Моррис Столофф: Американдық композитор және киномузыкасының шебері

Кіріспе

Morris W. Stoloff (1 тамыз, 1898 – 16 сәуір, 1980) – американдық композитор. Столофф Сэмми Дэвис-младший, Дина Шор, Ал Джолсон және Фрэнк Синатрамен бірге жұмыс істеген.

Өмір және мансап

Столофф 1936 жылдан 1962 жылға дейін Columbia Pictures киностудиясында музыка директоры болып жұмыс істеді. Ғарыш дәуірі поп музыкасын ұнататындар арасында ол 1956 жылы шыққан "Moonglow" әнімен, ол кездегі эстрадалық музыканың туындысы, және "Пикник" фильмінен алынған махаббат тақырыбын біріктірген "Moonglow және Пикник тақырыбы" атты хит-парадқа енген әнімен есімдері сақталды. Бұл ән бір миллионнан астам дана сатылып, RIAA (Американың дискілік өнеркәсібінің қауымдастығы) тарапынан алтын дискпен марапатталды. Столофф Пенсильвания штатының Филадельфия қаласында дүниеге келген. Скрипкадағы дарынымен ерекше көзге түскен Столоффты В. А. Кларк өзіне оқушы ретінде алды. Леопольд Ауэрден бірнеше жыл сабақ алғаннан кейін, Столофф 16 жасында АҚШ-ты гастрольдік концерттермен аралап, бір жылдан соң Лос-Анджелес филармониясының ең жас мүшесі болды. Киноға дыбыс енгізілген кезде, студиялар музыкамен қамтамасыз ету үшін музыканттарды іздеді, ал Столофф классикалық музыкадан киноға көшкен алғашқылардың бірі болды. Ол Paramount Pictures киностудиясының жалақысы бойынша алғашқы концертмейстері болды және эпикалық драмалардан бастап, сериалдар мен комедиялық қысқаметражды фильмдерге дейін тұрақты музыка ағынын қамтамасыз ету үшін қажетті жүйенің техникалық жағын құрумен айналысты. 1936 жылы Столофф Columbia Pictures киностудиясына ауысты, онда ол студия жүйесінде бірінші болып музыка директоры лауазымын иеленді. Музыка директоры ретінде ол студия шығарған барлық фильмдерге музыкалық қолдау көрсетуге жауапты басшы болды. Бұл әр жобаның шығармашылық деңгейіне, сондай-ақ оның кестесі мен бюджетіне сәйкес композиторларды, оркестрлерді, дирижерлерді, музыканттарды және жазба студияларын таңдауды білдірді. Столофф көбінесе фильмнің музыкалық безендірісіне үлес қосып, әсіресе белгілі бір композитормен тығыз жұмыс істегенде, тақырыптарды, мотивтерді және әуендерді жасауда көмектескенде, оның есімдері титрлерде көрсетілді. Осының нәтижесінде ол "Оскар" сыйлығының тарихындағы ең көп номинация алған тұлғалардың қатарында саналады. Ол үш рет "Жылдың үздік сазгері" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығын жеңіп алды, оның ішінде "Cover Girl" (1944), "The Jolson Story" (1946) және "Song Without End" (1960) фильмдері үшін, және тағы 14 рет номинацияланды. 1940 жылдардың соңында кино музыкасы жеке өнер түрі ретінде таныла бастады, ал Столофф Decca Records үшін танымал әндердің бірнешеуін жеке сингл ретінде жаздыра бастады. Ұзақ ойналатын пластинкалар жетілдірілген кезде студиялар тыңдаушыларға тек синглдерді ғана емес, одан да көп нәрсені ұсыну мүмкіндігін байқады, соның нәтижесінде саундтректерге үлкен сұраныс туды. Столофф музыкалық директор ретіндегі өкілеттігін пайдаланып, осы саундтректерді өзі жазды, фильмдердің түпнұсқалық музыкалық материалдарын қолдана отырып. Фрэнк Синатра 1960 жылдардың басында Reprise Records компаниясын құрғанда, ол Столоффты музыкалық директор ретінде шақырды, олар бұрын "Pal Joey" (1957) фильмінде табысты жұмыс істеген еді. Столоффтың Reprise компаниясындағы ең маңызды жетістіктерінің бірі – студиялық актерлердің қатысуымен Бродвей мюзиклдерінің, соның ішінде "Kiss Me, Kate" әндерінің қайта жазылған жинағын шығару болды. Столофф 1980 жылы Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында 81 жасында дүние салды.

Stoloff worked as music director at Columbia Pictures from 1936 to 1962. Among space age pop fans, he is best remembered for his 1956 Top 10 hit that paired the swing era tune "Moonglow" with the love theme from the movie Picnic, the medley called "Moonglow and Theme from Picnic". It sold over one million copies, and was awarded a gold disc by the RIAA. Stoloff was born in Philadelphia, Pennsylvania. A child prodigy on the violin, Stoloff was taken under the wing of W. A. Clark. After studying with Leopold Auer for several years, Stoloff was touring the U. S. as a featured soloist at the age of 16, and joined the Los Angeles Philharmonic a year later as its youngest member ever. When sound came to motion pictures, studios came looking for musicians to provide it, and Stoloff was one of the first to cross over from classical music to movies. He was the first concertmaster on Paramount Pictures' payroll, and he worked with setting up the mechanics of a system that had to provide a steady stream of music for everything from epic dramas to serials and comedy shorts. In 1936, Stoloff moved over to Columbia Pictures, where he took the title of music director, a new position unique to the studio system. As music director, he was the chief executive responsible for providing musical production support to every film the studio released. This meant matching up composers, orchestrators, conductors, musicians and recording facilities to meet the creative scope of each project as well as its schedule and budget. Stoloff often took partial credit for a picture's score when he worked closely with a particular composer to work out a theme, motifs, and melodies. As a result, he ranks among some of the most nominated individuals in the history of the Academy Awards. He won three Oscars for best scores, including those for Cover Girl (1944), The Jolson Story (1946), and Song Without End (1960), and was nominated 14 other times. By the late 1940s, film music was beginning to be recognized on its own, and Stoloff began recording some of the more popular numbers as singles for Decca Records. When long play albums were perfected, the studios saw the opportunity to market more than just singles to the listening audience, and soundtrack albums became a hot commodity. Stoloff exercised his privilege as musical director to record these soundtrack albums himself, working with material from the actual scores. When Frank Sinatra founded Reprise Records in the early 1960s, he hired Stoloff as musical director; the two having worked successfully before on Pal Joey (1957). One of Stoloff's most noteworthy achievements while at Reprise was the release of a set of re recordings of great Broadway musicals, including Kiss Me, Kate with a studio cast. Stoloff died in 1980 in Los Angeles, California, aged 81.