Жүбанго: Жапондық Го ойынының 10 ойыннан тұратын матчы. Жеңіліс рейтингтің төмендеуіне әкеледі. Го Сэйген, Китани Минору сияқты танымал ойыншылар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Jūbango (十番碁) – екі ойыншының келісімімен он ойыннан тұратын жапондық го матчы. Шешуші жеңіс қарсыластың дәрежесін төмендетуге әкеледі. Егер ойыншы қарсыласынан жалпы есеп бойынша төрт ойынға қалып қойса, оның дәрежесі төмендетіледі. Бұл бір дәреже айырмашылыққа сәйкес келетін еңбек ақының өзгеруін білдіреді. Белгілі тарихи jūbango ойыншылары: Го Сейген (1914–2014), Китани Минору (1909–75), Хонинбо Шуэй (1852–1907) және Хашимото Утаро (1907–94). Мұндай матчтар көбінесе ұзақ уақытқа созылады, ал ойындар арасында айлар бойы үзіліс болуы мүмкін. Олар сонымен қатар көшпенді болып келді (әртүрлі жерлерде өтті). Осы екі ерекшелік оларды қазіргі заманғы зияткерлік спорт матчтарынан ерекшелендіреді, олар әдетте қысқа мерзімде белгілі бір орында өткізіледі. Қазіргі заманғы го титулдық матчтары jūbango-ның осы ерекшеліктерін қабылдады.
Jūbango (十番碁) is a Japanese term for a Go match consisting of ten games which might be ended earlier if agreed by both players. A decisive victory would result in the opponent being 'beaten down' to a lower rank. A player would be beaten down if he fell behind his opponent by four wins in the net score. This would mean a change in the playing terms corresponding to a handicap suitable for a rank difference of one rank. Some notable historical jūbango players are Go Seigen (1914 2014), Kitani Minoru (1909–75), Honinbo Shuei (1852 1907) and Hashimoto Utaro (1907 94). These matches were usually spread over long time periods, with gaps of months possible between games. They were also peripatetic (taking place in different venues). Both of these features make them different from modern mind sports matches, which tend to be held over a short time in a definite location. Modern go title matches have adapted these characteristics of a jūbango.
Дәстүрлі пішім
Басқа ресми матчтардың қатарында, джубанго – Эдо дәуіріндегі дәстүрлі жарыс түрі болатын, онда ойыншылар өзара жақын бәсекелеспен күшін анықтау мақсатымен мұндай матч өткізетін. Сол заманда жоғары деңгейге жету өте қиын болды. Көбінесе матчтар тең дәрежедегі ойыншылар арасында басталатын, яғни тагайсен шартында. Бұл қара және ақ түстерді кезекпен таңдауды білдірді, бұл комиго дәуірінен бұрынғы қағида еді. Бірақ барлық матчтар тагайсен шартында өткізілмейтін. Келісім бойынша, егер бір ойыншы айтарлықтай басымдыққа ие болса, үш ойынның екісінде қара түспен ойнау мүмкіндігі қарастырылатын. Ерекше жағдайларда, бір ойыншыға әрқашан қара түс беру арқылы екі кәсіби разрядқа тең кедергі жасауға болады. Толығырақ ақпарат алу үшін кәсіби го мүгедектігі туралы қараңыз. Учикикоми джубанго – бұл «басып тастау» принципі қолданылған матч.
Among other formal matches, the jūbango was a traditional form of contest in the Edo period, where players would undertake such a match against a close rival, with the goal of determining which player was stronger. In that era, top rankings were hard to achieve. The normal starting conditions would be those corresponding to the players being of equal rank, or tagaisen. This means they should alternate with Black and White, this being before the era of komigo. Not all matches were played on tagaisen terms. If agreed, there was the possibility of playing at a handicap, e. g. Black two games out of three, if one player went far enough ahead. This could be reinforced to one player always taking Black, a handicap equivalent to two professional ranks, in extreme cases. For details see professional go handicaps. An uchikomi jūbango was one in which 'beating down' applied.
Қазіргі заманғы джубанго
Бұл конвенциялар ХХ ғасырда "Йомиури Шимбун" демеушілік еткен бірқатар жоғары деңгейдегі матчтар арқылы қайта жаңғыртылып, нақтырақ айқындалды. 1930 және 1960 жылдар аралығында жүбанго жапон кәсіби го-сындағы беделі жоғары ең маңызды ойындардың көп бөлігін қамтыды. 1960 жылдан кейін газеттер ұйымдастырған жыл сайынғы титулдық матчтар қоғамдық мүдделерге қызмет етті. Жүбанго дәуірінде Го Сейген үстемдік құрды, ол осы ойындарда өзінің қарсыластарына қарсы тамаша нәтижелер көрсетті. 10 жылдық үзілістен кейін 2014 жылы 26 қаңтардан 28 қыркүйекке дейін әлемнің жетекші ойыншылары Гу Ли мен Ли Седоль арасында жүбанго матчы өтті. Матч форматы бойынша алғашқы 6 жеңіске жеткен ойыншы жеңімпаз атанды. Бұл матч 8 ойынға созылды, нәтижесінде Ли Седоль 6 жеңіс, 2 жеңіліс және тең түсусіз жеңіске ие болды. Жүлде қоры 5 000 000 иенді (~800 000 АҚШ доллары) құрады. 1, 3 және 5, 8-ші ойындар Қытайдың түрлі қалаларында өтті. 4-ші ойын Оңтүстік Кореяның Шинан қаласында өткізілді.
These conventions were revived and made more precise by a series of high profile matches in the twentieth century, sponsored by the Yomiuri Shimbun. Between about 1930 and 1960, jūbango included many of the most important games, judged by prestige, in Japanese professional go. After 1960 the annual title matches sponsored by newspapers took over, in the public interest. The era of jūbango was dominated by Go Seigen, who had an outstanding record in these games against his peers. After a break of 10 years, a jūbango was held in 2014 from 26 January 28 September between Gu Li and Lee Sedol, two of the world's leading players. The format of the match was first to 6 wins. The match lasted for eight games and was won by Lee Sedol with 6 wins, 2 losses and no draws. The prize money was ¥5,000,000 (~800,000 USD). Games 1 3 and 5 8 were held in different cities in China. Game 4 was held in Shinan, South Korea.