Кіріспе

Сент-Освальд шіркеуі – Англияның Дербишир графтығындағы Эшборн қаласында орналасқан Англия шіркеуінің қауымдық шіркеуі.

Өмірбаян

Шіркеу Нортумбриялық Освальдтың құрметіне аталған, епископ Хью де Патешюлдің бастамасымен. Құрылысы шамамен 14 ғасырдың басына дейін созылған. Ол бұрынғы саксон шіркеуінің орнын басты, және мүмкін, екінші норман шіркеуінің де орнын басты. (1913 жылы қазба жұмыстары кезінде норман криптасы табылды.) 1837 жылдан 1840 жылға дейін Льюис Нокаллс Котингем оны қайта жаңартып, 1870 жылдары Джордж Гилберт Скотт оған ғибадатхананың қоршауларын қосты. Ашборн залы ішінара бұзылғанға дейін, ол және Сент-Освальд қаланың маңызды ескерткіштері болып, басты көшенің екі шетінде орналасқан еді. Залдың ауласына кіреберіс жоғарғы қақпалар арқылы басты көшені жалғастырды. Залдың қалған бөлігінде сауда орталығы және басқа да кеңселер орналасқан. Бутбилер 18 ғасырға дейін үйлерін қайта жаңартып, жаңартқан кездегідей, Сент-Освальд және оның мұнарасы қайтадан қаланың басты көрнекі нысанына айналды, ал шіркеу қаланың басты тартымды орыны болып табылады. Шіркеу I санаттағы мұражайлық ескерткіш болып табылады.

Боялған шыны

Шіркеуде көптеген боялған шыны бар, олардың ішінде Кристофер Уоллдың 1905 жылғы терезесі де бар. Оны Сандибрук Холлдың Певериль Тернбулл жұбайы шіркеуге сыйлаған, және ол жергілікті өртте қайтыс болған қыздарының естелігіне арналған. Терезе үш бөлімнен тұрады және онда шейіттердің қасиетті бейнелері, әулие Цецилия, әулие Моника және әулие Доротея суреттелген. Әулие Цецилия аспан музыкасының үнімен ұйықтап жатқан күйінде бейнеленген; бұл өлімнің әдемі символы. Орта ғасырлық киім киген қыздар шаштарына гүл мен тәж тағып, орган тартып отыр, ал бір бөлімінде тікенді бұталардың арасынан аспан қаласы көрінеді. Осы боялған шыныға Уолл өзінің баспаңымен қол қойған.

Ескерткіштер

Оның әр трансептісінде жергілікті көрнекті отбасыларға арналған шағын ғибадатханалар орналасқан. Солтүстік трансепте Кокейндар және Бутбилер (олар 18-ші ғасырдың басында Ашборн залын сатып алып, оны өз үйлері еткен) орналасқан. Оңтүстік трансепте Брэдборн отбасының ғибадатханасы бар. Бұл ғибадатханаларда шіркеудің даңқына үлкен үлес қосқан жерлеу ескерткіштері сақталған. Олардың ішінде бірегейі – сэр Брук Бутбидің қызы Пенелопа Бутбиге арналған Бутби ескерткіші. Бұл Италиядан әкелінген Каррара мәрмәрінен жасалған, ұйықтап жатқан баланың бейнесін сомдаған, өте әсем әрі шынайы мүсін. Бұл мүсін суретші Томас Бэнкстің шедеврі саналады және оны Пенелопаның әкесі тапсырыс берген. Қабір тасында Дантенің, француз және латын тілдерінде жазулар бар. Ағылшын тіліндегі жазуда: "Ол сыртқы келбетімен де, ақылымен де ерекше келісімді болды. Бақытсыз ата-аналар барлық үмітерін осы күлді кемеге тіктеді. Ал кеме жартылай сүңгіп кетті." Шіркеудегі басқа да ескерткіштер мен жазулар Бутби отбасының сол жерде жерленген ұрпақтарын еске салады. Сэр Брук Бутби шағын ақын болған, қазір ол қызының өлімінен кейін жазған сонеттерімен ғана танымал – "Пенелопаның естелігіне арналған қасиетті қайғылар", осы сонеттер Фузели мен Гловердің суреттерімен безендірілген. Өмірінің барысында ол шіркеудегі жазулар туралы бірнеше рет жариялаған. Ол қызының өлімінен кейін ешқашан толыққанды қалпына келмеген және 1824 жылы Булонь-сюр-Мерде кедейлікте қайтыс болған. Шіркеу ауласында Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза болған екі сарбаз бен Екінші дүниежүзілік соғыстағы бір офицердің әскери қабірлері орналасқан.

Ағза

1710 жылы Лестерлік Валентин жасаған жаңа орган орнатылды. 1826 жылы Парсонс шеберханасы орган сатып алды. 1840 жылы ол кеңейтілді. Қазіргі орган 1858 жылға дейін салынған, құны 800 фунт стерлинг болды және он сегізінші ғасырдағы аспаптан құбырлар сақталған болуы мүмкін. Ол бірнеше рет жаңартылды, соның ішінде 1858 жылы Хилл және Ұлы, 1876 жылы Хилл, 1950-51 жылдары, 1982 жылы және 2011 жылы Генри Гроувс және Ұлы жасады. Органның толық сипаттамасын Ұлттық құбырлы орган тізілімінен табуға болады.