Моцарттың «Асканио в Альба» операсы (K. 111) туралы: тарихы, тұңғыш қойылымы, Мария Терезаның тапсырысы, 250 жылдық мерекеде La Scala-дағы өнер көрсетілімдері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1771 жылы Вольфганг Амадей Моцарттың пасторальдық операсы.
1771 pastoral opera by Wolfgang Amadeus Mozart
«Альбадағы Асканио», К. 111 – Джузеппе Паринидің итальяндық либреттосына негіделген, Вольфганг Амадей Моцарттың екі бөлімнен тұратын пасторальдық операсы (Festa teatrale in due parti). Бұл опера 1771 жылғы 15 қазанда императрица Мария Терезаның ұлы, эрцгерцог Фердинанд Карл мен Мария Беатриче д’Эстенің үйлену тойы үшін тапсырыс берілген.
Ascanio in Alba, K. 111, is a pastoral opera in two parts (Festa teatrale in due parti) by Wolfgang Amadeus Mozart to an Italian libretto by Giuseppe Parini. It was commissioned by the Empress Maria Theresa for the wedding of her son, Archduke Ferdinand Karl, to Maria Beatrice d'Este on 15 October 1771.
Өнер тарихы
Ол алғаш рет 1771 жылдың 17 қазанында Миланның Регио Дукале театрында қойылды. 2006 жылдың қазан айында Моцарттың туғанына 250 жыл толуына арналған шара аясында Миланның Ла Скала театрында Джованни Антонинидің дирижерлігімен орындалды. Екі бөлімді байланыстырған балет 2006 жылы Бостондағы Гендель және Хайдн қоғамының оркестрімен екі рет орындалды.
It was first performed at the Teatro Regio Ducale in Milan on 17 October 1771. It was performed in October 2006 on the 250th anniversary of Mozart's birth at La Scala, Milan, under the baton of Giovanni Antonini. The ballet which linked the two acts was twice performed by the orchestra of the Handel and Haydn Society in Boston in 2006.
1-бөлік
Алғашқы сахнада Венера мен Асканио, оның Энейден туған ұлы таныстырылады. (Көптеген классикалық дереккөздерде Венера/Афродита Энейдің анасы болып табылады.) Құдайша Альбаның сұлулығын мақтап, ұлын сол жерге билік етуге шақырады. Ол өзін Сильвияға, оған белгіленген нимфаға ашпауын, бірақ оның мінез-құлқын сынау үшін жалған есіммен танысуын өтінеді. Бақташылар уәде етілген билеушісін шақырып жатқанда, Фауно Ацтедің күлімдеген жүзі – бұл күннің ұлы бақыт әкелетінінің белгісі екенін айтады. Құдайшаның бұйрығымен, Асканио осы жердің сұлулығына таңсыққан шет елден келген адам болып әрекет етеді. Ацеста бақташыларға олардың аңғарында ұлы қала бой көтеретінін және күн батқанға дейін Асканио олардың билеушісі болатынын жеткізеді. Ол сондай-ақ Сильвияға Асканио оның күйеуі болатынын айтады, бірақ ол түсінде көрген жас жігітті сүйетінін жауап береді. Діни қызметкер оны сендіріп, түсіндегі жас жігіт Асканиодан басқа ешкім емес дейді. Содан кейін Венера Асканиоға көрініп, оның кім екенін жарияламас бұрын, осы қызды тағы да бірқалыпты сынап көруін сұрайды.
The opening scene introduces Venus and Ascanio, the son she had by Aeneas. (In most classical sources, Venus/Aphrodite is the mother of Aeneas.) The goddess vaunts the charms of Alba and invites her son to go and rule there. She urges him not to reveal his identity to Silvia, a nymph to whom he is betrothed, but to introduce himself to her under a false identity to test her virtue. While shepherds summon their promised ruler, Fauno reveals that the smiling face of Aceste, a priest, is a sign that the day will be a day of supreme happiness. Obeying the goddess, Ascanio pretends to be a foreigner attracted by the beauties of the place. Aceste tells the shepherds that their valley will be the site of a fine city and that they will have a sovereign, Ascanio, before the day is out. He also informs Silvia that she will be Ascanio's bride, but she replies that she is in love with a young man she has seen in a dream. The priest reassures her, saying the young man in her dream can be none other than Ascanio. Venus then appears to Ascanio and asks him to test the girl a little longer before revealing his true identity.
2-бөлік
Асканио Сильвияны қойшылардың арасында көріп, онымен сөйлесуге тырысады. Қыз жігітті бірден арманынан таниды. Фауно араласып, "шетелдікке" (Асканиоға) Алба қаласын шет елдерде жариялауды ұсынады. Осылайша, шетелдіктің Асканио емес екеніне көз жеткізген Сильвия қатты мұңайады. Соңында ол тағдырына мойынұсынып, Асканиодан басқа ешкімді жамандамайтынын айтады. Ацеста Сильвияны тыныштандырып, оның қиындықтарының соңы жақын екенін жеткізеді. Керемет хор Венераны шақырады. Сильвия мен Асканио хорға дауыстарын қосып, құдайша бұлттармен оранылған көлігімен түседі. Венера екі ғашықты біріктіріп, ұлына болашақ әйелінің ізгілігін қалай тануы керек болғанын түсіндіреді. Ацеста Венераға адалдық пен салтанатты серт береді, сосын ол кетеді. Асканиоға Энейдің ұрпағын жалғастырып, Альба қаласын гүлдендіруді қалдырды.
Ascanio spots Silvia among the shepherds and tries to talk to her. The girl immediately recognizes the young man from her dreams. Fauno intervenes and suggests to “the foreigner” (Ascanio) that he should go off and announce the building
of Alba in foreign parts. Thus convinced that the foreigner is not Ascanio, Silvia is deeply saddened. She finally decides to accept her fate but declares she never will love anyone else than Ascanio. Aceste consoles Silvia, saying that her tribulations are about to come to an end. Venus is invoked by a magnificent chorus. Silvia and Ascanio add their voices to the chorus and the goddess descends on her chariot surrounded by clouds. Venus unites the two lovers and explains how she had intended her son to discover the virtue of his fiancée. Aceste pronounces an oath of fidelity and loyalty to Venus, who then retires. It only remains for Ascanio to perpetuate the race of Aeneas and guide the city of Alba to prosperity.