Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз отарлық форты, қазіргі АҚШ, Мичиган штаты, Сент-Игнас қаласы (1683–1701)
French colonial fort in present day St. Ignace, Michigan, USA (1683–1701)
Форт-де-Буаде – қазіргі Мичиган штатының Жоғарғы түбегінде, Макинак бұғазының ар жағында, төменгі Мичиганның «қолғап» тәрізді бөлігінің солтүстік ұшынан орналасқан француз форты. 1683 және 1701 жылдар аралығында гарнизонмен қамтылған. Бұл жерде иезуиттер құрған тарихи Сент-Игнаций миссиясы орналасқан Сент-Игнас қаласы пайда болды. Форт сол кездегі Жаңа Франция губернаторы Луи де Буаде де Фронтенақтың құрметіне аталған.
Fort de Buade was a French fort in the present U. S. state of Michigan's Upper Peninsula across the Straits of Mackinac from the northern tip of lower Michigan's "mitten". It was garrisoned between 1683 and 1701. The city of St. Ignace developed at the site, which also had the historic St. Ignace Mission founded by Jesuits. The fort was named after New France's governor at the time, Louis de Buade de Frontenac.
Миссия
Сент-Игнац қаласындағы француз канадалық қоныстану 1671 жылы әйгілі Жак Маркетт, С. Ж. миссионері құрған Сент-Игнац миссиясымен басталды. 1680 жылға қарай ол миссиядан, ондаған шатырлардан тұратын француз ауылынан, ағаш қоршаумен қоршалған Вайандот (Хурон) үнді ауылынан және сол қоршаудың ішінде орналасқан Одава (Оттава) ауылынан тұратын маңызды қауымдастыққа айналды. 1681 жылы Сент-Игнацтағы Хурон және Иллинивек тайпалары батыс халықтарына қарсы әскерін басқарып келген Сенека басшысы Аннанхакты өлтірді. Сенека тайпасы қазіргі Нью-Йорк штатындағы Ирокез конфедерациясының бір бөлігі болды. Тери саудагерлерінің ашкөздігі де шиеленіс тудырды. 1683 жылы губернатор Джозеф Антуан де Ла Барр Даниэль Грейсолон, Сиер дю Лхут пен Оливье Морель де Ла Дюрантайға Мичиган көлі мен Ұлы көлдердің Хьюрон көлін байланыстыратын Макинак бұғазының солтүстік жағалауында стратегиялық бекініс орнатуды бұйырды. Олар иезуит миссиясын нығайтты, ал Ла Дюрантай солтүстік-батыстағы француз бекіністерінің бас қолбасшысы ретінде бекінді: Сент-Луи дес Иллинойс форты (Утика, Иллинойс); Каминистигоя форты (Тундер-Бей, Онтарио); және Ла-Турет форты (Нипигон көлі, Онтарио). Ол сонымен қатар қазіргі Висконсин штатындағы Грин-Бэй аймағына да жауапты болды. 1684 жылдың көктемінде Ла Дюрантай Сент-Игнацтан Сент-Луи дес Иллинойс фортына көмекке аттанды, ол Бобр соғыстарының бөлігі ретінде Сенека тайпасымен қоршауға алынған болатын, себебі олар табысты тери саудасын бақылау үшін көбірек аң аулау жерін иеленгісі келді. Сол жазда және 1687 жылы Ла Дюрантай Макинак бұғазынан боксшылар мен үндістерді Сенека тайпасының Нью-Йорк штабына шабуыл жасауға жетектеді. Осы жылдары Нью-Йорктен келген ағылшын саудагерлері Ұлы көлдерге келіп, Мичилимакинакта сауда жасады. Бұл және 1689 жылы Англия мен Франция арасындағы соғыс басталғандықтан, 1690 жылы жаңа комендант Луи де Ла Порте де Лувинье Форт-де-Буаде бекінісін салғызды.
The French Canadian settlement at St. Ignace began with the Mission of Saint Ignace, founded by Father Jacques Marquette, S. J. in 1671. By 1680 it had become a considerable community consisting of the mission, a French village of a dozen cabins, a Wyandot (Huron) Indian village surrounded by a wooden palisade and an adjacent Odawa (Ottawa) village, also behind a palisade. In 1681, the Huron and Illiniwek at St. Ignace killed the Seneca chief Annanhac, who had been leading his forces against the western peoples. The Seneca were part of the Iroquois Confederacy based in present day New York state. Sharp practice by the fur traders also caused tensions. In 1683, Governor Joseph Antoine de La Barre ordered Daniel Greysolon, Sieur du Lhut and Olivier Morel de La Durantaye to establish a strategic presence on the north shore of the Straits of Mackinac, connecting Lake Michigan and Lake Huron of the Great Lakes. They fortified the Jesuit mission and La Durantaye settled in as overall commander of the French forts in the northwest: Fort Saint Louis des Illinois (Utica, Illinois); Fort Kaministigoya (Thunder Bay, Ontario); and Fort la Tourette (Lake Nipigon, Ontario). He was also responsible for the region around Green Bay in present day Wisconsin. In the spring of 1684, La Durantaye led a relief expedition from Saint Ignace to Fort Saint Louis des Illinois, which had been besieged by the Seneca as part of the Beaver Wars as they sought to gain more hunting ground to control the lucrative fur trade. That summer, and again in 1687, La Durantaye led coureurs de bois and Indians from the Straits against the Seneca homeland in upstate New York. During these years, English traders from New York entered the Great Lakes and traded at Michilimackinac. This, and the outbreak of war between England and France in 1689, led to the construction of Fort de Buade in 1690 by the new commandant Louis de La Porte de Louvigné.
Сент-Игнацтегі Форт-де-Буаде
1690 жылдары форт француз және үнді шабуылдары үшін, ағылшындарға қарсы операциялардың базасына айналды. Ол ирокездерге қарсы соғыс үшін қару-жарақ пен оқ-дәрілерді тарату орталығы болып қызмет етті. 1694 жылы губернатор Луи де Буаде де Фронтенак бұл лауазымға жас және белсенді өкілі Антуан де ла Моте Кадиллақты жіберді. Кадиллак форт командирі ретінде қысыммен байлық жинады, мүмкін пара алу арқылы. 1697 жылы Мичилимакинактен келген хурон басшысы Кондиаронк Эри көлінде сенекаларға шабуыл жасады. Ол шешуші жеңіске жетіп, французға қарсы сенекалардың үмітін жойды. Төрт жылдан кейін Кондиаронк Монреальдағы Ұлы Бейбітшілік шарты жасауда басты рөл атқарды, бұл соғысты аяқтады. Кадиллақтың кезінде форт пен жақын жердегі иезуит миссиясы арасындағы қарым-қатынас жақсы болған жоқ. Ла Дюрантай Мичилимакинақты қатаң басқарды. Ол бренди саудасын бақылап, тері саудасын қадағалап, саудагерлерді тәртіпке келтірді. Адал адам, өмірінің соңғы жылдарын салыстырмалы кедейлікте өткізді. Кадиллак осы стандарттарды ұстанбады. Ол фортқа көп мөлшерде алкоголь әкеліп сатты. Этьен де Кархель бастаған миссионерлер Кадиллақты үндістерге бренди сатуға және саудаға ынталандырды деп айыптады. Кадиллак мұны ағылшын саудагерлерін тежеу үшін қажетті тактика деп қарастырған болуы мүмкін. Қай жағдайда болса да, ол оны өзінің қаржылық жоспарларында пайдаланды. Кадиллақтың алкоголь саудасына қарамастан, ағылшын-француз сауда бәсекесі жалғасты. Кадиллақтың орнына зерттеуші Анри де Тонтидің інісі Альфонс Тонти келді. 1701 жылы Кадиллак Парижден Детройт өзенінде жаңа бекет құруға рұқсат сұрады, бұл Хьюрон көлі аймағына ағып жатқан британ тауарларының ағынын тоқтатуға бағытталған. Осы мағынада Форт-де-Буаде гарнизоны болашақ Детройт қаласының дамуымен байланысты болды. Форт-де-Буаде тағдыры әлі анық емес. Гарнизонды шығарып алғаннан кейін, coureurs de bois Мичилимакинақты жиі аралай берді. Губернатор Филипп де Риго Водреюль осы саудагерлерді Испания мұрагерлік соғысы кезінде Жером Фелипе, граф де Поншартрейннің қарсылығына қарамастан, солтүстік аймақтарға тауарларды контрабандалық жолмен әкелу үшін пайдаланды. Оның агенттерінің бірі Даниель Амиот де Вильнёв болды. Егер форт гарнизонды эвакуациялаған кезде қиратылмаса, Водреюльдің адамы оны үндістерге арналған тауарларды сақтау үшін пайдаланған болуы мүмкін, содан кейін жаңа форт (1715 ж.) соғайдың оңтүстік жағында аяқталды. Осы күннен бастап Шығыс Моран шығанағында француздардың саны азайды. Форт қиратылған немесе тозығы жеткен, соңында жоғалып кеткен. 1690-1701 жылдардағы Форт-де-Буаде ағаш қоршау ретінде салынған болуы мүмкін. Ол қазіргі Сент-Игнас муниципалитетінің аумағында, мүмкін Шығыс Моран шығанағының үстіндегі төбеде, жергілікті жерде "Форт-Хилл" деп аталатын жерде орналасқан деп есептеледі. Форт шығанақтың жағалауында да орналасқан болуы мүмкін. 2022 жылдың қазан айына дейін форттың қалдықтары табылған жоқ.
During the 1690s, the fort became a staging area for French and Indian attacks against the Seneca, who were then allied to the English. It remained an important fur trading center and a distribution point for arms and munitions for the war against the Iroquois. In 1694 Governor Louis de Buade de Frontenac sent an aggressive young protégé, Antoine de la Mothe Cadillac, to run the post. Cadillac made a small fortune as the post commander, possibly by collecting bribes. In 1697, the Huron chief Kondiaronk from Michilimackinac led an attack on the Seneca at Lake Erie. He gained a crushing victory and dashed the Seneca hopes for victory against the French. Four years later, Kondiaronk took a leading role in forging the Great Peace of Montreal, which would conclude the war. Relations between the fort and the adjacent Jesuit mission were not good during Cadillac's tenure. La Durantaye had ruled Michilimackinac with a firm hand. He controlled the trade in brandy, policed the fur trade, and kept the traders in line. An honest man, he would spend the last years of his life in relative poverty. Cadillac did not hold to these standards. He brought in for sale much of the alcohol at the post. The missionaries, led by Etienne de Carheil, accused Cadillac of encouraging the sale and trading of brandy to the Native Americans. Cadillac may have seen this move as a necessary tactic to check the English traders. In any case, he used it as a tactic in his own financial plans. Despite Cadillac's liquor trade, Anglo French commercial competition continued. Cadillac was replaced as commandant by Alphonse Tonti, brother of the explorer Henri de Tonti. In 1701, Cadillac asked permission from Paris to found a new post on the Detroit River, to interdict the flow of British trade goods into the Lake Huron area. In that sense, the Fort de Buade garrison was related to development of the future city of Detroit. The final fate of Fort de Buade is unclear. After the withdrawal of the garrison, coureurs de bois continued to frequent Michilimackinac. Governor Philippe de Rigaud Vaudreuil used these traders to smuggle goods to the northern nations during the War of the Spanish Succession, despite the objections of Jérôme Phélypeaux, comte de Pontchartrain. Among his agents was the voyageur Daniel Amiot de Villeneuve. Unless the fort was destroyed when the garrison was evacuated, Vaudreuil's men likely used it to store goods intended for the Indians, until the new fort was completed on the south side of the Straits (1715). After this date few French remained at East Moran Bay. The fort was either destroyed or fell into disrepair and eventually disappeared. The 1690 1701 Fort de Buade was probably built as a wooden stockade. It is believed to have been located on a site within the current municipality of St. Ignace, possibly on a hill above East Moran Bay locally called "Fort Hill." The fort could also have been located on the bay's waterfront. As of October 2022 the fort's remains had not yet been found.
Макиноу қаласының маңында орналасқан форт
1701 және 1715 жылдар аралығында Макинак бұғазында ресми француз канадалық өкілдік болған жоқ. Осы кезеңде де лицензиясыз тері саудасымен айналысқан "курер де буа" саудагерлері саудаларын жалғастырған болуы мүмкін. 1715 жылы Констант ле Маршанд де Линьери бастаған француз отряды Висконсин штатындағы түлкі тайпасына қарсы соғысқа дайындалу үшін Макинак бұғазындағы өкілдігін қайта орнатты. Жаңа бекініс, Мичилимакинац форты деп аталды, бұғаздың оңтүстік жағалауында салынды. Қазіргі Мичиган штатындағы Макино қаласы осы жерге жақын пайда болды. 1701 жылы гурон тайпасының көп бөлігі Кадиллакпен бірге оңтүстікке, Детройтке көшіп кетті. Оттава тайпасы Шығыс Моран шығанағынан жаңа фортқа көшіп, ал Сент-Игнас аймағы 19 ғасырға дейін көбінесе тасталып қалды.
Between 1701 and 1715 there was no official French Canadian presence at the Straits of Mackinac. Unlicensed fur trading by coureurs des bois no doubt continued during this period. In 1715 a French detachment under Constant le Marchand de Lignery re established a presence at the Straits of Mackinac to prepare for war against the Fox nation in Wisconsin (Fox Wars). The new post, called Fort Michilimackinac, was built on the south shore of the Straits. Present day Mackinaw City, Michigan developed near it. Most of the Huron migrated south to Detroit with Cadillac in 1701. The Ottawa moved from East Moran Bay to the new fort, and the St. Ignace area was largely abandoned until the nineteenth century.