"Амфитрита" кемесінің тарихы: құрылысы, қызметі және Пуэрто-Рикодағы шайқасы

Кіріспе

Екінші USS Amphitrite – темір корпусты, екі бұрандалы мониторлар класының бас кемесі – 1874 жылғы 23 маусымда президент Улисс С. Гранттың Әскери-теңіз министрі Джордж М. Робсонның бұйрығымен Делавэр штатының Уилмингтон қаласында жатты (демонтаждалды және қайта құрастырылды); 1883 жылғы 7 маусымда Гарлан және Холлингсворт верфінде суға түсірілді; Гарлан және Холлингсворттың қызметкерінің қызы Нелли Бенсонның қолдауымен; және 1895 жылғы 23 сәуірде Вирджиния штатының Портсмут қаласындағы Норфолк Әскери-теңіз верфінде капитан Уильям С. Уайз басшылығымен қолданысқа енгізілді. Оның құрылысы кезіндегі екі онжылдық ішінде теңіз технологиясы мен доктринасының қарқынды өзгеруі оның дамуын бірнеше рет кешіктірді және ол әлі салынып жатқанда екі рет қайта жобаланды.

Ерте мансап

Көктемнің соңы мен жаз айларында Солтүстік Атлантика эскадрильясына бекітілген монитор, шығыс жағалаудағы порттарды аралады: Саванна, Джорджия (17–23 мамыр), Порт-Роял, Оңтүстік Каролина (23 мамыр – 8 маусым), Брансуик, Джорджия (23–28 шілде), Саутпорт, Солтүстік Каролина (2–10 тамыз) және Порт-Роялға қайта сапар (12–20 тамыз). Бұл портқа кірулерді Хэмптон Роудс және Чесапик шығанағынан жасалған операциялармен үйлестірді. Осы операциялар кезеңінің басында, мониторлардың жалпы конструкциясындағы кемшіліктер (әсіресе, машина бөліміндегі жұмысшылар үшін жеткіліксіз желдету) және жазғы ыстық Амфитриттегі тозақтық жағдайға әкелді, кейбір жағдайларда "қара топтың" мүшелерін құлатты, олар кемедегі машина және оттық бөлімдерінде жұмыс істеуге мәжбүр болды. Қайғылы жағдай, кадет Уильям Х. Бордман үш теңізшімен бірге қараңғы маяққа кіргенде, оның револьвері бұзылған қынабынан шығып, мәрмәр еденге түсіп, сол жақ жамбасына оқ тиді. Сол түні Бордман Амфитритке эвакуацияланды, онда екі күннен кейін қайтыс болды. Бордман Испан-Америка соғысының барлық кезеңінде жауынгерлік қимылдар нәтижесінде қаза тапқан 23 АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бірі және Пуэрто-Рико операциялары кезінде теңіз күштерінің жалғыз қазасы болды. 4 тамызда, американдық әскердің бар екенін білгеннен кейін, генерал-губернатор Мануэль Масиас и Касадо полковник Педро дель Пиноны және шамамен 220 әскерді, оның ішінде азаматтық гвардияшыларды қаланы қайта басып алу үшін жіберді. Полковник Пино 7 тамыз күні түстен кейін Фахардоға кіргенде, қаланың көбінесе бос екенін анықтады, себебі тұрғындар шайқасқа қауіптеніп, Фахардо маяғына және төңіректегі төбелерге қашқан. 8 тамызға таяу түнгі сағат 00:00-де Пино әскерлері маяққа шабуыл жасады. Амфитрит теңізшілерінің маяқты басып алған тобы, шамды сөндіріп, жағадағы кемелерге сигнал берді, соның салдарынан теңіз артиллериясы қорғаныс оқтарын атуды бастады. Екі сағатқа жуық уақыт бойы маяқтағы американдықтармен ұсақ қару және пулеметтен оқтармен айырбастасқаннан кейін, испандық күштер Фахардоға шегінді. Американдықтар ешқандай шығынға ұшырамады, бірақ бір әскери снаряд маяқтың 2 фут (1 метр) қалыңдығы бар қабырғасын тесіп өтіп, алты адамның жанынан өтіп, жарылмағандықтан, қауіпті жағдай туды. Испандықтардың екі әскері қаза тауып, үш әскері, оның ішінде бір лейтенант жараланды. Амфитрит 1919 жылдың 31 мамырында Филадельфия Әскери-теңіз базасында қызметтен босатылды және 1919 жылдың 24 шілдесінде Әскери-теңіз тізімінен шығарылды. 1920 жылдың 3 қаңтарында ол Солтүстік Каролина штатының Элизабет-Сити қаласындағы А. Л. Д. Бакстенге сатылды.

During the course of the late spring and summer, the monitor, assigned to the North Atlantic Squadron, visited eastern seaboard ports: Savannah, Georgia (17–23 May), Port Royal, South Carolina (23 May 8 June), Brunswick, Georgia (23–28 July), Southport, North Carolina, (2–10 August) and a return visit to Port Royal (12–20 August), interspersing these port visits with operations out of Hampton Roads and Chesapeake Bay. Early in the course of this period of operations, the combination of defects in the design of monitors in general (inadequate ventilation for engine room forces, particularly) and the summer heat produced hellish conditions aboard Amphitrite, in some cases actually felling members of the "black gang" who had to carry out their tasks in the ship's engine and fire rooms. Tragically, Cadet William H. Boardman was mortally wounded when his revolver dislodged from its faulty holster, fell to the marble floor and fired into his left inner thigh as he was entering the darkened lighthouse with three sailors. That night, Boardman was evacuated to Amphitrite, where he died two days later. Boardman was one of only 23 combat related U. S. Navy deaths during the entire Spanish–American War and the only Navy death during Puerto Rican operations. After learning of the American presence, on 4 August, Governor General Manuel Macías y Casado sent Colonel Pedro del Pino and about 220 troops, including civil guardsmen to recapture the town. When Colonel Pino entered Fajardo on the afternoon of 7 August, he found it nearly deserted because the residents, fearing a battle, had fled to the Fajardo Light and the surrounding hills. At close to midnight on 8 August, Pino's troops began their assault on the lighthouse. The landing party of Amphitrites sailors occupying the lighthouse doused the light and signaled the ships offshore, initiating shore bombardment as the naval guns began firing a protective pattern. After two hours exchanging small arms and machine gun fire with the Americans in the lighthouse, the Spanish forces retreated back to Fajardo. The Americans suffered no casualties, despite a close call when a wayward naval shell smashed through the 2 feet (1 m) thick walls of the lighthouse within touch of six men but failed to explode. The Spanish losses were two dead and three wounded, including a lieutenant. Amphitrite was decommissioned at the Philadelphia Navy Yard on 31 May 1919 and stricken from the Navy List on 24 July 1919. On 3 January 1920, she was sold to A. L. D. Bucksten of Elizabeth City, North Carolina.

Соғыстан кейінгі коммерциялық қызмет

Кемедегі мұнаралар мен үстіндегі құрылыстары алынып тасталып, ол Оңтүстік Каролина штатының Бофорт қаласына сүйретіліп әкелінді, онда ол судағы қонақүй ретінде пайдаланылды. Кейіннен ол сол мақсатта Флоридаға сүйретіліп әкелінді, және кемеде "біраз көлемде әсем құмар ойындар өткізілгені" туралы әңгіме тарады. Атақты қылмыскер Аль Капоне бұрынғы соғыс кемесіне қызығушылық танытқан деген де әңгіме болды. 1943 жылы үкіметтік тапсырыс бойынша кеме ішкі су жолдары арқылы Элизабет-Ситиге сүйретіліп әкелінді, онда ол жаңа әскери-әуе базасын салушы жұмысшыларға тұрғын үймен қамтамасыз етті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Оңтүстік Каролина штатының Джорджтаун қаласындағы кемежайдың жанында тұрды, содан кейін 1950 жылдың көктемінде Балтимор, Мэрилендке сүйретіліп әкелінді. Кеме Чесапик шығанағының жаңа көпірі салынатын Сэнди Пойнттың жағасына қазылған теңіз жағалауына орналастырылды, бірақ судағы мейрамхана мен қонақ үй бизнесі жайғасып, 1951 жылдың көктемінде ол қайтадан сатылып, Балтиморға әкелінді. Венесуэланың мұнай кендерінде мұнай барлау жұмыстарын қолдау үшін кемені жөндеу жоспарлары жүзеге аспады, және кеме Патапско Стил Корп., Фэрфилд, Мэрилендке сатылды. 1952 жылдың көктеміне қарай кеменің бөлшектеу жұмыстары аяқталды.