Кіріспе

Батыс Тынық мұхитындағы аралдар тобы, қысқа ғұмырлы танылмаған мемлекет. Солтүстік Соломон аралдары Соломон аралдары архипелагындағы аралдардың солтүстік бөлігін қамтитын географиялық аймақ болып табылады және оған Бугенвилл және Бука аралдары, Шоисел, Санта-Изабел, Шортленд аралдары және Онтонг Ява атолы кіреді. 1885 жылы Германия осы аралдарды өзінің протекторатына алды, соның нәтижесінде Германияның Соломон аралдары протектораты құрылды. Бугенвилл мен Бука аралдарынан басқа, 1900 жылы олар Британдық Соломон аралдары протекторатына берілді. Бугенвилл мен Бука аралдары Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін неміс әкімшілігінде болды, содан кейін Австралияға өткізілді, ал соғыс аяқталғаннан кейін Ұлттар Лигасының мандатымен Австралияның қарауына берілді. Бүгінде бұрынғы Солтүстік Соломон аралдары Бугенвиль автономды аймағы (Папуа-Жаңа Гвинея) және Соломон аралдарының тәуелсіз мемлекеті арасында бөлінген. Соңғысы 1976 жылы тәуелсіздік алды және 1975 жылға дейін ондаған жылдар бойы Британдық Соломон аралдары ретінде танылған Британдық Соломон аралдары протекторатының орнын иеленді.

Тарих

1568 жылы 17 ақпанда испандық саяхатшы Альваро де Менданя-и-Нейра аралдарды алғаш көріп, оларды Islas de Salomon деп атады. 1885 жылғы сәуірде Соломон аралдарының солтүстігінде – Бугенвилл, Бука, Шоисел, Санта-Изабель және Онтонг Ява атоллында Германия протектораты (Schutzgebiet) жарияланды. Осы протекторат Британдық Соломон аралдарының протектораты деп танылды. 1898 жылы Ұлыбритания Санта-Крус және Реннелл мен Беллона аралдарын аннексиялады. 1900 жылы Берлин шартының (14 қараша 1899 жыл) талаптарына сәйкес, Германия Шоисел, Санта-Изабель, Шортленд аралдары мен Онтонг Ява атоллын Британдық Соломон аралдарының протекторатына берді, бірақ Бугенвилл мен оны қоршаған аралдарды өз өкімінде қалдырды. Германия бұл талапқа батыс Самоаға британдықтардың барлық талаптарынан бас тартуының орнына келісті.

Миссиялар

Рим католиктік "Солмон аралдарының Солтүстік апостольдық префектурасы" 1898 жылғы 23 мамырда Жаңа Померанияның апостольдық викариатынан бөлініп құрылды, оған Изабел, Шоисеул, Бугенвиль аралдары және Германияның протекторатындағы барлық кіші аралдар кірді; 1904 жылға дейін ол Неміс Соломон аралдарының апостольдық префектурасы деп аталды. 1897 жылы аралдар Самоаның апостольдық викарі Бройердің құзырына берілді, ал 1898 жылы Бугенвиль аралындағы Киетада тұратын Джозеф Форестиер басшылығымен жаңа префектура құрылды. Миссияда қызба ауруы кең таралғандықтан, 1898 жылы аралдарға барған дін қызметкерлерінің көпшілігі аурудан қайтыс болды. 1911 жылы миссияда: 3 шіркеу; 3 станция; 10 марист әкесі; 5 дінбауыр; 7 үшінші Мария орденінің қарындасы; 2 самоалық катехизатор; 5 католик мектебі, 140 оқушы; 2 жетім үй; және бірнеше жүз католик болды. Маристер Океания провинциясына қарасты, оның басшысы Сиднейде (Жаңа Оңтүстік Уэльс штаты) тұратын. 1930 жылы ол Солтүстік Соломон аралдарының апостольдық викариаты деңгейіне көтерілді, одан қазіргі Бугенвиль Рим католик діншілігінің епархиясы пайда болды.