Сингапурдың Императорлық алаңы: Тарих және мәдениет ошағы

Кіріспе

Императорлық алаң ғимараты – Сингапурдың орталық бизнес ауданындағы Орталық аймақта, Сингапур өзенінің солтүстік жағалауында орналасқан тарихи ғимарат. Қазіргі уақытта ғимарат Азия өркениеттері мұражайының екінші бөлігі болып табылады. Мұражайдың тағы бір бөлігі Армян көшесіндегі Ескі Тао Нан мектебі ғимаратында орналасқан.

Тарих

Колониялық дәуірде Императрица алаңындағы ғимарат жай ғана Үкімет кеңсесі деп аталатын. Алғашқы азаматтық ғимараттар сер Стэмфорд Раффлз заманында жоспарланған. Бастапқыда сот ғимараты ретінде салынған Императрица алаңындағы ғимарат, оның орнына, іргелес Максвелл үйінде (кейін бұрынғы Парламент үйі) орналасқан үкіметтік департаменттердің кеңсесіне айналды. Джордж Драмгул Коулман жобалаған Максвелл үйі 1827 жылы саудагер Джон Аргайл Максвелл үшін салынған екі қабатты үй болды. Алайда, ол онда ешқашан тұрмады және ол сот үйі мен жер кеңсесіне айналды. Кейіннен ол Үкімет кеңсесіне айналдырылып, 1839 және 1847 жылдары кеңейтілді. 1864 жылдан 1920 жылға дейін төрт кезеңде салынған Үкімет кеңсесі, өсіп келе жатқан отарлық әкімшілікке қажетті кеңістік беру үшін салынды. Ғимараттың бастапқы бөлігін отарлық инженер Дж. Ф. А. Макнейр жобалаған және 1864 жылдың маусымынан 1867 жылдың желтоқсанына дейін сотталғандар еңбегімен салынды. Бұл бастапқы бөлім қазір бұрынғы Парламент үйіне ең жақын орналасқан ғимарат бөлігін құрайды. 1865 жылы тағы бір сот ғимараты салынды, ол қазір Үкімет кеңсесінің негізгі бөлігі болып табылады. 1873–1875 жылдары ескі сот ғимараты өзенге қарай кеңейтілді және осында колонияның Жоғарғы соты 1875 жылдан бастап 1939 жылға дейін, алғашқы Жоғарғы сот салынғанға дейін отырыстарын өткізді. Максвеллдің бастапқы үйі 1954 жылы кеңейтілген жөндеуден және қайта құрудан кейін Ассамблея үйіне айналды. Жаңа қалалық үйді салу туралы шешім 1854 жылы қабылданды, ал ғимарат 1862 жылы аяқталды. Онда орналасқан мемлекеттік кеңселерге хатшылық, аудит кеңсесі, актілерді тіркеу кеңсесі, жер кеңсесі, қоғамдық жұмыстар және медициналық департамент, қазынашылық және мөртабан кеңсесі, сондай-ақ отарлық инженердің, ресми тағайындалған адамның және полиция күшінің бас инспекторының кеңселері кірді. Заң шығару палатасы жоғарғы қабаттағы бөлмеде орналасқан. Ғимараттың алдындағы алаңға 1907 жылы қалалық кеңес Виктория патшайымының құрметіне Императрица алаңы деген ат берді. Бұл Сингапурдың ең көне жаяу жүргіншілер алаңы болуы мүмкін. Уақыт өте келе Үкімет кеңсесі Императрица алаңымен байланысты болды және оның аты бүгінгі күні біз білетін атына өзгерді. Үкіметтік кеңселерге деген сұраныс артуымен 1880, 1904–1909 және 1920 жылдары үш ірі кеңейтім қосылды. Құрметтісіне, бұл кеңейтімдердің әрқайсысы Макнейрдің неопалладиандық дизайнына адал болды және ғимараттың жалпы келбеті үйлесімді болды. Айналасындағы аймақта, сондай-ақ Императрица алаңы деп аталатын Мемориалдық зал мен мұнара 1905 жылы салынды және 1954 жылдан 1979 жылға дейін кеңейтілген жөндеу жұмыстары жүргізілді. Раффлз мүсіні 1887 жылы Падангқа орнатылды, бірақ кейіннен 1919 жылы қазіргі орнына көшірілді. 1972 жылы Раффлс Лэндинг Плейс қаласында бірінші мүсіннің көшірмесі орнатылды. Далхузи ескерткіші бастапқыда Далхузи пирсінде орналасқан, бірақ 1886 жылы қазіргі орнына көшірілді. Кавена көпірі 1869 жылы салынды және Андерсон көпірі салынғаннан кейін жаяу жүргіншілерге арналды. Бұл Императрица алаңының дамуына ықпал еткен негізгі элементтер. Императрица алаңындағы ғимарат 1980 жылдардың соңына дейін мемлекеттік департаменттер пайдаланды. Бұл ғимарат, әсіресе, Туылғандар мен өлгендердің тіркелу кеңсесі, азаматтық тіркеу және иммиграциялық департамент ретінде танымал болды. 1980 жылдардың соңында Императрица алаңындағы ғимаратты мұражайға айналдыру жоспарланды. Ауқымды қалпына келтіру жұмыстары басталды және 1989 жылдың 7 сәуірінде сол кездегі екінші вице-премьер-министр Онг Тенг Чонг Императрица мұражайын ашты. Мұражай құрылғаннан бастап құрылымдық және логистикалық проблемаларға тап болғанымен, ол алты жыл ішінде Қытай тарихына арналған бес көркем көрме ұйымдастырды. Бұл көрмелерде Цинь династиясының патшалық заттары қойылды, олардың көптеген құнды жәдігерлері Қытайдан тыс жерде бұрын көрілмеген. 1995 жылға қарай мұражайдың проблемалары үстемдік танытты және сол жылдың 30 сәуірінде ол есігін жапты. Кейіннен Императрица алаңындағы ғимарат жөндеуден өтіп, 2003 жылдың 2 наурызында Азия өркениеттері мұражайының екінші қанаты ретінде ашылды, онда Оңтүстік-Шығыс, Оңтүстік және Батыс Азия коллекциялары қойылды. Императрица алаңындағы ғимарат 1992 жылдың 14 ақпанында ұлттық ескерткіш ретінде жарияланды.

During the colonial era, the Empress Place Building was known simply as Government Offices. The first civic buildings were planned here in Sir Stamford Raffles' day. Originally intended to be a courthouse, the Empress Place Building instead became offices for the government departments located in the adjacent Maxwell's House (later the old Parliament House). Maxwell's House, designed by George Drumgoole Coleman, was a two storey house built for a merchant, John Argyle Maxwell, in 1827. However, it was never occupied by him and it became a courthouse and lands office. Subsequently, it was converted to Government Offices and additions were made in 1839 and 1847. Constructed in four phases from 1864 to 1920, Government Offices was built to provide much needed space for the growing colonial administration. The original section of the building was designed by colonial engineer J. F. A. McNair and built by convict labour between June 1864 and December 1867. This original section now forms the part of the building nearest to the old Parliament House. Yet another courthouse was built in 1865; this is now the core of the Government Offices. In 1873–1875, the old courthouse was extended towards the river and this is where the Supreme Court of the Colony held its sessions from 1875 until 1939 when the first Supreme Court was built. Maxwell's original house became the Assembly House in 1954 after extensive renovations and reconstruction. The decision to build a new Town Hall was made in 1854; the building was completed in 1862. Government Offices that were housed included the Secretariat, Audit Office, Registration of Deeds Office, Land Office, Public Works and Medical Department, Treasury and Stamp Office, and the bureaux of the Colonial Engineer, the Official Assignee, and the Inspector General of the Police Force. The Legislative chamber occupied a room on the upper floor. In front of the building was a public square which was given the name Empress Place by the Municipal Council in 1907 in honour of Queen Victoria. It may well be the oldest pedestrian space in Singapore. Over time, Government Offices became associated with Empress Place and its name changed to what we know it today. As the demand for more government office space increased, three major extensions were added in 1880, 1904–1909 and 1920. Fortunately, every one of these extensions were faithful to McNair's Neo Palladian design and the building maintained a harmonious overall look. In the surrounding area also known as Empress Place, the Memorial Hall and Tower were added in 1905 and extensive renovations were carried out from 1954 until 1979. Raffles' statue, now in front of the Victoria Memorial Hall and Theatre, as it is now called, was first erected on the Padang in 1887 but later removed to its present site in 1919. A second statue, a copy of the first one, was erected at Raffles Landing Place in 1972. The Dalhousie Memorial was originally located at Dalhousie Pier but found its present place in 1886. Cavenagh Bridge was built in 1869 and was converted to pedestrian traffic after the erection of Anderson Bridge. These are the major elements which have contributed to the developing qualities of Empress Place. The Empress Place Building was used by government departments until the late 1980s. It is perhaps best known as the Registry of Births and Deaths, the Citizenship Registry, and the Immigration Department. In the late 1980s, plans were made to convert Empress Place Building into a museum. Extensive restoration began, culminating in the opening of the Empress Place Museum on 7 April 1989 by the then Second Deputy Prime Minister Ong Teng Cheong. Although the museum was afflicted with structural and logistical problems from its inception, it nonetheless managed to organise five outstanding exhibitions on Chinese history in six years. The first of these exhibitions, which featured royal objects from the Qing dynasty, put on display many precious artefacts never seen before outside China. By 1995, the museum's problems got the better of it and on 30 April that year, it closed its doors. Subsequently, the Empress Place Building underwent renovations and opened as the second wing of the Asian Civilisations Museum on 2 March 2003, exhibiting Southeast, South, and West Asian collections. The Empress Place Building was gazetted as a national monument on 14 February 1992.

Сәулет

Сингапур өзенінің сағасында орналасқан Императрица Плейс ғимаратының әсерлі неопалладиандық сыртқы пішіні, ағаш жалюзилі терезелері мен тік қыш кірпіштен жасалған шатырлары Сингапур портына келіп жатқан иммигранттар мен қонақтардың назарын өзіне тартты. 1905 жылғы Сингапур нұсқаулығында мемлекеттік кеңселер мен оған жақын ғимараттар туралы: «Үндістан қалаларынан басқа, шығыста теңізден қарағанда осындай әдемі мемлекеттік ғимараттар тобы бар жер болмаса керек» делінген. Ішінде биік төбелері, әсем дориялық бағаналары, тамаша гипстен жасалған өрнектері мен кәріздері бар кең бөлмелер орналасқан. Ғимараттың пропорциялары тамаша, және ол орталық ось бойында симметриялық түрде салынған.