Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Әбу Омар ибн Саид (أبو عمر بن سعيد) (шамамен 1287 жылы қайтыс болған) – Әбу Осман Саид ибн Хакам әл-Қурашидің ұлы және Манурканың соңғы ра’исі (1282–1287). Билік құрған алғашқы жылы Арагон патшасы III Петр және оның флоты Солтүстік Африкадағы Константин қаласына жол тартқанда Мануркада тоқтады. Константиннің билеушісі Бугрон Петрмен тым бірігіп, қаланы христиан дініне көшіріп, Арагон тажына тапсыруды құпия жоспарлады. Рамон Мунтанердің "Хроникасы" бойынша, Әбу Омар Солтүстік Африкаға елшілер жіберіп, бұл жоспар туралы хабарлады. Соның салдарынан Бугрон өлім жазасына кесіліп, Петрдің күтпеген шабуылы ашыққа шықты. Бірнеше жыл өткен соң Петр мен Майорка королі II Джеймс (Менорканың вассалды билеушісі) арасында дау туды. Петрдің ұлы, Арагон королі III Альфонс 1286 жылдың 22 қарашасында Салудан Мануркаға қарсы шабуылға шықты. Бұл Әбу Омар ибн Саид пен II Джеймске кек қайтару мақсатымен жасалды. Ол 1287 жылдың 5 қаңтарында келді. Әбу Омар ибн Саид Солтүстік Африкадан жалдамалы әскерлермен күш жинады. Бірінші шайқас 17 қаңтарда болды. Альфонс бұл шайқаста жеңіске жетті, ал Әбу Омар ибн Саид және оның бірнеше ізбасарлары Мәдина әл-Жазира маңындағы бекініске қашты, қазіргі уақытта Санта Агеда бекінісі деп белгілі. 21 қаңтарда Әбу Омар ибн Саид өзінің күшінің жеткіліксіз екенін көріп, Сан-Агайз шартына қол қойды. Оған аралдан Солтүстік Африкаға екі жүз ізбасарымен, әкесінің қабір қалдықтарымен, кітапханасымен және елу қылышымен кетуге рұқсат берілді. Альфонс оған геноялық теңізшілермен кеме жалдады, ол Мунтанердің сөзіне сүйенсек, Солтүстік Африка жағалауында дауылға ұшырап, қирады. Аман қалғандар болған жоқ.
Abû ‘Umar ibn Sa’îd (أبو عمر بن سعيد) (died c. 1287) was son of Abû 'Uthmân Sa'îd ibn Hakam al Qurashi and last ra’îs of Manûrqa (1282–1287). In his first year in government, King Peter III of Aragon and his fleet stopped by Manurqa on their way to the city of Constantine (North Africa). Bugron, the Lord of Constantine, had secretly plotted with Peter to convert to Christianity and surrender the city to the Crown of Aragon. According to Ramon Muntaner’s Cronica, Abû ‘Umar sent messengers to North Africa letting know of this plot. The consequences were that Bugron was executed and Peter’s surprise invasion was discovered. Years later, Peter and King James II of Majorca, (Menorca’s vassal lord) came into a dispute. Peter’s son King Alfons III of Aragon set out from Salou on 22 November 1286 with an invasion force against Manûrqa. This was both to avenge Abû ‘Umar ibn Sa’îd and James II. He arrived on 5 January 1287. Abû ‘Umar ibn Sa’îd prepared himself with mercenary troops from North Africa. The first battle took place on 17 January. Alfons won this battle and Abû ‘Umar ibn Sa’îd and a few of his followers fled to the fortress near Madina al Jazira, nowadays known as the fortress of Santa Àgueda. On 21 January, Abû ‘Umar ibn Sa’îd, seeing himself outnumbered, signed his surrender with the treaty of San Agayz. He was allowed to leave the island towards North Africa, with two hundred of his followers, the remains of his father, his library and fifty swords. Alfons chartered him a ship manned by a Genoese, which according to Muntaner, encountered a storm off the North African coast and was destroyed. There were no survivors.