Көпіршік баспалдақ: Джаз операсының тарихы мен мәні
Escalator over the Hill
Карла Блейдің "Escalator over the Hill" – джаз операсы, 1968-71ж. жазылған. Jazz Composer's Orchestra орындауындағы, үш дискілік альбом, лирикасы мен суреттері бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Escalator over the Hill (немесе EOTH) көбінесе джаз операсы деп есептеледі, бірақ ол "хронотрансдукция" деп жарияланды, "Пол Хейнстің мәтіні, Карла Блейдің бейімдемесі мен музыкасы, Майкл Мантлердің өндірісі және координациясы", Джаз Композиторлар Оркестрінің орындауында.
Escalator over the Hill (or EOTH) is mostly referred to as a jazz opera, but it was released as a "chronotransduction", with "words by Paul Haines, adaptation and music by Carla Bley, production and coordination by Michael Mantler", performed by the Jazz Composer's Orchestra.
Тарих
"Ескалатор үстінен" бір жарым сағаттан астам ұзақтықтағы туынды, ол үш жыл (1968-1971) аралығында жазылған. Алғашқыда ол үш LP-ден тұратын жинақ ретінде шығарылды, оған ән мәтіндері, суреттер және музыканттар туралы ақпараттар кіретін кітапша қоса берілді. Алғашқы LP-лердің алтыншы жағы тұйық ойықпен аяқталады, соңғы трек "And It's Again" қолмен ойнатылатын пластинкаларда шексіз қайталанады. (CD-нің қайта шығарылуында, гул 17 минут бойы созылады, содан кейін бірте-бірте үнеміді.) 1997 жылы Джефф Фридман оркестрлеген "Escalator over the Hill" туындысының тікелей орындалуы алғаш рет Германияның Кёльн қаласында өтті. 1998 жылы "Эскалатор" Еуропа бойынша гастрольдік сапармен болды. 2006 жылдың мамыр айында Германияның Эссен қаласында тағы бір тікелей орындалыс өтті. Алғашқы жазуға қатысқан музыканттар әртүрлі топтарда ойнайды, олар Курт Вейлдің театрлық музыкасынан бастап, еркін джаз, рок және үнді музыкасын қамтиды. Жазушы Стюарт Брумер бұл туындыны "1968-1972 жылдар аралығындағы шығармашылық энергияның" қорытындысы деп санайды. Вива баяндаушы рөлінде. Джек Брюс бас гитарамен және вокалмен де қатысады (альбомның ұзақ дайындалу кезеңіне байланысты, ол Франк Заппаның "Apostrophe" альбомында да бас гитарамен ойнап, атау трекінде пайда болды). Вокалистер қатарында жас (әлі кеңінен танылмаған) Линда Ронштадт, Жанн Ли, Пол Джонс, Карла Блей, Дон Престон, Шила Джордан және Блей мен Мантлердің 4 жасар қызы Карен Мантлер бар.
Escalator over the Hill is more than an hour and a half long and was recorded over three years (1968 to 1971). It was originally released as a triple LP box which also contained a booklet with lyrics, photos and profiles of the musicians. Side six of the original LPs ended in a locked groove, the final track " And It's Again" continuing infinitely on manual record players. (For the CD reissue, the hum is allowed to play for 17 minutes before slowly fading out.) In 1997, a live version of Escalator over the Hill, re orchestrated by Jeff Friedman, was performed for the first time in Cologne, Germany. In 1998, "Escalator" toured Europe. Another live performance took place in May 2006 in Essen, Germany. The musicians involved in the original recording play in various combinations, covering a wide range of musical genres, from Kurt Weill's theater music, to free jazz, rock and Indian music. Writer Stuart Broomer considers this to be a summing up "much of the creative energy that was loose between 1968 and 1972". Viva acts as narrator. Jack Bruce also appears on bass and vocals (due to the album's long production, he also appeared on Frank Zappa's album Apostrophe, playing bass on the title track). Among the vocalists is a young (and still relatively unknown) Linda Ronstadt, in addition to Jeanne Lee, Paul Jones, Carla Bley, Don Preston, Sheila Jordan, and Bley's and Mantler's then 4 year old daughter Karen Mantler.
Қабылдау
Джонатон Коттың Rolling Stone журналындағы мақаласында былай делінген: "Электрлік трансформатор сияқты, Escalator Over the Hill – рага, джаз, рок, сақиналық модуляцияланған фортепиано дыбыстары сияқты ең көптеген музыкалық материалдарды синтездеп, пайдаланады, бәрі Карла Блейдің ерекше формальды сезімі және жазба құралын өңдеу арқылы жеке, бірақ әртүрлі музыкалық бөлімдерді біріктіру қабілеті арқылы біріктірілген. Опера – бұл ең жоғары деңгейдегі халықаралық музыкалық кездесу". Марчелло Карлин Stylus Magazine журналы үшін жазған мақаласында бұл альбомды "ешқашан жасалған ең ұлы жазба" деп санайды. Ол былай деді: "Протест жоқ, әлеуметтік пікірлер де жоқ. Махаббат, қайғы, үміт, уайым сезімдері де жоқ. Бұл шынымен сіз қалағандай болады. Ол – ең ұлы жазба деп санауға болатын барлық қасиеттерден айырылған. Дегенмен, оның өзегінде – барлық музыканың өзегінде болуы мүмкін бос жай, ол біз бос орындарды толтыруымыз керек, ойналып жатқан және айтылған нәрсені түсіндіруіміз керек екенін көрсетеді, және біздің түсіндіруіміз ғана дұрыс болуы мүмкін, өйткені біз өзімізден басқа ешқандай перспективаны аңғара алмаймыз".
Jonathon Cott's Rolling Stone article stated: "Like an electric transformer, Escalator Over the Hill synthesizes and draws on an enormous range of musical materials – raga, jazz, rock, ring modulated piano sounds, all brought together through Carla Bley's extraordinary formal sense and ability to unify individual but diverse musical sections by means of the editing of the record medium The opera is an international musical encounter of the first order." Marcello Carlin, writing for Stylus Magazine, considers the album to be "the greatest record ever made." He said: "No protest, no social commentary. No expression of love, of grief, of hope, of despair. It is literally whatever you want to make of it. It is devoid of every quality which you might assume would qualify it to be the greatest of all records. And yet it is that tabula rasa in its heart, the blank space which may well exist at the very heart of all music, revealing the hard truth that we have to fill in the blanks, we have to interpret what is being played and sung, and our interpretation is the only one which can possibly be valid, as we cannot discern any perspective other than our own."