Жалған ғылыми зерттеу: Дерматологтың алаяқтығы және «тышқандарды бояу» ісі
William Summerlin
Уйям Т. Саммерлин – дерматолог, ғылыми зерттеулерде жасалған әлдесушілікке қатысқан. Тері ауыстырудағы жалған нәтижелер анықталды, маман жұмыстан шығарылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық дерматолог ғылыми алаяқтықпен айналысқан (1938 жылы туған)
American dermatologist engaged in scientific fraud (born 1938)
Уильям Т. Саммерлин (1938 жылы туған) – дерматолог және медициналық зерттеуші, ол иммуносупрессиясыз сәтті тері трансплантациясы жасағанын қате көрсетіп, ғылыми алаяқтықпен айналысқан. Ғалымдар Саммерлиннің нәтижелерін қайталай алмады, бұл оның жұмысына күдік тудырды. Зертхананың бір қызметкері, қара дақ жабыстырылған деп есептелген ақ тышқанның жүні қалам сиясымен боялғанын байқады. Саммерлиннің зерттеулеріне жүргізілген тергеу нәтижесінде ол Мемориал Слоан Кеттеринг қатерлі ісік орталығындағы қызметінен босатылды. «Нью-Йорк Таймс» бұл оқиғаны «медициналық Уотергейт» деп атады, ал «Лос-Анджелес Таймс» бұл – «ғылыми алаяқтықтың ең танымал мысалы» деді. «Тышқандарды бояу» деген тіркес зерттеуде алаяқтық жасаумен теңестірілді.
William T. Summerlin (born 1938) is a dermatologist and medical researcher who engaged in scientific fraud involving his claims of successful skin transplantation without immunosuppression. Scientists were unable to replicate Summerlin's results, which drew scrutiny. A lab assistant noticed that one of the white lab mice that was supposed to have a dark patch of skin successfully grafted onto it had fur that was colored with ink from a felt tip pen. An investigation of Summerlin's research ultimately led to the termination of his employment at Memorial Sloan Kettering Cancer Center. The New York Times called this a "medical Watergate", and the Los Angeles Times wrote it was one of the most "notable example(s) of fraudulent scientific research". The phrase "painting the mice" became synonymous with research fraud.
Мансап
Саммерлин 1967 жылы Стэнфорд университетінде жұмыс істей бастады, 1973 жылы Миннесота университетіне, ал 1974 жылы Мемориал Слоан Кеттеринг қатерлі ісік орталығына ауысты. 1969 жылы дерматологтардың конференциясында Саммерлин Стэнфорд университетіндегі сегіз науқасқа алты аптадан астам уақыт бойы сынақ түтіктерінде өсірілген жасушалардан жасалған тері трансплантациясының сәтті жүргізілгенін хабарлады. 1973 жылы Миннесота университетінен Саммерлин трансплантациялауға қажетті тінді жалпы қоректік сұйықтыққа батыру арқылы жасуша бетін өзгертуге қол жеткізгенін мәлімдеді. Бұл, тінді қабылдаушы организмге ешқандай қабылдамау реакциясын тудырмай, трансплантациялауға мүмкіндік береді. Бұл жаралар мен тыртықтарды емдеу үшін қолданылатын болады. "Бұл трансплантация зерттеулеріндегі ең маңызды, тіпті революциялық қадам болуы мүмкін" деді American Medical Association журналының редакторы. Бұл жаңа әдіс, пациенттерді инфекцияға осал ететін қабылдамауға қарсы препараттарды қолданудан аулақ болуға бағытталған. Саммерлиннің сөзіне göre, жүрек пен бүйрек сияқты трансплантацияланған мүшелердің қабылдамауынан құтылуға үміт бар. Бірақ мәселе мынада: трансплантациядан бұрын тінді алты апта ерітіндіде ұстау қажет, ал жүрек немесе бүйрек организмнен тыс тек бірнеше күн ғана тірі қалуы мүмкін. Алайда Саммерлин мен оның жетекшісі, иммунолог Роберт А. Гуд, ағзалардың суға батырылған күйінде алты апта сақтауға мүмкіндік беретін құрылғылардың жақын арада ойлап табылатынына үміттенді. Гудтың пікірінше, "мүмкіндіктер зор". 1973 жылғы наурыз айында Аризона штатының Ногалес қаласында өткен Американдық қатерлі ісік қоғамының семинарында Саммерлин қазіргі дәрігерлердің күйген науқастың терісін ұлпа қабылдамауы үшін "бір-бірлеп" ауыстыруға мәжбүр екенін айтты. Саммерлиннің жаңалықтарымен дәрігерлер донор жасушаларынан өсірілген "парақтар түріндегі теріні" пайдаланып, күйіктерді жылдам жаза алады.
Summerlin began working at Stanford University in 1967, transferred to the University of Minnesota in 1973 and to Memorial Sloan Kettering Cancer Center by 1974. At a 1969 conference of dermatologists, Summerlin announced that eight patients at Stanford University successfully received skin grafts grown from cells in test tubes over six weeks old. In 1973 from the University of Minnesota, Summerlin announced that he had managed to change cell surfaces by soaking the tissue that needed to be transplanted in a common nutrient liquid allowing the tissue to be grafted to the host without triggering any rejection mechanisms, this would be used for burns and scars. "This means 'one of the most significant even revolutionary advances (in transplant research)' may be just beyond the horizon" according to an editor from the Journal of the American Medical Association. This new technique aimed to avoid using anti rejection drugs which can make patients more susceptible to infections. The hope according to Summerlin is to be able to avoid rejections from transplanted organs like hearts and kidneys, the problem is that the transplanted tissue needs to sit for six weeks in the solution before transplant, at this time a heart or kidney could only survive a couple days outside of the body. But Summerlin and his advisor immunologist Robert A. Good hoped that machines would be soon invented that allowed organs to last the six weeks needed for them to soak. According to Good "the potential is fantastic". Speaking at an American Cancer Society seminar in Nogales, Arizona in March 1973, Summerlin summarized that currently doctors have to replace skin on a burn victim "bit by bit" in order to avoid tissue rejection. Potentially with Summerlin's discovery, doctors would have "skin stored in sheets" grown from donor cells to be used quickly to repair burns.
Тергеу және оның салдары
1970 жылы Стэнфорд университетінде клиникалық зерттеуші болып жұмыс істеп жүрген Саммерлин трансплантация қабылдануының қалыпты мәселесін болдырмай, бір туысы жоқ адамның терісін екіншісіне трансплантациялай алғанын жариялады. Басқа зерттеушілер бұл нәтижелерді қайталай алмады. 1973 жылы Миннесота университетіне ауысып, қара нәсілді адамның терісін ақ нәсілді адамға сәтті трансплантациялағанын мәлімдеді. Ғалымдар бұл оқиғаның орын алғанын растай алмады. 1974 жылы Саммерлин Нью-Йорктегі Мемориал Слоан Кеттеринг қатерлі ісік орталығында Гудтың жетекшілігімен жұмыс істеп, трансплантация иммунологиясы бойынша зерттеулер жүргізді. Гуд Джон Ниннеманнан Саммерлиннің тәжірибелерін қайталауды сұрады, бірақ Ниннеман сәтті болмады. Әріптестері Саммерлиннің трансплантацияларда сәтті болмағанын, керісінше, тышқанның терісін бояу үшін қара қалам қолданып, нәтижелерді жалғандағанын айтты. Зерттеушінің бірі тышқанды қарап, оның қараңғыланған бөлігін спиртпен алып тастауға болатынын анықтады. С. Честер Сток басқарған бес адамнан тұратын комиссия онкологиялық орталықта жарияланған есеп дайындады, онда Саммерлиннің "комитетке екі ақ тышқанның терісін қаламұшпен қараңғылатып, тышқандар генетикалық жағынан әртүрлі жануарлардан тері трансплантаттарын қабылдады деп көрсеткені және төрт рет адамның мүйіз қабығын қоянның көзіне трансплантациялау тәжірибесінің нәтижелерін бұрмалағаны туралы айтқаны" жазылған. Комиссия Саммерлиннің іс-әрекеттері ғылыми қауымдастықтағы жауапкершілігін орындауға қатысты жауапсыздық екенін тұжырымдады. Миннесота университетіндегі зерттеуден алынған тышқанда тері трансплантациясы сәтті болғаны анықталды, бірақ кейіннен тышқанның терісін алған тышқанмен тығыз байланысты екені анықталды, демек, бұл күтілгеннен тыс нәтиже емес еді. "Мемориал Слоан Кеттеринг" президенті Льюис Томас Саммерлиннің "ауыр эмоционалдық бұзылудан" зардап шегетінін айтты. "Ол өзінің іс-әрекеттері мен мәлімдемелеріне толық жауапты емес" деді Томас. Комиссияның есебінде Саммерлиннің жетекшісі Гудты да Саммерлинді жұмысқа алудан бұрын толық тексермегені, нашар зерттеулер туралы мәлімдемелерді жеңіл қабылдағаны және Саммерлиннің табысты мәлімдемелерін дәлелдерсіз қолдағаны үшін кінәлі деп танылды. Гудтың жауабы: "Бұл оқиға оны 'біршама данарақ және қайғылырақ адам' етті, болашақта өзінің басшылығында жұмыс істейтін ғалымдардың күмәнді зерттеулеріне көбірек күдікпен қарастыратын болады". Newsday газетінің ғылым жазушысы Дэвид Зинманның айтуынша, қатерлі ісік зерттеулеріне қаржыландыру кінәлі болуы мүмкін, себебі конгресс бюджетті 1971 жылы 233 миллион доллардан 1974 жылы 589 миллион долларға дейін екі есеге арттырды. Бұл ақша үшін қатал бәсекелестікке және "танымға қол жеткізу және көбірек қаржы алу үмітімен" үміткер эксперименттер туралы деректерді ертерек жариялауға әкелді. Ұлттық қатерлі ісік институтының дәрігері Уильям Терри қаржыландыруды кінәлау ғылыми алдап-арбау үшін ақталмайды, себебі бәсекелестік пен эго әрқашан болған дейді.
In 1970, working as a clinical researcher at Stanford University, Summerlin announced that he had been able to transplant skin from one unrelated person to another, avoiding the normal issues of transplant rejection. Other researchers were unable to duplicate the results. In 1973 he transferred to the University of Minnesota where he announced that he had transplanted the skin from a black man to a white man successfully. Again, scientists were unable to confirm this happening. In 1974, Summerlin was working under Good at Memorial Sloan Kettering Cancer Center in New York City, conducting research in transplantation immunology, when Good asked Summerlin to repeat the success Summerlin had had with human skin grafting to replicate using mice. Good asked research fellow, John Ninnemann to replicate Summerlin's experiments but Ninnemann was unsuccessful. Accusations from colleagues surfaced that Summerlin had not been successful with his transplants, but instead was faking the results by using a black pen to color the skin on the mouse. A research assistant looking at the mouse discovered that the darkened patch could be removed with alcohol. A five person committee led by C. Chester Stock commissioned a report which was released at the cancer center stating that Summerlin had admitted "to the committee that he had darkened the skin of two white mice with a felt tip pen to make it appear that the mice had accepted skin grafts from genetically different animals, and that on four occasions he had misrepresented the results of experimental transplants of human corneas into rabbit eyes. The committee concluded that Summerlin's actions represented “irresponsible conduct that is incompatible with discharge of his responsibilities in the scientific community.” A mouse from the research at the University of Minnesota was found to have successful skin grafts, but it was later discovered that the mouse was very closely related to the mouse it had received the skin from, thus making it not out of the norm of what would have been expected. Memorial Sloan Kettering President Lewis Thomas said that Summerlin was suffering from a "serious emotional disturbance". "He has not been fully responsible for the actions he has taken nor the representations he has made" according to Thomas. The committee's report also concluded that Summerlin's advisor, Good, was at fault for not fully vetting Summerlin before hiring him, being slow to take claims of sloppy research seriously, and for being overly supportive of successful claims made by Summerlin without collaborating evidence. Good's response was, "that the affair had made him 'a ‐somewhat wiser and sadder person' who, in the future, would be more skeptical about the purported findings of the many scientists working under him". According to Newsday science writer, David Zinman, cancer research funding may be to blame, congress doubled the budget from $233 million in 1971 to $589 million in 1974. This caused fierce competition for the money and an "early release of data on promising experiments in the hope of attracting recognition and more money". National Cancer Institute Doctor William Terry says that blaming funding is no excuse for scientific hoaxes, there has always been competition and egos involved.
Салдары
Мемориалдық Слоан Кеттеринг қатерлі ісіктер орталығының комиссиясы Саммерлинді жұмыстан шығаруды ұсынды, бірақ оған алдымен медициналық көмек алу және демалыс үшін бір жылдық жалақы төленетін медициналық демалыс беруге дауыс берді. «Нью-Йорк Таймс» газеті бұл оқиғаны «ғылыми бедел мен зерттеулерге қаржы табуға жасалған қазіргі күш-жігердегі қауіпті тенденцияларды көрсеткен медициналық Уотергейт» деп атады. Гуд Саммерлиннің зерттеу жетістіктерін қаржылай пайда табу үшін асыра көрсеткеніне айыпталды. 1987 жылы «Лос-Анджелес Таймс» газетінде бұл он үш жылдық оқиға «ғылыми зерттеулердегі алаяқтықтың ең айқын мысалы» деп сипатталды. «Тышқандарды бояу» деген тіркес зерттеудегі алаяқтықпен теңестірілді.
The Memorial Sloan Kettering Cancer Center committee recommended that Summerlin be fired from his job, but voted to allow him a year of paid medical leave in order for him to receive medical care and rest first. The New York Times called this scandal "a medical Watergate that reflected dangerous trends in current efforts to gain scientific acclaim and funds for research.” Good was accused of hyping Summerlin's research accomplishments for financial gain of the cancer center. A 1987 Los Angeles Times article called the thirteen year old case one of the most "notable example(s) of fraudulent scientific research". The phrase "painting the mice" has become synonymous with research fraud.