Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Dúnchad mac Cinn Fáelad (Дунчад, Дунхад және Донатус деп те аталады; 717 жылы қайтыс болды) – Ионаның он бірінші абысы (707–717). Ол Ценн Фáэладтың ұлы және Ценéл Конайлдың Мáэл Коба немересі болды. Ионаның алғашқы абаттарының көпшілігі Ценéл Конайл мүшелері болған, олар туыстың кішігірім тармақтарынан шыққан, бірақ Дунчад билеуші әулеттен шыққан, ол Ирландияның бір жоғары патшасының немересі және тағы екеуінің – Селах пен Коналлдың – туысы болды. Ол алғаш рет Оңтүстік-Шығыс Ольстердің жағалауындағы Киллочуирдің (әлде Кіллоу, Даун графтығы) абысы ретінде естілді. Кейіннен ол Ионаның абысы болды, дегенмен бұл мәселе бойынша көп дау бар. Ольстер жылнамасы оны 707 жылы осы лауазымда алғаш рет атайды, бірақ Ионалық Конамаил 704 жылдан 710 жылға дейін Ионаның абысы болған деп айтылады. Мүмкін, Дунхад Ионалық Конамаилдің коадъюторы (немесе principatum tenuit) ретінде қызмет еткен. Ол өзі Конамаил абатқа қарсы сайланған болуы мүмкін, ал 713 жылы Дорббен және 716 жылы Фáэлчу Дунхадқа қарсы сайланған болуы мүмкін. Сондай-ақ, осы адамдардың кем дегенде бірінің Ионада сол кезде коадъюторлары, приоры немесе тіпті епископтары болған деген болжам бар. Ионадағы Пасха күнін анықтау бойынша соңғы келісім Ирландияда білім алған дін қызметкері, Нортумбриялық қасиетті Экгберттың ықпалымен болды, ол қауымды келттік Пасхасы мен жүнді қырқудан (tonsure) бас тартуға көндірді. 717 жылы Дунхад қайтыс болғаннан кейін Фáэлчу өзінің орнын жалғастырды. Дунхад қайтыс болған жылы пикттердің гаэльдік билеушісі Нехтан мак Дериле Ионаның дін қызметкерлерін Пикландиядан қуды. Оның мерекесі 25 мамыр.
Dúnchad mac Cinn Fáelad (also called Dunichad, Duncad, and Donatus; died 717) was the eleventh abbot of Iona (707–717). He was the son of Cenn Fáelad, and grandson of Máel Coba, of the Cenél Conaill. While most early abbots of Iona were members of Cenél Conaill they came from minor branches of the kindred, but Dúnchad came from the ruling line, grandson of one High King of Ireland and the nephew of two others, Cellach and Conall. He is first heard of as Abbot of Killochuir on the coast of southeastern Ulster (perhaps Killough, County Down). He later became Abbot of Iona, although there is considerable dispute about this matter. The Annals of Ulster first mention him in that capacity in the year 707; but Conamail of Iona is said to have been the abbot of Iona from 704 through 710. It is possible that Dúnchad served as a coadjutor (or principatum tenuit) of Conamail of Iona. He himself may have been elected in opposition to Abbot Conamail, while Dorbbéne in 713 and Fáelchú in 716 may have been elected to oppose Dúnchad. It has also been suggested that at least some of these people may have coadjutors, priors, or possibly even bishops at Iona at the time. The final agreement about the dating of Easter on Iona took place at the instance of St. Ecgberht of Northumbria, a priest who had been educated in Ireland, who successfully persuaded the community to abandon the Celtic Easter and tonsure. When Dúnchad died in 717, Fáelchú continued in his position. In the same year of Dúnchad's death, King Nechtan mac Derile, the Gaelic ruler of the Picts, allegedly expelled the Ionan clergy from Pictland. His feast day is 25 May.
Дорбене
Төрт ұстаздың жылнамасында (713.5) Иа аббаттығының абысы Сент-Дорбейн Фоданың қайтыс болғаны туралы жазылған. Дорббен 713 жылы абат болды, бірақ бес айдан кейін, 713 жылғы 25 қазанда дүние салды. Лесли Ток Дорббен Сент-Дунхадтың көмекшісі, преоры, тіпті епископ болуы мүмкін деген пікірді келтіреді. Томас Оуэн Клэнси бұл Дунхадтың аббаттығындағы үзіліс сол кездегі Ионадағы монахтардың топтары арасындағы Пасха күнін анықтау туралы дауға байланысты саяси тартысқа нұсқау болуы мүмкін деп санайды.
The Annals of the Four Masters (713.5), records the death of St. Dorbaine Foda, Abbot of Ia. Dorbbéne became abbot in 713, but died five months later on 25 October 713. Leslie Toke suggests that Dorbbéne may have been a coadjutors to St. Dunchadh, prior, or even a bishop. Thomas Owen Clancy suggests that this interruption in Dúnchad's abbacy may reflect the politics between factions of monks at Iona at the time who disagreed about the dating of Easter.