Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз ақсұлуы
French noblewoman
Натали Виктурньен Дельфин де Рошшуар де Мортемарт (5 қаңтар 1759, Париж – 25 желтоқсан 1828), кейін Руже маркизасы, 9-шы Мортемарт герцогы Виктурньен Жан Батист де Рошшуардың қарындасы және неке арқылы бретондық текті Руже әулетінің мүшесі болған.
Nathalie Victurnienne Delphine de Rochechouart de Mortemart (5 January 1759, in Paris – 25 December 1828), later marquise de Rougé, was a sister of Victurnien Jean Baptiste de Rochechouart, 9th Duke of Mortemart, and by marriage a member of the House of Rougé, a noble family of Breton origin.
Өмір
Жан Виктор де Рошешуардың қызы, Мортемар герцогі (1712–71), Виктурнье Дельфин де Рошешуар Мортемар 1777 жылы Бонабес Жан Кэтрин Алексис де Ружеге, Руже маркизінің үшіншісіне (Пьер Франсуа де Руже мен Джули де Коетменнің ұлы) үйленді. Олардың екі баласы тірі қалды: Бонабес Луи Виктурньен Алексис, Руже маркизі (1778–1838); және граф Адриен де Руже (1782–1861); Феликс, Руже графы, жас кезінде қайтыс болды. 1789 жылы ол ұлдарымен бірге Франциядан Швейцарияға кетіп, 1790 жылы қайтып оралып, күйеуінің тәтесі, Иносенте Кэтрин Рене, Эльбуф герцогинясы және Лотарингия принцессасы (1707–1794; Еммануэль Морис де Лотарингияның жесірі) екеуі Мореуль сарайында уединениеде өмір сүрді. 1791 жылы Руже маркизі балаларымен, анасымен және мадам де Пезаймен (бұрынғы Каролина де Мурат) бірге Германияға эмиграция жасап, алдымен Гейдельбергке қоныстанды. Олармен кездескен Эспиншаль графы өз күнделігінде былай деп жазды:
The daughter of Jean Victor de Rochechouart, duc de Mortemart (1712–71), Victurnienne Delphine de Rochechouart Mortemart was married in 1777 to Bonabes Jean Catherine Alexis de Rougé, 3rd marquis de Rougé (son of Pierre François de Rougé and Julie de Coëtmen), who died five years later while returning from the West Indies on board the ship of the line Zélé, after having fought in the War of American Independence. They had two surviving children: Bonabes Louis Victurnien Alexis, marquis de Rougé (1778–1838); and comte Adrien de Rougé (1782–1861); Félix, Comte de Rougé, died young. In 1789 she and her sons left France for Switzerland, and in 1790 they returned and lived in seclusion at the Château de Moreuil with her husband's aunt, Innocente Catherine Renée, Duchess d'Elbeuf and Princess de Lorraine (1707–1794; widow of Emmanuel Maurice de Lorraine). In 1791, with her children, her mother, and Mme de Pezay (the former Caroline de Murat), the Marquise de Rougé emigrated to Germany, settling first in Heidelberg. The comte d'Espinchal encountered them there, noting in his journal:
1796 жылы Руже маркизі Венаға жақын Нойштадтқа көшіп, онда Адриен әскери академияға қабылданды. Ол 1798 жылы Парижге оралғанға дейін Алтона мен Мюнстерде тұрды. Бастапқыда ол бұрынғы қарындастар басқаратын үйде тұруға мәжбүр болды, себебі оның жерлері тартып алынып, сатылды. 1800 жылы оның ұлдары да Францияға келді. Ол 1828 жылдың 25 желтоқсанында қайтыс болды.
In 1796 the Marquise de Rougé moved to Neustadt, near Vienna, where Adrien was admitted to the military academy. She lived in Altona and Münster before returning to Paris in 1798. At first she had to take room and board in a home run by former nuns, as her lands had been expropriated and sold. Her sons joined her in France in 1800. She died on 25 December 1828.