Охало II: Израильдегі ежелгі тас дәуірі ескерткіші
Ohalo II
Израильдегі Охало II – соңғы мұз дәуірінің жақсы сақталған ежелгі аулаушы-жинаушы орны. Әлемдегі ең ерте жартас үйлер мен өсімдіктерді өңдеу дәлелдері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Израильдегі ерте эпипалеолит археологиялық ескерткіші
Early Epipalaeolithic archaeological site in Israel
Охало II – Солтүстік Израильдегі, Галилея теңізінің оңтүстік-батыс жағалауындағы Киннерет көліне жақын орналасқан археологиялық ескерткіш. Бұл соңғы мұз дәуірінің ең жақсы сақталған аңшы-жинаушы археологиялық орындарының бірі, радиокөміртектік талдау бойынша шамамен 23 000 жыл бұрынғы (калибрленген) кезеңге жатады. Ол жоғарғы палеолит және эпипалеолит кезеңдерінің тоғысқан жерінде орналасқан және екі кезеңнің де ескерткіші саналады. Бұл орын әлемдегі ең көне екі табылмаға байланысты маңызды: ең ертедегі бұтақтан салынған тұрғын үйлер мен шағын көлемде өсімдіктерді өндірудің алғашқы дәлелдері, шаруашылықтың пайда болуына 11 000 жыл бұрын. Жеміс-жидектер мен дәнді дақылдардың көптеген қалдықтары, олардың әдетте тез шіруына байланысты, лай және суда анаэробты жағдайда сақталған, өте сирек кездеседі.
Ohalo II is an archaeological site in Northern Israel, near Kinneret, on the southwest shore of the Sea of Galilee. It is one of the best preserved hunter gatherer archaeological sites of the Last Glacial Maximum, radiocarbon dated to around 23,000 BP (calibrated). It is at the junction of the Upper Paleolithic and the Epipaleolithic, and has been attributed to both periods. The site is significant for two findings which are the world's oldest: the earliest brushwood dwellings and evidence for the earliest small scale plant cultivation, some 11,000 years before the onset of agriculture. The numerous fruit and cereal grain remains preserved in anaerobic conditions under silt and water are also exceedingly rare due to their general quick decomposition.
Тарих
Охало II – Левант Иордан жарылысы аңғарындағы Ғалилея теңізінің оңтүстік-батыс жағалауында орналасқан археологиялық ескерткіш. Бұл орын жоғарғы палеолит дәуірінде бұталы жайылымдардағы тұрғын үйлер болған алты көмір шенінің қалдықтарынан тұрады. Охало II салыстырмалы түрде қысқа мерзімге, шамамен бірнеше ұрпаққа ғана ие болғаннан кейін, ауыл толығымен өртеніп кетті. Ескерткіш 1989 жылы ұзаққа созылған құрғақшылық салдарынан Ғалилея теңізінің су деңгейі 9 метрге төмендеген кезде табылған.
Ohalo II is the name given to the archaeological site located on the southwest shore of the Sea of Galilee in the Levant Jordan Rift Valley. The site consists of the remains of six charcoal rings where brushwood dwellings had been during the Upper Paleolithic. After Ohalo II had been occupied for a relatively short amount of time, probably only a few generations, the village burned to the ground. The site was discovered in 1989, when an extended drought caused a 9 meter drop in water levels in the Sea of Galilee.
Қазба жұмыстары
Хайфа университетінің профессоры Дани Надел 1989 жылы Галилея теңізіндегі су деңгейінің құрғақшылықтан төмендеуі кезінде Охало II ескерткішін қазып шығарды. Бірақ, құрғақшылық азайғанда және Галилея теңізінің суы көтерілгенде, бұл орынға қол жеткізу мүмкін болмай, Охалодағы жұмыс 10 жылға тоқтатылды, су 1999 жылы қайта төмендегенге дейін. Израильдің Ежелгі Ескерткіштер Басқармасы Охало II-дегі қазба жұмыстарын ұйымдастырды, олар теңіз деңгейі мүмкіндік бергенде жалғасты. Сирек кездесетін органикалық заттардың табылуымен қатар, археологтар бірнеше кішкентай тұрғын үйлердің, тұрғын үйлердің сыртындағы ошақтардың, адам жерленген жердің және тас құралдардың қалдықтарын да тапты. Ұнтақтау тасының айналасындағы тұқымдардың нақты кеңістіктегі таралуы олардың жан-жақты дайындалғанын көрсетеді. Тұқымдар ұнтақтау тасының айналасына U пішінде шашылған, және Вайс болжамы бойынша, әйел U пішінінің ашық жағында отырып, ұнтақтау кезінде тұқымдарды айналасына белсенді түрде таратқан.
Dani Nadel of University of Haifa excavated Ohalo II in 1989 during the first drought induced drop in water levels at the Sea of Galilee. However, when the drought abated and waters of the Sea of Galilee rose, the site became inaccessible, and work at Ohalo was halted for 10 years, until the water receded again in 1999. The Israeli Antiquities Authority organized the excavations on Ohalo II, which continued when sea levels permitted. In addition to rare organic matter found, archaeologists also discovered the remains of several small dwellings, hearths outside the dwellings, a human burial, and stone tools. The exact spatial distribution of the seed around a grinding stone further indicates extensive preparation. The seeds were scattered in a U shape around the grinding stone, Weiss hypothesized that a woman was squatting at the open end of the U, and actively distributing the seeds all around her while grinding.
1-ші үйдегі ұсақтау тасы
1-ші үйдің тұрғындарының қызмет орталығы солтүстік қабырға бойында, 40 см ұзындықтағы трапеция пішіндес тасқа жақын болғанын көрсететін маңызды дәлелдер бар. Осы тастың астық ұнтақтау үшін қолданылғанына күшті дәлелдер бар. Біреу тасты жерге терең орнатуға тырысқан, ұнтақтау тасының астына құм төсеу арқылы негіз жасап, қосымша қолдау үшін кішкентай кесек тастарды пайдаланған. Крахмал дәндерін зерттеу жүргізілді және ұнтақтау тасының бетінде дән қалдықтары табылды. Соңғы зерттеу осы қолданысқа қосымша дәлелдер келтірді, тасқа жабайы арпа, жабайы бидай және жабайы сұлы өңделгенін растады.
There is significant evidence to suggest that the center of activity for the inhabitants of Hut 1 was along the northern wall where the 40 cm long trapezoidal stone laid. There is strong evidence to suggest that this stone was used for the grinding of grain. It appears that someone attempted to embed the stone deep into the ground, using sand to provide a base beneath the grinding stone and small cobbles to provide additional support. A starch grain study was conducted and grain remains were found on the grinding stone surface. A follow up study was able to give further evidence to this use, documenting the processing of wild barley, wild wheat and wild oats on the stone.
Қылқан құймалы құралдар
Охало II-дегі кремний құралдары өте әртүрлі, өзектің қырқылуының барлық сатыларын көрсетеді және белгілі бір үлгіде таратылған. I үйінің қалдықтарының көп бөлігін ұсақ жапырақтар құрайды, оларға жапырақтар, тілімдер, бастапқы элементтер, өзекті кесу элементтері және өзектер кіреді. 132 реттеуленген құрал бар, олар тас тілімдерінің өңделген түрлері. Оңтүстік аймақта, әсіресе 1-ші үйдің кіреберісі маңында, өте ұсақ жапырақтар мен тілімдер, сондай-ақ бұрышты және оттан жарылған сынықтар көптеп табылған. Сол жерде салмақты өзектер мен бастапқы элементтер де кездесті. Адамдардың кіреберіс жанында, есіктен түскен жарықпен кремнийді қақпақтап, құрал жасаған болуы мүмкін.
The flint tools in Ohalo II are highly varied, representing all stages of core reduction and are distributed in a pattern. Bladelets form a large percentage of the debris in hut I, which also include blades, flakes, primary elements, core trimming elements, and cores. There are 132 retouched tools, which are modified versions of stone flakes. A fairly large concentration of minute bladelets and flakes, along with other angular and fire cracked fragments were found in the southern area, particularly around the entrance of Hut 1. There were also heavy cores and primary elements found in that vicinity. It is probable that individuals conducted flint knapping near the entrance by the light from the door.
Дәнді дақылдарды жинауға арналған орақтар
Охало II-де табылған бес жылтырланған кремний пышақтарының тозуын талдау, жиынтық астық жинау құралдарын пайдаланудың ең ерте дәлелін көрсетеді.
Use wear analysis of five glossed flint blades found at Ohalo II provides the earliest evidence for the use of composite cereal harvesting tools.
Аумақтық бөліну және гендерлік рөлдер
Қылтас және өсімдік материалдарының таралуын талдаған зерттеу нәтижесінде, үйлердің әртүрлі бөліктері әртүрлі мақсаттар үшін қолданылғаны анықталды.
A study analysing the distribution of flint materials and plant materials showed that distinct parts of the huts were used for different purposes.