Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Доминик Пруссиялық (Dominikus von Preußen; Dominicus Prutenus; 1382–1461) – картузиандық монах және аскетикалық жазушы. Ол медитацияға негізделген Розарийдің ерте, танымал түрін жасаған делінеді.
Dominic of Prussia (Dominikus von Preußen; Dominicus Prutenus; 1382–1461) was a Carthusian monk and ascetical writer. He is credited with a popular early form of the Rosary which focused on meditation.
Өмір
Данциг (Гданьск) қаласында дүниеге келген. Өзі туралы жазған естеліктеріне сәйкес, оның алғашқы ұстазы – приходтың дін қызметкері, ізгі Доминикан болған; кейіннен ол ақыл-ойымен көзге түскен Краков университетінің студенті болды. Жаман әдеттерге салынып, жиырма бес жасқа дейін сарандықпен өмір сүрді, содан кейін Трир қаласының жанындағы Сент-Альбан картуздық монастырының приоры Эссендік Адольфтың ықпалымен өзгеріске ұшырады. 1409 жылы Доминик Картузиан орденіне қабылданды. Оның монастырлық өмірі қатаң тәухид пен діни ынтаға толы болды, сонымен қатар оған көптеген көріністер сыйланған. Ол Майнцте жаңа келгендердің тәлімгері және қайтыс болған Сент-Альбан монастырының викарийі қызметтерін атқарды. Доминик автор ретінде он жеті трактат жазды, олар бүгінге дейін сақталған.
Born in Danzig (Gdańsk), Prussia. According to the account he wrote of himself his first teacher was the parish priest, a pious Dominican; later he was a student at the University of Krakow where he was noted for his intelligence. Falling into bad habits he led a vagabond life until twenty five years of age, when he reformed through the influence of Adolf of Essen, prior of the Carthusian monastery of St. Alban, near Trier. Dominic became a Carthusian, entering the order in 1409. His monastic life was one of severe penance and religious fervour and many visions are ascribed to him. Among the positions he filled were those of master of novices at Mainz and vicar of the monastery of St. Alban, where he died. As an author Dominic composed seventeen treatises, which have been preserved.
Картуздық розарий
Доминикке «Ай Мариям» дұғасын оқу кезінде медитация жасау тәжірибесін енгізгені айтылады, ол бұл тәжірибені «Исаның өмірінің Розарийі» деп атады. Оның заманында «Аве Мария» дұғасы «Фруктус вентрис туи, Иса» деген сөздермен аяқталар еді, сондықтан ол әрбір дұғаға оқиғаны еске түсіретін сөйлем қосты. Онда «Патшалардың табынуы» және «Мысырға қашу» сияқты тақырыптар қамтылған. Доминиктің псалтыры елу «Аве» дұғасынан, сондай-ақ «Патэр Ностер» және «Глория Патри» дұғаларынан тұрады, бұл оны үштік сипатқа ие етеді. «Ай Мариям» дұғасының саны маңызды емес. Медитацияның сапасы, шынайы тағайынды дұғаның маңызы зор». Доминик пен оның досы Эссендік Адольф бұл дұғаның Картуздық ордені мен қара халық арасында таралуын кеңейтуге тырысты. Олар үлкен жетістікке жетті және осы типтегі псалтырлар 15 ғасырда көбейді. Осы себептерге байланысты ол «Картуздық Розарий» деп аталады.
To Dominic is attributed the practice of meditation during the recitation of the Hail Marys, which he called the "Life of Jesus Rosary". As in his time the Ave Maria terminated with the words; "Fructus ventris tui, Jesus", he added to each a sentence to recall to mind the mystery. It included such themes as the Adoration of the Magi and the Flight into Egypt. Dominic's psalter was made up of fifty "Aves", plus the Pater Noster and the Gloria Patri, making it Trinitarian in nature. "The number of Hail Marys are not important. What counts is the quality of one’s meditation, of authentic contemplative prayer." Both Dominic and his friend Adolf of Essen sought to spread the use of this form of prayer in the Carthusian Order and among the laity. They were very successful and psalters of this type multiplied in the 15th century. For these reasons it is called the "Carthusian Rosary".