Шикаго қаласындағы «Бұршақ» мүсіні — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

Аниш Капурдың Чикагодағы мүсіні, АҚШ

Чикагодағы бұл мүсін – Үндістанда туған британдық суретші Аниш Капурдың қоғамдық туындысы. Ол Чикаго қаласының Иллинойс штатындағы Милленниум саябағындағы AT&T алаңының орталық бөлігі болып табылады. Мүсін мен AT&T алаңы Парк Гриллдің үстінде, Чейз променады мен МакКормик Трибюн алаңы мен Мұз сарайының арасында орналасқан. 2004-2006 жылдар аралығында салынған бұл мүсін пішініне байланысты «Бұршақ» деп аталды, кейін Капур бұл атты ұнатты және туындыларын таныстырғанда осылай атауды қалайды. 2007 жылы парк Чикагодағы екінші ірі туристік орынға айналды, Navy Pier-ден кейін. 1999 жылы Милленниум паркінің басшылары мен өнер коллекционерлері, кураторлар мен сәулетшілер тобы 30 суретшінің туындыларын қарастырып, екеуінен ұсыныс сұрады. Америкалық суретші Джефф Кунс 46 метрлік ойын алаңына арналған мүсін салу туралы ұсыныс берді. Бірақ комиссия халықаралық деңгейде танымал Аниш Капурдың жобасын таңдады. Мүсін өлшемдері мен салмағы көрсетілген ұсыныста сұйық сынаптан жасалған тігіссіз, тот баспайтын болаттан жасалған беткей болды. Бұл айна тәрізді беткей Чикаго аспанын көрсетеді, бірақ оның эллипстік пішіні бейнеленген суретті бұрмалайды. Мүсіннің астыңғы бөлігінде омфалос орналасқан, оның айна беті астында тұрған кез келген нысанның бірнеше көрінісін ұсынады. Омфалостың ең жоғары нүктесі жерден 8 метр биіктікте. Оның иістіңгі астыңғы бөлігі келушілерге омфалосты көру үшін астынан және аркасы арқылы қарсы жағына өтуге мүмкіндік береді, осылайша олар бүкіл құрылымды көреді. 2004 жылдың шілде айындағы салтанатты ашылу аптасында баспасөз омфалосты «қасық тәрізді астыңғы бөлік» деп сипаттады. Тот баспайтын болаттан жасалған мүсін бастапқыда саябақтың оңтүстік-шығыс бұрышында орналасқан Лури бағының орталық бөлігі ретінде жоспарланған. Алайда, парк басшылары бұл туынды Лури бағына тым үлкен деп шешіп, Капурдың қарсылығына қарамастан, AT&T алаңында орналастыруға бекітті. Мүсіннің шығыс және батыс жағындағы айнада Шығыс Рэндольф көшесі бойындағы солтүстікке қарай көрінетін көкжайлар, соның ішінде The Heritage, Smurfit Stone Building, Two Prudential Plaza, One Prudential Plaza және Aon Center көрінеді. Мүсіннің айналасындағы беткей олардың бейнесін бұрмалап, көңілді үйдің айнасы сияқты әрекет етеді. Бұл көптеген мәселелерді тудырды. Мүсін сыртта орналасқандықтан, жазда қолмен ұстауға ыстық, ал қыста тілмен ұстауға суық болатындықтан, оның жылуды сақтап, өткізуіне қатысты алаңдаушылықтар туды. Маусымдар арасындағы температураның күрт өзгеруі құрылымды әлсіретеді деп те қорқынышты. Граффити, құс іздері және саусақ іздері де беткейдің эстетикалық көрінісіне әсер ететін потенциалды проблемалар болды. Мүсін салынып жатқан кезде, пішініне байланысты көпшілік пен БАҚ оны «Бұршақ» деп атады, Капур бұл атауды «толыққанды ақымақтық» деп сипаттады. (Бірақ Капур ақырында «Бұршақ» лақап атын қабылдады.) Сыншылар мүсінді әлемдер арасындағы өткел ретінде сипаттайды. Мүсіннің сыртқы бетінің үштен бірі аспанды көрсетеді, ал атауы оның аспан мен көрермен арасындағы кеңістікті байланыстыратын қақпа рөліндегі әрекетін көрсетеді. Мүсін мен алаң кейде «AT&T алаңындағы Бұлт қақпасы» деп аталады. Бұл АҚШ-тағы Капурдың алғашқы ашық ауадағы жұмысы. Оны жасауға Performance Structures, Inc. (PSI) компаниясы таңдалды, өйткені олардың көзге көрінбейтін дәнекерлеуді жасау қабілеті бар еді. Бастапқыда PSI мүсінді Калифорния штатының Окленд қаласында құрастырып, Панама каналы мен Сент-Лоуренс теңіз жолы арқылы Чикагоға жеткізуді жоспарлаған. Алайда, парк басшылары оны тым қауіпті деп санағаннан кейін бұл жоспардан бас тартылды, сондықтан жеке панельдерді жүк көлігімен тасымалдап, құрылысты орнында жинақтау туралы шешім қабылданды, бұл тапсырманы MTH Industries орындады. Мүсіннің салмағына қатысты алаңдаушылықтар болды. Мүсінге қажетті эстетиканы жасау үшін қажетті болаттың қалыңдығын жасау алдында бағалау қиын болды. Бұлт қақпасының салмағы біткен кезде шамамен 2 кг болатыны естілген. Алайда, соңғы салмақ екі есеге жуық болды. Бұл қосымша салмақ инженерлерді мүсіннің тірек құрылымдарын қайта қарастыруға мәжбүр етті. Бұлт қақпасы орналасқан Парк Гриллдің шатыры салмақты көтеруге жеткілікті берік болуы керек еді. Чикагоның Метра пойызының рельстерін Солтүстік Грант Парк гаражынан бөліп тұратын үлкен қабырға мүсіннің көп бөлігін көтеріп тұрды және мейрамхананың артқы жағын құрады. Бұл қабырға мен гараждың қалған негізі мүсін орнатылар алдында қосымша нығайтуды қажет етті. Алғашқы құрылымдық бөліктер, екі 304 тот баспайтын болаттан жасалған сақина, 2004 жылдың ақпанында орнатылды. Құрылыс жалғасқанда, екі сақина арасында қиылысқан құбырлы фермалар жиналды. Фермалар мен тірек құрылымдары тек құрылыс кезеңінде болды. Аяқталған мүсіннің ішкі тірегі жоқ. Тірек құрылымдық компоненттердің дизайны мен құрылысы белгілі бір нүктеге артық жүктеме түспеуіне және сыртқы қабықшадағы қажетсіз ойыстардың пайда болуын болдырмауға бағытталған. Ферма да температура өзгергенде мүсінмен бірге кеңейіп, жирылуы үшін жасалған. Нәтижесінде, мүсінді тіреп тұратын екі үлкен сақина бір-бірінен тәуелсіз қозғалады, бұл қабықшаның сақиналардан тәуелсіз қозғалуына мүмкіндік береді. Әр панельдің ішкі бетіне металл нығайтқыштар дәнекерленіп, біршама қатаңдық берілді. Тақтатапшалардың шамамен үштен бірі, сондай-ақ барлық ішкі құрылым Оклендте жасалған. Дәнекерлеушілер дәстүрлі дәнекерлеу пистолеттерін емес, тігіш дәнекерлеу машиналарын пайдаланды. Құрылыс омфалостан басталды, онда пластиналар мүсіннің ішкі болат құрылымына, мүсіннің астыңғы жағынан сыртқы беттеріне дейін бекітілді. Бұл реттілік төменгі бөлігі аяқталғанда құрылымның үлкен сомбрероға ұқсауына себеп болды. Бұлт қақпасының қабығы Милленниум паркінің 2004 жылдың 15 шілдесіндегі салтанатты ашылуына аяқталды, бірақ кешіккендіктен оның құрастырылуы аяқталмағандықтан, оны жылтыратпады. Туынды шілде айының 8 күні уақытша ашылды, бірақ Капур осыған наразы болды, өйткені бұл көпшілікке аяқталмаған күйде мүсінді көруге мүмкіндік берді. Бастапқы жоспар бойынша, шілде айының 24 күні мүсінді жылтырату үшін шатырды қайта орнату жоспарланған, бірақ көпшіліктің туындыға деген құрметі парк басшыларын оны бірнеше айға ашық қалдыруға көндірді. Шатыр 2005 жылдың қаңтарында қайтадан орнатылды, ал Ironworkers Local 63 ұжымынан 24 адамдық команда әрбір пластина арасындағы тігістерді жылтыратты. Тігістерді тегістеу, құмдау және жылтырату үшін мүсіннің жанында алты деңгейлі мұражайлар орнатылды, ал қиын жерлерге жылтырату үшін арқандар мен қауіпсіздік белдіктері пайдаланылды. Бұлт қақпасының әрбір дәнекері мүсіннің айна тәрізді жылтырлығын жасау үшін қажетті бес кезеңнен өтті. Туындының құны алғашқыда 6 миллион долларға бағаланған, бірақ 2004 жылы парк ашылған кезде 11,5 миллион долларға дейін өсті, ал 2006 жылы соңғы салмағы 23 миллион долларға жетті. Бюджеттен қаржы жұмсалмады, барлық қаржы жеке тұлғалар мен корпорациялардан түскен қайырымдалықтар есебінен қаржыландырылды. Бұлт қақпасының төменгі 6 футы (2 метр) күніне екі рет қолмен сүртіледі, ал мүсіннің барлық бөлігі жылына екі рет 2 литрлік сұйық жуғышпен тазаланады. Күнделікті тазалауға Windex сияқты ерітінді, ал жарты жылдық тазалауға Tide қолданылады. 2009 жылдың ақпанындағы ерекше оқиғада қисық мүсіннің солтүстік-шығыс жағында шамамен 1 метр биіктіктегі әріптермен жазылған есімдер табылды. Граффити осы жылтыратуды орындаған фирма тарапынан алынды.

Cloud Gate is a public sculpture by Indian born British artist Anish Kapoor, that is the centerpiece of AT&T Plaza at Millennium Park in the Loop community area of Chicago, Illinois. The sculpture and AT&T Plaza are located on top of Park Grill, between the Chase Promenade and McCormick Tribune Plaza & Ice Rink. Constructed between 2004 and 2006, the sculpture is nicknamed "The Bean" because of its shape, a name Kapoor later grew fond of. Kapoor himself even uses this title when referring to his work. For 2007, the park was Chicago's second largest tourist attraction, trailing only Navy Pier. In 1999, Millennium Park officials and a group of art collectors, curators and architects reviewed the artistic works of 30 different artists and asked two for proposals. American artist Jeff Koons submitted a proposal to erect a permanent 150 feet (46 m) sculpture of a playground slide; The committee chose the second design by internationally acclaimed artist Anish Kapoor. Measuring and weighing , the proposal featured a seamless, stainless steel surface inspired by liquid mercury. This mirror like surface would reflect the Chicago skyline, but its elliptical shape would distort and twist the reflected image. In the underside of the sculpture is the omphalos, an indentation whose mirrored surface provides multiple reflections of any subject situated beneath it. The apex of the omphalos is 27 feet (8 m) above the ground. The concave underside allows visitors to walk underneath to see the omphalos, and through its arch to the other side so that they view the entire structure. During the grand opening week in July 2004, press reports described the omphalos as the "spoon like underbelly". The stainless steel sculpture was originally envisioned as the centerpiece of the Lurie Garden at the southeast corner of the park. However, Park officials believed the piece was too large for the Lurie Garden and decided to locate it at AT&T Plaza, despite Kapoor's objections. Skyscrapers to the north along East Randolph Street, including The Heritage, the Smurfit Stone Building, Two Prudential Plaza, One Prudential Plaza, and Aon Center are visible, reflected on both the east and west sides of the sculpture. around the structure, its surface acts like a fun house mirror as it distorts their reflections. which created numerous issues. Since the sculpture was expected to be outdoors, concerns arose that it might retain and conduct heat in a way that would make it too hot to touch during the summer and so cold that one's tongue might stick to it during the winter. The extreme temperature variation between seasons was also feared to weaken the structure. Graffiti, bird droppings and fingerprints were also potential problems, as they would affect the aesthetics of the surface. While the sculpture was being constructed, public and media outlets nicknamed it "The Bean" because of its shape, a name that Kapoor described as "completely stupid". (Kapoor eventually accepted the nickname of "The Bean".) Critical reviews describe the sculpture as a passage between realms. Three quarters of the sculpture's external surface reflects the sky and the name refers to it acting as a type of gate that helps bridge the space between the sky and the viewer. The sculpture and plaza are sometimes referred to jointly as "Cloud Gate on the AT&T Plaza". > It is Kapoor's first public outdoor work in the United States, and Performance Structures, Inc. (PSI) was chosen to fabricate it because of their ability to produce nearly invisible welds. Initially, PSI planned to build and assemble the sculpture in Oakland, California, and ship it to Chicago through the Panama Canal and St. Lawrence Seaway. However, this plan was discarded after park officials deemed it too risky, so the decision was made to transport the individual panels by truck and to assemble the structure on site, a task undertaken by MTH Industries. The sculpture's weight raised concerns. Estimating the thickness of the steel needed to create the sculpture's desired aesthetics before fabrication was difficult. Cloud Gate was originally estimated to weigh when completed. However, the final figure was almost twice as heavy at This extra weight required engineers to reconsider the sculpture's supporting structures. The roof of the Park Grill, upon which Cloud Gate sits, had to be built strong enough to bear the weight. The large retaining wall separating Chicago's Metra train tracks from the North Grant Park garage supports much of the weight of the sculpture and forms the back side of the restaurant. This wall, along with the rest of the garage's foundation, required additional bracing before the piece was erected. The first structural pieces, two type 304 stainless steel rings, were put into place in February 2004. As construction continued, crisscrossing pipe trusses were assembled between the two rings. The trusses and supporting structures were only present for the construction phases. The finished sculpture has no inner bracing. The supporting structural components were designed and constructed to ensure that no specific point was overloaded, and to avoid producing unwanted indentations on the exterior shell. The frame was also designed to expand and contract with the sculpture as temperatures fluctuate. As a result, the two large rings supporting the sculpture move independently of each other, allowing the shell to move independently of the rings. Metal stiffeners were welded to each panel's interior face to provide a small degree of rigidity. About a third of the plates, along with the entire interior structure, were fabricated in Oakland. Welders used keyhole welding machines rather than traditional welding guns. Construction began with the omphalos, where plates were attached to the supporting internal steel structure, from the inside (underside) of the sculpture downward to the outermost surfaces. This sequence caused the structure to resemble a large sombrero when the bottom was complete. The shell of Cloud Gate was fully erected for the grand opening of Millennium Park on July 15, 2004, although it was unpolished and thus unfinished, because its assembly had fallen behind schedule. The piece was temporarily uncovered on July 8 for the opening, although Kapoor was unhappy with this as it allowed the public to see the sculpture in an unfinished state. The original plan was to re erect the tent around the sculpture for polishing on July 24, but public appreciation for the piece convinced park officials to leave it uncovered for several months. The tent was again erected in January 2005 as a 24 person crew from Ironworkers Local 63 polished the seams between each plate. In order to grind, sand and polish the seams, six levels of scaffolding were erected around the sides of the sculpture, while climbing ropes and harnesses were used to polish harder to reach areas. Every weld on the Cloud Gate underwent a five stage process, required to produce the sculpture's mirror like finish. The cost for the piece was first estimated at $6 million; this had escalated to $11.5 million by the time the park opened in 2004, with the final figure standing at $23 million in 2006. No public funds were involved; all funding came from donations from individuals and corporations. The lower 6 feet (2 m) of Cloud Gate is wiped down twice a day by hand, while the entire sculpture is cleaned twice a year with of liquid detergent. The daily cleanings use a Windex like solution, while the semi annual cleanings use Tide. A notable February 2009 incident saw two names etched in letters about tall on the northeast side of the curved sculpture. The graffiti was removed by the same firm that did the original polishing.

Қабылдау

Чикаго қаласының мэрі Ричард М. Дейли скульптураның ашылу күнін, 2006 жылдың 15 мамырын, "Бұлт қақпасы күні" деп жариялады. Капур салтанатқа қатысты, ал жергілікті джаз трубашысы және оркестр жетекшісі Орберт Дэвис пен Чикаго джаз филармониясы Дэвис жазған "Fanfare for Cloud Gate" пьесасын орындады. Халық мүсінді бірден ұнатып, оны лақаптап "Бұршақ" деп атады. "Бұлт қақпасы" көпшілік өнерінің танымал туындысына айналды және қазір көптеген сувенирлерде – мысалы, пошта карточкаларында, жейделерде және плакаттарда кездеседі. Мүсін жергілікті тұрғындарды, туристерді және әлемнің түкпір-түкпірінен келген өнерді жақсы көретін адамдарды қызықтырады. Қазір бұл мүсін Капурдың АҚШ-та ең танымал туындысы болып табылады. Time журналы оны өнер туындысы емес, фотосуретке түсуге тамаша мүмкіндік, тіпті өнер емес, маңызды орын деп сипаттайды. "USA Today" газеті мүсінді монументалды абстрактілі туынды деп атайды. Чикаголық өнер сыншысы Эдвард Лифсон "Бұлт қақпасын" әлемдегі ең ұлы қоғамдық өнер туындыларының бірі деп санайды. Time журналы 2004 жылы Millennium Park паркін жылдың ең үздік он сәулеттік жетістігінің бірі деп атады, ал "Бұлт қақпасын" парктің басты көрікті жерлерінің бірі ретінде көрсетті. 2004 жылы парк алғаш рет ашылғанда, Metra полициясы Миллениум паркінде фотожобасымен айналысқан Колумбия колледжінің Чикаго журналистика студентін тоқтатты және терроризм қаупінен қорқып, оның пленкасын тәркіледі. 2005 жылы, ақы төленбеген рұқсатсыз кәсіби фотографқа мүсінге кіруге рұқсат берілмеді. Қазіргі АҚШ авторлық құқық заңнамасына сәйкес, барлық өнер туындылары сияқты, мүсіннің авторлық құқығы да суретшіге тиесілі. Бұл халыққа "Бұлт қақпасын" еркін суретке түсіруге мүмкіндік береді, бірақ суреттерді коммерциялық мақсатта пайдалану үшін Капурдың немесе Чикаго қаласының (суретке лицензия берген) рұқсаты қажет. Қалалық билік фотосуреттерге рұқсат алу үшін ақы төлеу жүйесін енгізді. Бастапқыда рұқсаттар кәсіби фотографтар үшін күніне 350 доллар, кәсіби видеографтар үшін күніне 1200 доллар және үйлену тойында сурет түсіретін фотографтар үшін сағатына 50 долларға белгіленді. Кейін саясат өзгертілді және рұқсат тек ірі масштабты фильмдерге, бейне және фотосуреттерге, он адамнан тұратын топ пен жабдықтарды қажет ететін жағдайларда ғана талап етіледі. Қоғамдық өнердің суретін түсіруге шектеу қоюмен қатар, жеке шаралар үшін қоғамдық паркті жабу да дау тудырды. 2005 және 2006 жылдары Миллениум паркінің көп бөлігі корпоративтік шараларға бір күнге жабылды. Екі жағдайда да "Бұлт қақпасы" парктің басты көрікті жері болғандықтан, даудың ортасында болды. 2005 жылдың 8 қыркүйегінде Toyota Motor Sales USA компаниясы AT&T Plaza-дағы "Бұлт қақпасы" қоса алғанда, парктегі көптеген орындарды таңғы сағат 6-дан кешкі сағат 11-ге дейін жалға алу үшін 800 000 доллар төледі. 2006 жылдың 7 тамызында Allstate компаниясы паркті жалға алу үшін 700 000 доллар төледі. Бұл ақшаға Allstate парктің басқа да мүмкіндіктерін пайдалану құқығын алды және "Бұлт қақпасына" тек кешкі сағат 4-тен кейін ғана кіре алды. Бұл корпоративтік жабылулар туристерге Капурдың қоғамдық мүсініне қол жеткізуге мүмкіндік бермеді, ал парктен өтетін адамдар балама жолдармен жүруге мәжбүр болды. Қалалық шенеуніктер бұл ақшаның Миллениум паркіндегі тегін қоғамдық іс-шараларды қаржыландыруға жұмсалатынын мәлімдеді. Мүсін май тамшысына ұқсату үшін жасалған болса да, Капур Қытайдың көшірмесі деп атаған нәрсеге қарсы заңдық шаралар қолданылуына үміттенді. Мэр Рахм Эммануэль бұл мәселеге аса алаңдамады және бұл жағымды еліктеу деп мәлімдеді. 2017 жылы "Бұршақты жуу" қозғалысы басталды, мүсін кіршік және оны тазалау қажет деген пікірмен. Facebook-те жарияланған оқиғаға 2000-нан астам адам "қатысамын" деп белгіледі. Бұл жазбадан кейін де осыған ұқсас әзіл-қалжыңдарға толы қозғалыстар пайда болды.

Chicago Mayor Richard M. Daley declared the day of the sculpture's dedication, May 15, 2006, to be "Cloud Gate Day". Kapoor attended the celebration, while local jazz trumpeter and bandleader Orbert Davis and the Chicago Jazz Philharmonic played "Fanfare for Cloud Gate", which Davis composed. The public took an instant liking to the sculpture, affectionately referring to it as "The Bean". Cloud Gate has become a popular piece of public art and is now a fixture on many souvenirs such as postcards, sweatshirts, and posters. The sculpture has attracted a large number of locals, tourists, and art aficionados from around the world. The sculpture is now the piece by which Kapoor is most identified in the United States. Time describes the piece as an essential photo opportunity, and more of a destination than a work of art. while USA Today refers to the sculpture as a monumental abstract work. Chicago art critic Edward Lifson considers Cloud Gate to be among the greatest pieces of public art in the world. Time named Millennium Park one of the ten best architectural achievements of 2004, citing Cloud Gate as one of the park's major attractions. When the park first opened in 2004, Metra police stopped a Columbia College Chicago journalism student who was working on a photography project in Millennium Park and confiscated his film because of fears of terrorism. In 2005, the sculpture attracted some controversy when a professional photographer without a paid permit was denied access to the piece. As is the case for all works of art currently covered by United States copyright law, the artist holds the copyright for the sculpture. This allows the public to freely photograph Cloud Gate, but permission from Kapoor or the City of Chicago (which has licensed the art) is required for any commercial reproductions of the photographs. The city first set a policy of collecting permit fees for photographs. These permits were initially set at $350 per day for professional still photographers, $1,200 per day for professional videographers and $50 per hour for wedding photographers. The policy has been changed so permits are only required for large scale film, video and photography requiring ten person crews and equipment. In addition to restricting photography of public art, closing a public park for a private event has also been controversial. In 2005 and 2006, almost all of Millennium Park was closed for a day for corporate events. On both occasions, as one of the park's primary attractions, Cloud Gate was the focus of controversy. On September 8, 2005, Toyota Motor Sales USA paid $800,000 to rent most venues in the park including Cloud Gate on AT&T Plaza from 6 a. m. to 11 p. m. On August 7, 2006, Allstate paid $700,000 to rent the park. For this price, Allstate acquired the visitation rights to a different set of features and only had exclusive access to Cloud Gate after 4 p. m. These corporate closures denied tourists access to Kapoor's public sculpture, and commuters who walk through the park were forced to take alternative routes. City officials stated that the money would help finance free public programs in Millennium Park. Though designed to resemble an oil bubble, Kapoor hoped that legal action would be taken against what he termed a Chinese knockoff. Mayor Rahm Emanuel was less concerned and said that it was a flattering imitation. A movement to "Windex the Bean" was started in 2017, with the premise that the sculpture is dirty and needs to be cleaned. Posted as an event on Facebook, over 2000 people marked themselves as "going". The post also spawned a variety of similar joke movements.