Japanese government–issued currency in the Dutch East Indies
Жапон оккупациясы кезінде Индонезияда (Голланд Ост-Индиясы) 1942-45 ж. шығарылған валюта туралы. Голландтік гильдердің орнына енгізілген роепия тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық оккупанттар 1942 және 1945 жылдар аралығында Голландиялық Шығыс Үндістанда шығарған валюта.
Currency issued by the Japanese occupiers in the Dutch East Indies between 1942 and 1945
Голландиялық Үндістан гильдері, кейіннен Голландиялық Үндістан рупиясы, 1942 және 1945 жылдар аралығында Голландиялық Шығыс Үндістандағы жапондық оккупанттар шығарған валюта болды. Ол 100 сенге бөлінді және гильдерге тең шамада ауыстырылды.
The Netherlands Indies guilder, later the Netherlands Indies roepiah , was the currency issued by the Japanese occupiers in the Dutch East Indies between 1942 and 1945. It was subdivided into 100 sen and replaced the guilder at par.
Өмірбаян
1941 жылдың желтоқсан айында Жапония империясы Британдық Борнеоға шабуыл бастады; 1942 жылдың қаңтарына қарай оның әскерлері Голландиялық Шығыс Үндістанның бір бөлігі болған аралдың сол аймақтарына шабуыл жасады. Одан кейін ақпан айында Суматра мен Яваға шабуылдар жасалды. Нәтижесінде, Голландия отаршылдық үкіметі 1942 жылдың 8 наурызында капитуляциялады, бірақ қарсылық қозғалысы бірнеше айға созылды. Келесі айларда жапон үкіметі банктерді жапты, активтер мен валютаны тәркіледі және Үндістан экономикасын өз бақылауына алды. Ява XVI армияның, Суматра XX V армияның, ал архипелагтың қалған бөлігі Жапон Әскери-теңіз күштерінің басқаруында қалды. Бұл әкімшілік бөлініс кейбір банкноттардың тек белгілі бір аймақтарда қолданылуын білдірді. Мысалы, оккупацияланған Малайяда (сонымен қатар XX V армияның бақылауында) қолданылған сияқты дизайны бар 100 және 1000 гульдерлік банкноттар тек Суматрада айналымға түсірілуі тиіс болды. Алайда, олардың нақты қолданылғанына ешқандай дәлел жоқ.
In December 1941, the Empire of Japan began its assault on British Borneo; by January 1942 its armies had begun to attack those parts of the island which were part of the Dutch East Indies. This was followed by attacks on Sumatra and Java in February. Ultimately, the Dutch colonial government capitulated on 8 March 1942, though pockets of resistance lasted for several months. In the succeeding months, the Japanese government closed the banks, seized assets and currency, and assumed control of the Indies' economy. Java was left under the administration of the Sixteenth Army, Sumatra under the Twenty Fifth Army, and the remainder of the archipelago under the Japanese Navy. This administrative division meant that some notes were highly localized. For instance, the 100 and 1000 guilder notes, with a design similar to that used in occupied Malaya (also under the Twenty Fifth Army), were only meant to be circulated in Sumatra. There is no evidence, however, that the latter were actually in use.
Кәсібі
Жапон оккупациялық үкіметі, басқа оккупацияланған аумақтарда бұрын жасалғандай, оккупацияланған Индияда қолдануға арналған әскери банкноттарды дереу шығара бастады. Бұл алғашқы банкноттар Жапонияда басылып, Қаржы министрлігі тарапынан шығарылды. Бұл шығарылым формальды түрде гульдер атауын сақтады, бірақ халық арасында оны oeang Djepang (жапон ақшасы) немесе oeang pisang (банан ақшасы, он гульдерлік банкнотадағы банан суреті үшін) деп атады. Әр гульдер (немесе кейіннен рупия) 100 центтен (сен) тұрды. Оккупация басталғаннан кейін, жапон әскери үкіметі 1942 жылдың 11 наурызынан бастап аймақтағы жалғыз қолданылатын валюта – әскери банкноттар және бұрынғы колониялық гульдерлер екенін жариялады. Бірақ көп ұзамай, олар соғысқа дейінгі валютаны тең құнмен алмастыра бастады. Көп ұзамай, барлық қолда бар голланд валютасын оккупациялық шығарылымға айырбастау міндетті болды. Алайда, бұл саясат қатаң түрде орындалмады, соғысқа дейінгі валюта тіпті интернация лагерьлерінде де кеңінен жинақталды. Тимор шайқасынан кейін, жапондықтар «1942 жылғы 24 ақпанғы жарлық» арқылы гульдерді Португалиялық Тиморда да қолдануға рұқсат берді, осылайша Тимор патакасын алмастырды. 1943 жылдың наурыз айында жапон оккупациялық үкіметі әскери банкноттарды шығаруды тоқтатты; сол кезде 353 миллион гульдерлік әскери валюта айналымда болды. Баспа операциялары Батавиядағы (қазіргі Джакарта) Колфқа көшірілді, Жава. Сыртқы түрінде ешқандай өзгеріс болмаған бұл банкноттарды өткен жылы құрылған және Йокогама Специ Банкі мен Тайвань Банкі басқарған Оңтүстік Даму Банкі (SDB) шығарды. SDB басшылығымен айналымға шығарылған валютаның көлемі арта түсті; профессор 1943 жылдың соңына қарай жалпы айналым 674 миллион гульдерге дейін дерлік екі есеге өскенін, ал 1944 жылдың соңына қарай шамамен екі миллиардқа жеткенін жазады. Айналымның өсуіне қарай инфляция күрт өсті. Нәтижесінде, 1944 жылғы шығарылымда рупия деп аталған бұл валюта кеңінен қолданылды, бірақ құнсызданды.
The Japanese occupation government immediately began issuing military banknotes for use in the occupied Indies, as had previously been done in other occupied territories. These first banknotes were printed in Japan, and issued by the Ministry of Finance. This issue formally retained the guilder name, though in common indigene parlance it was called oeang Djepang (Japanese money) or oeang pisang (banana money, for the prominent bananas on the ten guilder note). Each guilder (or, later, roepiah) consisted of 100 cents (sen). After the occupation began, the Japanese military government ruled that, as of 11 March 1942, the only valid currency in the region were military banknotes and existing colonial guilder. Soon, however, they had begun replacing the pre war currency at par. They soon required that all extant Dutch currency be exchanged for the occupation issue. This policy, however, was not implemented very strictly, and pre war currency was widely hoarded, even in the internment camps. After the Battle of Timor, the Japanese decreed, through their "Edital of 24 February 1942", that the guilder also circulate in Portuguese Timor, replacing the Timorese pataca. In March 1943, the Japanese occupation government ceased issuing military notes; at the time, military currency to the value of 353 million guilder was in circulation. Printing operations were moved to Kolff in Batavia (now Jakarta), Java. These banknotes, which experienced no change in appearance, were issued by the Southern Development Bank (SDB), which had been established the preceding year and was managed by Yokohama Specie Bank and Bank of Taiwan. Under the SDB, an increasingly large amount of currency was issued; the professor writes that, by the end of 1943, the total circulation had almost doubled to 674 million guilder, reaching almost two billion by the end of 1944. This increase in circulation was followed by a drastic increase in inflation. Ultimately, this currency, renamed the roepiah for the 1944 issue, was widely used but highly depreciated.
Ұстап бергеннен кейінгі кезең
Жапон әскерлері 15 тамызда капитуляциялады, ал екі күннен кейін Индонезия Республикасы тәуелсіздігін жариялады. Бастапқыда, кеңінен таралған жапондық рупиялар, Нидерландтың бақылауындағы және Республика басқаруындағы аймақтарда соғыс алдындағы гульдермен бірге заңды төлем құралы ретінде қабылданды; шындығында, Нидерландтік Үндістанның азаматтық әкімшілігі (NICA) Нидерланд әкімшілігін қайта орнату шығындарын жабу үшін одан да көп басып шығарды, бірақ бұл инфляцияның жалғасуына әкелді. Дегенмен, жапондық банкноттар соғыс алдындағы гульдермен бірдей шартта болған жоқ; Явада, айырбас курсы 10:1-ден 12:1-ге дейін болды. 1946 жылдың 6 наурызында Нидерланд бақылауындағы аймақтар жапондық рупияны NICA шығарған гульдермен алмастырды, бұл 100 жапон рупиясына 3 NICA гульдерінің ресми айырбас курсын белгіледі. 1946 жылдың 30 қазанында Республикалық үкімет те солай жасады, оккупациялық валютаны Оянг Репоеблик Индонезиясымен (ORI) алмастырды, 1 ORI үшін 50 жапон рупиясы ресми бағамымен. Алайда, Индонезия Ұлттық революциясының және оның нәтижесінде туған хаостық ақша айналымының салдарынан, жапондық банкноттар 1949 жылға дейін қолданыста болды. Индонезияның қаржы министрі Александр Андриес Марамис 1946 жылы жапондықтар оккупация аяқталғанға дейін шамамен 2,2 миллиард рупияны айналымға шығарғанын бағалады. Шибата одан да жоғары соманы, 3,1 миллиардтан астамды көрсетеді. Австралиялық тарихшы Роберт Крибб болса, жапондықтар тіркегеннен әлдеқайда көп ақша шығарғанын жазады, және жапондықтар капитуляциялағаннан кейін басылған ақшаны қоса есептегенде, нақты сома 3,5 пен 8 миллиард арасында болуы мүмкін, ал оккупация кезінде тек 2,7 миллиард шығарылған. Португалиялық Тиморда Banco Nacional Ultramarino 1954 жылдың 31 желтоқсанына дейін гульдерді Тиморлық патакаға тең құнмен айырбастауға рұқсат берді.
The Japanese forces surrendered on 15 August, and two days later the Republic of Indonesia proclaimed its independence. Initially, the widely available Japanese issued roepiah were accepted as legal tender, together with the pre war guilder, in both areas controlled by the Netherlands and those under Republican rule; indeed, the Netherlands Indies Civil Administration (NICA) printed more to deal with the costs of reestablishing Dutch administration in the area, though this also led to a continued increase in inflation. Japanese issued notes were not, however, at par with pre war guilder; in Java, the exchange rate was 10:1 to 12:1. On 6 March 1946, Dutch controlled areas replaced the Japanese issue roepiah with the NICA issued guilder, giving an official exchange rate of 3 NICA guilder to 100 Japanese roepiah. The Republican government followed suit on 30 October 1946, replacing the occupation currency with Oeang Repoeblik Indonesia (ORI) at an official rate of 50 Japanese roepiah for 1 ORI. However, owing to the ongoing Indonesian National Revolution and the resulting chaotic monetary landscape, Japanese issued bills remained in use into 1949. The Indonesian Minister of Finance, Alexander Andries Maramis, estimated in 1946 that the Japanese had put some 2.2 billion roepiah into circulation by the end of the occupation. Shibata gives a considerably higher amount, over 3.1 billion. The Australian historian Robert Cribb, meanwhile, writes that the Japanese issued considerably more than they recorded, and that – combined with money printed after the Japanese surrender – the actual total could be between 3.5 and 8 billion, with only 2.7 billion issued during the occupation. In Portuguese Timor, the Banco Nacional Ultramarino allowed exchange of the guilder for Timorese pataca at par until 31 December 1954.
Монеталар
Әрқайсысы ерекше дәстүрлі индонезиялық көлеңкелі қуыршақты бейнелеген "Қуыршақтар сериясы" деп аталатын бұл монеталар бастапқыда 1, 5 және 10 сен номиналымен қалайыдан соғылған. Олар классикалық жапон императорлық жыл санау жүйесі бойынша 2604 жылға, яғни Григориан күнтізбесі бойынша 1943 жылға сәйкес келді. Алайда, соғыс Жапонияға қарсы бұрыла бастағанда, оның қолайлы теңіз жолдары бұзылып, Ұлыбританиялық және одақтас күштердің жапон кемелерін атқылауынан және торпедалауынан Индонезияға (Үндістанға) бағытталған көптеген монеталар жоғалып кетті; осының салдарынан бұл серия ешқашан қолданысқа енгізілмеді. Көптеген қолданылмаған монеталар кейіннен ерітіліп, қазірде кез келген номиналдағы монеталардың өте сирек кездесетін даналары ғана сақталған.
Known as the "Puppet Series" for each having depicted a distinctive traditional Indonesian shadow puppet, these coins were originally struck in tin with denominations of 1, 5, and 10 sen. They were dated 2604 using the classical Japanese imperial year calendar system, which equals 1943 in the Gregorian calendar. However, as the war began to turn against Japan her advantageous shipping routes were disrupted, and many coins destined towards the Indies were lost in transit due to heavy artillery fire and torpedoing of Japanese ships by Allied forces; this resulted in the series having never been issued. Most of the unused stock was later melted down and today very few specimens of any denomination survive.
1942 (ND) гульдері шығарылымы
Нидерландтық Үндістанда қолданылған жапондық басқыншылық ақшасы алғаш рет гульдермен (1942 ж.) және кейіннен рупиамен (1944–45 ж.) номиналдалды болды. Гюльдерлік эмиссияда бір жарым гульдер және одан жоғары номиналды банкноттарда "De Japansche Regeering Betaalt Aan Toonder" (Жапон үкіметі алып жүрушіге төлейді) деген төлем міндеттемесі көрсетілген. Ал кішірек номиналды банкноттарда (1–10 цент) бұл жазу "De Japansche Regeering" деп қысқартылған. Нидерландтық Үндістанда қолданылған барлық жапондық басқыншылық ақшаларында блок префиксі ретінде "S" әрпі болады, одан кейін сан (кіші номиналдар, 1–10 цент), екінші әріп немесе бөлшек блок схемасында алым бөлігі ретінде қолданылады. Жоғары номиналды банкноттардың (яғни, 1, 5 және 10 гульдер) бастапқы басылымдарында сериялық нөмірлер пайдаланылды, бірақ 1943 жылдың наурыз айынан кейін жапондықтар қолданған баспа машиналарын (яғни, Джакартадағы Колфф баспасы) автоматты түрде тізбектелген нөмірлеуге мүмкіндік бермеді, сондықтан бұл жұмыс өте баяу болды және көбінесе бірдей сериялық нөмірге ие бірнеше банкноттар шықты. Екінші басылымның ортасында (SB блогы) сериялық нөмірлерден бас тартылды. Жарты гульдер және одан жоғары номиналды банкноттар қайталанатын кири гүлінің су таңбасы бар қағазға басылған.
The Japanese invasion money used in the Netherlands Indies was first denominated in guilder (1942) and later in Roepiah (1944–45). The guilder issue bears the payment obligation "De Japansche Regeering Betaalt Aan Toonder" (The Japanese Government pays to the bearer) on notes one half guilder and above. On smaller change notes (1–10 cents) it is shortened to “De Japansche Regeering”. All Japanese invasion money used in the Netherlands Indies bear the block prefix letter “S” either followed by a number (lower denominations, 1–10 cents), a second letter, or as the numerator in a fractional block layout. Serial numbers were used for the initial printings of higher denomination notes (i. e., 1, 5, and 10 guilder) but the printing machinery used by the Japanese after March 1943 (i. e., Kolff printing facility in Jakarta) did not allow for automatic sequential numbering thus the task was very slow and often resulted in multiple notes with the same serial number. By the middle of the second printing (the SB block) serial numbers were abandoned. Notes of one half guilder and above are printed on paper watermarked with a repeating kiri flower.
1944 (ND) Roepiah саны
1944 жылдың қыркүйегінде алғаш рет шығарылған «Дай Ниппон Тейкоку Сейху» («Жапон әскерлерінің басқаруы») ноталары роэпиамен белгіленді және толығымен Явада басылды.
First issued in September 1944, the "Dai Nippon Teikoku Seihu" notes (The Administration of the Japanese Troops) were denominated in Roepiah and printed entirely in Java.