Кіріспе

Бразилиялық ақын және мұғалім Аугусто де Карвальхо Родригес дос Анжос (20 сәуір, 1884 – 12 қараша, 1914) – бразилиялық ақын және профессор. Оның өлеңдері көбінесе сырқат пен өлім туралы, және олар Бразилиядағы модернизмнің алға басушылары деп есептеледі. Ол Параиба әдебиет академиясының бірінші төрағасының қамқоршысы.

Өмірбаян

Аугусто дос Анхос 1884 жылы Бразилияның Параиба штатындағы Круз-ду-Эспириту-Санто қаласында Пау-д'Арко аталған қант зауыдында дүниеге келген. (Қазіргі кезде бұл қант зауыды Сапеде, сондай-ақ Параиба штатында орналасқан.) Ол бастапқыда әкесінен үй оқуы алған, кейін Лицеу Параибаноға қабылданды, онда 1908 жылы мұғалім болды. Аугусто 7 жасынан бастап өлеңдер жаза бастады. 1903 жылы Ресифедегі Факультете де Дюреитодағы құқық факультетіне қабылданды және 1907 жылы бітірді. 1910 жылы Эстер Фиалхоға үйленді. Магистраттық мансабын бастаған ол Рио-де-Жанейроға көшіп, көптеген білім беру мекемелерінде мұғалім болып жұмыс істеді және өлеңдерін мерзімді басылымдар мен газеттерде жариялай бастады. 1912 жылы ол өзінің алғашқы және жалғыз поэзия кітабын – Eu (in) жариялады, ол жарық көрген кезде әртүрлі пікірлерге бөлінді. (Аугусто дос Анхостың өмір бойына досы болған Орис Соарес 1919 жылы Eu кітабын қайта басып шығарды, оған бұрын жарияланбаған өлеңдерді қосып, оны Eu e Outras Poesias деген атпен қайта шығарды. Содан бері кітап жақсы бағаланды.) Ол Минас-Жерайс штатындағы Леопольдина қаласындағы мектеп директоры қызметін атқарып жүргенде, 1914 жылдың 12 қарашасында пневмониядан қайтыс болды.

Жұмыс

Аугусто дос Анхос өмірінде тек бір кітап жариялады, оның аты – Eu. Оның өлеңдерінің тақырыптары, ауыр скатологиялық медициналық, ғылыми және философиялық терминологиямен сіңген, көбінесе ауру, өлім, қатты денсаулықтың нашарлауы және пессимизм туралы. Әдеби сыншылар Аугусто дос Анхостың қай әдеби ағымға жататынына нақты келісе алмайды: біреулері оны символист, ал енді біреулері парнассиан деп санайды, алайда Феррейра Гуллар оны модернизм алдындағы автор деп жіктемелейді.

Қызықты деректер

Оның көптеген өлеңдерінде қайта-қайта келетін тұлға – тамаринд ағашы, ол бүгінге дейін Пау д’Арко қалдықтарында сақталған. Орис Соарестің сөзіне қарағанда, Аугусто дос Анжос өлеңдерін қағазға түсірмес бұрын, серуендеп, қол-жестімен сөйлеп, шуылдап жаттап алатын. Эудс Баррос Рио-де-Жанейрода әпкесімен бірге тұрғанда, үйінің ауласында отырып, өлеңдерін дауыстап айғайлап шығарғанын, бұл әпкесінің оның психикалық сырқаты бар деген ойға келгенін айтты. Оның астмамен ауырғаны болжамдалады.