1990-1999 жылдар аралығындағы Reno Air әуе компаниясы

Кіріспе

1990 жылдан 1999 жылға дейінгі американдық әуе компаниясы, әуе жарысы. Reno Air – штаб-пәтері АҚШ-тың Невада штатындағы Рено қаласында орналасқан жолаушылар тасымалымен айналысатын әуе компаниясы. Reno Air компаниясы Ренодағы (Невада штаты) Рено/Тахоэ халықаралық әуежайы, Сан-Хоседегі (Калифорния штаты) Сан-Хосе халықаралық әуежайы және Лас-Вегастағы (Невада штаты) Лас-Вегас халықаралық әуежайындағы хабтары арқылы АҚШ-тың батыс бөлігіндегі, соның ішінде Аляскадағы бағыттарға қызмет көрсетті. Бір кезде Канаданың батысындағы Ванкуверге халықаралық рейстер орындалды, сондай-ақ АҚШ-тың орталық-батыс аймақтарына шектеулі қызмет көрсетілді. АҚШ-тың оңтүстік-шығысында да шағын, тәуелсіз операция жүргізілді, қызмет көрсету Галфпорт (Миссисипи штаты) қаласында негізделген. 1999 жылы American Airlines компаниясы Reno Air әуе компаниясын сатып алды.

Тарих

Reno Air компаниясы 1990 жылғы маусымда Frontier Airlines мектебінің түлегі Джозеф Лоренцо және Midway Airlines атқарушы директоры Джефф Эриксон құрған. Авиакомпанияның алғашқы рейсі 1992 жылғы 1 шілдеде жасалды, ол Ренодан (RNO) Вашингтон штатының Сиэтл-Такома халықаралық әуежайына (SEA) Ситак қаласында тоқтамайтын ұшақ рейсі болды. 1993 жылғы сәуір айына қарай, Reno Air өзінің Рено хабынан тоқтамайтын ұшақ рейстерімен келесі бағыттарға қызмет көрсетті: Лос-Анджелес (LAX), Канзас-Сити (MCI), Миннеаполис/Сент-Пол (MSP), Онтарио, Калифорния (ONT), Портленд, Орегон (PDX), Сан-Диего (SAN), Сан-Франциско (SFO) және Сиэтл (SEA). Ренодағы хабын дамытқаннан кейін, авиакомпания 1993 жылдың соңында Сан-Хосе халықаралық әуежайында (SJC) American Airlines-тен қақпа кеңістігін жалға алып, екінші хаб құрды. 1993 жылғы 15 желтоқсандағы жүйелік бағыт картасына сәйкес, авиакомпания Сан-Хоседен Бурбанкке (BUR), Лас-Вегасқа (LAS), Лос-Анджелеске (LAX), Онтариоға (ONT), Феникске (PHX), Портлендке (PDX), Реноға (RNO) және Сиэтлге (SEA) тоқтамайтын рейстерді орындады. Жаңа Сан-Хосе хабынан ұшақ қызметін ұйымдастырумен қатар, Reno Air Mid Pacific Air компаниясымен кодты бөлісу туралы келісімге келді. Осы келісім бойынша Reno Air Express British Aerospace BAe Jetstream 31 ұшақтарымен Chico, Калифорния (CIC), Eureka, Калифорния (ACV), Klamath Falls, Орегон (LMT), Medford, Орегон (MFR), Monterey, Калифорния (MRY), Redding, Калифорния (RDD) және Santa Rosa, Калифорния (STS) бағыттарына қосымша рейстер жасады. Алдында American Airlines бірнеше жыл бұрын AirCal (бұрынғы Air California) сатып алып, Солтүстік Калифорниядағы Сан-Хосе нарығындағы қызметін кеңейткен, бірақ Southwest Airlines-тен әуе тарифі бойынша күшті бәсекеге тап болды және SJC операциясын төмен құнмен жұмыс істейтін операторға беруді қалады. Сонымен қатар, Reno Air American-нің AAdvantage бағдарламасына қосылды, осылайша AAdvantage мүшелері Reno Air рейстерінде ұшып, ұшқыш сағаты бойынша жеңілдіктер алуға мүмкіндік алды. Reno Air 1995 жылы алғашқы жылдық табатынын көрсетті. Авиакомпания өзінің батыс жағалауындағы көптеген бағыттарын үш хабынан ұшқанмен, Reno Air сонымен қатар Миссисипи штатының Галфпорт қаласында (GPT) жеке бағыт жүйесін басқарды. Мексика шығанағының жағалауындағы Миссисипи әуежайы жергілікті құмар ойындар индустриясына қызмет көрсетеді және Флоридадағы Санкт-Петербург Клирвотер халықаралық әуежайы (PIE) және Санфорд халықаралық әуежайы (SFB) арқылы Санкт-Петербургке және Орландоға, сондай-ақ Джорджия штатының Атланта қаласына (ATL) тоқтамайтын рейстермен байланысты. Атланта осы төрт бағыттың ішіндегі жалғыз қала болды, ол Reno Air бағыттарының қалған бөлігімен байланысты, бірақ ол 1997 жылы қысқа мерзімге ғана болды. Бұл Reno Air рейстері GPT және PIE, SFB және ATL арасындағы жолаушылар рейстерін жоспарлы түрде орындады, сондықтан олар чартерлік рейстер емес еді. Orlando Sanford халықаралық әуежайындағы Reno Air MD 82 ұшағының суретінен көрініп тұрғандай, Галфпортқа қызмет көрсететін авиакомпания ұшақтарында "Gulf Coast Flyer" деген жазу болды. 1996 жылы Reno Air Лос-Анджелес (LAX), Лас-Вегас (LAS) және Сиэтл (SEA) нарықтарына баса назар аудару үшін жаңа стратегияны қабылдады. Ол 1996 жылы Аляска рейстерін қамтамасыз ету үшін Сиэтл базасын, ал 1997 жылы Лас-Вегаста брондау орталығын ашты және 1998 жылға қарай ЛАС-тағы шағын хаб операциясы арқылы күніне 25 тоқтамайтын рейсті ұсынды. 1999 жылғы ақпанда American Airlines Reno Air авиакомпаниясын сатып алды. Reno Air сол жылдың 30 тамызында соңғы рейсін орындады. Ол кезде сатып алу American-нің шығыс-батыс бағыт желісін Reno Air-дің солтүстік-оңтүстік рейстерімен, негізінен Сан-Хосе арқылы байланыстырудың бір жолы ретінде қарастырылды. American бастапқыда бұрынғы Reno Air ұшақтарын сақтап, оларды American Airlines түстерінің өңделген нұсқасына қайта бояды (боялмайтын фюзеляждың орнына ақ фюзеляжмен), бірақ 2001 жылы 11 қыркүйек шабуылдарынан кейін қуатын азайту шараларының бір бөлігі ретінде Reno Air флотының барлық бөлігінен бас тартты. 2001 жылдың соңында (әсіресе 9/11 оқиғасынан кейін) бастапқы Reno Air бағыт жүйесінің құрылымы American Airlines Реноны байланыстыратын хаб емес, сөйлемдік қалаға төмендетуімен тоқтатылды. 2000-2002 жылдары Reno Air "Бірақ мүмкін болатын кішкентай авиакомпания" деп танылды. 2015 жылы American Airlines өзінің мұралық ливрея сериясына Reno Air Boeing 737 800 ұшағын қосты (бірақ Reno Air ешқашан 737 ұшағын пайдаланбаған).

Reno Air was founded in June 1990 by Frontier Airlines alumnus Joseph Lorenzo and Midway Airlines executive Jeff Erickson. The airline's first flight was on July 1, 1992, with nonstop jet service from Reno (RNO) to Seattle Tacoma International Airport (SEA) in SeaTac, Washington. By April 1993, Reno Air served the following destinations from its Reno hub with nonstop jet flights: Los Angeles (LAX), Kansas City (MCI), Minneapolis/St. Paul (MSP), Ontario, CA (ONT), Portland, OR (PDX), San Diego (SAN), San Francisco (SFO) and Seattle (SEA). Following the development of its Reno hub, the airline established a second hub at San Jose International Airport (SJC) in late 1993 by leasing gate space from American Airlines. According to its December 15, 1993 system route map, the airline operated nonstop flights from San Jose to Burbank, CA (BUR), Las Vegas (LAS), Los Angeles (LAX), Ontario, CA (ONT), Phoenix (PHX), Portland, OR (PDX), Reno (RNO) and Seattle (SEA). In addition to operating jet service from its new San Jose hub, Reno Air also entered into a code sharing agreement with Mid Pacific Air to operate connecting passenger feeder service as Reno Air Express flown with British Aerospace BAe Jetstream 31 commuter turboprops with service to Chico, CA, (CIC), Eureka, CA (ACV), Klamath Falls, OR (LMT), Medford, OR (MFR), Monterey, CA (MRY), Redding, CA (RDD) and Santa Rosa, CA (STS). Meantime, American Airlines had earlier expanded its presence in the San Jose market in northern California with its purchase of AirCal (formerly Air California) several years earlier but was experiencing stiff competition from Southwest Airlines concerning air fares and desired to outsource the SJC operation to a lower cost operator. At the same time, Reno Air joined American's AAdvantage program thus allowing AAdvantage members to earn credit by flying on Reno Air. Reno Air subsequently posted its first annual profit in 1995. While the airline flew most of its routes on the U. S. West Coast from its three hubs, Reno Air also operated a separate stand alone route system based in Gulfport, Mississippi (GPT). The Mississippi airport on the coast of the Gulf of Mexico, which serves the local gambling casino industry, was linked with nonstop flights to St. Petersburg via St. Petersburg Clearwater International Airport (PIE) and Orlando via Sanford International Airport (SFB) in Florida, and also to Atlanta, Georgia (ATL). Atlanta was the only city of these four destinations that was linked to the rest of the Reno Air route system and then only briefly in 1997. These Reno Air flights were operated as scheduled passenger services between GPT and PIE, SFB and ATL and thus were not charter flights. As can be seen in the above photo of the Reno Air MD 82 jetliner at Orlando Sanford International Airport, the airline's aircraft serving Gulfport had "Gulf Coast Flyer" as part of the livery. In 1996, Reno Air adopted a new strategy to focus on the Los Angeles (LAX), Las Vegas (LAS), and Seattle (SEA) markets. It opened a Seattle base in 1996 to serve its Alaska flights, as well as reservations center in Las Vegas in 1997, and offered 25 nonstop flights a day via a small hub operation at LAS by 1998. In February 1999, American Airlines purchased Reno Air. Reno Air and flew its last flight on Aug. 30 of that year. At the time, the purchase was seen as a way to feed American's east–west route network with Reno Air's north–south flights, primarily through San Jose. American initially retained the former Reno Air aircraft and repainted them into a modified version of the American Airlines color scheme (with a white fuselage instead of an unpainted one), but disposed of the entire Reno Air fleet in 2001 as part of capacity reduction efforts following the 9/11 attacks. By the end of 2001 (especially after 9/11) the original Reno Air route system structure had ceased to exist with American Airlines downgrading Reno to a spoke city rather than a connecting hub. At around 2000 2002 Reno Air was known as “The Little Airline that Could.”

In 2015 American Airlines added to its heritage livery series a Reno Air Boeing 737 800 (although Reno Air never operated 737 aircraft).