Кіріспе
Британдық саясаткер, британдық саясаткер сэр Чарльз Рид FSA (19 маусым 1819 – 25 наурыз 1881) – Хакни және Сент-Айвс округтерінен Парламент мүшесі болған британдық саясаткер, Лондон мектеп кеңесінің төрағасы, алғашқы Abney Park зират акционерлік қоғамының директоры және қор сақтаушысы, Бунхилл Филдс ескерткіштерін сақтау комитетінің төрағасы, Джордж Пибодидің әріптесі, діншіл конгрегационалист және Лондондағы табысты коммерциялық қаріптер құю бизнесінің иесі болды. Ол Антикварлар қоғамының мүшесі сайланды және 1874 жылы Виндзор сарайында королевадан рыцарьдық дәрежесін алды. Бос уақытында автографталған хаттар мен кілттер жинаумен шұғылданды.
the British politician
Sir Charles Reed FSA (19 June 1819 – 25 March 1881) was a British politician who served as Member of Parliament for Hackney and for St Ives, Chairman of the London School Board, Director and Trustee of the original Abney Park Cemetery Joint Stock Company, Chairman of the Bunhill Fields Preservation Committee, associate of George Peabody, lay Congregationalist, and owner of a successful commercial type founding business in London. He was elected a Fellow of the Society of Antiquaries, and was knighted by the Queen at Windsor Castle in 1874. As a pastime he collected autographed letters and keys.
Отбасы
Чарльз Рид – белгілі хакнилік меценат және қауымдық пастор доктор Эндрю Ридтің үлкен ұлы, ол Клэптондағы Лондон жетімдер үйінің және басқа да көрнекті қайырымдылық мекемелерінің негізін қалаушы, және преподобный Джордж Коллисоннан теологияны оқыған. Ол Абни Парк зиратында жылтыратылған қызыл граниттен жасалған биік обелискпен еске алынған. Оның анасы – Элиза, Касл Холл, Редингтен шыққан Жаспер Холмның қызы. Чарльз Рид Маргарет Бейнсқа үйленді (Лидстен шыққан Эдвард Бейнс депутатының кіші қызы және сэр Эдвард Бейнстің, конформист саясатшы және газет редакторының қарындасы). Олардың төрт ұлы мен төрт қызы болды. Чарльз Эдвард Бэйнс Рид (24 шілде 1845 – 29 шілде 1884) қауымдық пасторлыққа кіріп, Британ және шетелдік Киелі кітап қоғамының хатшысы болды. Ол Швейцарияның Энгадин аймағында бақытсыз жағдайда қаза тапты және Понтресинада жерленді. Эндрю Холмс Рид (1848–1892) ағасы Талботпен бірге Абни Парк зиратында Килкенниде О’Шия жасаған, көзге түсетін кельт кресімен, жарқыраған сұр ирланд гранитінен еске алынған. Талбот Бейнс Рид (3 сәуір 1852 – 1893) ұлдарға арналған жоғары бағаланған әңгімелер кітаптарының авторы болды. Кеннет Рид (8 шілде 1879 жылы қайтыс болды), ең кіші ұлы, жиырма жасқа толмастан Ирландиядағы Аллен көлінде каноэ апатында мерт болды.
Мектептегі білімі
Чарльз Рид Хакнидегі Мадрас Хаусының тәрбиесін алды, ол Эйнсворттың ағартушылық дәстүріндегі 19 ғасырдағы ең танымал мектептердің бірі деп есептеледі. Мектеп атауы діни жазушы Джон Алленге (1839 жылы қайтыс болды) тиесілі, ол Мадрас жүйесін қабылдады, онда үлкен оқушылар "мониторлар" ретінде тағайындалып, кіші ұлдарды бақылауға жартылай жауапкершілік алатын. Аллен 1817 жылы мектепті ашты, ал 1821 жылы 208 Маре көшесіндегі үлкен ғимаратқа көшірді.
Іскерлік мансап
Рид өзінің кәсіпкерлік жолын 1836 жылы Лидсте жүн өндіретін фирмада шәкірт ретінде бастады. 1839 жылы досы Томас Эдвард Плинтпен бірге «Лидс қоймасы» атты журналды құрып, оны редакциялады. Лондонға оралғаннан кейін 1842 жылы ол Tyler & Reed фирмасын – баспагерлер мен шрифт құюшыларды – құрды. Рид бірнеше рет бизнес серіктестерін ауыстырып, 1866 жылы Альдерсгейт көшесінен жақын орналасқан Фанн көшесіндегі танымал Фанн көшесі құю зауытының серіктесі болды (сол арқылы ол «Рид және Фокс» болып қайта аталды). Фанн-стрит кәсіпорыны оның жеке шрифт құю бизнесі Sir Charles Reed & Sons-тың негізін қалады, оның 33 Aldersgate Street-тегі кеңсесі суретте көрсетілген. «Рид» компаниясының атауы Чарльз Ридтің қайтысынан соң, жиырмасыншы ғасырға дейін сақталды, бірақ Ридтің бизнес мүдделерін сатып алған Stephenson Blake & Co. компаниясының меншігінде болды. Бір кезде Рид екі фирманың ішіндегі ең ірісі болған, алайда типография өзгергендіктен және бұрын құнды болған жабдықтары ескіргендіктен, жаңарту бағдарламасын қаржыландыруда қиындықтар туды. Шындығында, Stephenson Blake-тің сатып алуы сол кезде өте жомарт болып саналды, себебі ол Ридтің аты мен беделінен басқа ештеңе сатып алмайтын сияқты көрінді. Бірақ көп ұзамай Ридтің шрифттерінің толық тізімін жасау, құндылыққа толы екені анықталды. Чарльз Рид Фанн-стрит құю зауытындағы Роберт Бесли мен ұлдарынан алған Кларендон шрифті сияқты үлгілер, жаңа технологияны пайдаланып қайта құйылғаннан кейін кең таралды. Ридтің бірнеше шрифті қазіргі таңдағы компьютерлердегі шрифт жинақтарында қолдануға болады, мысалы Clarendon, ол қазір неміс компаниясына тиесілі (Heidelberger Druckmaschinen AG-нің тауарлық белгісі ретінде, Linotype Library GmbH арқылы лицензияланған, Heidelberger Druckmaschinen AG-нің толық иелігіндегі еншілес компаниясы). Чарльздың ұлы Талбот Бейнс Рид (1852–1893), балаларға арналған кітаптардың авторы, Англиядағы шрифт құюшылар тарихы туралы стандартты анықтамалық еңбек жазды, ол көптеген басылымдардан өтті. Оның басылымдары 1950 жылдары жаңа зерттеулермен толықтырылғанға дейін, бұл кез келген елдегі ең толық тарихи зерттеу деп есептелді.
Құтқару қайықтары қоры
Бродстерс құтқару қайығы және сэр Чарльз Ридпен байланысты қор бар. 1867 жылы құрылған бұл Қор бастапқыда өз өмірін қауіпке тігіп, Бродстерс жағалауында басқаларды құтқаруға тырысқан теңізшілерге көмек көрсету үшін құрылған. Р.М. Баллантайн мына оқиғаны сэр Чарльз Ридтің өзінен естігенін айтады: "Бродстерс жағалауының сегіз қайықшысы [және олардың қайығы – Дредноут] жылдар бойы Гудвиндерде жақсы қызмет етті. Бір күні түнде олар үлкен толқынға қарамастан француздық баркты құтқаруға шықты, бірақ экипажды құтқарып алып, бу тартқыш оны Рамсгейт портына сүйреп әкетті. Бродстерс жағалауынан құтқару ақысын алуға талап қойды, бірақ Лондон сотында күшті компанияның адвокатының ықпалымен жеңіліске ұшырады. Осыдан кейін Нормандия жағалауында қайықтарын жоғалтты, ал осы қиын жағдайда олар жалдаған адвокаттар төлем талап етті. Кедей адамдардың төлейтін қаражаты болмады, сондықтан үйлерінен алынып, Мейдстоун түрмесіне қамалды. Сэр Чарльз сол кезде Бродстерсте болды, оған көмек сұрағанда, ол "Таймс" газетіне хат жазды және бір апта ішінде қажетті сомадан екі есеге жуық ақша жинады. Қарыз төленді, адамдар босатылып, отбасыларына қайтарылды, ал жиналған ақшаның қалған бөлігі инвестицияланды. Осы қаражат жеке батылдығымен жағалауда адам өмірін құтқарған қайықшыларды марапаттауға жұмсалды."
"Eight boatmen of Broadstairs [and their lugger—the Dreadnought] had for years done good service on the Goodwins. One night they went off in a tremendous sea to save a French barque; but though they secured the crew, a steam tug claimed the prize and towed her into Ramsgate Harbour. The Broadstairs men instituted proceedings to secure the salvage, but they were beaten in a London law court, where they were overpowered by the advocacy of a powerful company. In the meantime they lost their lugger off the coast of Normandy, and in this emergency the lawyers they had employed demanded their costs. The poor men had no means, and not being able to pay they were taken from their homes and lodged in Maidstone Gaol. He (Sir Charles) was then staying in Broadstairs, and an appeal being made to him, he wrote to The Times, and in one week received nearly twice the amount required. The bill was paid, the men were liberated and brought home to their families, and the considerable balance of the amount was invested, the interest to be applied to rewarding boatmen who, by personal bravery, had saved life on the coast."
Лондон мектептері
1870 жылы Рид жаңа құрылған Лондон мектеп кеңесіне сайланды, ол сол жылы Уильям Форстердің бастауыш білім беру туралы заңынан кейін құрылды, бұл Ragged мектептерінің және кедейлерге арналған басқа да жеке қайырымдылық көмектесудің тоқтауына әкелді. Лондон мектеп кеңесі – бүкіл Лондонды қамтиған алғашқы тікелей сайланған орган болды және өз заманы үшін прогрессивті болды, әйелдер кеңес мүшелеріне дауыс беруге және саясаткер болып сайлануға құқылы болды. Рид кейін вице-төраға және төраға болды. Ол 1881 жылы қызмет бабында қайтыс болды.
Хакнидің алғашқы депутаты
Хакниге екі парламенттік орын 1867 жылғы Халықты өкілдік ету туралы заңмен берілді және Чарльз Рид 1868 жылы Джон Холмспен бірге Хакниді өкілдік етуге сайланған алғашқы депутат болды. Ұлыбританияның алғашқы либералдық үкіметінің мүшесі ретінде ол 1874 жылғы сәуірде өткен келесі сайлауда күшті қарсыласқа тап болды, сол кезде Гладстон жеңіліске ұшырады. Лейтенант Уильям Гилл консерваторлар үшін оған қарсы тұрды, Independent газетінің қолдауымен, ол бұрыннан бері радикализм ошағы ретінде белгілі болған сайлау округін осылай сипаттады. Консерваторлардың күшті науқаны олардың дауыс жинау үлесін 10 пайыздан 31 пайызға дейін арттырды, бірақ Гилл дауыс беру нәтижелерінде соңғы орында қалды. Дегенмен, дауыс беру процедуралық бұзушылықтарға байланысты күмәнді деп танылды, нәтижесінде үш айдан кейін қайта сайлау өткізілуі керек болды. Чарльз Ридтің орнын либералдардың атынан профессор Фосетт басты. Ол екі орындық округте Холмсты қайтадан өзінің серігі етіп таңдады, ал осы жолы Гилл аз ғана айырмашылықпен жеңілді. Алайда, 1885 жылы Солтүстік, Орталық және Оңтүстік Хакни сайлау округтері құрылғанға дейін либералдар үнемі жеңіске жетіп отырды.
Абни паркі зираты
Рид Лондонның ашық кеңістіктеріне және олардың білім беру мүмкіндіктеріне қызығушылық танытты және Abney Park зиратына абонент болды – бұл акционерлік қоғамның сенімінде бір кезде леди Мэри Эбниге тиесілі болған, ал доктор Исаак Уоттс гимндер жазған саябақ жатқан жер. Мүшелер бұл жерді діни байланыстары үшін және ашық кеңістік ретінде сақтап қалуға тырысты. Бұл балабақша өсіруші Джордж Лоддиджес жобалаған ландшафттың жалғыз сақталған мысалы болды және 2500 ағаш пен бұтадан тұратын дендропаркке ие болды. Еуропадағы жалғыз Жаңа дүние зираты ретінде, оның кіреберісі египеттік стильде жасалды, бұл оның діни ағымға жатпайтын сипатын көрсетеді. Жобаның ерекшелігі және осы жерді сатып алу мен сақтауға түрткі болған күш – оның бірінші хатшысы Джордж Коллисон болды, оның әкесі Ридтің әкесіне сабақ берген. Рид ландшафттың тарихи маңыздылығын және оның білім беру құндылығын жақсы түсінгендіктен, 1866-1881 жылдар аралығында 16 жылға компания директоры болып сайланды және акционерлік қоғам ретінде оның соңғы жылдарында маңызды рөл атқарды. Ридтің өзі де сонда жерленген. Рид қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай, 11 сәуірде 1882 жылы зират коммерциялық негізде жұмыс істейтін жаңа компанияға берілді. Олар 1883-1884 жылдары Чингфорд Маунт зиратын салған. Содан кейін Хендон Парк және Гринфордта да осындай зираттар ашылды.
Бунхилл даласы
Бунхилл даласы – ежелгі ашық кеңістік. XIX ғасырдың ортасында жабылуына дейін көптеген тарихи маңызды тұлғалар (әсіресе діни сенімдері орнаған шіркеуден өзгеше болғандар) осы жерді қала шетіндегі тыныш жерлеу орны ретінде таңдады. Ақын Роберт Саути Бунхилл даласына есте қаларлық «Диссиденттердің Кампо Сантосы» деген ат берді; бұл тіркес Абни Парктегі «қызы» зиратына да қолданылды. Бұл Джон Буньян және доктор Исаак Уоттс сияқты діни қайраткерлерді жерлеу орны ретіндегі тарихи маңыздылығына сілтеме жасады. Ұзақ мерзімді жалға алу аяқталғаннан кейін жерге құрылыс салудың алдын алу мақсатында, 1865 жылы Лондон қаласының корпорациясы арнайы Бунхилл даласы жерлеу комитетін құрды, ол ресми түрде Бунхилл даласын сақтау комитеті деп аталды. Корпорация тағайындаған комитет Рид төрағалығымен он екі кеңесшіден тұрды. Комитеттің жұмысынан кейін, Лондон қаласының корпорациясы 1867 жылы Бунхилл даласы жерлеу орнын ашық кеңістік ретінде сақтау, орындықтар мен бақтар салу және оның ең құнды ескерткіштерін, соның ішінде Дэниел Дефоға арналған ескерткішті қалпына келтіру туралы Парламент актісін алды, оны «Христиан әлемі» қаржыландырып, Рид ашты. Жаңа саябақты лорд-мэр 14 қазан 1869 жылы ашты.
Басқа да мемлекеттік қызмет
Рид басқа да қайырымдылық айналымдарына кеңінен қатысты. Ол Джордж Пибодидің әріптесі болды, оның үшін Рид 1862 жылдың 10 шілдесінде Лондон қаласына еркіндік беру туралы ұсыныс жасады. Ол кеңесші қызметін атқарган кезінде Лондон қаласының Гилдхолл кітапханасын дамытты. Оның Лондон қаласындағы әлеуметтік және білім беруді жақсартуға деген ұзақ жылдардан бергі қызығушылығы, сондай-ақ, Лондон қаласының жалпы кеңесінің және Лондон қаласы мектебінің кеңесіне мүше болуында көрінді. Діни саласында ол Лондон миссионерлік қоғамында, Британдық және шетелдік Библия қоғамында, Лондон жексенбілік мектептер одағында және Діни трактаттар қоғамында белсенді болды. 1880 жылы Корнуоллдағы Сент-Айвс округінен парламентке қайта сайланды, ол Брэдлоу пікірсайыстарында өз партиясына қарсы дауыс берді, Чарльз Брэдлоудың атеизмін сынады.
Өлім
Рид 1881 жылғы 25 наурызда Лондондағы Эрлсмид, Пейдж Грин, Тоттенхэм Хай Роуд мекенжайында қайтыс болды. Ол Abney Park зиратындағы Church Street (оңтүстік) кіреберісіне жақын, сұр граниттен жасалған обелискпен белгіленген қабірге жерленген. Обелискінің жоғарғы бөлігі жоқ. Оның әйелі Маргарет (1817–1891) және үлкен ұлы Чарльз Эдвард Бэйнс Рид (1884 жылы апаттан қаза тапқан) оның қасында жатыр. Оның екінші ұлы Эндрю Холмс Рид оңтүстікке қарай, үлкен сұр гранитті кельт кресінің астында жатыр.