Алтын Айдаһар кемесінің қасіреті

Кіріспе

Голландиялық сауда кемесі

Vergulde Draeck, сондай-ақ Vergulde Draak және Vergulde Draek (мағынасы – Алтын Аждаха) деп те жазылады, 1653 жылы Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясы (Vereenigde Oostindische Compagnie, көбінесе VOC деп қысқартылады) салған кеме болды.

"Vergulde Draeck" кемесі апатқа ұшырады

Вергульде Дрейк – 1653 жылы Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясының Амстердам бөлімшесі сатып алған кеме. 1655 жылғы 4 қазанда Питер Альбертзон басқаруымен Текселден Батавияға бағыт алды. Кеме 1656 жылғы 9 наурызда Жақсы Үміт мүйісінде тоқтады, сапар барысында екі экипаж мүшесі қаза болды. Вергульде Дрейк төрт күннен кейін порттан шығып, Батавияға қарай жол тартты. 1656 жылғы 28 сәуір түнінде Вергульде Дрейк Батыс Австралиядағы қазіргі Сейбирд және Ледж Пойнт қалалары арасындағы су астындағы коралл рифіне шағылысты. Кемеде 193 экипаж мүшесі, 78 600 гулдендік күміс монетасы бар 8 жәшік және 106 400 гулдендік тауарлар болды. 193 экипаж мүшесінің 118-і қаза тапқан деп есептеледі. Кеме капитаны Питер Альбертзон және босағашы, соның ішінде алғашқы 75 аман қалған жағаға жетті. Олар кеменің қайығын, шхуйнаны, сондай-ақ жағаға шығып келген азық-түлік пен мүліктерді алып келді. Вергульде Дрейктің ресми ашушыларының кім болғаны көп жылдар бойы даулы мәселе болды, бірақ апатты Джон Коуэн, Джим, Алан және Грейм Хендерсон, сондай-ақ Алан Робинсон тапқандығы қабылданған. Робинсон өзінің «Австралияда қазына іздеушіге тиесілі емес» деген еңбегінде басқаша пікір білдірді. 1963 жылы апаттан құтқарылған артефактілер Австралиядағы Фримантель теңіз мұражайында сақталады. Олардың ішінде қорғасын, піл сүйегі, әмбер, маржан және 10 000 монета бар. Кеменің корпусы қорғасын қабаттарымен, үстіне мыс қабаттарымен жабылған. 1972 жылға дейін кеншілердің бірі мыстың бір бөлігін тауып алған, сондықтан бұл мәселені түсіндіру қиын. Кеменің құрылыс әдісі «алдымен түбін жасау» дәстүрі болды, ол Голландия кеме жасау орындарында, басқаша карвел құрылысы Солтүстік Еуропаның басқа жерлерінде кең таралғаннан кейін қолданылды. Су сызығының астындағы кеме қабығы қарағай тақтайшаларымен қапталған, оның үстіне шабынмен араласқан қара битум жағылған, бұл тередо құрттарының әсерін баяулатуға көмектеседі. Апаттан қазылған ағаш үлгілерін зерттеу желмен жұмыс істейтін аралардың қалдықтарын көрсетті. Бұл технология Голландияның өнертабысы болды, ол кемелер құрылысының құнын айтарлықтай төмендетті және оларды 16-17 ғасырларда Солтүстік Еуропадағы жетекші кеме жасаушыларға айналдырды.

Vergulde Draeck was a ship purchased by the Amsterdam Chamber of the Dutch East India Company in 1653. On 4 October 1655 she departed Texel under the command of Pieter Albertszoon to sail for Batavia. The ship stopped at the Cape of Good Hope on 9 March 1656, having lost two crewmembers on the journey out. Vergulde Draeck left port four days later to continue on to Batavia. On the night of the 28 April 1656, Vergulde Draeck struck a submerged coral reef midway between what are now the coastal towns of Seabird and Ledge Point, Western Australia. On board were 193 crew, eight boxes of silver coins worth 78,600 guilders and trade goods to the value of 106,400 guilders. Of the 193 crew, 118 are believed to have perished. The initial 75 survivors, including the ship's captain Pieter Albertszoon, and the under steersman, made it to shore. They had with them the ship's boat, a schuyt, along with a small amount of provisions and stores washed on shore. The identity of the official discoverers of the Vergulde Draeck has been a contentious issue over many years though it is generally accepted that the wreck was found by John Cowen; Jim, Alan and Graeme Henderson; and Alan Robinson. An alternative claim was made by Robinson in his In Australia Treasure is not for the Finder. Artifacts from the wreckage were salvaged in 1963 and are located in the Fremantle Maritime Museum in Australia. They include lead, ivory, amber, coral and 10,000 coins. The sternpost was covered with protective layers of lead sheeting covered by copper sheeting. Some of the copper had been recovered by treasure hunters before 1972, making interpretation of this aspect difficult. The hull construction method was the "bottom first" tradition, which was used in Dutch shipyards after frame first carvel construction had become common elsewhere in northern Europe. Below the waterline, the hull was sheathed with a layer of pine planking, applied over a layer of goat hair mixed with tarthis would slow the effect of teredo worm. Study of the small amount of timber excavated from the wreck shows the regular saw marks of windmill powered sawmills. This technology was a Dutch innovation which greatly reduced the cost of construction of ships and helped make them the leading shipbuilders in northern Europe in the 16th and 17th centuries.

Вергульде дракегінен аман қалғандардың хаттары

2015 жылдың наурыз айында Gilt Dragon Research Group тобының өкілі Стив Каффри 1656 жылы Батавияға жеті аман қалған адаммен бірге әкелінген екі хаттың көшірмелерін тапқанын хабарлады. 1656 жылдың 5 және 7 мамырында жазылған хаттарда екі бөлек лагерь орналасқандығы көрсетілген.