джошуа Слокем әлемді жеке өзі алғашқы рет айналып өту кезінде гафф желкенді шлюппен жабдықталған, өңделген skipjack – "Спрей" атты кемеде болды. Ол бұл саяхаты туралы "Жалғыз әлемді айналып келдім" атты классикалық еңбегінде жазған. Магеллан бұғазына жақын жерде желкен жоспары яулға (yawl) өзгертілді.

The skipjack arose near the end of the 19th century. Dredging for oysters, prohibited in 1820, was again made legal in 1865. Boats of the time were unsuitable, and the bugeye developed out of the log canoe in order to provide a boat with more power adapted to the shallow waters of the oyster beds. The bugeye was originally constructed with a log hull, and as the supply of appropriate timber was exhausted and construction costs rose, builders looked to other designs. They adapted the sharpies of Long Island Sound by increasing the beam and simplifying the sail plan. The result was cheaper and simpler to construct than the bugeye, and it quickly became the predominant oystering boat in the bay. Debate remains to this day about the origins of the name. Some speculate it came from a name New England fisherman called the flying fish, bonita. Still others claim it is derived from an archaic English term, meaning an "inexpensive yet useful servant." Maryland's oyster harvest reached an all time peak in 1884, at approximately 15 million bushels of oysters. The oyster harvest has since declined steadily, especially at the end of the 20th century. The size of the fleet has likewise declined. New skipjacks were built as late as 1993, but a change in the law in 1965 allowed the use of motor power two days of the week. As a result, few of the boats are operated under sail in commercial use; instead, a pushboat is used to move the skipjack, and little dredging is done except on the days that power is allowed. At one time, the number of skipjacks produced is estimated at approximately 2,000; today, they number about 40, with fewer than half of them in active fishing. The future of the fleet remains in doubt as efforts continue to restore the productivity of the oyster beds. The skipjack was designated the state boat of Maryland in 1985. The popularity of the skipjack in the late 1970s is seen in Peter Stevenson's 1977 book, "Sailboats You Can Build," which featured plans for a home built skipjack as well as 2 other small day sailing boats. Joshua Slocum piloted a modified Skipjack, a gaff rigged sloop named Spray in the first solo global circumnavigation. He wrote about the experience in his classic Sailing Alone Around the World. The rigging was modified to a Yawl near the Strait of Magellan.

Қалған шұңқырлар

Ада Мэй, Нью-Берн, Солтүстік Каролина. 1915 жылы Солтүстік Каролина штатының Роуз-Бэй қаласында салынған. Анна МакГарви, Кембридж, Мэриленд. Балтиморда 1981 жылы салынған. Қазір Хан Эм Харве. №62 суару. Барбара Батчелдер, Рок Холл, Мэриленд. Рок Холлда 1956 жылы Ирене дю Понт, кіші үшін демалыс кемесі ретінде салынған. Калеб В. Джонс, Кобб аралы, Мэриленд. 1953 жылы Ридвилл қаласында, Вирджинияда салынған. №51 суару. Крисфилд қаласы, Дил аралы, Мэриленд. Вирджиния штатының Ридвилл қаласында 1949 жылы салынған. №44 суару. Кларенс Крокетт, Дил аралы, Мэриленд. Вирджиния штатының Дип-Крик қаласында 1908 жылы салынған. Клод У. Сомерс, Ридвилл, Вирджиния. 1911 жылы Вирджиния штатының Янгс-Крик қаласында салынған, қазір Ридвилл балықшылар мұражайындағы желкенді музейлік қайық. №55 суару. Керл III, Дил аралы, Мэриленд. 1964 жылы Мэриленд штатының Кембридж қаласында демалыс қайығы ретінде салынған, кейін суару қайығына айналдырылған. Ди Сент-Мэри, Соломон, Мэриленд. 1979 жылы Мэриленд штатының Пайни Пойнт қаласында салынған, қазір Калверт теңіз мұражайының музейлік кемесі. №16 суару. Е. С. Коллиер, Сент-Майклс, Мэриленд. 1910 жылы Дил аралында салынған. (Қазіргі уақытта Чесапик шығанағының теңіз мұражайындағы көрме). №7 суару. Элси Пегги Джойс, Мэдисон, Мэриленд. 1970 жылы салынған, демалыс қайығынан суару қайығына айналдырылған. №91 суару. Элсворт, Честертаун, Мэриленд. 1901 жылы Мэриленд штатының Хадсон қаласында салынған, Эхо Хилл ашық ауадағы мектебінің желкенді сынып қайығы ретінде пайдаланылған. №22 суару. Фейт, Талбот округі, Мэриленд. 1968 жылы Мэриленд штатының Оксфорд қаласында салынған. Бұрынғы атауы Ada Fears, суару қайығы ретінде жұмыс істеген. №17 суару. Фанни Л. Догерти, Дил аралы, Мэриленд. 1904 жылы Мэриленд штатының Крисфилд қаласында салынған. №58 суару (бұрынғы №2). Ф. С. Льюис, кіші, Кембридж, Мэриленд, 1907 жылы Вирджиния штатының Хопкинс қаласында салынған. №36 суару. Фортуна, Кембридж, Мэриленд. 1978 жылы Нью-Джерси штатының Литтл-Ферри қаласында салынған. Суару қайығы ретінде жұмыс істейді. №95 суару. Джордж В. Коллиер, 1900 жылы Мэриленд штатының Дил аралында салынған, бұрын Allegheny және Norfolk аталған, қазір Мэриленд штатының Дил аралында қалпына келтірілуде. Хелен Вирджиния, Дил аралы, Мэриленд. 1948 жылы Мэриленд штатының Крисфилд қаласында салынған. №53 суару. Хилда М. Уиллинг, Тилгман аралы, Мэриленд. 1905 жылы Мэриленд штатының Ориоль қаласында салынған. №11 суару. Х. М. Кренц, Сент-Майклс, Мэриленд. 1955 жылы Вирджиния штатының Гаррихоган қаласында салынған. №59 суару (бұрынғы №23). Ида Мэй, Дил аралы, Мэриленд. 1906 жылы Вирджиния штатының Дип-Крик қаласында салынған. №41 суару. Джой Паркс, Сент-Мэри округі, Пайни Пойнт маяк мұражайы. 1936 жылы Вирджиния штатының Парксли қаласында салынған. Кэтрин, Дил аралы, Мэриленд. 1901 жылы Мэриленд штатының Крисфилд қаласында салынған. №21 суару. Леди Хелен, Кент аралы, Мэриленд. 1987 жылы Пасаденада (Мэриленд штаты) демалыс кемесі ретінде салынған. Леди Кейти, Кембридж, Мэриленд. 1956 жылы Мэриленд штатының Уингейт қаласында салынған. №25 суару. Мэгги Ли, Батыс Дентон, Мэриленд. 1908 жылы Мэриленд штатының Покомок қаласында салынған. №9 суару. Мами А. Мистер, Дил, Мэриленд. 1911 жылы Мэриленд штатының Шамп қаласында салынған. Диль аралында сақтау үшін бөлшектенді, нашар жағдайда. Марта Льюис, Гавр де Грейс, Мэриленд. 1955 жылы Мэриленд штатының Уингейт қаласында салынған. "Чесапик мұраларын қорғау" ұйымымен басқарылады. №8 суару. Мэри У. Сомерс, Сент-Мэри Сити, Мэриленд. 1904 жылы Вирджиния штатының Мерсвилл қаласында салынған. Минни V, Дил аралы, Мэриленд. 1906 жылы Мэриленд штатының Венона қаласында салынған. Бұрын "Жиірімді сыныптар" қоры басқарған, енді суару қайығы ретінде жұмыс істейді. №50 суару (бұрынғы №33). Мисс Виктория, 1977 жылы Делтавилл, Вирджинияда салынған, бастапқы устрица флотының бөлігі емес. "Соңғы күн", 2015 жылы Мэриленд штатының Мэдисон қаласында салынған, ол бастапқы балық шаруашылығы флотының құрамына кірмеген. №94 суару. Дорчестердегі Натан, Кембридж, Мэриленд. Мэриленд штатының Кембридж қаласында салынған. 1994 жылы пайдалануға берілді. Нелли Л. Берд, Мидл Ривер, Мэриленд. 1911 жылы Мэриленд штатының Ориоль қаласында салынған. №28 суару. Oyster Catcher, бұрынғы аты Конни Френсис, Пайни Пойнт, Мэриленд. 1984 жылы Глостер Пойнт қаласында салынған, енді тоңазытқыштармен жабдықталмаған. №63 суару. Ребекка Т. Руарк, Тилгман аралы, Мэриленд. 1886 жылы Мэриленд штатының Тейлор аралында салынған. №29 суару. Reliance. 1904 жылы Мэриленд штатының Фишинг-Крик қаласында салынған. Қазіргі орны белгісіз. №4 суару. Ringgold Bros, Норвок, Коннектикут. 1911 жылы Мэриленд штатының Ориоль қаласында салынған, енді тоңазытқыштармен жабдықталмаған. Жұмыс істейтін моллюска суару. №32 суару. Рози Паркс, Сент-Майклс, Мэриленд. 1955 жылы Мэриленд штатының Уингейт қаласында салынған. Чесапик шығанағының теңіз мұражайымен басқарылады. №19 суару. Сигсби, Балтимор, Мэриленд. 1901 жылы Мэриленд штатының Ориоль қаласында салынған, қазір "Жиірімді сыныптар" қорымен сынып қайығы ретінде пайдаланылады. №5 суару. Сомерсет, Венона, Мэриленд. 1949 жылы Вирджиния штатының Ридсвилл қаласында салынған, жұмыс істейтін суару қайығы. №33 суару (бұрынғы №35). Стэнли Норман, Аннаполис, Мэриленд. 1902 жылы Салисбери, Мэриленд қаласында салынған. Чесапик шығанағы қорымен білім беру бағдарламалары үшін пайдаланылады. №60 суару (бұрынғы №20). Talbot Lady, Кантон, Нью-Джерси. 1984 жылы Мэриленд штатының Скиптон-Крик қаласында салынған. Жеке демалыс қайығы. Томас В. Клайд, Тилгман аралы, Мэриленд. 1911 жылы Мэриленд штатының Ориоль қаласында салынған. Жұмыс істейтін суару қайығы. №39 суару. Вирджиния В, Кембридж, Мэриленд. 1904 жылы Вирджиния штатының Гилфорд қаласында салынған. Жұмыс істейтін суару қайығы. №12 суару. Вилма Ли, Аннаполис, Мэриленд. 1940 жылы Мэриленд штатының Уингейт қаласында салынған. Аннаполис теңіз мұражайы мен паркімен басқарылады, 2018 жылдың 20 маусымында Солтүстік Каролина штатының Окракок қаласынан жеткізілді. №24 суару.

Ada Mae, New Bern, North Carolina. Built in Rose Bay, North Carolina in 1915. Anna McGarvey, Cambridge, Maryland. Built in Baltimore in 1981. Now Han Em Harve. Dredge # 62. Barbara Batchelder, Rock Hall, Maryland. Built in Rock Hall, 1956, as a recreational vessel for Irénée du Pont, Jr.
Caleb W. Jones, Cobb Island, Maryland. Built in 1953 in Reedville, Virginia. Dredge #51. City of Crisfield, Deal Island, Maryland. Built in Reedville, Virginia in 1949. Dredge #44. Clarence Crockett, Deal Island, Maryland. Built in Deep Creek, Virginia in 1908. Claude W. Somers, Reedville, VA. Built in Young's Creek, VA in 1911, now a sailing museum boat at the Reedville Fishermen's Museum. Dredge #55. Curlew III, Deal Island, Maryland. Built in Cambridge, Maryland in 1964 as a recreational boat, converted to a dredge boat. Dee of St. Mary's, Solomons, Maryland. Built in Piney Point, Maryland in 1979, now a sailing museum boat that the Calvert Marine Museum. Dredge #16. E. C. Collier, St. Michaels, MD. Built in Deal Island in 1910. (Currently an onshore display at the Chesapeake Bay Maritime Museum). Dredge #7. Elsie Peggy Joyce, Madison, Maryland. Built 1970, converted from a recreational boat to a dredge boat. Dredge # 91. Elsworth, Chestertown, Maryland. Built in 1901 in Hudson, Maryland, operated by the Echo Hill Outdoor School as a sailing classroom boat. Dredge #22. Faith, Talbot County, Maryland. Built in Oxford, Maryland in 1968. Formerly Ada Fears, operated as a dredge boat. Dredge #17. Fannie L. Daugherty, Deal Island, MD. Built in Crisfield, Maryland in 1904. Dredge #58 (previously 2). F. C. Lewis, Jr, Cambridge, Maryland, built 1907 in Hopkins, Virginia. Dredge #36. Fortune, Cambridge, Maryland. Built in Little Ferry, New Jersey in 1978. Operated as a dredge boat. Dredge #95. George W. Collier, built in Deal Island, Maryland, 1900, was Allegheny and Norfolk, being restored in Deal Island, Maryland. Helen Virginia, Deal Island, Maryland. Built in 1948 in Crisfield, Maryland. Dredge #53. Hilda M. Willing, Tilghman Island, Maryland. Built in Oriole, Maryland in 1905. Dredge #11. H. M. Krentz, Saint Michaels, MD. Built in Harryhogan, Virginia in 1955. Dredge # 59 (previously 23). Ida May, Deal Island, MD. Built in Deep Creek, Virginia in 1906. Dredge #41. Joy Parks, St. Mary's County, Piney Point Lighthouse Museum. Built in Parksley, Virginia in 1936. Kathryn, Deal Island, Maryland. Built in Crisfield, Maryland in 1901. Dredge #21. Lady Helen, Kent Island, Maryland. Built in Pasadena, Maryland in 1987 as a recreational vessel. Lady Katie, Cambridge, MD. Built in Wingate, Maryland in 1956. Dredge #25. Maggie Lee, West Denton, MD. Built in Pocomoke City, Maryland in 1908. Dredge #9. Mamie A. Mister, Deal, MD. Built in Champ, Maryland in 1911. Dismantled for storage in Deal Island, in poor condition. Martha Lewis, Havre de Grace, MD. Built in Wingate, Maryland in 1955. Operated by the Chesapeake Heritage Conservancy. Dredge #8. Mary W. Somers, St. Mary's City, MD. Built in Mearsville, Virginia in 1904. Minnie V, Deal Island, Maryland. Built in Wenonah, Maryland in 1906. Formerly operated by the Living Classrooms Foundation, returned to work as a dredge boat. Dredge #50 (previously 33). Miss Victoria, built in Deltaville, Va 1977, not part of the original oyster fleet. Modern Day, built in Madison, Maryland, 2015, not part of the original oyster fleet. Dredge #94. Nathan of Dorchester,, Cambridge, MD. Built Cambridge, Maryland. Commissioned in 1994. Nellie L. Byrd, Middle River, Maryland. Built in Oriole, Maryland in 1911. Dredge #28. Oyster Catcher, formerly Connie Francis, Piney Point, Maryland. Built in 1984, Gloucester Point, Va, no longer skipjack rigged. Dredge # 63. Rebecca T. Ruark, Tilghman Island, MD. Built in Taylors Island, Maryland in 1886. Dredge #29. Reliance. Built at Fishing Creek, Maryland in 1904. present location not known. Dredge #4. Ringgold Bros, Norwalk, Connecticut. Built in Oriole, Maryland, 1911, no longer skipjack rigged. Working clam dredge. Dredge #32. Rosie Parks, St. Michaels, Maryland. Built in Wingate, Maryland in 1955. Operated by the Chesapeake Bay Maritime Museum. Dredge #19. Sigsbee, Baltimore, Maryland. Built in Oriole, Maryland 1901, now operated as a classroom boat by the Living Classroom Foundation. Dredge #5. Somerset, Wenona, Maryland. Built in Reedsville, Virginia in 1949, working dredge boat. Dredge #33 (previously 35). Stanley Norman, Annapolis, Maryland. Built in 1902, Salisbury, Maryland. Operated by the Chesapeake Bay Foundation for educational programs. Dredge #60 (previously 20). Talbot Lady, Canton, New Jersey. Built at Skipton Creek, Maryland, 1984. Private pleasure boat. Thomas W. Clyde, Tilghman Island, Maryland. Built in Oriole, Maryland in 1911. Working dredge boat. Dredge #39. Virginia W, Cambridge, Maryland. Built in Guilford, Virginia in 1904. Working dredge boat. Dredge #12. Wilma Lee, Annapolis, Maryland. Built in Wingate, Maryland in 1940. Operated by Annapolis Maritime Museum & Park, arriving June 20, 2018 from Ocracoke, North Carolina. Dredge #24.

Құжатталған жойылған және апатқа ұшыраған кемелер

Эстер Ф. 1954 жылы Мэриленд штатының Фэрмоунт қаласында салынған. Мэриленд штатының Виттман қаласында тұғырлаған жерде батып, 2009 жылы сөйілген, бұрын Ұлттық тарихи орындар тізіміне енген. №2 суару кемесі. Этель Льюис 1906 жылы Вирджиния штатының Оннанкок қаласында салынған. Жөндеуге келмейтін болғаннан кейін 2010 жылы өртенді. Флора А. Прайс. 1910 жылы Мэриленд штатының Шамп қаласында салынған. Кембриджде тұғырлаған жерде батып, 2013 жылы көтеріліп, өртелді. Лорейн Роуз, қалдықтары Тилгман аралындағы Кнапс Нэрроуз жағасында. 1949 жылы Вирджиния штатының Ридвилл қаласында салынған. Мэгги Ли, қалдықтары Мэриленд штатының Батыс Дентон қаласында, Шоптанк өзені бойында. 1903 жылы Мэриленд штатының Покомоке қаласында салынған. №9 суару кемесі. Ральф Т. Вебстердің қалдықтары Кнапс Нэрроуз, Тилгман аралы, Мэрилендте, Лорейн Роуздың жанында. 1905 жылы Мэриленд штатының Ориоль қаласында салынған. №3 суару кемесі.