Жозе Висенте де Фрейташ: Португалия саяхатшысы және саяси қайраткері
José Vicente de Freitas
Жозе Висенте де Фрейташ – португалиялық әскери шенеунік және саяхатшы. Бірінші дүниежүзілік соғыста қатысып, «Тұрақты мұнара» орденімен марапатталған. Португалия тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалиялық саясаткер Хосе Висенте де Фреитас, 2-ші барон Фреитас GCTE (ʒuˈzɛ viˈsẽtɨ ðɨ ˈfɾɐjtɐʃ; 22 қаңтар 1869 – 6 қыркүйек 1952) – португалиялық әскери шенеунік және саясаткер. Де Фрейтас Мадейра аралындағы Кальхета қаласында дүниеге келген. Ол Португалияның Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысу кезінде Фландрияда шайқасты және Португалияның ең жоғары наградасы – Тауэр және Қылыш орденінің Ұлы крестімен марапатталды. 1926 жылғы 28 мамыр көтерілісі кезінде ол полковник шенінде болды. Ол «Ditaдура Nacional» режимін қолдады және 1927 жылдан 1929 жылға дейін Білім министрі қызметін атқарды. 1928 жылдың 18 сәуірінен 1929 жылдың 8 шілдесіне дейін, генерал шеніне көтерілгеннен кейін, ол 98-ші премьер-министр (Министрлер кеңесінің төрағасы) болды. Ол Лиссабонда генерал шенімен қайтыс болды.
Portuguese politician
José Vicente de Freitas, 2nd Baron of Freitas GCTE (ʒuˈzɛ viˈsẽtɨ ðɨ ˈfɾɐjtɐʃ; 22 January 1869 – 6 September 1952) was a Portuguese military officer and politician. De Freitas was born in Calheta, Madeira. He fought in Flanders during Portuguese participation in World War I, and was awarded the Grand Cross of the Order of the Tower and Sword, the highest Portuguese decoration. He was a colonel when the 28 May 1926 movement took place. He supported the Ditadura Nacional and was Instruction Minister from 1927 to 1929. He served as 98th Prime Minister (President of the Council of Ministers), from 18 April 1928 until 8 July 1929, shortly after being promoted to general. He died in Lisbon with the rank of General.
Отбасы
Ол Жозе Хоаким де Фрейтас пен София Амелия де Фрейтастың ұлы, олардың жеті баласы болған. Висенте де Фрейтастың бауырлары:
He was son of José Joaquim de Freitas and Sophia Amélia de Freitas, who had seven children. Vicente de Freitas was brother to:
Лиссабон қаласының әкімі
1926-1933 жылдары Лиссабон қалалық кеңесі әкімшілік комиссиясының мэрі болып тағайындалды. Премьер-министр қызметінен кеткен соң, ол консервативті, ұлтшыл конституциялық түзету жобасына және Ұлттық одақтың бастапқы мақсаттарына қайшы келіп, жалғыз партия ретінде күшейе түсуіне қарсылық танытты. Ол бұқаралық ақпарат құралдарында жариялаған өткір сын-ескертпелерінде: «Мемлекеттер күшті болуы керек болса, ой-пікір еркіндігі жойылуы керек емес» деген тұжырым жасады. Бұл Оливейра Салазарды 1933 жылдың 15 ақпанында оны астанадан шеттетуге мәжбүр етті; оның өкілеттігі ресми түрде 1934 жылдың 31 желтоқсанында аяқталды, осылайша оның саяси карьерасы аяқталды.
Between 1926 and 1933 he was appointed Mayor of the Lisbon City Council Administrative Commission. Following his resignation as Prime Minister he expressed his dissenting position on a conservative, nationalist constitutional revision project and the rise of the National Union as a single party, contrary to the objectives of its creation. In his sharp criticisms, published in the media, he concluded that "If States have to be strong, then freedom of thought cannot cease to exist." This would motivate Oliveira Salazar to dismiss him from the capital, on 15 February 1933; his term would nevertheless end on paper on 31 December 1934, thus ending his political career.