Ричард Клей – легендарный австралийский футболист, 4-кратный чемпион VFL в составе Richmond. Узнайте о его карьере, достижениях и прозвище "Kyabram Kid"!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард Харольд Клей (6 наурыз 1945 жыл) – Виктория футбол лигасының (VFL) «Ричмонд» футбол клубында ойнаған бұрынғы австралиялық футболшы. Көпқарыстылығымен, әуедегі күшімен және керемет алаңдық соққыларымен танымал Клей, «Ричмонд» тарихындағы ең сәтті кезеңдердің бірінде маңызды рөл атқарды, Том Хафи басшылығымен төрт VFL чемпионатында ойнады. Оның жетістіктері 2002 жылы клубтың Даңқ залына енгізілуімен және «Ричмонд» ғасыр командасында қанат шегіндегі ойыншы ретінде танылды.
Australian rules footballer
Richard Harold Clay (born 6 March 1945) is a former Australian rules footballer who played for the Richmond Football Club in the Victorian Football League (VFL). Renowned for his versatility, aerial strength and prodigious field kicking, Clay played a key role during one of the most successful eras in Richmond's history, playing in four VFL premierships under Tom Hafey. He was recognised for his achievements with induction into the club's Hall of Fame in 2002 and being named on the wing in Richmond's Team of the Century.
Ойын мансабы
Клей Гулберн аңғары футбол лигасының (GVFL) құрамындағы «Кьябрам» командасы үшін ойнай бастады, осыдан кейін ол «Кьябрам баласы» деген лақап атын алды. Алғашқыда шабуылдың қанатын қорғаған, ол алты айдың ішінде 15 сантиметр өскеннен кейін маңызды ойыншыға айналды. 1964 жылы Клей бір маусымда 100 голдан астам соққан алғашқы GVFL ойыншысы болды, соңында 116 гол соқты және Лиганың үздік ойыншысы сыйлығы – Моррисон медалін жеңіп алды. Клейдің көрсеткен өнері бірнеше VFL клубтарының назарын аударды, ал бастапқыда ол бұрынғы ойыншы Лес Могг оны «Кьябрамның» жаттығу матчында «Кобрамда» ойнағанда көргеннен кейін Форма 4 келісіміне қол қойды. Бірақ «Ричмонд» және «Футскрей» де Клейдің қызметіне қызығушылық танытты. Клей 1966 жылғы VFL маусымының 2-турында «Ричмонд» сапындағы VFL дебютін «MCG» қарсы жеңісімен бастады, орталық шабуылдағы ұлы Тед Уиттенге қарсы тұрды. Келесі маусымда тасманиялық дарынды Ройс Харт Клей басынан өткенге ұқсас шумен келді. Хартқа орын беру үшін Хафи Клейді қанатқа ауыстырды, онда ол Фрэнсис Бурк және Билл Барротпен бірге құрметті орталық сызықты құрды. Клей 1967 және 1969 жылдарғы Ұлы финалдағы жеңістерде қанатта ойнады. 1970 жылы «Тайгерс» клубына көптеген таланттар келгеніне және «Лиганың ең әдемі командасы және [ ] футбол алаңына шыққан ең білікті және кәсіби команда» деп аталуына қарамастан, тағы да чемпиондықтан кейінгі құлдырауға ұшырады. 6-турда «Ричмонд» алғашқы бес ойынының төртеуінде жеңіліске ұшырады (бірден-бір жеңіс 3-турда ағымдағы маусымның чемпионы «Карлтонға» қарсы өткен Гранд Финалдың қайталама матчында болды, онда Клей бес гол соқты), турнир кестесінде соңғы екінші орында қалды, тек «Фитзройдың» көрсеткіші одан нашар болды. Нашар старт «Тайгерс» командасының VFL чемпиондығын қорғау үмітіне соққы болды, және олар чемпиондық формасының жарқылына жеткенімен, тұрақты қарқынға ие бола алмады және ақырында маусымды 12 жеңіспен жетінші орында аяқтады. Харттың маусымы 17-турда сынған білегінен аяқталғаннан кейін Клей орталық шабуылға қайта оралды және 20-турда «Солтүстік Мельбурнға» қарсы күшті ойын көрсетті (онда оған 11 ұпай берілді) және 21-турда «MCG» стадионында «Эссендонға» қарсы өткен матчта (онда ол маусымдағы бес голдан екінші рет соқты). Қызықты оқиғада Клей екінші таймдың басында қарсыласы Дэрил Герлахтың жейдесін жыртып салды, нәтижесінде Герлах бірнеше минут бойы көкірегі ашық ойнады. Барроттың «Сент-Килдаға» даулы түрде кеткеннен кейін Клей тағы да ауыстырылды, бұл жолы толық қорғауға, онда ол 1973 және 1974 жылдарғы жеңістерде және 1972 жылы «Карлтоннан» жеңілгенде жарқын өнер көрсетті. 1976 жылдың ортасында «Ричмондтан» кеткеннен кейін Клей Виктория футбол қауымдастығына (VFA) көшті, онда ол 1977 жылы «Праранды» бас бапкер етіп тағайындалды, ал 1985 жылы «Ричмондқа» директор және матч комитетінің мүшесі ретінде оралды.
Clay began playing football for Kyabram in the Goulburn Valley Football League (GVFL), from where he gained his nickname the 'Kyabram Kid'. Initially a forward flanker, he developed into a key player after growing 15 centimetres in six months. In 1964, Clay became the first GVFL player to kick over 100 goals in a season, eventually finishing with 116 and also winning the League's best and fairest award, the Morrison Medal. Clay's performances inevitably attracted attention from a number of VFL clubs, and initially he had signed a Form Four agreement with after former player Les Mogg saw him in action in a practice match for Kyabram at Cobram. But Richmond and Footscray had also shown interest in obtaining Clay's services. Clay made his VFL debut with Richmond in Round 2 of the 1966 VFL season in a win against at the MCG, lining up at centre half forward on the great Ted Whitten. The following season, Tasmanian prodigy Royce Hart arrived in a similar blaze of publicity to what Clay had experienced. To accommodate Hart, Hafey switched Clay to the wing where he formed a revered centreline with Francis Bourke and Bill Barrot. Clay was on the wing in the 1967 and 1969 Grand Final triumphs. In 1970, the Tigers again suffered a premiership hangover, despite attracting significant talent to the club and being billed as 'the glamour side of the League and [ ] the most skilled and professional team to take a football field.' By Round 6, Richmond had lost four of its first five games (the only win coming in the Grand Final rematch in Round 3 against eventual season premiers Carlton, in which Clay kicked five goals) to be second last on the ladder, with only Fitzroy having a more inferior percentage. The poor start proved fatal to the Tigers' hopes of defending the VFL premiership, and although they showed glimpses of their premiership form, they could never generate any lasting momentum and eventually finished the season in seventh place with 12 wins. After Hart's season ended in Round 17 against when he suffered a broken wrist, Clay was moved back to centre half forward and performed respectably, with strong performances against North Melbourne in Round 20 (in which he was credited with 11 marks) and Round 21 against Essendon at the MCG (in which he kicked his second bag of five goals for the season). In an amusing incident, Clay also ripped the jumper of opponent Daryl Gerlach in a fierce tackle early in the second quarter, resulting in Gerlach playing bare chested for several minutes. After Barrot's controversial departure to St Kilda, Clay was again shifted, this time to full back, where he would star in the back to back victories of 1973 and 1974 and the 1972 defeat to Carlton. After leaving Richmond midway through 1976, Clay headed to the Victorian Football Association (VFA) where he captain coached Prahran in 1977 before returning to Richmond where he served as Director and a member of the Match Committee in 1985.
Футболдан кейінгі өмір
Бүгін ол зейнетке шықты және Викторияның оңтүстік жағалауында тұрып жатыр.
Today he has retired, and lives on the south coast of Victoria.