Lola T70: 1965 ж. британдық Lola Cars жасаған спорттық прототип. MkII, MkIII, MkIIIB нұсқаларында 100-ден астам дана салынды. Can-Am сериясында табысқа жетті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Lola Cars әзірлеген спорттық прототип
Sports prototype developed by Lola Cars
Lola T70 – 1965 жылы британдық Lola Cars компаниясы әзірлеген спорттық прототип. Lola алюминийден жасалған монокок шассиді құрастырды, олар көбінесе үлкен американдық V8 қозғалтқыштарымен жабдықталды. T70 1960 жылдардың ортасы мен соңында кең таралды, үш нұсқада 100-ден астам дана салынды: ашық шатыры бар Mk II spyder, одан кейін Mk III купе және соңында жаңартылған Mk IIIB. T70 Can-Am сериясында Lola T160 жеңіл моделімен алмастырылды.
The Lola T70 is a sports prototype developed by British manufacturer Lola Cars in 1965. Lola built the aluminium monocoque chassis, which were typically powered by large American V8s. The T70 was quite popular in the mid to late 1960s, with more than 100 examples being built in three versions: an open roofed Mk II spyder, followed by a Mk III coupé, and finally a slightly updated Mk IIIB. The T70 was replaced in the Can Am series by the lighter Lola T160.
Тарих
Лола T70 алғашқы табысын Уолт Хансген 1965 жылғы 17 қазанда Джон Мекомның Lola T70 Ford машинасымен Лагуна Сека трегінде өткен Монтерей Гран-присінде жеңіске жеткенде иеленді. 1966 жылы Can-Am үшін ең жақсы жабдықталған машина T70 Chevrolet болды, ол жыл ішінде өткен алты жарыстың бесеуінде жеңіске жетті. Джон Суртис чемпион атанды, ал Дэн Гурни Can-Am жарысында жеңіс тудырған жалғыз Ford машинасымен жүргізді. 1967 жылы ешкім жаңа M6 McLaren-мен бәсекелесе алмады. 1968 жылғы маусымда FIA спорттық автомобильдер жарысының ережелерін өзгертіп, прототиптердің қозғалтқышының көлемін үш литрге дейін шектеді, ал кемінде елу данасы жасалған спорттық автомобильдерге бес литрге дейін қозғалтқыш орнатуға рұқсат берілді. Бұл гомологация ережесі танымал, бірақ көнеріп қалған Ford GT40 және Lola T70 машиналарының жарыстарда қатысуына мүмкіндік берді. Ford машиналары 1968 және 1969 жылдары Ле-Манда жеңіске жетті, ал T70 машинасының ең үлкен төзімділіктегі жеңісі 1969 жылғы Дейтонаның 24 сағаттық жарысында тіркелді, онда Марк Донохью мен Чак Парсонстың Sunoco Lola T70 Chevrolet машинасы Traco құрастырған, кішкентай блок 302 куб дюймдік Chevy V8 қозғалтқышымен жабдықталған American International Racing T70 машиналарын (Эд Лесли мен Лотар Моченбауэр) басып өтті. 1969 жылы ең төменгі саны жиырма беске дейін төмендетілгенде, Porsche 917 және Ferrari 512 машиналары гомологацияланып, ескі Lola және Ford машиналарын озып кетті. Chevrolet қозғалтқыштарымен жабдықталған купелер Еуропада Солтүстік Америкадағыдай жақсы жұмыс істемеді. Еуропада жарыс кезінде сенімділік мәселелері туындады, бұл негізінен рұқсат етілген отынның сапасына байланысты болды. Америка ережелері бойынша рұқсат етілген "Авгазға" қарағанда төмен октанды санды коммерциялық "бензинмен" жұмыс істеуге мәжбүр болғанда, детонацияға байланысты қозғалтқыш ақаулары туды. Қазіргі заманғы тарихи жарыстарда бұл қозғалтқыштар 1960 жылдары қол жетімсіз болған бөлшектердің болуы және ACO ұсынған тарихи нашар бензинге қарағанда отынның жақсы сапасының арқасында керемет сенімділік көрсетеді. 1967 жылы Ле-Манда Lola Aston Martin қозғалтқышымен жабдықталған купемен қатысты. Джон Суртис сияқты жүргізушілер болғанына қарамастан, бұл оқиға сәтсіз аяқталды. Aston Martin V8 қозғалтқышы қысқа уақыттан кейін істен шықты, бұл жеткіліксіз даму қаражатына байланысты деп есептелді. Стив Маккуиннің "Ле-Ман" фильмін түсіру кезінде Lola шассилері фильмдегі апатқа ұшыраған Porsche 917 және Ferrari 512 машиналары ретінде маскировкаланды. Ulf Norinder және Jo Bonnier бастапқыда пайдаланған T76/141 шассиі Gulf Porsche машинасының қираған нұсқасы үшін қолданылған деп хабарланады. T70 купесі Джордж Лукастың алғашқы коммерциялық фильмі "THX 1138" фильмінде болашақтың машинасы ретінде де пайда болды. 1968 жылғы 13 қаңтарда Майк Д’Уди басқарған T70 Mk. IIIB машинасы Оңтүстік Африканың жер үсті жылдамдық рекордын орнатты, екі бағыттағы орташа жылдамдық 191.80 миль/сағат, ал бір бағыттағы ең жоғары жылдамдық 195.96 миль/сағат болды. Қажетті сынақтар Батыс Кап провинциясындағы Вреденбург пен Хоупфилд арасындағы R45 тас жолының бөлігінде жүргізілді және машинаның бесінші берілісінің қайта жөнделмейтіндей зақымдануына қарамастан аяқталды. Бұл рекорд 1988 жылдың қараша айына дейін сақталды, ол кезде Volkswagen South Africa компаниясының ресми қолдауымен Сарел ван дер Мерве басқарған Audi 5000CS машинасы екі бағыттағы орташа жылдамдықты 224.30 миль/сағатқа жеткізді. 2005 жылы Lola Cars компаниясы T70 MkIIIb машинасының "түпнұсқалық және шектеулі жалғастыру сериясында" қайта жаңғырту туралы хабарлады. Lola Cars компаниясы 2012 жылы жұмысын тоқтағанға дейін 7 дана өндірілді.
Early success for the Lola T70 came when Walt Hansgen won the Monterey Grand Prix, at Laguna Seca Raceway, on 17 October 1965, driving John Mecom's Lola T70 Ford. In 1966, the hot setup for the Can Am was a T70 Chevrolet, winning five of six races during the year. John Surtees was the champion and Dan Gurney drove the only Ford powered car ever to win a Can Am race. In 1967, no one could compete with the new M6 McLaren. When the FIA changed the rules for sports car racing for the 1968 season, limiting engine size of prototypes to three liters, sportscars with up to five litre engines were allowed if at least fifty were made. This homologation rule allowed the popular yet outdated Ford GT40 and Lola T70s to continue racing. The Fords won Le Mans again in 1968 and 1969, while the T70's only big endurance win was a one–two finish in the 1969 24 Hours of Daytona when the Sunoco Lola T70 Chevrolet of Mark Donohue and Chuck Parsons bested the Traco built small block 302 cu in Chevy V8 powered American International Racing T70s of Ed Leslie and Lothar Motschenbacher. When the minimum number was lowered to twenty five for 1969, the more modern Porsche 917 and Ferrari 512 were homologated and outran the older Lolas and Fords. Chevrolet powered coupes tended to not run as well in Europe as they did in North America. Some reliability problems arose when racing in Europe, mainly due to the grade of fuel allowed. When forced to run on commercially available "pump fuel", with a lower octane rating than the "Avgas" permitted under American rules, engine failures related to detonation became an issue. In modern historic racing, these engines show spectacular reliability due to parts unavailable in the 1960s and better fuel quality than the historically poor petrol supplied by the ACO. An Aston Martin powered coupe was entered by Lola for Le Mans in 1967. Even with drivers such as John Surtees, it was a disaster. The Aston Martin V8 engine failed after short runs, attributed to inadequate developmental funds. During the filming of Steve McQueen's Le Mans, Lola chassis were disguised as the Porsche 917 and Ferrari 512s that crashed in the film. It is claimed chassis T76/141 originally campaigned by Ulf Norinder and Jo Bonnier was used for the wrecked Gulf Porsche. A T70 coupe also appears as a car of the future in George Lucas' first commercial film, THX 1138. A T70 Mk. IIIB driven by Mike D’Udy was used to set a South African land speed record, with a two way average of 191.80 MPH and one way best of 195.96 MPH, on 13 January 1968. The required runs were made on a section of the R45 between Vredenburg and Hopefield in the Western Cape province, and were completed despite an early mechanical failure in which the car's fifth gear was irreparably damaged. This record would stand until November 1988, when a new two way average of 224.30 MPH was set by an Audi 5000CS driven by Sarel van der Merwe with official backing from Volkswagen South Africa. In 2005, Lola Cars announced a revival of the T70 MkIIIb in "an authentic and limited continuation series" of the original racer. 7 were produced before Lola Cars went defunct in 2012.
Көшірмелері
Ұлыбританиялық Gardner Douglas компаниясы Lola машинасының стилінен шабыттанған T70 Spyder-ді және GRP панельдері бар түтікшелік кеңістіктік шасси пайдаланады. Тағы бір британдық компания, Broadley Automotive, түпнұсқа қалыптар мен суреттерді пайдаланып T70 Mk3B көшірмелерін жасайды. Олар FIA тарихи техникалық паспорттарын (HTP) алғандықтан, осы Broadley T76-ның бірнешеуі FIA Мастерс тарихи спорттық автомобильдер чемпионатында жарысады, онда олар түпнұсқа T70, Ferrari 512 және Porsche 917 машиналарымен бірге жалпы жеңіс үшін күреседі. АҚШ-тың Race Car Replicas компаниясы алюминийлі монокок шассиді пайдаланып MkII және MkIIIB T70-тің шынайы көрінетін көшірмелерін шығарады. Оңтүстік Африканың Universal Products компаниясы T70 MkIIIB-тің алюминиймен қапталған түтікшелік кеңістіктік шасси нұсқасын өндіреді. Швейцариялық Sbarro автокөлік өндірушісі 13 T70 MKIII көшірмесін жасады.
A UK company, Gardner Douglas, produces the T70 Spyder with styling inspired by the Lola car, and using a tubular spaceframe chassis with GRP panelling. Another British company, Broadley Automotive, makes T70 Mk3B replicas using original moulds and drawings. So authentic they have been granted FIA Historic Technical Passports (HTPs), a number of these Broadley T76s can be seen racing in the FIA Masters Historic Sportscar Championship, where they regularly compete alongside original T70s, Ferrari 512s and Porsche 917s for outright victories. A US company, Race Car Replicas, produces an authentic looking replica of both the MkII and MkIIIB T70 using an aluminium monocoque chassis. A South African company, Universal Products, produces a tubular spaceframe chassis version, clad in aluminium, of the T70 MkIIIB. Swiss car manufacturer Sbarro produced 13 T70 MKIII replicas.